Ο τίτλος της τελευταίας του νουβέλας είναι «Εκείνο». Το μέρος, δηλαδή, της ψυχής στο οποίο είναι καταχωνιασμένα όλα τα απωθημένα μας, οι βίαιες ενορμήσεις, οι ερωτικές επιθυμίες, οι αυτοκαταστροφικές τάσεις και όλα αυτά που πιέζονται από τις ηθικές αξίες και μένουν κρυμμένα, αλλά επηρεάζουν την συμπεριφορά μας. Στη νουβέλα του ο Φώτης Θαλασσινός ανακαλεί κάποιες άγριες εφηβικές φαντασιώσεις του, τις συνδέει μεταξύ τους και φτιάχνει μία ιστορία. Η αφήγηση του έχει αρκετό χιούμορ –όπως μας είπε ο ίδιος «έχει το χιούμορ του σπασίκλα».

Fotis Thalassinos 01

Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη συγγραφή;
Ξεκίνησα στην φοιτητική μου ζωή, 19-20 χρονών, όταν σπούδαζα ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Ξάνθη στο δεύτερο έτος έφυγα, βέβαια. Έφυγα γιατί η συγγραφή με είχε κερδίσει, με είχε κάνει υποχείριό της. Τότε διάβαζα μεγάλους κλασικούς συγγραφείς φανταστικού και τρόμου και αργότερα διευρύνθηκε η θεματολογία μου. Επίσης, αλληλογραφούσα με φίλους μου, με τους οποίους ξεκινήσαμε κάποια λογοτεχνικά παιχνίδια και αυτό ήταν το εφαλτήριο για να αρχίσω να γράφω. Ανταλλάσσαμε σκέψεις, αλλά τις εμπλουτίζαμε με μυθοπλασία. Αυτά τα γράμματα τα φυλάω σαν θησαυρό στο αρχείο μου.

Πρώτη φορά τι έγραψες;
Έγραψα ένα βιβλίο με τίτλο «Μαύρα Μαργαριτάρια». Αυτό εντάσσεται στο φανταστικό μυθιστόρημα. Όταν εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι αυτό που έκανα ήταν συγγραφή. Χαίρομαι λίγο γι’ αυτό, γιατί δείχνει ότι η διαδικασία ήταν πηγαία. Δεν έγινα συγγραφέας γνωρίζοντας τι είναι ένας συγγραφέας και τι οφέλη μπορούσα να αποκομίσω από αυτό. Ήταν καθαρά ένας τρόπος έκφρασης. Σαν να πήρε το στυλό το χέρι μου και όχι το χέρι μου το στυλό -το πρώτο βιβλίο το έγραψα με το χέρι. Εκδόθηκε αμέσως. Ήταν διάφορες φανταστικές ιστορίες με βιωματικά στοιχεία. Ήμουν πολύ θαρραλέος με τον εαυτό μου, νομίζω. Σαν τον στίχο της Ντίκινσον, «γιατί δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά».

Δεν αντέχεις να ζεις φωναχτά;
Δεν είναι ακριβώς έτσι. Απλά με ενοχλούν τα στερεότυπα. Με ενοχλούν ερωτήσεις όπως τι δουλειά κάνεις, αν είσαι παντρεμένος, περί φιλίας. Μπαίνεις σε ένα ταξί και σου κάνουν ανάκριση, είναι αδιάκριτο αυτό. Νομίζουν ότι θα είμαι ένας άνθρωπος που συναντάνε κάθε μέρα. Αλλά δεν είμαι.

Ποια η άποψη σου για το γάμο;
Είναι ένα πράγμα που υπήρχε πριν από εμάς και θα συνεχίσει να υπάρχει. Καλό είναι να είμαστε λίγο προσεκτικοί και να διαχειριζόμαστε αυτές τις καταστάσεις με βάση τη δική μας διάθεση, τις κλίσεις μας και να μην παραδιδόμαστε σε οικογενειακές παραδόσεις και κοινωνικές συμβάσεις. Γιατί μπορεί να μην σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων που καθορίζει η κοινωνία και να αισθανθούμε άσχημα. Μέχρι κάποια ηλικία ακολουθούσα το συρμό γιατί ήθελα να νιώθω ότι είμαι στο κόλπο, αλλά μετά μπόρεσα και ξέφυγα.

Fotis Thalassinos 11

Πότε ένιωσες την ανάγκη να ξεφύγεις;
Όταν έφυγα από τη γενέτειρα μου την Κω. Στην Κω γεννήθηκα και μεγάλωσα, έκανα ένα διετές διάλειμμα για σπουδές στην Ξάνθη, και μετά γύρισα. Πήγα φαντάρος από όπου απολύθηκα με Ι5 μετά από ένα επεισόδιο που είχα και χρειάστηκε να νοσηλευτώ στην ψυχιατρική κλινική της Πεντέλης. Στο στρατό πήγα –αν και θα μπορούσα να είχα πάρει από την αρχή Ι5, γιατί όλοι μου έλεγαν ότι θα γίνω πιο σκληρός. Τους πίστεψα, αλλά δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Ήθελα να γίνω πιο δυνατός, αλλά μέρα με τη μέρα γινόμουν και πιο αδύναμος.

Η Ντίκινσον ζούσε απομονωμένη στο σπίτι της. Εσύ είσαι έτσι;
Όχι, δεν είμαι έτσι. Θέλω πολύ να έχω ανθρώπους δίπλα μου και γύρω μου. Δεν έχω πάντα, βέβαια. Είμαι λίγο διστακτικός, γιατί αισθάνομαι μία ανεπάρκεια ως προς το ενδιαφέρον που μπορεί να βρει ο άλλος σε μένα. Είναι μία αυτόματη σκέψη, που νομίζω εντάσσεται στα συμπτώματα της ασθένειάς μου. Είμαι διστακτικός στο να στέλνω μηνύματα και να παίρνω τηλέφωνο τον άλλον. Περνάω περιόδους μοναξιάς αλλά δεν είναι το καλύτερο μου, γιατί έχω ανάγκη τους ανθρώπους.

Τι σου προσφέρουν οι άνθρωποι;
Νιώθω ότι βρίσκω τον εαυτό μου μέσα από τις σχέσεις. Δίνω αγάπη και παίρνω αγάπη. Πάντα αμφιβάλλω όμως. Νομίζω ότι είναι και το πιο σοφό αυτό, είμαστε λίγο ρευστοί, παίρνουμε το σχήμα του άλλου για να μας καλωσορίσει στον κόσμο του. Ο άνθρωπος είναι ο σκοπός μου και η συνάντηση με τον άλλον είναι ένα όνειρό μου.

Με τις ερωτικές σχέσεις πώς τα πας;
Καλά τα πάω. Έχω καρό να κάνω μία σχέση, όμως είμαι προς αναζήτηση. Ο έρωτας με ανεβάζει πολύ και λόγω χαρακτήρα οι χωρισμοί μου είναι πολύ ήπιοι. Δεν πέφτω στα πατώματα. Συνήθως εξελίσσονται σε φιλίες οι σχέσεις μου. Γίνεται πολύ ομαλά η μετάβαση. Υπάρχει μία δυσκολία στην προσέγγιση όμως. Επειδή παίρνω χάπια για την μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας που εντάσσεται στην κατάθλιψη. Η πρώτη παρενέργεια είναι πτώση της σεξουαλικής ενόρμησης. Οπότε πρέπει να έρθω πολύ κοντά με τον άλλον για να αρχίσει να γίνεται κάτι.

Fotis Thalassinos 04 Fotis Thalassinos 03

Πώς αντιμετωπίζεις την κατάθλιψη;
Η κατάθλιψη έχει ξεκινήσει από τα 17 μου. Μπορεί να πληγώνομαι εύκολα για μικρά πράγματα και να σκέφτομαι πάντα τα αρνητικά. Φτιάχνω σενάρια για συμπεριφορές ανθρώπων που μπορεί να μου φαίνονται ύποπτες χωρίς να είναι στην πραγματικότητα. Και έχω μεγάλο φόβο εγκατάλειψης. Με τα φάρμακα και την ψυχοθεραπεία νιώθω πολύ καλύτερα.

Η συγγραφή είναι ψυχοθεραπεία;
Σίγουρα είναι κάτι ευχάριστο. Είναι κατά κάποιο τρόπο η αφήγηση που μου λείπει. Τα κενά και οι ρωγμές που έχει ο συγγραφέας προσπαθεί να τα καλύψει, επινοώντας ιστορίες οι οποίες λειτουργούν ψυχοθεραπευτικά. Αλλά αυτό το πράγμα κάποια στιγμή τελειώνει. Κατά τη διάρκεια της συγγραφής μπορεί να φτάσεις σε έκσταση και να μεθύσεις, μόλις όμως τελειώσει το μεθύσι, επανέρχεσαι απότομα στη γη.

Βλέπω ότι έχεις εικόνες στον τοίχο σου, πιστεύεις;
Άλλοτε ναι και άλλοτε όχι. Έχω περάσει μία περίοδο πολύ έντονης πίστης, μελετούσα πολύ, με ηρεμούσε και μου προσέφερε γαλήνη. Η επαφή με τον Θεό μπορεί να σου προσφέρει μοναδικά συναισθήματα. Άλλες φορές το αμφισβητώ και άλλες φορές με εξοργίζει. Στην εκκλησία δεν πηγαίνω καθόλου γιατί ο κλήρος είναι πολύ μακριά από τον Χριστό. Ο Χριστός προσφέρει αποδοχή άνευ όρων.

Τι διαβάζεις αυτόν τον καιρό;
Μελετάω πολύ ψυχανάλυση και φιλοσοφία. Η ψυχανάλυση με βοηθάει να βάλω σε τάξη κάποια πράγματα τα οποία γνωρίζω και δεν μπορώ να τα εκφράσω με λέξεις. Με βοηθάει να τα εκφράσω και να τα αφομοιώσω μέσω της σκέψης.

Τις δυσκολίες προτιμάς να τις περνάς μόνος σου;
Όχι, θέλω να έχω κοινωνική ζωή γιατί όταν είμαι μόνος μου οι δυσκολίες διογκώνονται. Δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, η μία σκέψη φέρνει την άλλη και μετά πονάω πάρα πολύ. Το να πιστεύεις ότι πεθαίνεις δεν είναι και ό,τι καλύτερο.

Την αυτοκτονία την έχεις σκεφτεί; Ποια είναι η άποψη σου για την αυτοκτονία;
Την έχω σκεφτεί πολλές φορές, αλλά πάλι καλά, δεν έχω κάνει κάποια απόπειρα και ούτε πρόκειται. Την προσεγγίζω με σεβασμό γενικά. Ο άνθρωπος που παίρνει αυτήν την απόφαση, προηγουμένως έχει βιώσει την απόλυτη απόγνωση, η οποία νομίζεις πως θα κρατήσει για πάντα. Βέβαια, με τα φάρμακα στις μέρες μας πολλοί άνθρωποι μπορεί να σωθούν. Το μόνο κακό είναι ότι πολλοί άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας δεν παίρνουν φάρμακα γιατί το θεωρούν σαν στίγμα. Αισθάνονται ότι είναι κατάντια και ότι έχουν ξεπέσει πολύ και αρνούνται.

Το βιβλίο σου μιλάει για το ασυνείδητο, «το εκείνο», αυτά που έχουμε εκεί θα πρέπει να παραμένουν εκεί;
Αυτό το καθορίζει η ηθική του κάθε ανθρώπου, οπότε θα πρέπει να είναι και αυτό σεβαστό. Αλλά από την άλλη έχει κάποια πολύ άσχημα πράγματα εκεί μέσα, οπότε καλώς κάποια μένουν κρυμμένα.

Fotis Thalassinos 13

Ψάχνεις να βρεις την ευτυχία;
Πολύ αμφιβάλω ότι υπάρχει. Ο Καρλ Γιουνγκ είχε πει ότι χρειάζεται ο πόνος για να μπορέσουμε να καταλάβουμε, τι είναι η ευτυχία. Αν ήμασταν συνέχεια ευτυχείς δεν θα είχε ενδιαφέρον.

Η νουβέλα του Φώτη Θαλασσινού «Εκείνο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Οδός Πανός»

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος