Πώς είναι να κάνεις φίλους που δεν μιλάτε την ίδια γλώσσα; Να μην μπορείτε, δηλαδή, να συνεννοηθείτε;
Γίνεται και αυτό, απλώς επινοείς έναν άλλο κώδικα επικοινωνίας. Μιλούσαν, άλλωστε, και λίγα αγγλικά, αλλά και με τα χέρια. Είχα και μια φίλη παλαιότερα που ήταν κωφάλαλη και μιλάγαμε κανονικά για όλα. Σιγά-σιγά, άρχισα να κάνω φίλους, κυρίως με νέα παιδιά, τα οποία ήταν διατεθειμένα να με βοηθήσουν με το έργο μου και ήταν ωραίο ήταν ωραίο που συμμετείχαν και ντόπιοι για τη δημιουργία του έργου.

Πώς γίνεται να επέλεξες νέους ανθρώπους για να κάνεις παρέα;
Αρχικά εκείνοι με επέλεξαν. Εκεί τα αγόρια μεγαλώνουν και ωριμάζουν από πολύ μικρά – είναι μέρος της κουλτούρα τους αυτό. Πρέπει να βγουν γρήγορα στη ζωή και να βοηθήσουν την οικογένεια. Γίναμε φίλοι και ήταν πολύ ευχάριστο αυτό. Έμαθα πολλές ιστορίες και τη δική τους ματιά πάνω στο πολιτικό κομμάτι. Όλοι τους με διεκδικούσαν για φίλο και έπρεπε να κάνω κάποιες επιλογές. Στο τέλος ήμασταν μια μεγάλη παρέα που βρισκόμασταν από τις εφτά το πρωί μέχρι την ώρα που πηγαίναμε για ύπνο.

IMG_7434

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Σωκράτης Σωκράτους

Η συνέχεια στο τεύχος 3 (ΦΙΛΟΙ)  που μπορείς να αγοράσεις με ένα κλικ εδώ και στα κεντρικά περίπτερα Αθήνας και Θεσσαλονίκης.