Ο Nicolas Paradiselo σπουδάζει στο τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Του λείπει η κοτόπιτα της μαμάς του και για να ξεχνιέται διαβάζει αρκετά (με ιδιαίτερη συμπάθεια στα κείμενα του Δημήτρη Δημητριάδη), ακούει πολύ trip hop την ώρα που δουλεύει και κοιμάται ελάχιστα. Και ο ύπνος του λείπει. Τον εμπνέει η φύση και ιδιαίτερα το στοιχείο του νερού. Αυτός είναι και ο λόγος που προτίμησε να ολοκληρώσει το «My mother said it would be okay» έξω στην εξοχή (και μέσα στο λιοπύρι). Έργα του έχουν εκτεθεί σε μουσειακούς χώρους και σε διάφορα φεστιβάλ. Ήδη έχει αρκετές δουλειές να προσθέσει στο βιογραφικό του. Τα «T.A.M.A. Superflow, Μουσείο Άλεξ Μυλωνά», «Inspire, Εικαστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΜΜΣΤ» και «Gradient: From Gray to Color Scale, Ιωάννινα» είναι μερικές από τις συμμετοχές του.

IMG_4895

Πες μου για τη δουλειά σου.
Μέχρι τώρα πραγματεύομαι στα έργα μου έννοιες και προβληματισμούς που έχουν να κάνουν με το εσωτερικό του ανθρώπου. Κατά την εμβάθυνση στον τομέα της τέχνης εκφράζω μέσω της εικαστικής γλώσσας προσωπικούς βαθύτερους προβληματισμούς μου για τη ζωή, ασκώντας κοινωνική και ηθική κριτική σε αξίες και ιδανικά στη σύγχρονη κοινωνία, εντάσσοντάς τους στο διαχρονικό πλαίσιο.  Με τη δημιουργία παραστατικών, αφαιρετικών εικόνων εξυπηρετείται η αφήγηση της έννοιας που με απασχολεί.

Πώς σου φαίνεται η καλών τεχνών ως τμήμα; Θεωρείς ότι η τέχνη διδάσκεται;
Η ύπαρξη μιας σχολής καλών τεχνών σε μια πόλη είναι πολύ σημαντική επειδή την αναδεικνύει από εικαστικής πλευράς και ενδυναμώνει το καλλιτεχνικό πνεύμα της κοινωνίας με τις δράσεις που γίνονται. Το τμήμα στο οποίο σπουδάζω μου έδωσε ερεθίσματα ώστε να γνωρίσω μια πτυχή του εαυτού μου που στο παρελθόν δεν είχα ανακαλύψει. Δεν μπορεί κάποιος μετά από τέσσερα ή πέντε χρόνια σπουδών σε αυτό το αντικείμενο να αισθάνεται πλήρης ή ότι θα είναι πιο καλός στη δουλειά του -αν έχει εισαχθεί στη σχολή με ειδικές εξετάσεις. Έπειτα, υπάρχουν πάρα πολλοί καλλιτέχνες που δεν το σπούδασαν και η δουλειά τους είναι αξιέπαινη. Σίγουρα σε μια σχολή αναπτύσσεις θεωρητικές γνώσεις, έχεις τη δυνατότητα να συζητάς για τη δουλειά σου με ανθρώπους του χώρου και ίσως να αναπτύξεις πιο γρήγορα μια καλλιτεχνική αισθητική, όμως το μεγαλύτερο κομμάτι είναι το πώς θα διαχειριστείς εσύ τη ζωή, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες σου. Στην καλύτερη σχολή δε θα σε πιάσει κάποιος από το χέρι για να προχωρήσεις. Με δουλειά, έρευνα και αγάπη για αυτό που κάνεις νομίζω πως έχεις τα βασικά για να γίνεις καλός.

IMG_4892 Diptych GÇ£And finally he was the waterGÇ¥, pencil on paper, dimensions variable, Nicolas Paradiselo, 2014 IMG_4864 IMG_4801 IMG_4773 IMG_4741

Πώς φαντάζεσαι την μελλοντική σου πορεία στις τέχνες;
Δεν μου αρέσει να μιλάω για πράγματα που δεν έχουν συμβεί ακόμα. Το μέλλον το φαντάζομαι λίγο πολύ όπως το παρόν, πολλή ζωγραφική, πολλή έρευνα και πολλή προσπάθεια και επιμονή, για να κατακτήσω τους στόχους μου.

Τι θα ήθελες να κάνεις σε λίγα χρόνια από τώρα;
Θα ήθελα πολύ να κάνω ένα μεταπτυχιακό στα εικαστικά στο εξωτερικό, να ζω σε μια μεγάλη πόλη με γρήγορους ρυθμούς ζωής και παράλληλα να εργάζομαι, για να μην νιώθω ότι επιβαρύνω οικονομικά τους ανθρώπους που αγαπάω και με στηρίζουν τόσα χρόνια με τον καλύτερο τρόπο.

Πιστεύεις ότι θα καταφέρεις να βιοποριστείς από τις τέχνες; Αν δεν έκανες αυτό ως επάγγελμα ποιο θα ήταν το εναλλακτικό;
Ναι. Αν δεν πιστεύεις πρώτα εσύ σε εσένα ποιος θα το κάνει; Όταν αγαπάς αυτό που κάνεις και το κάνεις με όρεξη, το κάνεις καλά. Μακάρι όλοι οι νέοι να αποφάσιζαν αυτό που θα ακολουθήσουν επαγγελματικά με βάση το να το αγαπάνε και όχι με βάση τον βιοπορισμό, τουλάχιστον έτσι νιώθεις γεμάτος και σε θέση να προσφέρεις. Δεν νομίζω ότι μπορώ να με σκεφτώ να κάνω κάτι άλλο. Στο σχολείο, ήθελα να ασχοληθώ με την ιατρική. Λίγο οι καλοί βαθμοί, λίγο η ευαισθησία για τους γύρω μου (γέλια). Πλέον, μέσα στο μυαλό μου στην τέχνη και  στην ιατρική βρίσκω πάρα πολλά κοινά.

Πες μου για την Αθήνα και τα Γιάννενα.
Είναι πόλεις–σταθμοί που τις λατρεύω. Την Αθήνα, πλέον, την έχω συνδέσει με “ξεκούραση», άτομα που αγαπώ και έχω αφήσει πίσω για τις σπουδές μου και σπιτικό φαγητό. Τα Γιάννενα τα λάτρεψα γιατί σε αυτήν την πόλη γνώρισα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου την τέχνη που την αγάπησα μέσα από τα Γιάννενα μέσα από εμένα. Στα Γιάννενα ηρέμησα.

Πώς αντιλαμβάνεσαι τη φιλία;
«Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι». Κλισέ, αλλά αλήθεια για μένα. Οι φίλοι είναι κάτι πάρα πολύ σπάνιο και πολύ σημαντικό. Με τους παιδικούς φίλους συνδιαλέγεσαι, συνδιαμορφώνεσαι και αν και γίνεται πιο συγκυριακά, το δέσιμο που αισθάνεσαι είναι πολύ δυνατό. Στην ενήλικη ζωή οι φίλοι μπαίνουν με βάση τη λογική και το κομμάτι της αλληλεπίδρασης είναι σαφώς πιο αμυδρό. Είμαι αρκετά τυχερός σε αυτόν τον τομέα μια και οι δύο κολλητές μου στην Αθήνα αλλά και μία φίλη-συμφοιτήτρια μου στα Γιάννενα μου δίνουν πολλή δύναμη να συνεχίζω αυτό που κάνω και τις ευχαριστώ.

Untitled, mixed media on canvas, 240 x 190 cm, Nicolas Paradiselo, 2013 Until the end,oil on canvas, 288 x 195 cm, Nicolas Paradiselo, 2013 GÇ£MetamorphosisGÇ¥, animal bones and human hair, dimensions variable, installation view 1, Inspire 2013 Thessaloniki arts festival MMCA, Nicolas Paradiselo GÇ£MetamorphosisGÇ¥, animal bones and human hair, detail 3, Inspire 2013 Thessaloniki arts festival MMCA, Nicolas Paradiselo IMG_4706

Οι γονείς σου εγκρίνουν την επιλογή σου;
Ναι, απόλυτα! Κι από υλικής πλευράς αλλά και από συναισθηματικής, παράπονο δεν έχω. Κάθε φορά που επιστρέφω Αθήνα μιλάμε για τη δουλειά μου, αν και δεν έχουν σπουδές στις τέχνες είναι εκεί να ακούσουν, να σκεφτούν, να δουν κάτι που μου δίνει πολύ μεγάλη- και άλλου είδους- δύναμη. Ποτέ δεν μου χάιδεψαν τα αυτιά, μεγάλωσα με το «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο» και χαίρομαι για αυτού του είδους την υποστήριξη γιατί τη συνεχίζω και εγώ στη ζωή μου και στους ανθρώπους που γνωρίζω.

Έχεις περισσότερες επιτυχίες λόγω της ιδιότητάς σου;
Μπα, δεν θα το έλεγα, μάλλον αρνητικά λειτουργεί! Νομίζω πως η τέχνη σε κάνει να στρέφεσαι αρκετά στον εαυτό σου και στις σκέψεις σου και χρειάζεσαι ένα σύντροφο που να το κατανοεί και να δέχεται την αμφισβήτηση των πάντων που έχεις διδαχθεί. Είναι αυτό που λέμε μη σου τύχει!

Έχεις ζωγραφίσει ποτέ ερωτικό σου σύντροφο; Η έχεις εκφραστεί μέσω της τέχνης σου για κάποιον ερωτικό σύντροφο;
Ναι και στα δύο. Η έμπνευση είναι η ζωή σου. Η τροφή σου είναι τα βιώματα και οι σκέψεις σου για όσα συμβαίνουν.  Το έκανα στα πρώτα χρόνια μου ως φοιτητής και στην πορεία βρίσκω ενδιαφέρον στο να θίγω με τις εικόνες–σχόλια και άλλους προβληματισμούς για το κοινωνικό σύνολο μέσα από τη δική μου οπτική. Δεν είναι κάτι που δεν θα ήθελα κάποια στιγμή στο μέλλον να επαναδιαπραγματευθώ με έναν άλλο τρόπο.

GÇ£ Me as a hero GÇ¥, pencil on paper, 50 x 70 cm, Nicolas Paradiselo, 2014 IMG_5172 IMG_5080 IMG_5025 IMG_5008 Diptych GÇ£My mother said it would be okayGÇ¥, pencil on paper, dimensions variable, Nicolas Paradiselo, 2014 GÇ£ I need a hero GÇ¥, pencil on paper, dimensions variable, installation view 1, Nicolas Paradiselo, 2014 GÇ£MetamorphosisGÇ¥, animal bones and human hair, detail 2, Inspire 2013 Thessaloniki arts festival MMCA, Nicolas Paradiselo GÇ£MetamorphosisGÇ¥, animal bones and human hair, detail 1, Inspire 2013 Thessaloniki arts festival MMCA, Nicolas Paradiselo

Κείμενο: Φίλιππος Γαβριηλίδης
Φωτογραφίες: Χρυσοβαλάντω Γεωργίου

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag