îò¿-éí¿Gíÿ6-2

Πρωινός καφές, λιγδιασμένο Μίκυ Μάους, χαριτωμένο χελωνάκι περιφερόμενο στον κήπο, καμπάνες ηχούν αντιαισθητικά για να απεγκεφαλίσουν τους δαιμονισμένους πιστούς, ένας μηχανόβιος με αμάνικο πάνω σ’ ένα χιλιάρι σούπερ-σπορ σταυροκοπιέται με αυθεντική ευλάβεια, ο σκύλος του γείτονα γαυγίζει υστερικά ό,τι κι αν γίνεται, κάτω στο Μοναστηράκι κυρίες ψάχνουν για παλιά έπιπλα και απλίκες, στους πεζόδρομους ξεδιπλώνονται αστραφτερά τα τζιπ που άντεξαν την κρίση, κυριακάτικες τσίμπλες πασπαλίζουν τις σοβαρές κυριακάτικες φυλλάδες που αναλύουν τις μεταρρυθμίσεις και οι έντυπες ή ηλεκτρονικές προσφορές απλώνονται τεχνο-νωχελικά στις πολυθρόνες σαλονιών ή μπαλκονιών παρέα με τα αλαβάστρινα τασάκια… Πληροφορίες, περιεχόμενα, προπαγάνδα, κατανάλωση, αναστοχασμός τρόμπα-μαρίνα, απώλεια σκέψης, άγχος για την ταυτότητα, ιχνηλασία κάθε μνήμης και κάθε αλήθειας που είναι ακόμη αδιαβάθμιστες, σεβασμός για την προσπάθεια της εθνικής (μπάσκετ ή κυβερνήσεως), αυτοκριτική επιστροφή στις ρίζες, στην αυθεντικότητα, στην παράδοση, στο καφέ με τον κουμπάρο, στην κουμπάρα με το σέξυ γαλλικό μανικιούρ, απόλυτο αριστούργημα σύγχρονης λαϊκής τέχνης και πολιτισμού, πάνω απ’ το Ηρώδειο, πέρα απ’ το Μέγαρο, πίσω απ’ το μουσείο σύγχρονης τέχνης, μεταξύ κάτουρου και ξεχειλισμένου κάδου ανακύκλωσης, μεταξύ ξεραμένων λουλουδιών σε αυτοσχέδιο οδικό μνήμα και αστραφτερού σουβλατζίδικου με πάρκινγκ που οι πάσης φύσεως περιφερόμενοι φτωχομπινέδες πολυτελείας αράζουν τα λευκά τους οχήματα για να συζητήσουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα διανθίζοντας το λόγο τους με άφθονα «ρε μαλάκα», το απόλυτο αιωρούμενο σημαίνον του ελληνισμού.