Κάποτε Γιουγκοσλάβοι, τώρα Σέρβοι. Περήφανοι για τον Tesla ίσως και για το Yugo, που δεν το βλέπεις να κυκλοφορεί πλέον αρκετά. Χριστιανορθόδοξοι γενικά, αν και είδα έναν να σταυροκοπιέται με την παλάμη. Φιλιούνται μια ή τρεις φορές, σίγουρα όχι δυο. Εδώ, μεγάλα πάρκα, απέραντα σοσιαλιστικά μπλοκ με αλουμινένια παραθυρόφυλλα. Ξεφτισμένοι τοίχοι παντού, γεμάτοι ταγκιές και συνθήματα. Τα περισσότερα για την Partizan, μερικά συνοδευόμενα από ΠΑΟΚ. Αδελφοποιημένα σωματεία.

Στο Βελιγράδι λοιπόν, φτηνά τσιγάρα ακόμα και χύμα καπνός σε πάγκο μικροπωλητών, πάμφθηνα ποτά και φαγητό. Για εμάς τουλάχιστον τους Έλληνες. Ο κατώτατος σέρβικος μισθός πλησιάζει τα 300 ευρώ.

BEOGRAD (1) BEOGRAD (2) BEOGRAD (3) BEOGRAD (4) BEOGRAD (5)

Στον κεντρικό δρόμο της πόλης, την οδό Μιχαΐλοβα που καταλήγει στο πάρκο “Καλεμετζάν”, θα βρεις πολλά. Μάρκες και μη, γκαλερί και ινστιτούτα, γενικά ό,τι τραβάει η ψυχή σου. Από τελειωμένους που προσπαθούν να σου ανοίξουν την τσάντα για να σε κλέψουν και καταλήγεις να ανταλλάσσεις κωλοδάχτυλα, μέχρι μια δίμετρη πλατινένια, που το ‘σκασε από το youporn, ντυμένη ζέβρα, με 15 πόντους τακούνι, αγκαλιά με ένα τσιουάουα. Στην Μιχαΐλοβα θα βρεις και πολλούς παγωτατζήδες. Προσοχή, όχι μικροπωλητές γενικά. Μονό παγωτό. Χωνάκι, μηχανής, ετοιματζίδικο.

Στην περιοχή Sava Mala δίπλα στο ποτάμι, μαζεύονται οι εναλλακτικοί. Σε μπαράκια, ποταμόβαρκες-σινεμά, καλλιτεχνικούς χώρους. Εκεί ακούσαμε λάιβ μπλουζιές πίνοντας μοχίτο τριών ευρώ, πριν αρχίσει η καταιγίδα. Πολύ βροχή ρε πούστη μου.

Στο νησί Ada, περίπου 4 χλμ από το κέντρο, οι Βελιγραδέζοι έχουν φτιάξει μια τεράστια τεχνητή παράλια. Κι εδώ από όλα. Στριγκομαγιώ, φουσκωτοί, γριουλίνια και γερόντια, ο ένας καβάλα στον άλλον. Πήχτρα. Ένας μαύρος τραγουδάει Manu Chao πιο βαριεστημένα και από δημόσιο υπάλληλο και δίπλα του μια Σέρβα με 5 πόντους πλαστικό νύχι κουνιέται ρυθμικά. Ο χειρότερος freddo cappuccino του κόσμου. Μπάτσοι σε ποδήλατα και τύποι σε rollers οργώνουν το μέρος. Και το μπάνιο στο ποτάμι διαφορετικό. Στάσιμο το νερό, χωρίς άνωση. Οι σέρβοι κάθονται στα ρηχά πακτωμένοι ο ένας πάνω στον άλλο. Μπορεί και να μην ξέρουν μπάνιο.

Από το Βελιγράδι μονοήμερη στο Novisad. Πιο προχωρημένη νομίζω πόλη, 2 ώρες μακριά από το βιομηχανικό τοπίο του Βελιγραδίου. Άλλη δόμηση εδώ, άλλη αρχιτεκτονική, πιο δυτική. Το τοπίο πιο περιποιημένο, πιο παλιό, πιο μουσειακό. Πιο μοδάτος κόσμος, πιο όμορφα καφέ και φτηνά σουβλατζίδικα. Ένα σερβοτζιγκανάκι με καλεί να κάνουμε beat box. Δεν ξέρω του λέω και αρχίζει σόλο. Σούπερ ο μικρός. Το δουλεύει καλά. Τελειώνει και μου απλώνει το χέρι. Money, μου λέει. Ξεπουλημένοι ραπάδες παντού, σκέφτομαι.

Δεύτερη μονοήμερη στο Zemun. Από την άλλη μεριά του ποταμού προς το Novi Beograd, τη νέα πόλη με τα γυάλινα κτήρια και τα απέραντα μπλοκ. 11 χιλιόμετρα με το λεωφορείο, που για κάποιο λόγο ο οδηγός μας έβαλε χωρίς εισιτήριο. Το Zemun είναι ένα γραφικό προάστιο, με φροντισμένα σπίτια, κήπους, κόκκινες σκεπές,  και κάμερες κρυμμένες μέσα στους κισσούς. Στο λιμανάκι μια σούπερ μπυραρία ενός χοντρού γλυκού Σέρβου. Εδώ ακούμε Έλβις Πρίσλεϊ. Ακριβά αυτοκίνητα, πέτρινα σοκάκια, ντόπια κουζίνα -όχι κάτι το ιδιαίτερο- και μια πατημένη γάτα με χυμένα άντερα.

BEOGRAD (6) BEOGRAD (7) BEOGRAD (8) BEOGRAD (9) BEOGRAD (11)

Αλλά η σχέση των Σέρβων με τα ζώα ιδιαίτερη. Πολλά σκυλιά, κυρίως λευκά τύπου σφουγγαρίστρας, και όλα ράτσες. Γκριφόν, κανίς, Αγ. Βερνάρδου, λαμπραντόρ, σνάουτσερ. Τα pet shop πρέπει να κάνουν χρυσές δουλειές. Και πού και πού, σπάνια κανένα αδέσποτο. Α! Και πάρκα ειδικά διαμορφωμένα για σκύλους, pet friendly με σφραγίδα μαγαζιά, ακόμα και πινακίδες που τα προειδοποιούν βλακωδώς να μην πατάνε τα λουλούδια. Που όντως η πόλη έχει πολλά. Κυρίως γεράνια. Σε πάρκα, σπίτια, δρόμους, μπαλκόνια. Πολύ χρώμα στους τόσο γκρίζους τοίχους.

Πολύ χρώμα έχουν και οι Σέρβες καλοκαιριάτικα. Σολάριουμ, όχι παραλίες. Η πόλη είναι γεμάτη από ινστιτούτα μαυρίσματος. Και τα νυχομάγαζα, γεμάτα πρέπει να ‘ναι. Δάκτυλα με πλαστικές, βαμμένα έντονα, μακριές προεκτάσεις. Και περιποιημένες κόμες. Το τακούνι πολλών πόντων μοστράρει σε όλες τις βιτρίνες και τα νούμερά νομίζω πιο μεγάλα από τα αντίστοιχα ελληνικά. Πρέπει να έχουν ποδάρες οι Σέρβες, έτσι ψηλές που είναι γενικά.

Στο Βελιγράδι επίσης που λέγεται ότι διακινούνται 50 κιλά ηρωίνη ημερησίως -ποιος σκατά το πίνει όλο αυτό απορώ αφού πρεζάκια δεν βλέπεις σχεδόν πουθενά- με τις κατάλληλες γνωριμίες ή αν κόβει το μάτι σου μπορείς να βρεις φερτό από Αλβανία skunk, όχι και τόσο όμως φτηνό. Π.χ. από έναν 19χρόνο έξω από την εκκλησία του Αγίου Σάββα, που όπως μου δήλωσε έχουν μπει οι μπάτσοι ίσα με 10 φορές στο σπίτι του και τον έδιωξαν εν τέλει από το σχολείο. Στην ίδια εκκλησία γίνεται χαμός. Σέρβικος γάμος λέμε. Καρακίτς ντυμένοι όλοι, οι μόδα των ’90s σε όλο της το μεγαλείο. Οι τσιγγάνοι να βαράνε τα νταούλια και  χάλκινα μπροστά στις γυναίκες και την νύφη και εκείνες να χώνουν χάρτινα δηνάρια στα μπουριά των πνευστών. Δεν τους καλούν λέει τους τσιγγάνους. Έρχονται από μόνοι τους. Ξέρουν πού και πότε γίνονται οι γάμοι. Θα ‘χουν το δικό τους πρακτορείο και βάρδιες.

Στην πόλη αυτή, λοιπόν, με τα πολλά Pekara, τα δικά τους τυροπιτάδικα που σερβίρουν σφολιάτα με το κιλό, σχεδόν χωρίς ίχνος γέμισης, στην πόλη αυτή με τα άπειρα hostel, τις ελληνικές business, -τράπεζες κυρίως και πιτογυράδικα- στην πόλη που στα markets απαγορεύεται η πώληση αλκοόλ μετά τις δέκα το βράδυ, στην πόλη με τον χαζοτουριστικό δρόμο Σκαντάρλιτσα και τους κράχτες των εστιατορίων (που προωθούν όλοι οι ηλίθιοι τουριστικοί οδηγοί), τα περάσαμε καλά. Ίσως και άψογα.

BEOGRAD BEOGRAD (17) BEOGRAD (16) BEOGRAD (15) BEOGRAD (14) BEOGRAD (13) BEOGRAD (12)

Κείμενο: Βασίλης Ντούρος
Φωτογραφίες: Βασιλική Σανδάλη

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag