Οι Die Witzelsuchts μέχρι πρότινος πρόβαραν σε δύο δωμάτια μιας παλιάς κλινικής με κουβέρτες και στρώματα. Ο William Graves (μπάσο), η Jennifer Ιωαννίδου (φωνή), ο Bobby “Z” Ξενοφώντος (τύμπανα) και ο Άνθος Ηλιάδης (κιθάρα) είναι μια παρέα από την Κύπρο. Στην προσπάθεια του Άνθου να ξεκολλήσει από την δημιουργική απραξία του μουσικού στο δωμάτιο, ξεκίνησε το πείραμα των Die Witzelsuchts.

Το πρώτο πράγμα που αναρωτιέσαι όταν ακούς το όνομα αυτής της μπάντας είναι αν είναι Έλληνες. Βασικά όχι. Αναρωτιέσαι γιατί διάλεξαν αυτό το όνομα. Η απάντηση είναι πολύ μακριά από τα αναμενόμενα. «Σε μια από τις αρχικές μας πρόβες, στο συνηθισμένο διάλειμμα για καφέ ο William μας έλεγε την ιστορία ενός θείου του ο οποίος αντιμετωπίζει μια νευρολογική ασθένεια με το όνομα Witzelsucht. Η ασθένεια ουσιαστικά τον ωθούσε να αντιμετωπίζει τα πάντα στη ζωή του καταναγκαστικά σαν αστείο, όσο σοβαρή και να ήταν μια κατάσταση. Η σχέση μας από την αρχή χτίστηκε με ακατάλληλα αστεία για οτιδήποτε συνέβαινε γύρω μας, έτσι το Die Witzelsuchts (Ντι Βίτζελ-σουχτς) φάνταζε σαν το ιδανικό όνομα για μας». Με ένα τέτοιο όνομα όμως πώς αποκτάς φανατικό κοινό; Δεν θα μπορεί να σε προφέρει! «Η αλήθεια είναι ότι πολλοί από τους φίλους μας κυριολεκτικά μας παρακαλούσαν να αλλάξουμε όνομα θεωρώντας το Die Witzelsuchts σαν αυτοκτονικό μάρκετινγκ αφού κανένας δεν μπορεί να το προφέρει» λένε. «Όμως ΌΧΙ».

Die 4

Η ιστορία για τον χώρο στον οποίο προβάρουν είναι από αυτές που σου δίνουν να καταλάβεις πως όποιος αγαπάει πολύ αυτό που κάνει, θα βρει τον τρόπο. «Από τα πρώτα θέματα που αντιμετωπίζει μια μπάντα είναι ο χώρος για τις πρόβες. Για τα πρώτα 3 χρόνια, ο χώρος αυτός για μας ήταν 2 δωμάτια σε μια παλιά κλινική ενός συγγενικού προσώπου (που ευχαριστούμε) με παλιές κουβέρτες και στρώματα στους τοίχους για τη στοιχειώδη ηχομόνωση και τις ανακλάσεις… Μας είχαν διαρρήξει τουλάχιστον 3 φορές και ο χώρος ήταν αρκετά μακριά από κάτι που θα αποκαλούσες «χώρο δημιουργίας» για οτιδήποτε άλλο εκτός από ταινίες τρόμου… Ουσιαστικά όμως ένα πολύ σημαντικό μέρος του «The New Manifesto» ηχογραφήθηκε σ’ αυτά τα δωμάτια με πολύ βασικό εξοπλισμό». Το αγαπημένο μέρος των παιδιών είναι το καινούργιο τους στούντιο. «Φέτος ήμασταν εξαιρετικά τυχεροί αφού ο Bobby ολοκλήρωσε το στήσιμο του Zen Production studios και μας φιλοξενεί πλέον σε ένα χώρο που ο κάθε μουσικός νομίζω θα ένιωθε ότι βρίσκεται σε luna park. Αυτή τη στιγμή είναι σίγουρα το αγαπημένο μας σημείο στην Κύπρο».

Τα παιδιά θεωρούν πως η μουσική τους ανήκει σε μια ημίαιμη κατάσταση. Δεν πιστεύουν ότι μπορούν να συμβιβαστούν με μουσικές κατηγοριοποιήσεις. «Το γεγονός αυτό υποθέτουμε μας βάζει από μόνο του αυτόματα σε μια κατηγορία (!) αυτή του alternative» εξηγούν. «Στο άλμπουμ μας όμως, κάποιος μπορεί να ακούσει από hard rock και punk έως funk και jazz στοιχεία. Όλοι μας απολαμβάνουμε διάφορα είδη μουσικής και ούτως ή άλλως προερχόμαστε από διαφορετικό μουσικό παρελθόν». Όταν έχεις ένα μωσαϊκό μουσικών, η συνεργασία χρειάζεται συμβιβασμούς. «Πολλές φορές χρειάστηκε να δουλέψουμε εκτός της “ζώνης άνεσης” μας. Αυτό όμως ήταν που έκανε το όλο project ενδιαφέρον για τον καθένα μας ξεχωριστά, και το ίδιο ελπίζουμε και για τον κόσμο».

Die 6

Αυτό το μωσαϊκό -όπως μου μοιάζουν οι Die Witzelsuchts- πήρε μορφή το 2011 όταν ο William έβγαλε αγγελία ψάχνοντας μουσικούς και ο Άνθος έψαχνε μανιωδώς κάποιο μουσικό project για να ξεκολλήσει από τη δημιουργική απραξία του “μουσικού στο δωμάτιο”. Ο Άνθος δεν έχασε την ευκαιρία να συναντήσει αυτόν τον “παράξενο Αμερικάνο με τα χαβανέζικα πουκάμισα”. Κάπου εκεί ξεκίνησε και το πείραμα των Die Witzelsuchts και μετά από αρκετές αλλαγές στη σύνθεση, η μπάντα συμπληρώθηκε. «Όλα τα μέλη του συγκροτήματος ασχολούμασταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από παιδιά με τη μουσική» μου λένε τα παιδιά. «Για τους περισσότερους από εμάς σίγουρα η αρχή ήταν με κάποιο δίσκο που έπεσε στα χέρια μας από αδέλφια ή φίλους»!

Η έμπνευση, όπως στους περισσότερους μουσικούς, έρχεται από τα πάντα. «Μας εμπνέουν τα στραβά που συμβαίνουν γύρω μας και δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας, έναν έρωτα, μια αγαπημένη ταινία ή ένα βιβλίο που μας άγγιξε, όλα είναι λόγοι για κομμάτια. Άλλωστε, η μουσική είναι για μας ο πιο άμεσος και εύκολος τρόπος για να εκφραστούμε. Δουλεύοντας στο «The New Manifesto», ο William το περιέγραψε στον Bobby σαν : «…On this album, I talk a lot of shit about a lot of shit that needs shit talked about»!

Die 3

Οι Die Witzelsuchts έχουν συμμετάσχει στη συλλογή με κυπριακά συγκροτήματα “Bloodbrothers II” ενώ μόλις κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ “The New Manifesto”. «To “The New Manifesto” είχε γραφτεί από το William πολύ πριν γνωριστούμε μεταξύ μας. Όταν είχαμε γνωριστεί, το project που είχε στο μυαλό του ο William ήταν τα 20 κομμάτια να ηχογραφηθούν από 20 τραγουδιστές που είχε γνωρίσει στα μέρη που είχε ζήσει πριν εγκατασταθεί στην Κύπρο. Όταν όμως συμπληρώθηκε η μπάντα, καθένας από εμάς έδωσε την δική του ερμηνεία στην ηχογράφηση και οι αρχικές συνθέσεις εξελίχθηκαν με στοιχεία από τον προσωπικό μουσικό χαρακτήρα του καθενός από εμάς».

Όσο και αν έχουν εξελιχθεί τα νέα μέσα, η προώθηση της δουλειάς τους δεν παύει να είναι δύσκολη. «Δεδομένης της αφθονίας των μέσων που υπάρχουν σήμερα, ενώ θεωρητικά η προώθηση φαντάζει ευκολότερη από τη δεκαετία του 80’ που μεσουρανούσε η ανταλλαγή κασετών με το ταχυδρομείο ή χέρι με χέρι, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Τόσο ο ακροατής, όσο και τα διάφορα μέσα βομβαρδίζονται καθημερινά με ένα απίστευτο όγκο πληροφοριών, και συνεπώς ο καθένας συγκρατεί πλέον πολύ λιγότερα από αυτά που βλέπει και ακούει. Μόνο ορισμένα κομμάτια του τύπου (online ή έντυπα) έχουν τα μέσα ή και τη διάθεση να “ανακαλύψουν” και να προωθήσουν καινούριες (ή ακόμη και παλαιότερες) μπάντες. Έτσι, σίγουρα ο καλύτερος τρόπος που έχει κάποιος νέος να προωθήσει τη μουσική του είναι να επιδιώκει όσες πιο πολλές live εμφανίσεις μπορεί να κλείσει. Ακόμα πιο σημαντική είναι η ύπαρξη μια μουσικής κοινότητας, με συμμετέχοντες τόσο τα συγκροτήματα όσο και έντυπα και ακόμη και επιχειρήσεις που σε ένα πλαίσιο αλληλοβοήθειας μπορούν να δημιουργήσουν κάτι πέρα από αυτό που μπορεί να κάνει ο καθένας ξεχωριστά. Βέβαια αρκετές από τις μπάντες νομίζουν ότι ένα post στο facebook είναι αρκετό, κάτι που απέχει πολύ από την πραγματικότητα… Χρειάζεται σκληρή και καθημερινή δουλειά ειδικά σε χώρες σαν τη Κύπρο που οι επιλογές είναι τρομερά περιορισμένες».

Die 7 Die 1 Die 5

Προσπαθήσαμε να κλείσουμε πιο αισιόδοξα αυτή την κουβέντα. «Ονειρευόμαστε το κόστος για το βινύλιο να γίνει ξαφνικά προσιτό! Χρειαζόμαστε καινούρια εσώρουχα για τη σκηνή»! Υποκλίνομαι!


https://diewitzelsuchts.bandcamp.com/

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Μάριος Σουρουλάς, Daniel Avraamides

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag