Η Μαριλένα Πετρίδου ανακάλυψε από νωρίς το μικρόβιό της στον χορό και δεν το άφησε να πάει χαμένο. Αφού σπούδασε χορό σε Ελλάδα και Αγγλία, επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και σύντομα ήρθε σε επαφή με την μέθοδο Feldenkrais, την οποία διδάσκει και με μεγάλο ενθουσιασμό μας εξήγησε.

«Όπως πολλά παιδάκια, έκανα από μικρή χορό, μπαλέτο αλλά και πιο μοντέρνο χορό. Όταν ήμουν στο λύκειο, μπήκα στην κρατική σχολή χορού, στο «φυτώριο». Το είχα πάρει πολύ ζεστά. Είχα πέσει με τα μούτρα γιατί ήξερα ότι αυτό θέλω να κάνω. Αν και έδινα πανελλήνιες, το μυαλό μου ήταν μόνο στο χορό. Οι γονείς μου δεν είχαν μεγάλο πρόβλημα εκτός από τα κλασικά του τύπου «πώς θα βιοποριστείς;». Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα στην κρατική σχολή χορού και μετά πήγα στην Αγγλία. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου, έκανα διάφορες δουλειές εκεί αλλά ήταν δύσκολα. Είχα σίγουρα περισσότερες ευκαιρίες από ότι θα είχα εδώ αλλά ήμουν πολύ μικρή για να το καταλάβω. Έτσι, κάτι οι οικονομικές δυσκολίες, κάτι ότι ένιωθα ότι θέλω να γυρίσω, γύρισα στην Ελλάδα.

IMG_0477IMG_0471 IMG_0432

Γύρισα και ασχολήθηκα καθαρά με το χορό. Ήμουν χορεύτρια και παράλληλα δίδασκα χορό. Μέχρι πριν τρία χρόνια πριν κάνω την μικρή ασχολιόμουν καθαρά με τον χορό. Ήμουν χορεύτρια, δίδασκα και χορό. Επειδή όμως η ζωή μου το έφερε κάπως έτσι, τρία χρόνια πριν, αποφάσισα να κάνω ένα παιδί. Δεν σταμάτησα τον χορό για να γίνω μητέρα αλλά ήμουν διατεθειμένη να αφήσω τον χορό για λίγο. Όπως καταλαβαίνεις, τον άφησα αρκετά. Ούτως η άλλως όμως δεν βιαζόμουν να ξαναγυρίσω. Έκανα δεκαπέντε χρόνια χορό. Κάπου εκεί λοιπόν, προέκυψε και η μέθοδος Feldenkrais. Τυχαία, όχι τυχαία, δεν ξέρω. Πιστεύω βέβαια πως δεν ήταν τυχαίο.

Η μέθοδος Feldenkrais δεν είναι ούτε χορός ούτε αθλητισμός. Έχει να κάνει με το πώς οργανώνεται η κίνηση από την πρώτη μέρα που κάποιος έρχεται σε επαφή με τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος. Δεν είναι θεραπεία, έχει εκπαιδευτική προσέγγιση. Έχει όμως θεραπευτικές ιδιότητες. Ουσιαστικά, καθένας μπαίνει στην διαδικασία να δει πώς αντιλαμβάνεται το σώμα του, τις κινήσεις του και καταφέρνει σιγά-σιγά να εναρμονίσει το σώμα και το μυαλό του. Εστιάζει στο σώμα αλλά επειδή ο τρόπος που δουλεύει είναι μέσω του νευρικού συστήματος, πιάνει και άλλες παραμέτρους.

Εφαρμόζεται είτε ομαδικά όπου όλοι έχουν την ίδια λεκτική οδηγία αλλά καθένας την εκτελεί μόνος του, είτε σε ατομικές συνεδρίες με όργανο ένα κρεβάτι στο οποίο ξαπλώνει ο μαθητής. Στις ομαδικές συνεδρίες που κρατούν μια ώρα και κάτι, δίνω μια πολύ συγκεκριμένη οδηγία, όπως για παράδειγμα, ξαπλωμένος στο πάτωμα με πατημένα πέλματα, με λυγισμένα γόνατα και χωρίς να κουνιέται η λεκάνη, να κάνει ο μαθητής μια αέναη κίνηση με τα χέρια και τους ώμους στο πλάι. Εγώ δεν κάνω κάποια κίνηση, άρα, δεν προτείνω κάτι ως σωστό. Καθένας κάνει αυτό που αντιλαμβάνεται από την οδηγία που του δίνω και παρατηρεί τι κάνει κάποιο άλλο σημείο του σώματος του ή πως κινείται το σώμα του γενικότερα. Αν κάποιος ξεφύγει από την οδηγία, δεν του λέω ότι είναι λάθος, απλά τον βοηθάω να δει τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί έτσι ώστε να βρει πώς θα νιώσει καλά με το σώμα του. Δεν κρίνω τίποτα ως σωστό ή λάθος. Η μέθοδος βασίζεται πλήρως στον εγκέφαλο. Στις ατομικές συνεδρίες που διαρκούν σαράντα λεπτά, κάνουμε ήπιους χειρισμούς με τα χέρια. Η επαφή είναι μέσο για να νιώσει ο άλλος πώς είναι. Το να αγγίξεις στην πλάτη κάποιον που έχει κύφωση, τον βοηθάει να πάρει την πληροφορία πιο βιωματικά, καταλαβαίνει από το άγγιγμά σου στην πλάτη και έτσι καταλαβαίνει το ίδιο του το σώμα. Σιγά-σιγά προτείνεις νέες κατευθύνσεις κίνησης ή θέσεις για το σώμα έτσι ώστε να δώσεις καινούριες πιο βελτιωμένες συνήθειες που να υποστηρίζουν την καλύτερη λειτουργία του μυο-σκελετικού συστήματος. Οι παλιές μαζί με τις νέες συνήθειες αφομοιώνονται σε μια τρίτη εντελώς καινούρια, στην οποία εισάγεται σιγά σιγά ο μαθητής και όχι απότομα, με διάθεση «να τον διορθώσεις».

Η μέθοδος σε βοηθά να έχεις καλύτερη λειτουργία και στάση στο σώμα σου και στον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο. Σε βοηθάει να ανοιχτείς και να ισορροπήσεις την ψυχή και το σώμα. Αυτά άλλωστε δεν διαχωρίζονται. Το συναισθηματικό με το κινητικό και το αναπτυξιακό πάνε μαζί. Μια κίνηση προδίδει συχνά και μια ψυχολογική κατάσταση. Κάποιος που έχει κλειστό θώρακα μπορεί αυτό να ευθύνεται και σε μια ψυχολογική κατάσταση. Μέσα από αυτή την μέθοδο, θα το καταλάβει και σε βάθος χρόνου θα αρχίσει να το αλλάζει μόνος του. Μέσω της μεθόδου, αναγνωρίζει ποιες είναι οι συνήθειες που έχει χτίσει με τα χρόνια μέσα από τα ερεθίσματα που παίρνει από το εξωτερικό περιβάλλον και βλέπει πώς έχουν καθοριστεί οι κινήσεις και τα συναισθήματά του.

IMG_0381 IMG_0393IMG_0367

Τα αποτελέσματα είναι μακροχρόνια και ό,τι αλλάζει και βελτιώνεται στο σώμα και το πνεύμα κάποιου μαθητή, είναι μόνιμο. Δεν είναι γυμναστική να σε εκτονώσει. Έρχεσαι σε επαφή με αυτό που κάνεις, επωφελείσαι με άλλο τρόπο, νιώθεις ότι ανοίγεσαι, ότι χαλαρώνεις, ότι άφησες έναν πόνο στην άκρη, ότι ξεπερνάς σταδιακά έναν πόνο. Υπάρχει ανακούφιση επειδή μέσω της κίνησης πηγαίνει οδηγία στο νευρικό σύστημα και λειτουργεί ο εγκέφαλος προκειμένου να βελτιωθούν κάποια πράγματα.

Στόχος της μεθόδου είναι η αυτοσυνείδηση και το να αλλάξεις πράγματα που δεν σε εξυπηρετούν σωματικά και κατ’επέκταση ψυχικά. Εδώ μπορεί να έρθει οποιοσδήποτε. Η μέθοδος απευθύνεται σε όλες τις κινητικές δυνατότητες. Έρχονται απλοί άνθρωποι, χορευτές, άτομα με κινητικές δυσκολίες, άτομα με παθήσεις. Η Feldenkrais βοηθά πολύ παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολίες αυτοσυγκέντρωσης, άτομα με ειδικές ανάγκες. Ιδιαίτερα τα παιδιά έχουν πολλά να πάρουν από αυτό. Θα ήταν μεγάλο βήμα το να αλλάξει ο τρόπος που γίνεται η φυσική αγωγή ή ο χορός στα σχολεία. Όλα μαθαίνουμε ότι χτίζονται με τον πόνο, ότι έτσι γυμνάζεσαι. Χάνεται η ουσία όμως με αυτή την ιδέα. Η ευεξία δεν απαιτεί πόνο. Μέσα λοιπόν από την μέθοδο, μπορεί κάποιος να κάνει οτιδήποτε άλλο με διαφορετικό τρόπο. Μαθαίνεις τα όριά σου. Ανοίγεσαι. Αρκεί βέβαια να είσαι έτοιμος και πρόθυμος. Πολλοί το θεωρούν εξειδικευμένο και δύσκολο όμως είναι κάτι για όλους. Έχει να προσφέρει σε όλους.

Στον κόσμο που έρχεται, βλέπω πολύ διαφορετικά πράγματα και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Ποτέ δεν μπορείς να δεις την ίδια κίνηση από δυο διαφορετικούς ανθρώπους γιατί καθένας έχει άλλες συνήθειες, ερεθίσματα, φαντασία, σώμα.

Προσωπικά, η μέθοδος με έχει βοηθήσει να καταλάβω με ποιο τρόπο με εξυπηρετούσαν αυτά που έκανα και στον χορό. Είναι σαν να έχει ανοίξει το πεδίο και έχω πληροφορηθεί καλύτερα για τον ίδιο μου τον εαυτό».

Η Μαριλένα διδάσκει τη Μέθοδο Feldenkrais σε διάφορα στούντιο στην Αθήνα, ενώ θα ολοκληρώσει επίσημα την εκπαίδευσή της τον Οκτώβριο του 2015. Μελλοντικά ενδιαφέρεται να βρει τρόπους να συνδέσει τη δουλειά αυτή με το χορό και να την προσαρμόσει σε πρόγραμμα για παιδιά. Παράλληλα ασχολείται και με τη μουσική παίζοντας ντραμς με τους The Callas και τις The Mongrelettes.

http://marilenapetridou.weebly.com/

IMG_0352 IMG_0347IMG_0413IMG_0430IMG_0487