mpouzoukia90s_1

Θα αναφέρω δύο γεγονότα τα οποία με οδήγησαν να γράψω το άρθρο αυτό, το οποίο με τη σειρά του θα σας οδηγήσει να δαπανήσετε λίγα από τα πολύτιμα λεπτά της καθημερινότητάς σας για να το διαβάσετε. Ειλικρινά, μακάρι να ήμουν στη θέση σου να μην είχα ιδέα για το τι θα επακολουθήσει τα επόμενα λεπτά που θα χρειαστείς για να διαβάσεις το ΜΕΡΟΣ Α’.

Και γιατί ΜΕΡΟΣ Α’ θα μου πεις;

Ξεκίνησα να γράφω το άρθρο, αλλά στην πορεία μου βγήκε μία mini διπλωματική, οπότε την χώρισα σε 2 μέρη. Στην χειρότερη των περιπτώσεων θα σας οδηγήσει στο Youtube να ψάχνετε μανιωδώς τα σχήματα μπουζου-κί-ων τα οποία βλέπαμε μικροί στις αφίσες στον δρόμο, κάνοντας βόλτες στο πίσω κάθισμα του Opel Ascona του πατέρα μας. Της λεγόμενης κ πισωκούνας. Ακόμα-ακόμα ίσως σας οδηγήσει στο πατάρι του πατρικού σας σπιτιού να ψάχνετε φωτογραφίες των γονιών σας στα μπουζούκια της εποχής εκείνης, των mid ’90s, την περίοδο που σας άφηναν στην γιαγιά ή στην θεία και ξεπόρτιζαν σαν ζευγαράκι νιόπαντρο χωρίς υποχρεώσεις, έστω για ένα 5άωρο Παρασκευή-προς-Σάββατο χωρίς τη σκοτούρα των τέκνων.

Τέλος η μακροπερίοδος, ας αναφέρω επιτέλους τα γεγονότα. Έτσι προλόγησα το άρθρο αυτό στην αμέσως παραπάνω παράγραφο, αν τυχόν έχασες την μπάλα (λόγω πισωκούνας):

mpouzoukia-

Γεγονός 1: μόλις πρόσφατα ανακάλυψα ότι το τραγούδι «Αν είσαι ένα Αστέρι» του Βέρτη του Νίκου κοντεύει τα 16 εκατομμύρια views. Κάτσε μια να το γράψω με μηδενικά: 16.000.000 views. Κάτσε γιατί ακόμα με παραξενεύει ας το γράψω και ολογράφως σαν σε Υπεύθυνη Δήλωση (άρθρο 8 Ν.1599/1986): δεκαέξι εκατομμύρια βιους. Για να σου χρυσώσω το χάπι, στην 2η θέση ακολουθεί το τραγούδι «Το φιλί» των Vegas.

Γεγονός 2: Σε μία από τις πάμπολλες διαμάχες μου με τον Κατράκη, ο μεγαλύτερος στίχος του ελληνικού πενταγράμμου είναι κατά την άποψή του το “ο εγωισμός μου κι απόψε Τιτανικός που βουλιάζει” του Χολίδη του Χρήστου. Δεν ξέρω αν με κοροϊδεύει ή εάν όντως το εννοεί, λίγη σημασία έχει, το θετικό της υπόθεσης είναι ότι με ιντρίγκαρε να γράψω άλλο ένα άρθρο για την περίφημη δεκαετία του ’90..

Ίσως έχετε βαρεθεί να διαβάζετε άρθρα μου αυτής της θεματολογίας, αλλά εγώ αυτός είμαι, ο τύπος που θα “μισεί” τους γονείς του όσο ποτέ για το γεγονός ότι δεν τον έφεραν στον κόσμο 5-7-9 χρόνια νωρίτερα. Τότε που ο 18χρονος Μανόλης θα πήγαινε μπουζούκια την εποχή που όντως υπήρχαν αληθινά μπουζούκια και θα έβλεπε τα κορίτσια των πρωινάδικων με τα θεϊκά σώματα να λικνίζονται στους ρυθμούς των 90s. Άστο αυτό πάλι.. Φωτεινή Γεωργαντά, Ελίνα Καντζά, Γιάννα Νταρίλη, Μένη & Ράνια Λυκούδη, Ελίνα Κέφη, Γωγώ Μαστροκώστα, Έλλη Παντελιδάκη, Μάνια Ντέλου και τα εγκεφαλικά απανωτά.. Όπως έχω κοινοποιήσει και στα social media, έκοβα και δάχτυλο (εντάξει το μικρό ή τον παράμεσο μην είμαστε και υπερβολικοί) για να βρισκόμουν σε μία γωνία μίας εορταστικής Χριστουγεννιάτικης εκπομπής του Πρωινού Καφέ του 1996. Όπως εδώ ας πούμε:

Ας επιστρέψω στο θέμα του άρθρου όμως, γιατί θα μπορούσα να συνεχίσω επ’ άπειρον να καταριέμαι τη μοίρα μου για τα παραπάνω..

Η παραλιακή τα καλοκαίρια ανάβει με Σφακιανάκη, Βοσκόπουλο και Λευτέρη Πανταζή, η Καίτη Γαρμπή είναι το φρέσκο πρόσωπο του «νέου λαϊκού» (το ‘93 μας εκπροσωπεί στη Eurovision με φόρεμα που έκοψε την ανάσα διά χειρός Σήλια Κριθαριώτη), ενώ η φήμη του Πασχάλη Τερζή κατεβαίνει σιγά-σιγά στα Νότια και ακούγεται από τις ανοιχτές BMW που τρέχουν με τη φόρα των νεοαποκτηθέντων τους CD players. Όχι, δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα να πετάξουμε τα κασετόφωνα και τα πικάπ. Τα CD βέβαια κυκλοφορούν στην αγορά, αλλά για τον πολύ κόσμο, CD player και αυτοκίνητο είναι ένα ακόμα showoffτερτίπι του Νεοέλληνα που έχει αποκτήσει κούρσα και εξοχικό σπίτι.

Όσο και να googlίσεις, δύσκολα θα βρεις πληροφορίες για το ποια σχήματα κυριαρχούσαν στην κατηγορία «Νυχτερινή Πίστα» εκείνη την εποχή. Οι πράκτορες του www.koukides.gr (εγώ δηλαδή συγκεκριμένα, απλά ακούγεται πιο βαρύγδουπος ο πληθυντικός) έχουν άπειρες διασυνδέσεις οπότε ξεθάψαμε ξέθαψα από το χρονοντούλαπο, οικογενειακά album τότε που τα πράγματα κυλούσαν όπως έπρεπε και χαρτογράφησα όσο ήταν δυνατόν τα σχήματα της εποχής εκείνης. Νομίζω ο χρόνος που δαπάνησα για το συγκεκριμένο άρθρο κονταροχτυπά ανοικτά τον χρόνο ενασχόλησής μου με την διπλωματική του Μετσοβίου στην διαβόητη αυτή σχολή των ΗΜΜΥ.

1990-1995

*ΒΑΘΙΑ ΑΝΑΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ | Α’ ΜΕΡΟΣ (1990-1995)*

Πρώτη πίστα του αφιερώματος, το “On The Rocks” όπου το 1990 εμφανίζεται ο μεγάλος μου έρωτας που ακούει στο όνομα Καίτη Γαρμπή, μαζί με τον Πασχάλη, την Αλέξια και την Χριστίνα Μαραγκόζη. Στη συνέχεια η Καιτούλα της καρδιάς μας μετακομίζει στο Διογένης (σεζόν 1990-1991) στο πλευρό του Λευτέρη Πανταζή, της Γλυκερίας, της Πωλίνας και του Χρήστου Δάντη.

Δες εδώ σχήμα ρε άνθρωπε:

Πάμε στα βαριά τώρα και στον Μάκη Χριστοδουλόπουλο, τον άρχοντα της πίστας όπου εμφανίζεται στην Φαντασία το πολύ μακρινό 1991. Αξίζει αναφοράς ο Βασίλης Σαλέας στο κλαρίνο:

Τον χειμώνα που ακολουθεί (σεζόν 1991 1992) ο Νότης θα εμφανιστεί στο “ΔΙΟΓΕΝΗΣ PALACE” μαζί με Λευτέρη Πανταζή, Άντζελα Δημητρίου και Αλέξια. Δεύτερος σταθμός μου για την ίδια χρονιά, το νυχτερινό μαγαζί “ΣΤΡΑΤΟΣ”, στο οποίο εμφανίζονται η Καίτη Γαρμπή με τον Άγγελο Διονυσίου και τον Γιώργο Γερολυμάτο. Στο μαγαζί αυτό που δεν υπάρχει πια την επόμενη σεζό (1992-1993) εμφανίζεται η Καίτη Γαρμπή με την Στέλλα Γεωργιάδου και λίγο αργότερα το 1994 μόνη της η Καιτούλα.

Επόμενη χρονιά (σε μπουζουκιακούς όρους) ο χειμώνας του 1992. Κάπου 6 χρονών ήμουν. Κρίμα. Τότε που όλα ήταν πολύ πιο όμορφα και εντελώς μα εντελώς διαφορετικά στο θέμα διασκέδαση. Ο Γιώργος Μαρίνος εμφανίζεται στη ΜΕΔΟΥΣΑ και στο πλευρό του ο νέος παίκτης στην αγορά ονόματι Λάμπης Λιβιεράτος. Σε αντίθετο μήκος κύματος, ο Νότης εμφανίζεται εκείνο το χειμώνα στο ΣΤΡΑΤΟΣ με τον Άγγελο Διονυσίου και τη Χριστίνα Μαραγκόζη. Στον αντίποδα, «Κόκκινο της φωτιάς» φοράει η Άντζελα Δημητρίου και συγχρόνως ανεβάζει στο REX την ομότιτλη παράσταση μαζί με την Κατερίνα Κούκα και την Σοφία Βόσσου.

Είναι να τρελαίνεσαι. Και που είσαι ακόμα, συνέχισε να δεις τι γίνεται παρακάτω..

Επόμενη χρονιά, το 1993 και ο Λάμπης εμφανίζεται στο ΖΟΟΜ δίπλα στην Αννα Βίσση. Αυτήν τη σεζόν, ο Νότης αποφασίζει να εμφανιστεί μόνος στη σκηνή στο κέντρο “ΒΙΟ-ΒΙΟ” κ εξυψώνεται στην συνείδηση κάθε νταλγκαδιάρη Νεοέλληνα για τις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν. Η αναζήτησή μου, μου έβγαλε το αποτέλεσμα ότι τον ίδιο χειμώνα (1993-1994) ο Λάμπης εμφανίζεται στο νυχτερινό κέντρο “Posidonio” μαζί με τον Βασίλη Καρρά, Καίτη Γαρμπή και σαν δεύτερα ονόματα την Δέσποινα Βανδή, Κακά Κορίτσια και Διονύση Σχοινά. Δεύτερα ονόματα αυτοί, το τονίζω μη τυχόν δεν το πρόσεξες. Το αδιαχώρητο (όχι το ρεμπετάδικο στην Πανόρμου.. έχουμε καβλαντίσει και εκεί στα νιάτα μας). Τώρα τι να σου πω. Είχε σπάσει η σεζόν σε 2 μισά; Εμφανιζόταν και στα δύο κέντρα, στο ένα ως Λάμπης και στο άλλο ως Λιβιεράτος; Δεν το γνωρίζω. Τον αμέσως επόμενο χειμώνα (1994-1995) βρίσκεται στο πλευρό της Κατερίνας Κούκα στο Show Center. Συμπέρασμα: Ο ΛΑΜΠΗΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΥ.

Το 1994 ξαναχτίζεται μεγαλύτερο το Διογένης Palace λόγω της μεγάλης επιτυχίας του Λευτέρη Πανταζή και των τραγουδιών του της εποχής εκείνης. Επίσης ήταν ο πρώτος που έπαιρνε ποσοστά από τα λουλούδια που καταναλώνονταν σε κάθε νυχτερινό κέντρο που εμφανιζόταν (όπως ίσως ήδη γνωρίζεις) ενώ δίπλα του το 1995 εμφανίζεται για πρώτη φορά σε πίστα μία 19χρονη Πέγκυ, η γνωστή. Επίσης, κάπου εκείνα τα χρόνια, το κέντρο Νεράιδα διαχωρίστηκε στη «μικρή» και τη «μεγάλη», με την πρώτη να συνεχίζει σαν πίστα ενώ η δεύτερη να διαμορφώνεται σε κλαμπίδι της εποχής. Η σεζόν 1994-1995 είχε επίσης τα ακόλουθα σχήματα κάτω από τον νυχτερινό ουρανό της Αθήνας:

Νότης Σφακιανάκης στην πίστα “Αστέρια”

Σταμάτης Γονιδης στο Posidonio μαζί με Κωνσταντίνα κ Καίτη Γκρέυ

Ας πάει λίγο τώρα η κουβέντα στον Βασίλη Καρρά, τον απόλυτο άρχοντα, όπου μετά την 1η χρονιά στο Posidonio συνεχίζει στο ίδιο κέντρο κ την επόμενη χρονιά (χειμώνας του 1994-1995) μαζί με Καιτούλα, Διονύση Σχοινά και Δέσποινα Βανδή. Μετέπειτα η πορεία του είναι η εξής: Διογένης (1995-1996) με σχεδόν ίδιο σχήμα με την προηγούμενη σεζόν με μόνη διαφορά την αντικατάσταση της Βανδή από τον Δημήτρη Κόκοτα. Η επόμενη χρονιά βρίσκει τον Καρρά στο Apollon (1996-1997) μαζί με το καλό του φίλο Λευτέρη Πανταζή, Λίτσα Γιαγκούση, Νατάσα Θεοδωρίδου κ Βικτώρια Χαλκίτη. Την αμέσως επόμενη σεζόν βρίσκουμε τον Βασίλη Καρρά στο “Γκάζι” (1998-1999). Ειδικά όταν εμφανιζόταν στο Apollon του Αχιλλεα Μπεου, το μαγαζί ήταν 5 μέρες ανοικτό κ στα 1500 άτομα οι 1000 ήταν γυναίκες. Πανζουρλισμός.

Ας γυρίσουμε όμως στο έτοςσταθμό 1995:

Το Πάσχα του 1995 ο Αντώνης Ρέμος εμφανίζεται στο κέντρο «Διογένης Παλλάς» δίπλα στο Δημήτρη Μητροπάνο, το Στέφανο Κορκολή και το Μάριο Τόκα. Δες εδώ συμμετοχή συνθέτη σε νυκτερινό σχήμα. Μία μεγάλη έκπληξη όταν το ανακάλυψα. Αξίζει να αναφερθεί στο σημείο αυτό το πόσο μεγάλα τραγούδια έχει γράψει ο Μάριος Τόκας (Ιδέα για επόμενο #top17 Κοκολάκη αγόρι μου). Στο επόμενο σχήμα της χρονιάς συνυπάρχουν ο Σταμάτης Γονίδης μαζί με την Κωνσταντίνα στο Ποσειδώνιο. Καλοκαίρι τώρα του 1995, εγώ λογικά ήμουν κάθε ημέρα για 50 ημέρες (υποθέτω συνεχόμενα) σε παραλίες του Λιβυκού Πελάγους (γι αυτό το κοκολατοχρώμα που με διακατέχει από την κορφή μέχρι τα νύχια) όμως ο Λευτέρης Πανταζής συνέχιζε το πολύ επιτυχημένο πρόγραμμά του στο “Μust”.

Άλλο ένα σχήμα της ίδιας χρονιάς, αυτό στα Αστέρια Γλυφάδας όπου φιλοξενούνται ο Στέλιος Ρόκκος μαζί με Ανδρέα Στάμο και Σοφία Αρβανίτη. Τον χειμώνα εκείνης της χρονιάς (1995) στο Caravan εμφανίζεται ο Γιώργος Μαζωνάκης, αυτή η μεγάλη παικτάρα, ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ο καλλιτέχνης μετακόμισε στο Posidonio.

Συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο να προλάβεις να κατανοήσεις τα παραπάνω και να κλάψεις μαζί με εμένα αν τυχόν δεν τα πρόλαβες τα σχήματα αυτά..

TO BE CONTINUED (που λένε κ στο χωριό μου)..

Κείμενο: Μανόλης Κοκολάκης

Οι Koukides κάνουν guest editing στο site του ΓΚΡΕΚΑ.