Το κομμάτι που ξεκινάει το άλμπουμ της FKA Twigs το λένε Preface και είναι ένα κομμάτι αβάσταχτης μελαγχολίας, σαν θρήνος, με φωνές που θυμίζουν μοιρολόγι, με τους στίχους του Wyatt: «I love another, and thus I hate myself». Και μετά βουτάει στη μαυρίλα, στην μελωδική απόγνωση και σε έναν υπερβολικό λυρισμό, χωρίς εξάρσεις, χωρίς εναλλαγές, με τα φουτουριστικά synth και τους ρυθμούς που μέσα σε τόση μελαγχολία δεν μπορούν καν να σε ταρακουνήσουν. Θα μπορούσε να είναι ένας χορευτικός δίσκος αλλά δεν είναι. Στέκεσαι ακίνητος κι ακούς αποσβολωμένος μια νεαρή κοπέλα να βγάζει τα εσώψυχά της σε ένα άλμπουμ φροντισμένο μέχρι και την παραμικρή ανάσα και βεβαιώνεσαι ότι είναι όντως ξεχωριστή, ότι αυτή η νεαρή χορεύτρια που δηλώνει «μοναχική» έχει φτιάξει ένα δίσκο αψεγάδιστο, μονότονο, αλλά με συγκλονιστικές στιγμές και ότι αυτοί οι νέοι ρομαντικοί του R&B βγάζουν πραγματικά ενδιαφέροντα πράγματα.

Από την άλλη, προσπαθείς να καταλάβεις τι είναι αυτό που τους κάνει τόσο εσωστρεφείς και μελαγχολικούς, από τον James Blake μέχρι και τον πιτσιρικά από το Μπουένος Άιρες που ανέβασε το τραγουδάκι του στο YouTube.

Ακόμα και το νέο αστέρι της Numbers [που βγάζει τον Σεπτέμβριο το πρώτο άλμπουμ του], ο Redinho, κλαίει λίγο τη μοίρα του στο εξαιρετικό Playing with fire.

Νεομελαγχολία παντού, ακόμα και σε αυτές τις φωτογραφίες των IOCOSE που έβγαλαν αυτά τα σέλφι των drones.

bagno shop salotto letto locale camera

Η νεομελαγχολία είναι παντού. Δεν είναι τυχαίο που κάνουν τόσα λάικ οι φωτογραφίες με ουρανούς και οι νεκρές φύσεις.

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag