Η ιστορία της μουσικής είναι γεμάτη από περιπτώσεις σαν του Lewis , δηλαδή ουρανοκατέβατων σταρ του πεντάλεπτου που κυκλοφόρησαν τη δουλειά τους και μετά χάθηκαν μέσα στην πλημμύρα από κυκλοφορίες της εποχής τους. Κάποιοι ήταν τόσο μπροστά που ακούγονταν σαν ούφο και κάποιοι ήταν πραγματικά ούφο και δεν τους έπαιρνε κανείς στα σοβαρά. Ο Lewis δεν ξέρω ακριβώς σε ποια περίπτωση ανήκει, μάλλον στη δεύτερη. Ο ήχος του άλμπουμ του που [επανα]κυκλοφόρησε το Μάιο η εταιρία Light in the Attic –η οποία κυκλοφορεί διαμάντια παλιότερων εποχών που δεν τα θυμούνται πια ούτε οι ίδιοι οι δημιουργοί τους-δεν είναι καθόλου πρωτοποριακός για το 1983 που πρωτοβγήκε, δεν ήταν καν vintage για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των νοσταλγών του παρελθόντος. Ήταν 10 υπερβολικά λυρικά και χαμηλόφωνα ερωτικά κομμάτια που την εποχή που βγήκαν [μέσα στην έκρηξη των synth και του λουσμένου σε neon φώτα new wave] δεν τους έδωσε κανείς σημασία. Και με το δίκιο τους. Ποιος χρειαζόταν άλλη μια καντροειδή μπαλάντα που ο δημιουργός του την τραγουδάει ανυπόφορα παθιασμένα σχεδόν ξεψυχισμένα [κυριολεκτικά «λιώνει» μέχρι να τελειώσει το κομμάτι], τόσο που κάποιες λέξεις χάνονται μέσα στο στόμα του και δεν πιάνεις και τι λέει; Τότε προφανώς κανείς. Έτσι, ο δίσκος που κυκλοφόρησε ο Lewis έμεινε για 31 χρόνια στα αζήτητα.

Lewis_Cover_NoType

Πολλά χρόνια μετά, σε μια εποχή που τα νερντ των μπλογκ άρχισαν να ανεβάζουν ό,τι πιο άγνωστο και ξεχασμένο έπεφτε στα χέρια τους, σε μια υπαίθρια αγορά του Edmonton ο συλλέκτης Τζον Μέρφι αγόρασε, ρίπαρε και μετά ανέβασε το L’ amour του Lewis χωρίς καμία πληροφορία για το δημιουργό [που ήταν άφαντος και κανείς δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τη ζωή του]. Το μυστήριο του άλμπουμ και ο μονότονος ήχος των καψουροτράγουδων με το πιάνο και τους λιγωτικούς ηλεκτρονικούς ήχους που γίνονται ένα εθιστικό βουητό και εκεί που λες τι βαρετό σε αναγκάζει να βουλιάξεις μέσα στην συγκρατημένη μελαγχολία του [είναι λιγωτικές μπαλάντες αλλά καθόλου λυπημένες]. Από τους τίτλους των κομματιών καταλαβαίνεις και σε τι αναφέρονται οι στίχοι: Thought The World Of You, Let’s Fall In Love Tonight, Love Showered Me, Like To See You Again, Even Rainbows Turn Blue, Romance For Two

Η κυκλοφορία του άλμπουμ ήταν γεγονός το Μάιο και οι κριτικές άριστες [είναι ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς]. Στο μεταξύ, η μυθολογία του εξωφύλλου και όσες ιστορίες συνοδεύουν το δίσκο έχουν ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον από τα ίδια κομμάτια. Ο Lewis ή Randall Wulff όπως ήταν το πραγματικό του όνομα εμφανίστηκε μια μέρα στα Music Lab στούντιο στο Λος Άντζελες με μια λευκή κάμπριο Μερσεντές και μια εντυπωσιακή γκόμενα να τον συνοδεύει και παρέδωσε τα 10 φολκο-συνθ-ποπ κομμάτια για τύπωμα. Για φωτογραφία εξωφύλλου είχε πείσει τον Ed Colver –δημοφιλή τότε φωτογράφο, ο ποίος κατέγραφε την πανκ σκηνή της Δυτικής Ακτής- να τον απαθανατίσει γυμνόστηθο με το μαλλί χωρίστρα [μισή ώρα πιστολάκι] σε Bryan Ferry στάιλ. Ασπρόμαυρο. [Στο οπισθόφυλλο έχει και αφιέρωση στο μοντέλο Christie Brinkley]. Ο Colver δεν πληρώθηκε ποτέ, η επιταγή που του έδωσε ο Lewis-Wulff ήταν ακάλυπτη, ενώ ο ίδιος είχε εξαφανιστεί. Κάποιοι λένε ότι πήγε στο Λας Βέγκας, κάποιοι ότι πήγε στην Χαβάη, ενώ το πιο πιθανό είναι να επέστρεψε στον Καναδά, όπου εντοπίστηκε και ο δίσκος του 25 χρόνια αργότερα σε ένα παζάρι.

lewis2_copy

Ποιος ακριβώς ήταν ο Lewis κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Έμπορος κοκαΐνης, ντίλερ ναρκωτικών, χρηματιστής; Ακόμα και ο ανιψιός του στην Αλμπέρτα του Καναδά είχε χάσει τα ίχνη του εδώ και χρόνια και το μόνο που θυμάται από τον θείο του είναι ότι ζούσε σε ένα ολόλευκο διαμέρισμα -με όλα τα έπιπλα άσπρα- και εκείνη την ωραία κοπέλα του εξωφύλλου να είναι πάντα μαζί του. Επίσης, είχε κι άλλα ψευδώνυμα με τα οποία είχε κυκλοφορήσει κι άλλα δυο ή τρία άλμπουμ «ήρεμης θρησκευτικής μουσικής».

Ο Lewis παραμένει ένα φάντασμα. Μετά από τον θόρυβο από την επανακυκλοφορία του δίσκου του και την αναζήτησή του [με ντετέκτιβ] από την εταιρία –χωρίς κανένα αποτέλεσμα- όλοι πιστεύουν ότι δεν πρέπει να βρίσκεται στη ζωή.

Κι ενώ είναι  λίγο απίθανο να κρύβεται εσκεμμένα όταν έχει να λάβει λεφτά από τα δικαιώματα, ανακαλύφθηκε και δεύτερο άλμπουμ που προκαλέσει επίσης μεγάλο θόρυβο στα μουσικά σάιτ. Το έχει ηχογραφήσει δύο χρόνια μετά το L’ Amour και το λένε Romantic Times. Αυτή τη φορά το κυκλοφόρησε με το όνομα Lewis Baloue και πάλι στο εξώφυλλο ποζάρει ο ίδιος με τη λευκή κάμπριο μερσεντές και λευκή κουστουμιά [μάλλον από το ίδιο session], ενώ στο βάθος υπάρχει κι ένα λευκό ιδιωτικό αεροπλάνο. Εικόνα κροίσου, την εποχή εκείνη ήταν πολύ συνηθισμένη για χρηματιστές [ή εμπόρους κόκας].

a939d035

Το Romantic Times κυκλοφορεί στις 26 Αυγούστου σε CD, ενώ το βινίλιο θα βγει στις 18 Νοεμβρίου. Ο δίσκος είναι άλλο ένα άλμπουμ με καλτ στάτους, με το βιμπράτο του να χτυπάει κόκκινο και την πρώτη πλευρά γεμάτη φάλτσα και παραφωνίες, αλλά μέσα στα τόσα παραφερνάλια που συνοδεύουν το δίσκο αυτά είναι ψιλά γράμματα. Πάλι μπαλάντες [μόνο με synths αυτή τη φορά], με λίγο πιο σύγχρονο ήχο [για ’85] και πάλι παθιασμένα γρυλίσματα. Η δεύτερη φορά είναι πολύ καλύτερη. Περιέχει τα δυο πιο όμορφα τραγούδια που έχει γράψει [So be in love with me και Βringing you a rose], που μέσα στην απλότητά τους γίνονται συγκλονιστικά [κι αυτό δεν είναι αστείο].

Η αυθεντική έκδοση του Romantic Times στο e-bay έχει φτάσει τα 2 χιλιάδες ευρώ. Και ο πλειστηριασμός συνεχίζεται…

M.Hulot