Η Έμμη Συμεώνογλου είναι 22 ετών, σπουδάζει αγγλική φιλολογία και είναι υπεύθυνη για το Facebook γκρουπ «Bunnies of Greece» που είναι η ελληνική κοινότητα του αμερικάνικου House Rabbit Society. Εκεί μπορείς να μάθεις τα πάντα για τα κουνέλια. Και είναι αρκετά και ενδιαφέροντα.

«Το Bunnies of Greece είναι μια ομάδα αποφασισμένη να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα κατοικίδια κουνέλια στην Ελλάδα. Αυτό γίνεται μέσω της πληροφόρησης που παρέχουμε στα μέλη μας, και τις διασώσεις που κάνουμε κατά καιρούς. Υπάρχουμε σαν Facebook group από τον Νοέμβριο του 2013 και σιγά-σιγά εξελισσόμαστε. Ο σκοπός μας είναι να σταματήσει ο κόσμος να θεωρεί πως τα κουνελάκια είναι κατοικίδια δευτέρας διαλογής, πως δεν χρειάζονται εμβόλια και στείρωση, και να καταλάβουν όλοι πώς τα κουνέλια είναι ακόμα πιο ευαίσθητα από τα περισσότερα κατοικίδια, χρειάζονται προσεγμένη διατροφή, παρακολούθηση από κτηνίατρο με γνώσεις και φυσικά χρειάζονται άσκηση και χώρο. Ένα κλουβί δεν είναι αρκετό.

Όταν μπαίνεις σε ένα σπίτι και δεν βλέπεις το κλασικό κουνελόκλουβο, δεν πάει να πει ότι κάπου ξεχασμένο δεν υπάρχει ένα κουνέλι. Υπάρχει η αντίληψη ότι τα κουνέλια μυρίζουν και για αυτό δεν είναι για μέσα στο σπίτι. Μυρίζουν τα κουνέλια που δεν τρέφονται σωστά, δεν έχουν μάθει να κάνουν την ανάγκη τους, και δεν είναι στειρωμένα. Ένα κουνέλι που το φροντίζουν έτσι όπως πρέπει δεν μυρίζει. Τα μωρά κουνελάκια που πουλάνε στα περισσότερα pet shops είναι απλά αξιαγάπητα! Τα βλέπει ο κόσμος και μαζί με την παραπληροφόρηση που προσφέρουν οι ιδιοκτήτες των pet shops (‘θα του βάζεις λίγο φαγάκι, λίγο νεράκι, θα πάρεις και αυτό το κλουβί να το έχεις μέσα… Όχι μωρέ. δεν χρειάζεται γιατρό’) νομίζουν ότι βρήκαν το ιδανικό κατοικίδιο, χωρίς βέβαια να καταλαβαίνουν ότι αυτό το μωράκι θα μεγαλώσει, και θα έχει τεράστιες απαιτήσεις αλλά και αρκετά έξοδα.

kounelofiloi_greka_pmaidis-6062  kounelofiloi_greka_pmaidis-6069

Οι συχνότερες ερωτήσεις έχουν να κάνουν με την διατροφή των κουνελιών, αλλά έχουμε και ερωτήσεις υγείας. Μας ανεβάζουν φωτογραφίες και αναρτήσεις με κάποιο πρόβλημα που έβγαλε το κουνελάκι και καλούμαστε να το λύσουμε! Το House Rabbit Society (rabbit.org) ιδρύθηκε στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ το 1988. Το Bunnies of Greece είναι το Ελληνικό παρακλάδι του εδώ και κάποιους μήνες. Η κυριότερη διάφορα μας είναι πώς το HRS διατηρεί δικό του κέντρο υιοθεσιών, κάτι σαν φιλοζωική για κουνελάκια μόνο, ενώ εμείς λόγω έλλειψης πόρων, δεν έχουμε ιδρύσει κέντρο, αλλά κάνουμε υιοθεσίες και διασώσεις μεταξύ μας. Το HRS είναι οργανισμός αναγνωρισμένος από την Αμερικάνικη κυβέρνηση με παρακλάδια σε όλες σχεδόν τις πολιτείες και σε άλλες χώρες, όπως Χονγκ Κονγκ, Αυστραλία κ.α. Η φιλοσοφία μας είναι η ίδια.

Είναι απίστευτα απαιτητικά ζώα. Χρειάζονται συνεχή προσοχή, τακτική παρακολούθηση από κατάλληλο κτηνίατρο, και κάθε αντίδραση τους είναι σημαντική. Από την φύση τους σαν ζώα θηράματα είναι προγραμματισμένα να κρύβουν τις ασθένειες τους για να μην γίνονται πιο ευάλωτα από τα κυνηγετικά ζώα. Αυτό σημαίνει πώς ένα κουνέλι που θα νοσήσει σήμερα, θα δείξει συμπτώματα μέρες μετά, και θα πρέπει ο ιδιοκτήτης να κινηθεί αστραπιαία. Μέσα σε μισή μέρα από την στιγμή που το κουνελάκι θα δείξει ότι κάτι πάει στραβά, μπορεί να μην το προλάβουμε.

Κανείς να μην αγοράσει κουνέλι. Να υιοθετήσει καλύτερα, γιατί υπάρχουν τόσα που τα παρατάνε στον δρόμο, τόσα που ψάχνουν σπίτι. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για να προτιμήσει κάποιος κουνελάκι και όχι σκύλο ή γάτα. Είναι αναλόγως το τι θα σε κερδίζει. Πριν φέρουμε οποιοδήποτε ζώο στο σπίτι μας πρέπει να ενημερωθούμε σχετικά. Η παραπληροφόρηση και η αμάθεια στοιχίζουν ζωές.

kounelofiloi_greka_pmaidis-6094  kounelofiloi_greka_pmaidis-6110

kounelofiloi_greka_pmaidis-6127  kounelofiloi_greka_pmaidis-6140   kounelofiloi_greka_pmaidis-6149

Ζουν γύρω στα 8 με 12 χρόνια, κάποια φτάνουν τα 15 ή ακόμα και τα 16 χρόνια. Στην Ελλάδα επειδή η διατροφή των κουνελιών είναι κάκιστη (με τραγικό λάθος τις περισσότερες κουνελοτροφές που περιέχουν σποράκια, κροκέτες, καλαμπόκι –είναι θάνατος!) και επειδή δεν τα στειρώνουμε (με αποτέλεσμα να βγάζουν θανατηφόρους καρκίνους στα όργανα αναπαραγωγής) τα περισσότερα κουνελάκια δεν ξεπερνούν τα 3 με 6 χρόνια.

Όποιος θέλει αν υιοθετήσει κουνέλι πρέπει να έχει 3 βασικά πράγματα υπόψη του: Πρώτον, η παρακολούθηση από κατάλληλο κτηνίατρο είναι απαραίτητη. Από κτηνίατρο που ξέρει από κουνέλια όμως, γιατί υπάρχουν και άλλοι που δεν ξέρουν καθόλου και βάζουν τις ζωούλες τους σε κίνδυνο. Δευτερό, η σωστή διατροφή είναι το σημαντικότερο. Η κυριότερη αιτία θνησιμότητας των οικόσιτων κουνελιών είναι η κάκιστη διατροφή τους. Τα οικόσιτα κουνελάκια πρέπει καθημερινά να τρώνε 80% ξηρό χορταράκι από διάφορες ποικιλίες, 10% ξηρά τροφή και από 3 μηνών και άνω συστήνουμε σιγά σιγά λαχανικά και φρούτα, που αποτελούν το υπόλοιπο 10% της καθημερινής τους διατροφής. Και τρίτο, για τα κουνελάκια είναι απαραίτητος ο εμβολιασμός και η στείρωση. Το εμβόλιο λέγεται Nobivac Myxo RHD, είναι ετήσιο και προστατεύει τα κουνελάκια από την μυξωμάτωση και την αιμορραγική νόσο. Οι δυο αυτές ασθένειες είναι θανατηφόρες, μεταφέρονται είτε από κουνέλι σε κουνέλι, είτε από μολυσμένο χώρο, αλλά ακόμα και από τσίμπημα εντόμου. Καμία από αυτές τις ασθένειες δεν έχει θεραπεία, οπότε η πρόληψη σώζει ζωές. Απαραίτητη είναι και η στείρωση, κυρίως για λόγους υγείας. Ειδικά τα θηλυκά κουνέλια έχουν 85% πιθανότητες εμφάνισης καρκίνων, πυομήτρας κ.α. αν δεν στειρωθούν. Ανάλογοι κίνδυνοι υπάρχουν και στα αρσενικά. Κουνέλι που θα βγάλει καρκίνο δεν σώζεται. Πάνω σε αυτό το θέμα υπάρχει ο μύθος πώς αν ένα κουνέλι ζευγαρώσει δεν θα βγάλει καρκίνο. Φυσικά και δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ακόμα και αν τα κουνέλια ζευγαρώνουν όλη μέρα, κάθε μέρα, πάλι θα βγάλουν καρκίνους. Στείρωση, λοιπόν.

Φροντίζω να είμαι online όση περισσότερη ώρα γίνεται, γιατί όταν συμβεί κάτι σημαντικό, όταν κάποιος ψάχνει κτηνίατρο για κάτι επείγον πχ, πρέπει και θέλω να είμαι εκεί!

Κάθε κουνέλι είναι διαφορετικό με τον δικό του χαρακτήρα, όπως όλα τα ζώα, και όπως και οι άνθρωποι. Υπάρχουν χαδιάρικα κουνελάκια, άλλα πιο πεισματάρικα, πιο νευρικά, πιο ήσυχα και πάει λέγοντας…

Ξέρω κτηνίατρο που έκανε σε κουνέλι εμβόλιο λύσσας. Η ασχετοσύνη που λέγαμε…

Με ενοχλεί η νοοτροπία του ‘έλα μωρέ, ένα κουνέλι είναι!’. Την ακούω και από τον οικογενειακό αλλά και από τον φιλικό μου περίγυρο. Κανένα ζώο δεν είναι απλά ένα ζώο, ειδικά από την στιγμή που οικιοθελώς αποφασίζουμε να το βάλουμε στην ζωή μας! Αν είχαμε όλοι την ίδια νοοτροπία, τότε θα ζούσαμε ακόμα στα σπήλαια. Δεν θα κάναμε πρόοδο σε τίποτα.

Ποτέ και για κανένα λόγο δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς αυτά.

Ευαγγελία Κτίστη – 20 χρονών

Στην οικογένεια μου έχουμε απ’ όλα τα ζώα και σκύλο και γάτες μέχρι και χελώνες! Το κουνέλι δεν το διαλέξαμε εμείς ακριβώς. Πάντα όμως θέλαμε να βάλουμε στην οικογένεια μας αυτό το ζωάκι.

Τα κουνέλια είναι ιδιαιτέρα ζώα. Λατρεύω το πείσμα τους και το ποσό θαρραλέα και έξυπνα είναι. Eπιπλέον είναι επιφυλακτικά και θέλουν τον χρόνο τους. Εάν τους τον δώσεις και αφοσιώσεις σε αυτά τότε θα σου δείξουν έναν πραγματικά υπέροχο χαρακτήρα! Επίσης με ελκύει ιδιαιτέρα το γεγονός ότι έτσι όπως τα θεωρούμε εμείς κατοικίδια(στο εμείς βάζω τα περισσότερα μέλη της ομάδας μας) τα έχουν ελάχιστοι Έλληνες και τους φαίνεται πολύ περίεργο και ιδιαίτερο όταν ακούνε ότι κοιμάμαι μαζί με το κουνέλι ή το ότι δεν του έχω κάποιο κλουβί. Στόχος βέβαια της ομάδας είναι όλοι οι Έλληνες να μάθουν τι πραγματικά είναι αυτά τα ζωάκια!

Τα κουνέλια έχουν τον δικό τους χαρακτήρα. Είναι αυτόνομα, αλλά παράλληλα μπορούν να δεθούν απίστευτα με τους ανθρώπους. Μπορούν να σου δείξουν πολλά πράγματα όπως χαρά, ευγνωμοσύνη, ακόμα και ο τρόπος που θα εκδηλώσουν αυτά που νιώθουν αλλά και ο τρόπος που θα παίξουν ή θα σε πλησιάσουν είναι ιδιαίτερος και πολύ διαφορετικός σε σχέση με τα αλλά ζώα. Πολλοί λένε «σιγά δεν είναι σκύλος να σε γλύψει ή να σε αναγνωρίσει και να σου δείξει την χαρά του όταν μπαίνεις στο σπίτι». Κι όμως, ένα κουνέλι μπορεί να κάνει με μεγάλη ευκολία και επιτυχία και τα δυο, αρκεί να τους έχει δώσει τον απαιτούμενο χρόνο και την αφοσίωσή σου, πάντα με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο!

Τον μικρό μου τον απέκτησα τον Οκτώβριο του 2013, στις 9 Ιουλίου έγινε 10 μηνών. Ήταν δώρο του παππού μου! Μετά την απώλεια του αγαπημένου μας σκύλου σκέφτηκε πως το καλύτερο θα ήταν ένα ιδιαίτερο μικροσκοπικό ζωάκι! Βέβαια το αγόρασε λόγω άγνοιας, κάτι που με στενάχωρη ακόμα. Όταν βλέπεις τόσα αδέσποτα κουνελάκια δεν μπορείς να σκέφτεσαι την αγορά ως λύση!

Ζούμε μαζί με τον μικρό 9 μήνες. Από την πρώτη μέρα έδειξε ποσό ήρεμος και καλός είναι. Είναι φοβητσιάρης τις πιο πολλές φορές, αλλά κυρίως θέλει να το παίζει θαρραλέος. Είναι κοινωνικός, αρκεί να περάσουν κάποια λεπτά που θα επεξεργάζεται τον άλλον. Μετά θα είναι όλη την ώρα για αγκαλιές και φιλάκια. Έχει δεθεί με όλα τα μέλη της οικογένειας και πάντα θέλει να είναι με κάποιον παρέα. Τρελαίνεται για παιχνίδια και εξερευνήσεις. Επίσης λατρεύει να κοιμάται στα ποδιά μου η στο προσκεφάλι μου!

kounelofiloi_greka_pmaidis-6160  kounelofiloi_greka_pmaidis-6164

Δεν βρίσκω κάποια συνήθεια του που είναι ιδιότροπη! Ίσως το ότι τρελαίνεται να σκαρφαλώνει πάνω μας και ότι κάνει σαν τρελός εάν αντιληφθεί φαγητό. Είναι πολύ χαριτωμένο.

Mου είναι παρά πολύ δύσκολο να προσδιορίσω τον χρόνο που αφιερώνω σε αυτόν και στην φροντίδα του. Του αφιερώνω όλο μου τον χρόνο ειδικά όταν βρίσκομαι σπίτι. Με το που ξυπνήσουμε έχουμε καθαρισμό δωματίου και της τουαλέτας του, ετοιμασία της πρωινής του σαλάτας και παιχνίδι. Υστέρα ακολουθούν τα υπόλοιπα γεύματα του και πολύ παιχνίδι. Σίγουρα δεν ισχύει η άποψη ότι είναι εντάξει σε ένα κλουβί μόνο του. Έχει απαιτητική φροντίδα (καθάρισμα αυστηρά γεύματα) και θέλει να έχεις χρόνο να ασχοληθείς μαζί του. Εάν έχεις πρόγραμμα δεν είναι κάτι κουραστικό! Και ειδικά εάν το αγαπάς και σου αρέσει!

Έχει γίνει πλέον ο καλύτερος μου φίλος, το παιδάκι μου και η καθημερινότητα μου. Κοιμάμαι και ξυπνάω με αυτό το πλασματάκι διπλά μου. Την ζωή μου πλέον δεν μπορώ να την φανταστώ χωρίς τα ζωάκια μου!

Μαριεύη Μαστοράκη – 23 ετών

Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή ενώ είχα κουνέλι ζήλευα όσους είχαν σκύλο γιατί είναι πιο εκδηλωτικοί και πιστοί, αλλά τελικά και με το κουνέλι έτσι είναι άμα του δείχνει ο ιδιοκτήτης του ότι το αγαπάει και το προσέχει, το εκτιμάει και αντιδρά ανάλογα. Απλά πρέπει να μάθεις να το προσεγγίζεις σωστά. Σχετικά με τις γάτες, δεν ξέρω τις βρίσκω ωραίες σαν ζώα αλλά δεν νομίζω ότι μου ταιριάζουν. Δεν ξέρω από μικρή ζήταγα από τους γονείς μου να μου πάρουν ένα κουνελάκι, αλλά ευτυχώς μου έπαιρναν μόνο λούτρινα. Γενικά μου φαίνονταν πάντα πολύ τρυφερά ζωάκια. Προσωπικά νομίζω ότι είναι σαν ζωντανά κουκλάκια και βέβαια εκεί την πατάνε πολλές οικογένειες που τα αγοράζουν για τα παιδιά τους. Τον Merfi τον έχω δύο μήνες περίπου και τον υιοθέτησα μέσω του Bunnies of Greece. Ενδιαφερόμουν να υιοθετήσω κάποιο κουνελάκι και με ενημέρωσαν για την περίπτωση του Merfi. Είχε εγκαταλειφτεί από την οικογένεια που τον είχε και ζούσε μέσα στο κλουβί του, χωρίς να του το καθαρίζει κανείς! Με αποτέλεσμα να γεμίσει το τρίχωμα του ακάραια. Ο λόγος που τον εγκατέλειψαν και δεν τον χάριζαν εξ αρχής ήταν ότι είχε υπερτροφικά δόντια και χρειάζονταν χειρουργείο. Γενικά, ο μικρός υπέστη μεγάλη παθητική έστω κακοποίηση και του έχει δημιουργήσει και τώρα σοβαρό πρόβλημα υγείας, το όποιο παρουσιάστηκε λίγο καιρό αφού το υιοθέτησα. Ο κτηνίατρος έκανε λόγο για όγκο χωρίς να είμαστε ακόμα σίγουροι. Ακολουθώντας όμως πίστα τις συμβουλές του κτηνίατρου και φροντίζοντας τον Merfi κατάλληλα, η κατάσταση του βελτιώνεται σχετικά.

Από τη πρώτη στιγμή μου έκανε εντύπωση πόσο κοινωνικός είναι ο Merfi, ενώ είχε περάσει τόσα δεν έδειχνε να φοβάται στο νέο του σπίτι. Το ίδιο και με έμενα τον άφησα να με προσεγγίσει εκείνος και σιγά σιγά παίζαμε, κοιμάται μαζί μου κάποιες φορές. Πριν λίγες μέρες όμως τον πήγα στον κτηνίατρο και είχε φοβηθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης και γύρισε ο μικρός προς εμένα σηκώθηκε όρθιος, κρατήθηκε από τους ώμους μου και τον πήρα αγκαλιά. Νομίζω ότι έχουμε πολύ ιδιαίτερη σχέση και εκείνος με εμπιστεύεται και εγώ τον λατρεύω.

Δεν έχει κάποια ιδιοτροπία, το μόνο αρνητικό του είναι ότι δεν έχει μάθει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα, ίσως επειδή ήταν μόνιμα κλεισμένος σε ένα κλουβί και τώρα που είναι ενήλικας του είναι πολύ δύσκολο να εκπαιδευτεί.

Τον Merfi τον έχω λίγο καιρό αλλά έχω ζήσει ήδη αρκετές εμπειρίες μαζί του και θέλω να ζήσω πολλές ακόμα. Δεν θέλω να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτόν, θέλω να ευχαριστηθώ τη ζωή μαζί του. Σαφώς κάποια στιγμή θα φύγει όπως όλοι μας, αλλά δεν βρίσκω το λόγο να ανησυχώ από τώρα για αυτό.

kounelofiloi_greka_pmaidis-6273  kounelofiloi_greka_pmaidis-6280

Τα κουνέλια έχουν πολλές ευθύνες και αρκετά έξοδα. Επιπλέον, είναι προτιμότερη η υιοθεσία από την αγορά γιατί σώζονται τα κουνέλια, που παραμελούνται, από βέβαιο θάνατο. Επίσης τα μέλη του Bunnies of Greece δεν υποστηρίζουμε το εμπόριο ζώων, δεν είναι αντικείμενα αλλά ζωές.

Με ενοχλεί το γεγονός ότι ζουν κλεισμένα σε κλουβιά κυρίως, αλλά και γενικά ο τρόπος αντίληψης ότι τα κουνέλια είναι ζώα φάρμας ή χαριτωμένα πλασματάκια που τα κλείνουμε στο κλουβί και τα στολίζουμε στο σπίτι. Αυτές οι αντιλήψεις πρέπει να αλλάξουν και να αντιμετωπίζονται τα κουνέλια το ίδιο με τα υπόλοιπα κατοικίδια.

Σπυριδούλα Τσιαμπάση

Αγαπώ και τους σκύλους και τις γάτες τα έχω ζήσει και τα 2! Το κουνελάκι συνδυάζει κάτι και από τα 2, ταυτόχρονα όμως είναι πολύ διαφορετικό. Αν δεν ζήσεις μαζί του δεν μπορείς να καταλάβεις τα συναισθήματα που σου βγάζει! Είναι και αυτό ζωάκι συντροφιάς πολύ αγαπησιάρικο, όπως και ο σκύλος και μπορεί να εκπαιδευτεί όπως μια γάτα! Ειδικά αν ασχοληθείς μαζί του και το εκπαιδεύσεις γίνεται ένας πολύ καλός σύντροφος. Σου βγάζει συναισθήματα που ούτε η γάτα ούτε ο σκύλος σου δίνει. Αγαπάνε τα παιδία και τα περισσότερα κουνελάκια είναι πολύ υπομονετικά μαζί τους, είναι απίστευτα γλυκές φατσούλες, χωράνε στην αγκαλιά σου και μάλιστα την επιζητούν! Άσε που είναι μικρό σε μέγεθος και μπορείς να το πάρεις παντού μαζί σου! Κουνελάκι λοιπόν!

Καταρχάς όπως είπα και πριν είναι όλα απίστευτες φατσούλες! Πρέπει να τα παρατηρήσεις την ώρα που τρώνε, καθαρίζονται και κοιμούνται! Δεν υπάρχουν απλά! Και το πιο όμορφο με τα κουνελάκια είναι ότι ‘δένονται’ μαζί σου, σου προσφέρουν απίστευτη αγάπη!

Κάθε ζωάκι είναι διαφορετικό. Τα κουνελάκια είναι αρκετά ευαίσθητα και θέλουν προσοχή στη διατροφή τους. Το έχω πολύ μικρό διάστημα από τον Απρίλη, όμως νιώθω σαν να το είχα πάντα! Τώρα έκλεισε τους 6 μήνες. Μου το χάρισε μια φίλη!

Ο Κουφετούλης απλά δεν υπάρχει! Όταν θέλει χάδια πηδάει στο κρεβάτι μου και ξαπλώνει δίπλα μου, κατεβάζει το κεφαλάκι του και περιμένει να τον χαϊδέψω! Έχει μάθει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα του και έχει τις δικές του γωνιές στο δωμάτιο. Είναι πολύ περίεργο και δραστήριο κουνελάκι, α και πολύ φιλικό! Δίνει φιλάκια σχεδόν σε όλους!

Έχουμε σχέση μαμάς-παιδιού! Είναι σαν παιδάκι μου! Κουνελοπαιδάκι.  Σε κάνει μπάνιο από τα πολλά φιλάκια!!!

Θέλουν και αυτά κάποιο χρόνο όπως και κάθε κατοικίδιο. Φαγητό, καθαρό και φρέσκο νερό καθημερινά εννοείται, καθάρισμα τουαλέτας-κλουβιού ανά 2- 3 μέρες,  χτένισμα, νύχια καθώς και γιατρό όποτε χρειαστεί.

Τα κουνελάκια με προϋπόθεση τη στείρωση και τη σωστή διατροφή ζουν όσο ένας σκύλος! Η αντίληψη ότι ζουν λίγο είναι λάθος, απλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει αρκετή ενημέρωση για αυτά. Οπότε δεν θέλω να το σκέφτομαι από τώρα, αν και είναι πολύ πιθανόν, αν δεν έχω πια τον Kουφετούλη μου (ούτε να το λέω δε θέλω) να υιοθετήσω ένα άλλο κουνελάκι!

Δεν θέλω να το σκέφτομαι αλλά όπως είπε και μια φίλη ίσως η απώλεια τους να είναι το τίμημα που πληρώνουμε για την αγάπη που μας προσφέρουν!

Δεν υπάρχει αρκετή και σωστή ενημέρωση στην Ελλάδα και με ενοχλεί  ότι κάποιοι τα βλέπουν ως  φαγητό αφού τα εκτρέφουν παράνομα και τα πουλούν…

Παναγιώτης Κούνας – 22 ετών

Προτίμησα κουνέλι επειδή είναι έξυπνα όμορφα, χαδιάρικα, δραστήρια, μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα εάν τους αφιερώσεις τον χρόνο όπου πρέπει. Σε πολλές χώρες του εξωτερικού είναι ισάξιο με τον σκύλο και την γάτα. Ελκυστικά είναι όλα πάνω τους. Ένα από αυτά είναι τα αυτάκια τους, το πώς ξαπλώνουν και πώς τεντώνονται όταν σηκώνονται στα δύο πόδια για να εξερευνήσουν τον χώρο, ακόμα και το πώς κάνουν μπάνιο

Το απόκτησα πριν από περίπου 1 έτος και 1 μήνα. Καθώς έκανα βόλτα στον Πειραιά πέρασα από ένα pet shop και είδα τον Σίμπα σ ένα βρώμικο κλουβί και με κοίταζε καλά-καλά. Δεν αντιστάθηκα, χωρίς δεύτερη σκέψη μπήκα μέσα και τον πήρα. Είναι φουντωτό με γαλανά μάτια, κάτασπρο σαν χιονόμπαλα και με καρφάκια, τρέχει και χοροπηδά σαν τρελό όλη μέρα και τρελαίνεται να τον χαϊδεύεις στα αυτιά.

Δεν βλέπω τον Σίμπα σαν κατοικίδιο που θα του βάλεις τροφή νερό και τέλος. Παίζουμε μαζί, βλέπουμε τηλεόραση μαζί και γενικά απασχολούμε ο ένας τον άλλον. Το πρωί όταν πάω για δουλειά και τον βάζω στην περίφραξη για ασφάλεια, εκείνος πάει και δαγκώνει τα κάγκελα επειδή θέλει να βγει έξω να τρέχει.

Ένα κουνέλι έχει περίπου 7 με 10 έτη ζωής. Είναι πολλά χρόνια, αλλά για να τα φτάσει πρέπει να προσέχουμε τι τροφή δίνουμε, πρέπει να γίνει στείρωση, πρέπει να γίνονται έλεγχοι για την υγεία του φίλου μας, οπότε δεν έχω σκεφτεί ακόμα τι θα γίνει εάν φύγει γιατί πιστεύω ότι είναι νωρίς. Σίγουρα θα στεναχωρηθώ. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς τον Σίμπα, είναι ένα κομμάτι της οικογένειάς μου.

10524412_10204201811827700_2007691922_n 10533708_10204201811787699_293726964_n (3)   merfi (3)

Γιώτα – 29 ετών

Είναι πανέμορφα πλάσματα, πάρα πολύ τρυφερά και δένονται με έναν τρόπο ιδιαίτερο με τους ιδιοκτήτες τους. Πολύ απλά, γίνεσαι οικογένεια μαζί τους. Επιπλέον, αν κι ευαίσθητα, όταν μάθουν ένα χώρο είναι αρκετά ανεξάρτητα, πράγμα που προσωπικά μου αρέσει. Βρίσκω τα πάντα ελκυστικά πάνω τους! Το τρίχωμά τους, το πως κουνάνε τη μυτούλα τους, το πόσο χαριτωμένα δείχνουν όταν τρέχουν ή χοροπηδάνε, το πως τρίβονται πάνω σου εκεί που είσαι ξαπλωμένος γιατί θέλουν χάδια… ακόμα και ο τρόπος που τρώνε.

Προσωπικά, αγαπάω όλα τα ζωάκια. Απλά, θεωρώ, πως παρά τις ευαισθησίες τους, τα κουνελάκια είναι τόσο χαριτωμένα που κοιτάζοντάς τα μόνο, σε προκαλούν να τα πάρεις αγκαλιά και να μην τα αφήσεις ποτέ. Είναι τρυφερά με έναν ιδιόμορφο τρόπο, ενώ ισορροπούν τέλεια ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά όπως αυτά που έχουν οι σκύλοι και οι γάτες, που εκφράζουν δύο άκρα.

Απέκτησα το Snow μου μόλις πριν από 6 μήνες, “σώζοντάς” τον από ένα pet shop όπου και βρισκόταν στριμωγμένος μαζί με άλλα 6 κουνελάκια, σε μια γυάλα 40Χ40 εκατοστά, χωρίς καλά-καλά να μπορούν να κινηθούν μέσα σε αυτό, ποδοπατώντας το ένα το άλλο. Είναι μεγάλος χουζούρης… του αρέσει να περνάει μεγάλο μέρος της ημέρας ξαπλωμένος σε μια συγκεκριμένη γωνιά του σπιτιού που, μεταξύ μας, είναι και η πιο δροσερή. Είναι απίστευτα έξυπνος και ανταποκρίνεται σε ερεθίσματα που ποτέ δεν πίστευα πως μπορούσε να ανταποκριθεί ένα κουνελάκι. Τρελαίνεται για μπανάνα, οπότε προσπαθούμε να μην τρώμε μπροστά του -καθότι δεν κάνει να τρώει συχνά και μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες-, αν και την μυρίζει από χιλιόμετρα, κάνοντας σπριντ για να σε προφτάσει πριν την καταπιείς στα γρήγορα.  Γενικά είναι λιχούδης, ξεχωρίζει ακόμα και το άνοιγμα των συσκευασιών που περιέχουν τις τροφές του, ενώ όταν έχει όρεξη για αγκαλίτσες, έρχεται και τρίβεται στα πόδια σου. Για μένα, δεν είναι απλά ένα κατοικίδιο. Είναι ο μικρός γιος της οικογένειας. Είναι το “παιδί μου”, όπως τον φωνάζω όταν θέλω να τον χαϊδολογήσω. Το ίδιο ισχύει και για τον άντρα μου. Και ο γιος μου που είναι μόλις 5 ετών, δηλώνει παντού πως ο Snow είναι ο μικρός του αδερφός, γεγονός που με κάνει εξαιρετικά χαρούμενη και περήφανη, ως μαμά.

Παίζει κάθε μέρα με ένα πυροσβεστικό αυτοκινητάκι του γιου μου. Βάζει τα πόδια του πάνω και αρχίζει να το σπρώχνει μπροστά, κι όταν δεν έχει που αλλού να πάει, πηγαίνει από την άλλη μεριά για να το γυρίσει πίσω. Προσωπικά, το διασκεδάζω πολύ όταν το κάνει.

Για μένα, φροντίδα είναι και το να παίξω μαζί του. Το να καθαρίσεις τον προσωπικό του χώρο ή να του βάλεις φαγητό, δεν απαιτεί πολύ χρόνο. Το να το κάνεις όμως να αισθάνεται όμορφα και πως το αγαπάς… ε, αυτό δεν μετριέται με λεπτά ή ώρες. Πρέπει να του το δείχνεις συνέχεια.

Γνωρίζω οικογένεια που το κουνελάκι της έφτασε αισίως τα 11 χρόνια του και είναι υγιέστατο. Οπότε, προσπαθώ να ακολουθώ όσο πιο πιστά γίνεται τις οδηγίες που έχω λάβει, έτσι ώστε όχι μόνο να έχει μια μακράς διάρκειας ζωή, αλλά μια ευτυχισμένη ζωή. Ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί να τον αποχωριστούμε, παρά σε αρκετά χρόνια από τώρα, αλλά όταν έρθει εκείνη η στιγμή, θα είμαι χαρούμενη για όσα μοιραστήκαμε και για την αγάπη που χάρισε στην οικογένειά μας. Και γιατί όχι… κάποια στιγμή, μπορεί να αποκτήσουμε και νέος μέλος.

https://www.facebook.com/groups/bunniesofgreece

Κείμενο: Μαρία Παππά
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μαΐδης