Ο Μιχάλης Μπαμπούσης είναι ένας σκοτεινός οραματιστής. Στις δημιουργίες του, στα μαύρα κάλυπτρα και τα πολύπτυχα υφάσματα, μπορεί κανείς να αναγνώσει μια ιδιότυπη πνευματικότητα που συνδέεται με τα μυστήρια αρχέγονων θρησκειών, τη λατρεία της φύσης και της μηχανής. Εδώ και ένα χρόνο ο δραστήριος αυτός designer, graphic artist, μουσικός και εικαστικός έχει συμπυκνώσει την έμπνευσή του σε ένα ολοκληρωμένο project με το όνομα ‘He-m-n-oid’. Στη συζήτηση μαζί του περάσαμε από τη μόδα στη πολιτική και αντιληφθήκαμε πως κάτω από το μαύρο πέπλο υπάρχει μόνο η γυμνή και απροστάτευτη σάρκα του καλλιτέχνη.

baboussis-10

Όλα μοιάζει να ξεκίνησαν στα μέσα του 2000, όταν ο Μιχάλης άρχισε να πραγματοποιεί ‘ανασκαφές’ στα καταστήματα υφασμάτων και τα παλαιοπωλεία του κέντρου. «Δεν ήξερα τι ακριβώς ήθελα να κάνω, απλά άρχιζα να μαζεύω οτιδήποτε είχε στα μάτια μου μια αισθητική σημειολογία. Από ρετρό υφάσματα μέχρι παλιές κορνίζες και διάφορα αφόρετα ρούχα άλλης εποχής. Όταν οι άνθρωποι με ρωτούσαν από περιέργεια τι κάνω με όλα αυτά, τους απαντούσα ότι ήταν για ένα θεατρικό. Τώρα πια βλέπω ότι η διαδικασία αυτή ήταν μια άσκηση για να βρω το δρόμο μου. Στην πορεία άκουσα για το Meet Market που απευθυνόταν σε ανεξάρτητους δημιουργούς και πήρα την απόφαση να συμμετάσχω για ένα μεγάλο διάστημα με μια σειρά ασπρόμαυρων neckpieces αλλά και vinyl prints πάνω σε t-shirts. Πρόσφατα επιχείρησα να δημιουργήσω στην ίδια λογική ολοκληρωμένες σειρές ρούχων που είναι αποτέλεσμα της απευθείας παρέμβασης πάνω στο ύφασμα χωρίς τον ουσιαστικό σχεδιασμό τους. Έτσι γεννήθηκε το He-m-n-oid, ένα project που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι όταν μπορείς να παρέμβεις εκτενώς πάνω στην εικόνα μιας σιλουέτας σου ανοίγονται νέοι δρόμοι».

Όπως μας πληροφορεί ο Μιχάλης, ο όρος He-m-n-oid προέρχεται από το συνδυασμό τριών λέξεων, «he», «hymn» και «humanoid». «Τα he-m-n-oids είναι ανθρωποειδή (humanoids) με ανδρική μορφή (he: γένος αρσενικό), που παρουσιάζουν μια δική τους ερμηνεία στο τι είναι αυτό που ορίζει το φύλο, ανεξάρτητα από τα κοινωνικά στερεότυπα. Ντύνονται με μαύρα ή λευκά ρούχα που σε κάποιες περιπτώσεις παραπέμπουν σε στολές, ποτέ όμως με χρωματιστά, γιατί θέλουν να δηλώσουν τη σχέση τους με τον εσωτερικό κόσμο. Το He-m-n-oid είναι ένα project που εξερευνά διαφορετικές εφαρμογές μεταξύ art & design. Μια βασική του πλευρά είναι οι συνεργασίες με δημιουργικούς ανθρώπους. Η άλλη του όψη,όμως, αφορά στην ανάληψη διαφορετικών ρόλων από πλευράς μου, όπως αυτών του φωτογράφου, στυλίστα και εικαστικού». Ένα ακόμη στοιχείο είναι και η ακουστική τεκμηρίωση του εγχειρήματος. «Το project συνδέεται με τους ήχους που δημιουργώ στα mixtapes μου στο mixcloud. Έτσι καλλιεργείται η σύνδεση μεταξύ ήχου (‘hymn’) και εικόνας που μπορεί να προκαλέσει πολύ εύκολα συναισθήματα, ίσως πιο εύκολα από οτιδήποτε άλλο».

baboussis-08 baboussis-09baboussis-14 baboussis-13

Ο Μιχάλης έχει το εργαστήριό του στην καρδιά του Αθηναϊκού κέντρου. «Ο χώρος μου είναι το ησυχαστήριο μου και η επιλεκτική απομόνωση σε αυτόν είναι καθοριστικός παράγοντας για να δημιουργήσω. Είναι σημαντικό όμως να ξέρω ότι μόλις ανοίξω την πόρτα μου θα βρεθώ μέσα σε κόσμο. Μου αρέσει ο θόρυβος της πόλης, μου αρέσουν οι άνθρωποι. Με αυτόν τον τρόπο κρατώ μια ισορροπία μεταξύ μοναχικότητας και κοινωνικής ζωής. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τη μοναχικότητα, τη συγχέουν με τη μοναξιά. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να μείνουν ούτε στιγμή μόνοι και νοιώθουν ότι πρέπει πάντα να μοιράζονται το χρόνο τους με άλλους. Αυτή την εξάρτηση δεν την κατάλαβα ποτέ και ούτε πρόκειται να την καταλάβω. Ένα δεύτερο ησυχαστήριο που έχω είναι η λιγοστή φύση που συναντά κανείς στην πόλη. Είναι κάτι που με αναζωογονεί και επιλέγω αρκετές φορές να την ενσωματώσω στην δημιουργική διαδικασία ως project space».

Σε έναν τέτοιο χώρο πρασίνου, ωστόσο, και κατά τη διάρκεια φωτογράφισης για το project, ο Μιχάλης αντιμετώπισε κάτι ολότελα απρόοπτο. «Ένα βράδυ που ψάχναμε να βρούμε χώρο για μια φωτογράφιση κάποιων ρούχων, αποφασίσαμε να μπούμε σε ένα μικρό πάρκο στη Νίκαια. Πηδήξαμε τα σύρματα, στήσαμε τον εξοπλισμό μας και ξεκινήσαμε την φωτογράφιση, όταν ξαφνικά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια συμμορία δεκαπέντε παιδιών που άρχισαν να μας πετούν νεράντζια. Προσπαθήσαμε να τα καθησυχάσουμε αλλά αυτά συνέχισαν να μας πετούν, σε σημείο που νοιώσαμε να απειλούμαστε. Όπως φαίνεται η δραστηριότητά μας ήταν κάτι πρωτόγνωρο στα μάτια τους και η αντίδραση που τους ήρθε πιο φυσικά ήταν η άσκηση βίας.  Θυμάμαι να αφήνουμε τη φωτογράφιση και να τρέχουμε με όλο τον εξοπλισμό μέσα στο δάσος, προκειμένου να βρούμε κάποια άλλη έξοδο».

Είναι ανησυχητικές τέτοιες συμπεριφορές; Τι είναι αυτό που τον φοβίζει περισσότερο σήμερα; «Πιο πολύ απ’ όλα με φοβίζει το γεγονός ότι ζούμε σε μια τρομοκρατία σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Όπως έλεγε ο Χατζιδάκις, πιο πολύ απ’ όλα φοβάμαι το μυαλό της κότας. Με φοβίζει που ο γείτονας, συνάδελφος, συγγενής έχει το μυαλό της κότας και πιστεύει ότι η βία θα του λύσει τα προβλήματα που ο ίδιος δημιούργησε με τις επιλογές του. Επίσης η τρομοκρατία των θρησκειών που δηλητηριάζει τους ανθρώπους, ο φανατισμός».

baboussis-03 baboussis-04 baboussis-0511045805_10200263879995658_149507010_o

Μπορεί η μόδα να απαντήσει, όμως, σε ζητήματα πολιτικής/κοινωνικής φύσης; «Αναπόφευκτα το έργο μου επιρρεάζεται από τις θετικές ή αρνητικές εξελίξεις που συμβαίνουν στο κόσμο γύρω μου, ειδικά της χώρας αυτής που ζω και εργάζομαι. Η ίδια η μόδα αν την εξετάσουμε με κοινωνικοπολιτική διάθεση θα δούμε ότι μπορεί να περάσει κάποια ουσιαστικά μηνύματα στους ανθρώπους, ακόμη και αυτούς που δεν ασχολούνται με το πολιτικό γίγνεσθαι. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα να λύσει, οπότε αν βλέπουμε τη μόδα μονοδιάστατα, ως SS/FW trends, τότε καλό θα ταν να κόψουμε τα πρωινάδικα.

Είναι η εικόνα των πολιτικών μέρος της πολιτικής ατζέντας; Αν ναι, τι θα έπρεπε να αλλάξει στην εικόνα των πολιτικών σήμερα; «Σίγουρα είναι και για καθαρά συμβολικούς λόγους θα  προτιμούσα τους πολιτικούς χωρίς ίχνος υπερβολής στο τρόπο ένδυσής τους, αξιοπρεπείς θα έλεγα και προσηλωμένους στο έργο τους. Όλα αυτά τα χρόνια είχαμε μπερδέψει τη σοβαρότητα με τη σοβαροφάνεια. Θα ήθελα να δω στη Βουλή των Ελλήνων μια δημιουργική αναρχία. Και εννοώ φυσικά να συμβαδίσουν τα μετρημένα λόγια με τη μετρημένη εμφάνιση και τις καινοτόμες λύσεις σε διάφορα ζητήματα που μας απασχολούν ως κοινωνία. Νομίζω πως έστω και αργά έχουμε μπει σε ένα καλό δρόμο μετά τις πρόσφατες εκλογές».

Κλείνοντας ρώτησα τον Μιχάλη για τον ποιος είναι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης όλων των εποχών. «Κάθε μεγάλος καλλιτέχνης έζησε, έδρασε σε μια διαφορετική εποχή, σε διαφορετικό τόπο με διαφορετικές συνθήκες, συγκυρίες κλπ, επομένως καμία σύγκριση δεν έχει νόημα. Αν κοιτάξουμε γύρω μας τη φύση, τη ζωή, θα δούμε άπειρα παραδείγματα που μας εντυπωσιάζουν και έχουν μέσα τους τέχνη. Για εμένα, λοιπόν, ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης όλων των εποχών είναι ο Θεός».

baboussis-02 baboussis-01

http://he-m-n-oid.tumblr.com/

https://www.mixcloud.com/Hemnoid/