[Σημ: Η συνέντευξη έγινε τον περασμένο Αύγουστο για το πρώτο τεύχος του ΓΚΡΕΚΑ].

Όταν ο -14χρονος τότε- πολύ Μικρός Νικόλας έβγαλε το πρώτο του βίντεο στο Youtube, επιστρέφοντας μετά από εφτά χρόνια απουσίας (!), ο κυβερνοχώρος εσείσθη. Συζητήθηκε σε fora, μάζεψε εκατομμύρια views, άκουσε επαίνους, έφαγε κράξιμο, χρησιμοποιήθηκε ακόμα και σαν παράδειγμα για την ανεξέλεγκτη χρήση του Ίντερνετ από τα παιδιά. Το σίγουρο είναι ότι δεν πέρασε απαρατήρητος από κανέναν: κάντε ένα σύντομο τεστ στην παρέα σας ακόμα κι εκείνοι που δεν έχουν ακούσει κομμάτι του, σίγουρα έχουν ακούσει το όνομά του. Τι λέει σήμερα για όλα αυτά, ο 18χρονος πια, αθυρόστομος έφηβος από τη Ζαχάρω;

DSC_0227dws

Όταν έβγαλες το «Νόμισες πως τα δες όλα» ήσουν 15. Πώς σου ήρθε η ιδέα για το βίντεο; Έκανες ρίμες και πριν από αυτό; Περίμενες να έχει τέτοια ανταπόκριση;
Όλο το σκηνικό ξεκίνησε το 2003 όταν ήρθε στο χωριό μου ένας ξάδερφός μου με κάτι φιλαράκια του για διακοπές. Aυτά τα παιδιά είχαν ένα rap συγκρότημα που τότε λεγόταν «Ηχητική Απειλή». Σήμερα λέγονται «ΣΚΥΛΙΑ» και έχουν ανοίξει κατά πολύ τα δίχτυα τους στον χώρο της rap μουσικής. Έτσι, επειδή ήμουν κι εγώ «διάβολος» τότε, μου έκαναν μια πρόταση να τραγουδήσω rap! Τότε δεν ήξερα τι είναι, (όχι ότι τώρα ξέρω και πολλά πράγματα πάνω στο θέμα, αλλά ΟΚ!), ε, και άρχισαν να μου γράφουν στίχους τους οποίους τραγούδησα και με ηχογράφησαν πρόχειρα! Είπα καμιά πεντάδα τραγουδάκια τότε και το κάναμε CD το όλο θέμα! Το ανεβάσαμε στο myspace τότε, θυμάμαι, και είχε πολύ γέλιο! Mετά, ξαναήρθαν τα παιδιά το 2010, κάναμε το «Νόμιζες πως τα’ δες όλα» βιντεάκι με το HONDA το SS και το ανεβάσαμε στο Youtube! Έγινε πολύ βαβούρα στο ίντερνετ, την οποία δεν περίμενε κανείς! Άρεσε στον κόσμο να βλέπει ένα τσογλανάκι από τα Ροδινά Ηλείας να «χώνει» μπινελίκια και τέτοια!

Επηρεάστηκε η ζωή σου από την επιτυχία των βίντεο;
Λογικό ήταν να επηρεαστεί η ζωή μου! Ποιανού η ζωή δεν θα επηρεαζόταν όταν απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, εκεί  που δεν τον ήξερε κανείς, τώρα τον ξέρει όλη η Ελλάδα; Το καλό είναι ότι δεν άλλαξε η συμπεριφορά των ατόμων που με ήξεραν, ή που με περιτριγύριζαν. Το ίδιο ισχύει για τους γονείς μου και τους καθηγητές μου. Απλά μου έλεγαν όλοι να εκμεταλλευτώ όσο μπορώ την κατάσταση. Βλακείες! Αν ήθελα να βγάλω λεφτά, μπορούσα άνετα να οικονομήσω χοντρό πακέτο. Αλλά στην παλιά μου την γραβάτα! Ό,τι κάνω το κάνω για να περάσω καλά με την παρέα μου και να σπάμε πλάκα με την αντίδραση του κόσμου, για κανέναν άλλο λόγο.

Δεν υπάρχουν πολλοί έφηβοι, κυρίως στην Ελλάδα, που να μετράνε εκατομμύρια κλικ στο YouTube. Είχες «ψωνιστεί» καθόλου όταν συνειδητοποίησες πόσο δημοφιλή έγιναν τα βίντεό σου;
Δεν θα το έλεγα ψώνιο. Η λέξη που ταιριάζει στην περίπτωσή μου είναι «ενθουσιασμός»! Είχα ενθουσιαστεί με την απήχηση που είχαν τα τραγούδια στον κόσμο. Όσο πιο πολύ άρεσε στον κόσμο, τόσο περισσότερο μου άρεσε αυτό που κάνω. Αλλά και να μην άρεσε, πάλι τα ίδια θα έκανα! Και πάλι όμως, θέλω να πιστεύω ότι δεν ψωνίστηκα, ούτε ότι έδειξα κάτι τέτοιο!

DSC_0214

Τι μουσική ακούς;
Όλοι θα πίστευαν ότι αφού  έχω ασχοληθεί με τη rap μουσική, θα έπρεπε να ακούω μόνο rap τραγούδια. Ακούω τα πάντα όμως! Είναι και ανάλογα την ψυχολογία, βέβαια. Μπορεί όταν είμαι στα πάνω μου, να ακούω beatάκια και να γίνεται της κακομοίρας στο σπίτι, αλλά αν με πιάσουν οι μελαγχολίες και τα ερωτιάρικά μου, (γιατί είμαι και ευαίσθητο παιδί εγώ), μπορεί να ακούω από Μελά, μέχρι Τερζή και Γονίδη. Αυτό πιστεύω ότι το έχουν καταλάβει οι φίλοι μου στο facebook, από αυτά που δημοσιεύω!

Πώς είναι η ζωή ενός εφήβου στην επαρχία; Και μάλιστα σε ένα μέρος όπως η Ζαχάρω, που αν και πανέμορφο, έχει υποστεί τις καταστροφές του ’07.
Τώρα μου βάζεις ένα θέμα  δύσκολο! Πρώτα απ’ όλα, η φωτιά  είχε κάψει το σπίτι μου, το χωριό μου και γενικά τον τόπο μου, το περιβάλλον που μεγάλωσα. Αυτό μου στοίχισε πάρα πολύ, γιατί ήμουν σε πιο μικρή ηλικία, και γενικά όσο πιο μικρός είσαι, τόσο περισσότερο σε αγγίζουν τα γεγονότα γύρω σου. Καλώς ή κακώς, κάναμε μια καινούρια αρχή με τα λίγα που μας πρόσφεραν -και το ξαναλέω: με τα  λίγα- και σιγά-σιγά ξαναχτίσαμε τις βάσεις μιας σταθερής καθημερινότητας. Αυτό το λέω επειδή μετά τη φωτιά, είχε χαθεί η αρμονία της απλής καθημερινότητας και υπήρχε μόνο τρέξιμο και γραφειοκρατία. Τέλος πάντων, σήμερα η ζωή στη Ζαχάρω και γενικότερα στην επαρχία είναι χαλαρή, δεν έχει την κίνηση που είχε παλιότερα, αλλά την κουτσοπαλεύουμε και πάλι. Είναι τουλάχιστον η θάλασσα δίπλα και πάμε για κάνα μπανάκι, έχει και μέρη που μπορεί να βρει απασχόληση ένας έφηβος και γενικότερα έχει ενδιαφέρον να ζεις εδώ. Ποδηλατάκι, μπαλίτσα, γυμναστήριο, καφεδάκι, ποτάκι και πέρασε η μέρα!

«Δώσ’ μου το παπί σου λαμπάδα θα το πάω, ρόδες και γυναίκες μονάχα καβαλάω». Με αφορμή αυτούς τους στίχους μίλησέ μας για το αν τα βίντεο επηρέασαν τη σχέση σου με τα κορίτσια, και για το μηχανάκι σου.
Αυξήθηκε κατά μικρό ποσοστό η κινητικότητα του γυναικείου φύλου στη ζωή μου, και αυτό ήταν ένα απ’ τα καλύτερα της υπόθεσης. Μην φανταστείτε καμιά τρελή αλλαγή, αλλά και πάλι, εξακολουθεί να είναι αλλαγή. Ας πούμε ότι ήταν ένα ελαφρύ φρεσκάρισμα! (Γέλια). Αυτή τη στιγμή έχω ένα SUZUKI SHOGUN 110, το οποίο φοράει zebring εξάτμιση και το έχω κάνει 55 χιλιοστά, έτσι, για να τσουλάει λίγο παραπάνω! Έχει βγει «σκυλί» το μηχανάκι, αλλά όταν «φρίξει το σκυλί» δεν ξέρω τι θα γίνει! (Γέλια).

Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Xray;
Ήταν ωραία εμπειρία και το καταχάρηκα! Ο Νικήτας είναι ένα πολύ καλό παιδί, απ’ όσο πρόλαβα να τον γνωρίσω, και γράφει πολύ δυνατούς στίχους! Θα ήταν τιμή μου να ξανασυνεργαστώ μαζί του.

DSC_0187-001

Πόσο «σοβαρή» είναι η σχέση σου με τη ραπ; Τώρα που τελείωσες το σχολείο τι σχέδια έχεις για το μέλλον; Να περιμένουμε κάποια καινούρια δουλειά σου;
Η μόνη σχέση που έχω με τη rap είναι ότι έτυχε να τραγουδήσω κάποια τραγούδια του είδους της, τίποτα άλλο. Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα, και νομίζω ότι ούτε πρόκειται να ασχοληθώ παραπάνω. Όσο για το σχολείο, επιτέλους το τελείωσα και, πρώτα ο Θεός, πιστεύω ότι θα περάσω στην Πάτρα στο ΤΕΙ Πληροφορικής. Μακάρι να τα καταφέρω να δω πως είναι η ζωή στην πόλη.

Ποιο  είναι το καλύτερο πράγμα που έχεις να θυμάσαι σε σχέση με την ενασχόλησή σου με τη ραπ;
Οι γνωριμίες! Γνώρισα πάρα πολύ καλούς ανθρώπους αλλά έκανα και κάποιους πάρα πολύ καλούς φίλους, οι οποίοι με στήριξαν πάρα πολύ σε ό,τι έκανα και με στηρίζουν ακόμα. Δεν θα τους ονοματίσω γιατί είναι πολλοί. Ξέρουν αυτοί ποιοι είναι. Και άλλο ένα πράγμα που θυμάμαι είναι το κοκομπλόκο του αδερφού μου στον δρόμο. Επειδή μοιάζω με τον αδερφό μου πάρα πολύ, μας μπερδεύουν στον δρόμο και του λένε συνέχεια: «Γεια σου Μικρέ Νικόλα», και «Θέλω αυτόγραφο Μικρέ Νικόλα» και τέτοια. Αυτός παθαίνει κοκομπλόκο εκείνη τη στιγμή και δεν ξέρει τι να πει… Και έχει πλάκα!

Τι γνώμη έχεις για την «κουλτούρα» του swag;
Δεν νομίζω ότι μπορείς να την αποκαλέσεις «κουλτούρα»… Πιστεύω ότι είναι μια μόδα και αυτή, που θα περάσει η «φουρνιά» της και θα ξεχαστεί, όπως πολλές άλλες τέτοιες μόδες. Δεν λέω τίποτα άλλο!

Μια εποχή (γύρω στο ’10-’11 αν θυμάμαι καλά), είχε κυκλοφορήσει μια φήμη ότι είχες πεθάνει. Ξέρεις πώς προέκυψε αυτό; Πώς το είχες αντιμετωπίσει;
Ήταν κι αυτή μια ακόμα βλακεία κάποιων ανόητων πιτσιρίκων που ξημεροβραδιάζονται μπροστά από μια οθόνη και οι οποίοι. επειδή δεν έχει ενδιαφέρον η ζωή τους, ασχολούνται με τους άλλους. Αυτό με τον «ξαφνικό θάνατο» που σκηνοθέτησαν για μένα, το έχουν κάνει και για πολλούς άλλους, με αποκλειστικό και μοναδικό σκοπό να μαζέψουν like οι ιστοσελίδες τους και να ξεσπάσει κάπου η ζήλια τους. Δεν ασχολήθηκα καθόλου, απλά τους απάντησα με το τραγούδι «Μίζερες Μαϊμούδες». Ό, τι λέει το τραγούδι, πάει αποκλειστικά για αυτούς.

Τι θα ‘θελες να πεις στο κοινό σου;
Το κοινό μου; Δεν ήξερα ότι έχω και κοινό! Τέλος πάντων, δεν θα πω πολλά! Μόνο καλή πρόοδο στους μαθητές, καλή αποφοίτηση στους φοιτητές, καλό κουράγιο στους άνεργους, καλημέρα σε αυτούς που έχουν τη δουλειά τους ,”καλοί πολίτες” στους φαντάρους, και καλή λευτεριά στις έγκυες! Αλλά πάνω απ’ όλα, υπομονή και αυτοσυγκράτηση στους Έλληνες, γιατί αυτό χρειαζόμαστε τη σήμερον ημέρα! Καλά να περνάτε αλάνια, και μην αφήσετε κανέναν να σας ανέβει στον σβέρκο! ΨΗΛΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ!

DSC_024422

[Σημ: Η συνέντευξη έγινε τον περασμένο Αύγουστο και δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του ΓΚΡΕΚΑ].

Κείμενο: Αλεξάνδρα Πρασσα.

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag