«Από λάθος σε λάθος, ανακαλύπτει κανείς ολόκληρη την αλήθεια», διαβάζω σε ένα σύνθημα σε τοίχο του κέντρου. Αναρωτιέμαι, πώς ένα στιγμιαίο λάθος μπορεί να σου αλλάξει την ζωή; Πόσες φορές δεν ξεπεράσαμε με αδιαφορία νεαρά άτομα που σου ζητούν στο δρόμο να κάνεις ένα δωρεάν test για τον ιό HIV; Πόσοι γνωρίζουν πραγματικά την αλήθεια που, τελικά, την μαθαίνεις μόνο αν την ζήσεις; Με τον Αντώνη Παπάζογλου δώσαμε ραντεβού στο Μοναστηράκι ένα χειμωνιάτικο απόγευμα. Ο Αντώνης είναι ένας άνθρωπος που μιλάει ανοικτά χωρίς δεύτερες σκέψεις  και συναισθηματισμούς για ένα θέμα που οι περισσότεροι προτιμούν να το «κρύβουν κάτω από το χαλί». Είναι οροθετικός.

DSC_7695

«Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1979, έζησα 20 χρόνια σε μια πόλη της επαρχίας και από το 2008 ξανά στην Αθήνα. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι μου αρέσουν τα αγόρια. Μιλάμε για την δεκαετία ’90, η κατάσταση στην επαρχία ήταν και είναι περιοριστική, διάχυτος συντηρητισμός, δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα και ιντερνέτ δεν υπήρχε. Μιλάμε για φυλακή. Ο συγκεκριμένος μικρούλης gay αλληλογραφούσε με άλλους που βρίσκονταν στην Αθήνα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επικοινωνήσει με ανθρώπους που μπορείς να πεις πέντε πράγματα παραπάνω. Σου δίνει μια ψευδαίσθηση ότι κάνεις κάτι περισσότερο από το τίποτα. Μου μετέδιδε χαρά που λάμβανα γράμματα από τύπους που δεν συνάντησα ποτέ. Τότε στην ελληνική επαρχία αρκετός κόσμος επικοινωνούσε μέσω αγγελιών που έβρισκε σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά. Βέβαια, έπρεπε να αποκτήσεις ταχυδρομική θυρίδα για να μπορείς να παίρνεις μόνος σου τα γράμματα, χωρίς να βλέπουν οι γονείς.

Μετά βρέθηκα στην Αθήνα. Ήμουν στην αρχή στο ενδιάμεσο, ένιωθα να ελκύομαι συναισθηματικά από γυναίκες, πήγα με γυναίκα, αλλά δεν…
Μετά έκανα σεξ με άντρα και είδα ότι μου άρεσε, οπότε και σιγουρεύτηκα περί σεξουαλικότητας. Ίσως να άργησα κιόλας. Θυμάμαι ότι μέχρι τα 14 δεν ήξερα ότι οι άντρες μπορούν να πηγαίνουν με άντρες!

DSC_7737

Στις πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες ήμουν πολύ τυχερός, δεν υπήρχε η πληθώρα των επιλογών, μιλάμε για μια άλλη εποχή χωρίς διαδίκτυο, άρα δεν μπορούσες να δεις τον άλλο… Απέρριπτες κάποιον επειδή μπορεί να ήταν χρονοβόρο το να βρεθείτε. Ούτε one night stand μπορούσες να κάνεις και φυσικά κανείς δεν αμφιβάλλει ότι εκείνη την εποχή, όλοι θυμόμασταν όλους. Που έμεναν, που πηγαίναμε. Σήμερα ούτε καν την προηγούμενη εβδομάδα δεν μπορείς να θυμάσαι με ποιον πήγες και πού.

Περάσανε περίπου 10 χρόνια, σεξ, σχέσεις μικρές και μεγάλες. Η δική μου περίπτωση δεν ήταν από τις συνηθισμένες. Δεν έκανα σεξ χωρίς προφυλακτικό. Αλλά ήταν μια περίοδος που είχα μια οξεία ουλίτιδα η οποία κάνει όλο σου το στόμα μια ανοικτή πληγή και ο γιατρός μου δεν μου είπε ποτέ, ότι με αυτό που έχω, ξέρεις στοματικό σεξ, τζιζζζ…!

Δεν το σκέφτηκα ποτέ ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο, αλλά έγινε και είμαι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που άρπαξα τον ιό HIV από στοματικό σεξ. Ο HIV μπορεί να εμφανίσει 15 μέρες μετά την λοίμωξη τα συμπτώματα της γρίπης, αλλά μπορεί και όχι. Είναι αρκετός κόσμος που μας προσεγγίζει λέγοντας ότι αφού δεν έχω τα συμπτώματα είμαι εντάξει, άρα δεν θα κάνω και το τεστ.

Δεν ξέρω αν έχω συναντηθεί πάλι με αυτόν που μου μετέδωσε τον ιό, γιατί δεν ξέρω ποιος είναι. Κάποιοι ξέρουν, ή κάποιοι νομίζουν ότι ξέρουν. Οι γιατροί σου δίνουν ένα εύρος 5 μηνών που μπορεί να είναι η περίοδος που πιθανόν να κόλλησες. 5 μήνες σε gay χρόνια είναι μια αιωνιότητα και κάποιος που έχει έντονη σεξουαλική ζωή έχει πάει με ένα κάρο κόσμο σε 5 μήνες.

DSC_7685

Όταν το έμαθα ότι βρέθηκα θετικός στον ιό HIV δεν είχα την συνηθισμένη αντίδραση και αυτό λόγω συνθηκών. Συγκεκριμένα, ο πατέρας μου ήταν στα τελευταία του και μια μέρα μετά την διάγνωση, πέθανε. Επίσης, μια μέρα πριν είχα απολυθεί, άρα όπως καταλαβαίνεις ήταν ένα πολύ ροκ τριήμερο. Όταν λοιπόν μου είπαν ότι έχω HIV είπα «ΟΚ» και δεν σου κρύβω ότι μου ήρθε σαν δώρο. Όταν είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει είπα εσύ δεν θα πεθάνεις, απλά θα παίρνεις για την υπόλοιπη ζωή σου μια συγκεκριμένη αγωγή. Καπνίζω, πίνω, κάνω σεξ, τρώω ό,τι θέλω, βγαίνω. Περισσότερο με εκνευρίζει που αρρωσταίνω όλο το χειμώνα και χαπακώνομαι για να μου περάσει και που πρέπει να πάρω αντιβίωση.

Δεν έχω σχέση αυτή την περίοδο, έχω υπάρξει πάντως σε σχέση μετά την διάγνωση και με οροαρνητικό. Επίσης, είχα κάνει σχέση πριν την διάγνωση με οροθετικό, για αυτό αν και ήμουν πολύ προσεκτικός, δεν κόλλησα με τον κλασικό τρόπο. Είναι πάρα πολλοί που ρωτάνε τα πιο απίστευτα πράγματα, που νομίζουν ότι κολλάς ακόμη και με ένα γλωσσόφιλο ή καλούν και λένε «του τον έπιασα με το χέρι, έχω κολλήσει, πρέπει να κάνω εξέταση».

Το θέμα gay στην δική μου οικογένεια το ξέρουν ευρύτερα, αλλά είμαστε και από αυτές τις οικογένειες που τα κρύβουμε κάτω από το χαλάκι. Ο μόνος άνθρωπος που με απασχολεί να μην το μάθει ότι είμαι οροθετικός είναι η μητέρα μου, η οποία από την στιγμή που έχασε τον πατέρα μου, τραβάει λούκι. Εκτός από το σύνηθες πρόβλημα της ελληνίδας μάνας που θα γκρινιάξει, δεν θα καταλάβει και δεν θα συγχωρήσει τον εαυτό της, έχοντας ενοχές για το ότι εγώ είμαι gay. Θυμάμαι να έχουμε μια τρικυμιώδη σχέση επειδή ανακάλυψε ότι είμαι gay και περάσαμε πολλές περιόδους που ήμασταν θεόσκατα και δεν μιλούσαμε. Κανένας γονιός δεν γουστάρει αυτό που συμβαίνει, θεωρούν ότι αυτοί τα κάνουν όλα τέλεια, άρα δεν σου μιλάω, γιατί εγώ δεν έκανα τίποτα. Μέχρι που μια μέρα ξυπνάς και λες τον χάνω αυτόν τον άνθρωπο. Και εσύ, βέβαια, περνάς φάση με κλάματα, ξενύχτι, τύψεις ότι δεν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Με καίει, λοιπόν, που έχουμε ένα ήδη βεβαρημένο παρελθόν στην μεταξύ μας σχέση. Βασικά, σκέψου εμένα, κάνω μια ζωή που μου αρέσει, δουλεύω, ενώ η μάνα μου κοιμάται σε ένα κρεβάτι μόνη της, παίρνει ψυχοφάρμακα για να στέκεται στα πόδια της, πηγαίνει σε γιατρούς κάθε τρεις και λίγο και είναι σε μια ηλικία που θα πρέπει να συνηθίσει να μένει μόνη της…

DSC_7680

Θα πρέπει να μάθουν όλοι ότι ο HIV δεν είναι θανατηφόρα ασθένεια και έχει  ένα προσδόκιμο όριο ζωής ελάχιστα λιγότερο από το κανονικό. Χρειάζεται ενημέρωση, σεξουαλικός εξοπλισμός, προφυλακτικά, λιπαντικά. Δεν υπάρχει 100% ασφαλές σεξ, για αυτό δεν είναι επικίνδυνη η συμπεριφορά, αλλά είναι συχνή η συμπεριφορά, έτσι πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες να κολλήσεις. Απροφύλακτο σεξ, κολπικό, πρωκτικό, στοματικό χωρίς συνθήκες υγιεινής, σπέρμα στο στόμα, ο μητρικός θηλασμό οροθετικής μητέρας προς το παιδί της είναι μερικοί από τους τρόπους που μπορεί να μεταδοθεί ο ιός  HIV.

Είμαι από τους τυχερούς, διότι ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα από τον περίγυρό μου. Είναι πιο μαλακό σήμερα, να είσαι οροθετικός από το να είσαι διαβητικός. Πολλές φορές κάνω διάφορες σκέψεις όταν θα μου πει ο άλλος δώσε μου ένα τσιγάρο, δεν έχω να φάω, έχεις μισό ευρώ να πάω σπίτι μου; Τότε, αυθόρμητα ο κυνικός μου εαυτός απαντά «ωραία, και εγώ έχω HIV».

Έχω υπάρξει πολύ ευτυχισμένος στην ζωή μου, ήταν γελοίο πόσο ευτυχισμένος ένιωθα φτάνοντας σε σημείο να λέω και να πεθάνω αύριο, δεν θα στενοχωρηθώ, τόσο αηδιαστικά ευτυχισμένος αισθανόμουν. Μια τέτοια περίοδος ήταν πριν από 15 χρόνια, όταν η πρώτη μου σχέση κράτησε 8 χρόνια. Δεν υπήρχε καμιά έννοια…

Θεωρώ ότι μπορείς να πλησιάσεις την ευτυχία όταν με λίγη ψυχοθεραπεία τακτοποιείς κάποια εσωτερικά θέματα αποδοχής της σεξουαλικότητας σου, οικογενειακών προβλημάτων, καθώς και όλη αυτή την αρνητική ενέργεια που έχεις όταν μεγαλώνεις σε μια επαρχιακή πόλη και σε κατατρέχει. Θυμάμαι να με κράζουν οι γείτονές μου σε προηγούμενο σπίτι. Κλάταρα και με ένα χωρισμό που είχα τότε. Κάνοντας, λοιπόν, ψυχοθεραπεία γνωρίζεις και άλλους που είναι περίπου σαν και εσένα. Λέω όχι στην παραίτηση, όχι στην απάθεια, όχι στην αδιαφορία, ούτε να τρελαίνεσαι. Τότε προσεγγίσεις την ευτυχία της κάθε ημέρας.

DSC_7724

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι όταν με έναν πρώην έχουμε ανέβει σε έναν βράχο, την στιγμή που πέφτει ο ήλιος και φωτογραφιζόμαστε…

Δεν έχω μείνει σε καμία δουλειά πάνω από 14 μήνες, ήθελα να φύγω πάντα από την φυλακή της επαρχίας και να έρθω στην Αθήνα που απολαμβάνω ακόμη και σήμερα. Μου έκατσε να έχω ένα σπιτάκι που μπορώ να βλέπω την Ακρόπολη και να ακούω τα τρένα να περνούν, ζώντας  μια ζωή όπως την θέλω εγώ».

Ο Αντώνης Παπάζογλου είναι μέλος, εθελοντής και εργαζόμενος στο Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδος, «Θετική Φωνή».

DSC_7722 DSC_7719 DSC_7710 DSC_7748

Συνέντευξη: Γιάννης Πανταζόπουλος, j.pantazopoulos@yahoo.gr
Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς, karatzas_t@yahoo.gr