Ο Άρης Μπινιάρης περνάει καλά με την παράσταση, αλλά όχι με την ελαφριά έννοια. Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για την επιτυχία της παράστασης, για τον Γιάννη Σκαρίμπα, για τις σχέσεις και την κρίση.

Aris Mpiniaris 4

Ποια είναι η υπόθεση της παράστασης;
Το θείο Τραγί είναι ένα μυθιστόρημα του Γιάννη Σκαρίμπα. Πρόκειται για μία πολύ απλή ιστορία. Ένας αλήτης απροσδιορίστου ταυτότητας γυρνάει στα πάτρια εδάφη, μετά την περιήγησή του ανά τον κόσμο. Επιστρέφει για να βρει μια παλιά του αγάπη και τη βρίσκει παντρεμένη με έναν πλούσιο αστό. Ο αστός της παρέχει όλα τα υλικά αγαθά μιας καλής και εύπορης ζωής. Βρισκόμαστε σε έναν πύργο με υπηρέτες, σταβλάρχες, στάβλους της εποχής εκείνης. Το μόνο που δεν μπορεί να της προσφέρει είναι ένα παιδί. Ο αλήτης, λοιπόν, ο Γιάννης, κονεύει κοντά στο ζευγάρι, πιάνει δουλειά σαν σταβλάρχης και αρχίζει σιγά-σιγά να διαβάλλει όλες τις σχέσεις των ανθρώπων που ζουν εκεί. Από τους υπηρέτες μέχρι τη ζωή του ζευγαριού που είναι και ο βασικός του στόχος. Διαβάλλει τη στείρα από ουσιαστικές σχέσεις ζωή τους και τους ενεργοποιεί. Τους προκαλεί όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τους κάνει να αμφιβάλλουν, να ζηλεύουν και να φθονούν, τους κάνει ανθρώπινους. Τους ενεργοποιεί τα συναισθήματα που είχανε στην άκρη, στο όνομα της ευχάριστης και εύπορης ζωής. Το ότι δεν μπορούν να πιάσουν παιδί είναι στην ουσία το σύμβολο της στείρας σχέσης τους. Και αφού ο Πύργος γεμίζει αμφιβολίες και τσακωμούς και ταράζεται συθέμελα, ο Γιάννης γονιμοποιεί την κυρία και φεύγει. Ο συγγραφέας τον βάζει να φεύγει για να μην μείνει σαν ένα σιριαλάκι, ότι πήγε και του πήρε τη γυναίκα. Είναι πέρα από αυτό, είναι σύμβολο. Και γι’ αυτό το έργο είναι ποιητικό.

Πώς επέλεξες αυτό το έργο;
Το έργο το είχα διαβάσει όταν ήμουνα 17 χρονών, μου είχε αρέσει πάρα πολύ, για πολλούς λόγους. Για τον τρόπο που γράφει ο συγγραφέας, η ιστορία, αυτά που λέει και αυτά που συμβολίζει. Και κάποια στιγμή που έψαχνα ποιο θα είναι το επόμενο μου βήμα θεατρικά, επέλεξα αυτό.

Aris Mpiniaris 2

Το έργο είναι μυθιστόρημα, ήταν δύσκολο να γίνει θεατρικό;
Όχι τόσο, γιατί η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο. Ο Σκαρίμπας γράφει σαν να αφηγείται ο ήρωας την ιστορία. Οπότε έχει μία απεύθυνση και αυτό βοηθάει στο να γίνει θεατρική παράσταση. Τo αφηγούμαι κι εγώ με τη σειρά μου στους θεατές. Ο τρόπος με τον οποίο γράφει ο Σκαρίμπας δεν έχει καθόλου στολίδια και δεν μπαλαντζάρει. Είναι θέση. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί και ο τρόπος που τις χρησιμοποιεί είναι η θέση του για το πως κοιτάει το κόσμο και τις ανθρώπινες σχέσεις. Χρησιμοποιεί τις λέξεις για να σου πει πως αισθάνεται, δεν περιγράφει. Αυτό το πήραμε σαν εργαλείο. Οι γραμμές, οι ρυθμοί, η υποκριτική, οι εικόνες, όλα ακολουθήσανε αυτή τη γραμμή. Δεν περιγράφουμε δεν σχολιάζουμε. Είμαστε. Όλα είναι καθαρά και σε πρώτο επίπεδο. Δεν υπάρχουν φιοριτούρες ή κάποιο επιπλέον στολίδι. Το απογυμνώσαμε, μόνο μπάσο, τύμπανα, ηθοποιοί. Απλή μορφή, απλή ιστορία και αυτό ήταν το πιο δύσκολο, να μην στολίσουμε, να πούμε αυτό πού είναι, όπως είναι όπως ακριβώς γράφει ο Μπαρμπαγιάννης ο Σκαρίμπας.

Είναι δύσκολες οι σχέσεις;
Δεν είναι εύκολες οι σχέσεις γι’ αυτό και τις αποφεύγουμε.  Στην περίπτωση του έργου, πριν έρθει ο αλήτης, σχέση ήταν η παροχή υλικών αγαθών μόνο, αλλά καμιά ουσιαστική επικοινωνία. Έρχεται αυτός και τους λέει ότι για να συσχετιστούμε πρέπει να είμαστε ειλικρινής με τα συναισθήματα μας, να μη φοβόμαστε να αισθανθούμε. Σε μία σχέση, όσο πιο κοντά είσαι στα συναισθήματα σου, σε όλα, και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα, τόσο πιο εύκολα μπορείς να συσχετιστείς με τους ανθρώπους. Ουσιαστικά και όχι επιφανειακά. Δε νομίζω ότι μπορείς να αλλάξεις τους ανθρώπους ο καθένας τραβάει το δρόμο του και από κι εκεί και πέρα όποιος συντονιστεί, συντονίστηκε. Στην παράσταση δεν είναι σκοπός μας να διδάξουμε μία αλήθεια που βρήκαμε. Παλεύουμε κι εμείς όπως όλος ο κόσμος να έχουμε αληθινές σχέσεις. Είναι παράγωγο σχέσης και η μορφή της παράστασης, γι’ αυτό η μουσική δεν είναι ηχογραφημένη, και τα video δεν είναι προμοταρισμένα.

Τι είναι ο έρωτας, για σένα;
Τι είναι ο έρωτας; Πω πω, μπορείς να απαντήσεις έτσι; Εντάξει, αποδοχή. Να αποδεχθείς το σύνολο των συναισθημάτων σου.

Aris Mpiniaris 7

Πώς πάει η παράσταση;
Η παράσταση πάει καλά πάρα πολύ καλά. Μη τη χάσετε, είναι εμπειρία, ταξίδι, όντως.

Τι σου αρέσει περισσότερο στην παράσταση;
Το ότι δεν είμαι μόνος μου, το ότι είμαστε ζωντανά επί σκηνής με άλλα άτομα. Το ότι πορευόμαστε τέσσερις άνθρωποι και η συνεργασία μας με το Bios. Ο Bασίλης Χαραλαμπίδης που έχει κάνει τη σκηνική εγκατάσταση και τους φωτισμούς είναι και ο δημιουργός του Bios. Έχει φτιαχτεί με πολύ αγάπη η παράσταση. Επίσης μου αρέσει πολύ το έργο, είναι μια πολύ όμορφη ιστορία.

Οι θεατές, τι σας λένε;
Οι θεατές έχουν πάθει πλάκα, έρχονται δυο και τρεις φορές να τη δουν. Επειδή έχει στοιχεία αυτοσχεδιασμού, δεν είναι ποτέ η ίδια. Το κοινό είναι ετερόκλητο διαφόρων ηλικιών , το οποίο είναι πολύ ευχάριστο. Και είναι όλοι πολύ ευχαριστημένοι, καταλαβαίνουν την ιστορία και απολαμβάνουν αυτό που συμβαίνει. Εμείς λέμε, έλα όπως είσαι, δεν αποκλείουμε κανέναν. Και αυτό σημαίνει, μην αποκλείεται τα συναισθήματα σας, να είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας. Είμαστε γεμάτοι κάθε βράδυ, και πάμε καλά. Μην το χάσετε είναι μοναδική παράσταση δεν έχει ξανασυμβεί. Δεν έχετε ξαναδεί τέτοιο πράγμα.

Πώς αντιμετωπίζεις την κρίση;
Η κρίση στην ουσία, είναι κρίση στις σχέσεις των ανθρώπων. Δεν λείπουν τα λεφτά, λείπουν οι ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Εμείς είμαστε δημιουργικοί για να αντιμετωπίσουμε την έλλειψη επικοινωνίας. Εργαζόμαστε και σε άλλες δουλειές βέβαια, αλλά αυτήν την εποχή δικιά μου προτεραιότητα μου είναι το θέατρο. Αυτή την στιγμή κάνω θέατρο, αλλά τίποτα δεν είναι απαραίτητο να το κάνουμε για πάντα. Κάνουμε κάτι, ολοκληρώνουμε έναν κύκλο, και συνεχίζουμε σε κάτι άλλο.

Τι σε χαλαρώνει;
Απλά πράγματα, μια μπύρα, ο έρωτας, κανένα ταξίδι, η δουλειά.

Τι σε θυμώνει;
Όταν δεν καταφέρνω να είμαι σε επαφή με ένα συναίσθημα της στιγμής, όταν χάνω τη στιγμή. Όταν βάζω φίλτρο, κάπου που δεν χρειάζεται. Καμιά φορά τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ότι νομίζουμε.

Aris Mpiniaris 3

Η παράσταση “Το Θείο Τραγί” δραματοποιημένο μυθιστόρημα του Γιάννη Σκαρίμπα, παίζεται στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής», Κυκλάδων 11 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη, κάθε Τετάρτη – Κυριακή στις 9.00 το βράδυ.
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης-Παντελέων
Ερμηνεύει: Άρης Μπινιάρης. Επί σκηνής μαζί του βρίσκονται δύο μουσικοί.

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος