Το πιο συναρπαστικό πράγμα με τη μουσική είναι το απρόβλεπτο. Όσες γνώσεις κι αν έχεις, όσο κι αν την έχεις ψάξει, ακόμα και αν είσαι ο πιο φανατικός digger που ξημεροβραδιάζεται σε παζάρια κι έχεις δώσει μια περιουσία στο e-bay, πάντα κάτι σπάνιο θα προκύπτει που θα το αγνοείς και θα γίνεται το νέο ιερό δισκοπότηρο. Αυτό δεν έχει τελειωμό. Ευτυχώς, δηλαδή.

https://youtu.be/_K-CDnZ5CQg

Ο Sumy ήταν μία από τις εμβληματικές φιγούρες μιας σκηνής που άνθισε από τα μέσα των ’70s μέχρι και τα μέσα των ’80s στο Σουρινάμ, μια χώρα που μάλλον δεν έχεις ξανακούσει στην βορειοανατολική Νότια Αμερική, η οποία μέχρι το 1975 ήταν ολλανδική αποικία. Εκεί, τότε που η ντίσκο ήταν στα φόρτε της παντού, εμφανίστηκε ένα μουσικό υβρίδιο, το kaseko, το οποίο ήταν μια εξέλιξη της παραδοσιακής kawina, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Σημασία έχει ότι αυτοί οι ρυθμοί της Καραϊβικής μαζί με το funk της εποχής, λίγη τζαζ και την ποπ που έπαιζε το ραδιόφωνο έγιναν ένα μίγμα που δημιούργησε ολόκληρη σκηνή -στην ουσία ντίσκο και σόουλ και κατά κάποιον τρόπο θυμίζει και το πρώιμο house και την cosmic disco, την οποία τότε δεν την είχαν πει ακόμα cosmic. Από το ’76 μέχρι και το ’83 υπήρξαν ενώ σωρό κομμάτια που σήμερα είναι σπάνια και το άλμπουμ του Sumy που επανακυκλοφόρησε η Rush Hour είναι περισσότερο από πολύτιμο για όσους ψάχνουν την μουσική του Σουρινάμι. Το Trying to survive είναι πραγματικά μοναδικό στο είδος του, ’80s boogie με φωνητικά και κιθάρες που θυμίζουν τον Prince πριν καν προλάβει να κάνει επιτυχία, με πλήκτρα και synth που δεν ακούγονται καθόλου ξεπερασμένα ακόμα και σήμερα που έχουν κορεστεί τα πάντα και με κομμάτια που είναι πότε μουσικοί δυναμίτες και πότε βουτηγμένα στην ζάχαρη που λιώνουν σιγά-σιγά σαν γλειφιτζούρια. Κομμάτια όπως τα παρακάτω που έγιναν ο καμβάς για κομμάτια της Μαντόνα για το Holiday. Και όχι μόνο. Πάντα ήξερε να κλέβει –η Μαντόνα.

https://youtu.be/Jn89PwYTnAc