To Dinner Journal είναι ένα τριμηνιαίο περιοδικό που πληρώνουν την έκδοσή του ένα χασάπικο κι ένα εστιατόριο του Μπρούκλιν. Ένα περιοδικό για φαγητό και μόνο, με ιστορίες, αφηγήσεις και συνταγές με μπόλικο κρέας (λόγω του χασάπικου) και με διευθύντρια σύνταξης την μπαργούμαν του Diner. Θυμίζει λίγο τα αφιερωματικά τεύχη στο φαγητό του Νew Yorker, με με ορίτζιναλ σχέδια εικαστικών και ωραίες φωτογραφίες από σφαγμένα και τεμαχισμένα ζώα.

spread_4_Page_2

Screen_shot_2014-02-06_at_1.32.44_PM

Παρόλο που βρίσκεις πολλές συνταγές κρέατος, υπάρχουν και κάποιες που φαίνονται σε πρώτη φάση αλλόκοτες, αλλά αν δεν τις προσπεράσεις είναι αρκετά προκλητικές να τις δοκιμάσεις. Όπως αυτή:

Γρανίτα από ψημένο γκρέιπφρουτ

12 γκρέιπφρουτ κομμένα στη μέση
μέλι αρκετό για να καλύψεις καλά την κάθε φέτα (περίπου ένα μεγάλο φλιτζάνι)
μισό φλιτζάνι νερό
σιρόπι [ίσα μέρη ζάχαρης και νερού, ζεσταμένα μέχρι να λιώσει η ζάχαρη]

Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 250 βαθμούς. Απλώνουμε μπόλικο μέλι πάνω σε κάθε κομμάτι γκρέιπφρουτ και τα βάζουμε στο πιο μεγάλο ταψί που χωράει ο φούρνος με την κομμένη πλευρά προς τα πάνω. Τα ψήνουμε για 30-40 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν χρυσαφένιο χρώμα. Τα βγάζουμε από τον φούρνο, τα αφήνουμε να κρυώσουν και μετά τα στύβουμε για να πάρουμε το ζουμί τους [αν είναι πολύ μαλακά τα στύβουμε μέσα σε σουρωτήρι και μαζεύουμε το χυμό]. Την καραμέλα του ταψιού την μαλακώνουμε με λίγο νερό, ξύνουμε και ανακατεύουμε να ξεκολλήσουν όλα τα «καμένα» υγρά από το ταψί και τα ρίχνουμε μέσα στο χυμό. Προσθέτουμε σιρόπι περίπου όσο το 1/3 της ποσότητας του χυμού, ανακατεύουμε και ρίχνουμε το υγρό σε μεταλλικό ρηχό ταψάκι και το βάζουμε στην κατάψυξη. Κάθε δύο ώρες ξύνουμε το παγωμένο μίγμα με ένα πιρούνι για να αποκτήσει υφή γρανίτας. Όταν το μίγμα αποκτήσει ομογενοποιημένη, αφράτη, παγωμένη μορφή το σερβίρουμε.

DinerJournal_Issue26Cover cover_27

http://dinerjournal.com     

Ο Sturgill Simpson ήταν εργάτης στους σιδηροδρόμους πριν γίνει επαγγελματίας μουσικός. Και τραγουδάει κάντρι. Μπορεί να σε τρομάζει η λέξη –και δικαιολογημένα, δεν είσαι κι απ’ το Νάσβιλ- αλλά ο δίσκος του είναι πολύ καλός και αξίζει να του δώσεις μια ευκαιρία. Έχει και ένα κομμάτι που όταν το ακούς είσαι σίγουρος ότι κάτι σου θυμίζει αλλά του έχει τόσο αλλάξει τα φώτα που πολύ δύσκολα το αναγνωρίζεις. Στην αρχή κάτι σου λένε οι στίχοι, μετά ξέρεις τι θα πει παρακάτω και μετά είσαι σίγουρος ότι είναι τα λόγια από μια επιτυχία που κάπου έχεις θαμμένη στην άκρη του μυαλού σου. Κι όταν ξαναδείς τον τίτλο, συνειδητοποιείς ότι έχει μετατρέψει σε έναν ανατριχιαστικό ύμνο στη φιλία αυτό το τραγούδι:

If you need a friend, don’t look to a stranger / You know in the end I’ll always be there
And when you’re in doubt and when you’re in danger / Take a look all around and I’ll be there

I’m sorry but I’m just thinking of the right words to say / I know they don’t sound the way I planned them to be
But if you wait around a while I’ll make you fall for me / I promise, I promise you, I will

Follow us on facebook: https://www.facebook.com/grekamag

Follow us on instagram: http://instagram.com/grekamag