Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ζωγραφίζει από τα πέντε του και μάλλον θα ζωγραφίζει μέχρι τα 105 του. Τον γνώρισα το καλοκαίρι στην Ύδρα, στον καλλιτεχνικό σταθμό. Είχε στήσει πελώριους καμβάδες στο μπαλκόνι, έβαζε τα headphones του και σχεδίαζε όλη νύχτα. Είναι λάτρης του γυναικείου φύλου, φτιάχνει τα καλύτερα γεμιστά που έχω φάει ποτέ (συγνώμη μαμά) και έχει ένα καταφύγιο, την Ύδρα. Ονειρεύεται υγεία, καύλα, επανάσταση και πολλά ταξίδια.

Dimitris Giannakopoulos 01 Dimitris Giannakopoulos 05

«Μεγάλωσα στην Καλαμάτα και έχω ζήσει χρόνια στη Σαντορίνη. Αρχικά, ήθελα να γίνω αστροναύτης (όπως τα περισσότερα αγοράκια). Μέχρι την δευτέρα λυκείου σκεφτόμουν να πάω στην Ικάρων. Με γοήτευαν τα αεροπλάνα λόγω του επαγγέλματος του πατέρα μου που ήταν στην αεροπορία. Ζωγράφιζα από πολύ μικρός. Πριν τα πέντε. Ύστερα προστέθηκε το γκράφιτι και για κάποιο καιρό τα κόμικς. Κάπου στα 15 άρχισα να βλέπω αλλιώς την ζωγραφική. Κάπου στην δευτέρα λυκείου, ενώ σκεφτόμουν διάφορες γραφιστικές σχολές έμαθα για την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και αποφάσισα να πάω».

Η πτυχιακή του Δημήτρη αποτελούνταν από πίνακες που απεικόνιζαν γυναίκες. Όπως εξηγεί, τον συναρπάζει το γυναικείο φύλο, το σέβεται και το θαυμάζει. «Οι γυναίκες έχουν ένα μυστήριο για μένα ως διαφορετικό φύλο. Τις σέβομαι και τις θαυμάζω. Η πτυχιακή μου αφορούσε στα γυναικεία σώματα και σε όσα λένε μέσα από τις στάσεις τους. Άλλοτε ως Καρυάτιδες που στηρίζουν και άλλοτε ως ελιές. Άλλοτε σε οργασμό κι άλλοτε κλεισμένες στον εαυτό τους. Παρουσίασα ανάμεσα τους και τοπία δίχως αυτές ώστε να υπάρχει ένα είδος παιχνιδιού με την έλλειψη και την παρουσία τους. Η έμπνευσή μου ήταν γυναίκες και τοπία που κουβαλούσα μέσα μου ως έννοιες και εικόνες».

Dimitris Giannakopoulos 08

Όπως είπα, με τον Δημήτρη γνωριστήκαμε στην Ύδρα, ένα πρωινό που μας έφτιαξε καφέ στον καλλιτεχνικό σταθμό. Ήταν εκεί τρεις μήνες προκειμένου να αφοσιωθεί στην πτυχιακή του. «Ήταν μεγάλη εμπειρία για μένα. Μακριά από τους γρήγορους ρυθμούς της πόλης. Ήρθα αντιμέτωπος και ανακάλυψα τον εαυτό μου κάτω από τον ουρανό και δίπλα από την θάλασσα. Δεν υπήρχε άγχος και η κάθε μέρα ήταν σαν να είναι η πρώτη εκεί. Φέτος πέρασα τρεις μήνες εκεί. Έναν μήνα την άνοιξη και δύο το καλοκαίρι. Η Ύδρα είναι ένα ιδιαίτερο νησί. Ένα ταξίδι εκεί είναι παράλληλα ένα ταξίδι στο χρόνο. Έχει βάρκες και γαϊδούρια αντί για αυτοκίνητα. Η ζωή είναι απλή, συναρπαστική και δεν άλλαξε στο πέρασμα των χρόνων. Είναι ένα ησυχαστήριο γεμάτο γάτες, που το νησί τους ανήκει. Η μίση Ύδρα για μένα, είναι το φοβερό κτίριο όπου στεγάζεται ο καλλιτεχνικός σταθμός».

Η ζωγραφική για τους περισσότερους είναι επάγγελμα ή χόμπι. Όμως μάλλον δεν είναι τόσο απλό ζήτημα. «Εγώ την ζωγραφική την βλέπω σαν φυσική ψυχική μου ανάγκη. Μετά την βλέπω και σαν επάγγελμα, ώστε να περνώ περισσότερο χρόνο με αυτήν».

Ο Δημήτρης δουλεύει με μουσική όσο τον έχω δει. «Η μουσική είναι ένας από τους φίλους μου την ώρα της δουλειάς. Βοηθάει στον ρυθμό και στην συγκέντρωση. Προτιμώ βέβαια να δουλεύω χωρίς αλλά αν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές, με λίγη μουσική γίνονται».

Dimitris Giannakopoulos 10 Dimitris Giannakopoulos 11 Dimitris Giannakopoulos 13 Dimitris Giannakopoulos 12 Dimitris Giannakopoulos 14

Μιλήσαμε και λίγο για την Αθήνα. «Τα αγαπημένα μου σημεία είναι τα μέρη γύρω από την Ακρόπολη. Από τα Αναφιώτικα μέχρι τον λόφο του Φιλοπάππου. Η πόλη δεν κατάφερε να φτάσει εκεί. Αυτό το σημείο, ενώ βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δεν την θυμίζει καθόλου. Είναι βέβαια και τα Εξάρχεια με τις αντιφάσεις τους που μου αρέσουν. Είναι ίσως το πιο ζωντανό μέρος της Αθήνας. Εκεί μου αρέσει το γεγονός ότι υπάρχει όλο το 24ωρο κόσμος που τραγουδάει, συζητάει, τσακώνεται και δημιουργεί».

Έργα του Δημήτρη θα δεις τον Νοέμβρη σε ομαδική έκθεση στο Booze, τον Γενάρη στην gallery «Χρυσόθεμις» και σε άλλες εκθέσεις που είναι όμως ακόμα στα σκαριά.

https://www.facebook.com/pigeon.gr.3

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag