Ακόμα δεν έχει κοπάσει ο θόρυβος στο twitter και οι αντιδράσεις για τις δηλώσεις του Ariel Pink ότι αρνήθηκε συνεργασία με τη Madonna -που ανάγκασε ολόκληρη ποπ μεγαλειότητα να απαντήσει μέσω του manager της ότι αυτό είναι ντροπιαστικό και ότι ουδέποτε τον πλησίασε η ίδια γιατί δεν τον έχει ούτε ακουστά [κι ότι επίσης «η Madonna δεν δουλεύει με γοργόνες»]. Ο Ariel Pink εκτός από τρελός είναι και ιδιοφυής και πανούργος και ξέρει πώς να προκαλέσει ντόρο. Λίγο πριν κυκλοφορήσει το καλύτερο άλμπουμ της καριέρας του [και το πρώτο που υπογράφει ως σόλο καλλιτέχνης] μία δήλωση αρκούσε για να ασχοληθούν όσοι πρέπει μαζί του. Αν δεν τον είχε ακουστά, σίγουρα τώρα τον ξέρει και η Madonna.

0_10c305_2707f1ee_XXXL

Ο ρυθμός που ξεκινάει το νέο διπλό και 69 λεπτών διάρκειας άλμπουμ του –που έχει τίτλο Pom Pom– θυμίζει το Ντιρλαντά ντιρλανταντά [το τραγούδι έχει τίτλο Πλαστικά Αδιάβροχα στην Παρέλαση των Γουρουνιών και στη συνέχεια γίνεται κάτι σαν το lo-fi Sgt Pepper’s Lonely Heart Club band για τη γενιά που έχει γνωρίσει τη μουσική μόνο μέσα από τo ηχείo του laptop]. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο τέλεια εισαγωγή. Στο κομμάτι που έχει συνεργαστεί με τον Kim Fowley, τον πρωτοπάνκ πατριάρχη του underground που εξακολουθεί να φτιάχνει μουσική στα 75 του, έχεις την εντύπωση ότι περισσότερο τραγουδάει για dick parade παρά για pig]. Το άλμπουμ είναι εκπληκτικό, αλλόκοτο όσο οι πρώτες κυκλοφορίες του και θυμίζει τις μέρες του Doldrums, όταν τα έκανε όλα με ένα φτηνό synth. Είναι μια αναφορά στα ’80s με τον δικό του τρόπο και ακόμα κι όταν φαίνεται ότι πατάει στο μέταλ, το surf, το garage, το glam, το new wave και τις fm rock μπαλάντες δεν ξέρεις αν είναι φόρος τιμής ή σαρκασμός. Ακούς δηλαδή το White Freckles που μοιάζει σαν γκόθικ διασκευή στο Σκα Σου Σου δίπλα στο συγκλονιστικό κρεσέντο του Not Enough Violence «That’s right / Now it’s time for pain / That’s right / Penetration time tonight» και δεν ξέρεις πόσο αποδομεί κοροϊδευτικά το κάθε είδος ή πόσο το προσεγγίζει με ευλάβεια. Το Pom Pom είναι τεράστιο σε διάρκεια, απλώνεται σε 17 κομμάτια και τέσσερις πλευρές, αλλά είναι τόσο πολυποίκιλο και τόσο καλό που του συγχωρείς όλες τις [εσκεμμένες] ανοησίες που έχει κάνει τελευταία. Έχει πει πολύ χειρότερα πράγματα από αυτό για την Madonna. Μόλις έφτιαξε πάντως το αριστούργημά του.

0_10c307_e3ef8ff1_XXXL 0_10c308_db2ed9e9_XXXL 0_10c309_e8089301_XXXL

Το Put our Number in My Phone μόνο σε μένα θυμίζει μια κιθαριστική διασκευή στο The Sun Always Shines On TV των A-ha;

Οι Baby Guru εμφανίστηκαν πριν από καναδυο μέρες στο φεστιβάλ του CMJ στη Νέα Υόρκη ανάμεσα σε 1300 καλλιτέχνες που έπαιζαν σε ένα σωρό σκηνές και το MTV Iggy τους επιλέγει στις 5 καλύτερες εμφανίσεις του φεστιβάλ!

«Το CMJ καλεί καλλιτέχνες από ολόκληρο τον κόσμο, αλλά οι ελληνικές μπάντες είναι κάτι σπάνιο στη σύνθεση. Αναμφίβολα, οι Baby Guru έχουν αυτό που χρειάζεται για να ξεχωρίσουν από κάθε πακέτο. Φέτος, «τζάμαραν» στα δύο showcase του CMJ που περιελάμβαναν τους Coco 66 και τους Carroll Place. Σε αντίθεση με αυτά που παίζει η τυπική ροκ μπάντα, το τρίο που έχει βάση την Αθήνα παίζει πολύχρωμα ψυχεδελικά κομμάτια από άλλο κόσμο που σε κάνουν να αναρωτιέσαι σε ποια περίοδο ζεις. Με πλήκτρα βασισμένα στο όργανο, ζαλιστικές αρμονίες στα φωνητικά και «θαμπά» ξεσπάσματα στην κιθάρα ξαναζωντανεύουν το πνεύμα της ψυχεδέλειας των ’60s με γερές δόσεις πρώιμης electronica και garage punk».

0_10c315_69d15df2_XXXL 0_10c317_2ee493f_XXXL 0_10c316_4568fd4f_XXXL 0_10c318_ffb09625_XXXL

Πάντα τέτοια. Και εις ανώτερα. Έχουμε μπόλικο και πολύ καλό υλικό για εξαγωγή.

Το νέο βίντεο του Flying Lotus το έχει φτιάξει ο David Firth. Το κομμάτι [Ready Err Not] είναι σαν ν’ ακούς Polygon Window και τα πιτσιρίκια του Sheffield που κυκλοφορούσε η Warp το 1991. Ο συνδυασμός είναι θανατηφόρος.

Στις ρετρό φωτογραφίες, μία ρώσικη εικογένεια σε κάμπινγκ. 

M.Hulot