Είχα ακούσει για το japanese bondage το kinbaku και το shibari! Όλα παλαιικές ιαπωνικές BDSM τεχνικές. Εκτός όμως από το σεξουαλικό ενδιαφέρον, εκείνο που κάνει εντύπωση είναι πως έχουν εξελιχθεί σε μια μορφή τέχνης, η οποία εκφράζεται με διάφορα μέσα. Άπειρες φωτογραφίες και βίντεο υπάρχουν στο διαδίκτυο που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Τέλειος συνδυασμός, σχεδόν ακαταμάχητος. Σήμερα το japanese bondage έχει προχωρήσει πέρα από τα σύνορα της Ιαπωνίας. Όλο και περισσότεροι από τον υπόλοιπο κόσμο ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν και να πειραματιστούν με την τεχνική του για προσωπικούς και αισθητικούς λόγους. Στην Ελλάδα το 2012 πραγματοποιήθηκε το πρώτο ATHENS SHIBARI FESTIVAL. Εκεί συμμετείχε και η Gorgone, μια Γαλλίδα perfomer η οποία έχει αφιερώσει την ζωή της αποκλειστικά σε αυτό! Την ρωτήσαμε για αυτήν της την εμπειρία και για πολλά άλλα…

 

Πώς μπήκες σε αυτό τον χώρο; Ποιο ακριβώς στοιχείο σου κέντρισε το ενδιαφέρον;
Ανακάλυψα το shibari τελείως τυχαία, μέσω της δραστηριότητάς μου ως μοντέλο. Με παρέσυρε κατευθείαν η αισθητική του πλευρά. Δεν ήμουν καθόλου»kinky», δεν γνώριζα τίποτα απολύτως για το BDSM εκείνη την περίοδο και ομολογώ πως μου πήρε κάμποσο καιρό να συνειδητοποιήσω πως έκανα bondage και όχι γυμναστική. Σχετικά γρήγορα και πολύ φυσικά το kinbaku έγινε μεγάλο μέρος της ζωής μου. Τώρα πια είναι η full-time δουλειά μου και δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο χαρούμενη γι’ αυτό!

Μεγάλο μέρος της τεχνικής του φαίνεται να έχει πολλά κοινά με το S&M. Αποτελεί το kinbaku μέρος και της προσωπικής σου ζωής; Πώς αντιδράει ο σύντροφός σου;
Το kinbaku είναι η ζωή μου! Είναι το κύριος πάθος μου και η δουλειά μου, όπως επίσης και μέρος της προσωπικής μου ζωής. Οι κατά καιρούς σύντροφοί μου το γνώριζαν και τις περισσότερες φορές το λάτρευαν και αν κάποιος δεν μπορεί τουλάχιστον να το δεχτεί, μάλλον θα είναι κάποιος με τον οποίο δεν θα τα πηγαίνω και καλά. Δεν θα ήθελα και δεν δέχομαι να κάνω κανένα συμβιβασμό πλέον σχετικά με ό,τι έχει να κάνει με το επάγγελμά μου, τα »σχοινιά», ή ακόμη και με οτιδήποτε έχει να κάνει με την κοινωνική και σεξουαλική μου ταυτότητα. Αλλά όπως και να έχει, το να είμαι επαγγελματίας bondage model με κάνει να συναναστρέφομαι ούτως ή άλλως τις περισσότερες φορές με kinky άτομα.

Δυστυχώς, κάποιες ή και οι περισσότερες S&M τεχνικές αποτελούν μέχρι και σήμερα ταμπού για την κοινωνία μας. Γνωρίζει η οικογένειά σου για το kinbaku; Έχουν έρθει ποτέ να σε δουν σε κάποια από τις εμφανίσεις σου;
Οι περισσότεροι στην οικογένειά μου γνωρίζουν ότι ασχολούμαι με κάτι το οποίο έχει να κάνει με »σχοινιά». Δεν δίνω όμως περισσότερες πληροφορίες. Οι λίγοι που γνωρίζουν ακριβώς έχουν δει φωτογραφίες, αλλά πότε από κοντά την ώρα που το κάνω. Νομίζω πως δεν θα μου άρεσε να συμβεί αυτό, το ότι το δέχονται δεν σημαίνει ότι το καταλαβαίνουν κιόλας. Αν και είμαι τελείως άνετη με το τι κάνω και πολύ περήφανη γι’ αυτό, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να με κρίνουν άτομα τα οποία δεν μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς κάνω. Θα ήταν τελείως άσκοπο.

Προτιμάς να σε δένουν, ή να δένεις εσύ κάποιον; Όταν είσαι πάνω στην σκηνή σε κάποια από τις εμφανίσεις σου νιώθεις σεξουαλικά συναισθήματα, ή το βλέπεις καθαρά σαν μια δουλειά;
Μου αρέσουν και τα δύο! Όμως έπρεπε να μάθω να δένω (αυτό έκανα περισσότερο) αν και πάντα ήταν πολύ φυσικός για μένα ο ρόλος του να με δένουν. Οι παραστάσεις δεν μου βγάζουν πάντα κάτι σεξουαλικό ή ερωτικό, αν και τις περισσότερες φορές είναι κάτι παραπάνω από αισθησιακές. Εξαρτάται από την δυναμική και την χημεία ανάμεσα στους παρτενέρ, την διάθεση, την στιγμή, τον χώρο. Δουλεύω με πολλούς διαφορετικούς παρτενέρ και το είδος της χημείας που αναπτύσσεται επηρεάζει πάντα και τις εμφανίσεις μας.

 

Είναι προφανές πως υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος δεσίματος (σωστή τοποθέτηση σώματος έτσι ώστε το σώμα να μην τραυματιστεί), αλλά πέρα από όλα αυτά, πάντα είναι εμφανή κάποια σημάδια από τα σχοινιά στο σώμα μετά από κάθε παράσταση. Είναι μια επίπονη διαδικασία όταν κάποιος είναι δεμένος; Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ωραίος πόνος»; Έχει συμβεί ποτέ κάποιο περιστατικό τραυματισμού;
Τα σημάδια που μένουν πάνω στο σώμα εξαφανίζονται σχετικά γρήγορα, όπως ένα σημάδι που αφήνει το σουτιέν. Καψίματα από την τριβή με το σχοινί είναι κάτι σύνηθες που μένει για κάμποσο καιρό εάν συμβεί, αλλά και πάλι, δεν είναι κάτι τραγικό. Το να σε δένουν μπορεί να καταλήξει να είναι αρκετά επίπονο, αλλά την ίδια στιγμή αρκετά άνετο. Η ερώτηση είναι κάπως »tricky» διότι δεν υπάρχει απάντηση τύπου »άσπρο και μαύρο». Ο πόνο είναι μια τελείως υποκειμενική υπόθεση. Μπορώ να κρέμομαι από πάνω μέχρι κάτω τελείως ανάποδα μόνο από τον αστράγαλο μου και να το ευχαριστιέμαι απίστευτα. Βρίσκω πολύ πιο επίπονο να ανέβω έναν λόφο με το ποδήλατο. Δεν έχει να κάνει με τον »πόνο», έχει να κάνει με τον πως θα τον διαχειριστείς. Όπως ακριβώς και στην ζωή δεν έχει να κάνει με το τι μας συμβαίνει αλλά με το πώς το δεχόμαστε και πώς αντιδράμε.

Λαμβάνοντας υπόψιν πως το kinbaku συμπεριλαμβάνεται και στην προσωπική σεξουαλική σου ζωή, είναι ενδιαφέρον να μάθουμε αν ποτέ έχεις φτάσει σε οργασμό πάνω στην σκηνή. Πώς νιώθει κανείς όταν κάνει κάτι τέτοιο μπροστά σε κόσμο; Είναι το ίδιο όταν το κάνεις στον προσωπικό σου χώρο;
Μα φυσικά είναι μια τελείως διαφορετική εμπειρία το να δένεις ή να δένεσαι μπροστά σε κόσμο, σε αντίθεση με το να το κάνεις ιδιωτικά. Όμως δεν κρύβω πως μερικές φορές η χημεία με τον παρτενέρ είναι τόσο δυνατή και βαθιά, που ξεχνάω τελείως ότι είμαι στην σκηνή και ότι κάνω show μπροστά σε κοινό. Όταν το κάνω ιδιωτικά έχει να κάνει μόνο με μένα και με ποιον είμαι, άσχετα με το πώς φαίνεται, πόση ώρα κρατάει και με το τι κάνουμε. Σε αντίθεση με μια παράσταση, η οποία απαιτεί ένα συγκεκριμένο οπτικό αποτέλεσμα, πρέπει να διαρκέσει συγκεκριμένη ώρα. Αλλά όπως και να έχει, είτε δημόσια είτε ιδιωτικά, εκείνα τα στοιχεία που καθορίζουν ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα είναι πάντα τα ίδια. Όλα έχουν να κάνουν με την παρουσία, την ενέργεια, την χημεία. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να το ευχαριστιέσαι εσύ ο ίδιος, μετά ο παρτενέρ και έτσι το κοινό θα το ευχαριστηθεί και αυτό και θα το μοιραστεί μαζί σου.

Είχες επισκεφτεί την Ελλάδα. Τι είδους αντιδράσεις είχες βιώσει από το ελληνικό κοινό;. Ένιωσες ότι είσαι σε μια πιο συντηρητική ώρα; Ήταν το κοινό αρκετά ανοιχτό;
Πιστεύω οι περισσότεροι ήταν αρκετά ανοιχτοί στο να ανακαλύψουν το kinbaku! Από εκεί και πέρα, ο καθένας το λαμβάνει σύμφωνα με τις προσωπικές του εμπειρίες και αξίες. Σε πολλούς δεν αρέσει εν τέλη, φυσικά, αλλά ούτως ή άλλως, δεν θα ήθελα να κάνω κάτι που να το καταλαβαίνουν όλοι. Το kinbaku μου αρέσει επειδή δεν αφήνει κανένα αδιάφορο, δεν με ενδιαφέρει το αν κάποιος θα το αγαπήσει ή όχι αλλά το ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τον έχει επηρεάσει. Υπάρχουν φιλικά προς το kinbaku μέρη παντού, αυτό όμως δεν σημαίνει πως γνωρίζουν και το καταλαβαίνουν απόλυτα! 

Πώς το kinbaku επηρέασε την ζωή σου; Θα έλεγες πως την άλλαξε κατά κάποιο τρόπο; Αφιερώνεις και δίνεις τόσα πολλά σε αυτό τι παίρνεις πίσω για αντάλλαγμα;
Το kinbaku ξεκίνησε ως χόμπι, τώρα είναι είναι η full-time δουλειά μου. Δίνω το 100% του εαυτού μου σε αυτό, γιατί πάνω απ’ όλα είναι το πάθος μου και το αγαπάω κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Δεν πίστευα πότε πως θα μπορούσα να ζήσω από αυτό, αλλά με σκληρή δουλειά και αφοσίωση τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Όλοι αποσκοπούν στο να κάνουν το πάθος τους επάγγελμα και νιώθω πολύ τυχερή και ευγνώμων που κατάφερα να το πραγματοποιήσω. Με βοήθησε να μάθω πράγματα και να γίνω πιο ώριμη, γνώρισα απίστευτα άτομα, ανακάλυψα τον εαυτό μου και είμαι σίγουρη πως ήμουν φτιαγμένη γι’ αυτό. Κάνει την ζωή μου πολύ ενδιαφέρουσα, γεμάτη πάθος, είναι ένα ταξίδι για μένα που με κάνει να νιώθω γεμάτη, με ολοκληρώνει.

Πια διασημότητα θαυμάζεις και θα ήθελες να δέσεις;
Ειλικρινά..δεν έχω ιδέα! Χμμ, όπως το καλό σεξ και το δέσιμο με σχοινιά προϋποθέτει και καλή χημεία. Δεν μπορώ να πω για κάποιον που δεν τον έχω γνωρίσει…

Πώς θα περιέγραφες με μία λέξη το συναίσθημα που νιώθεις όταν είσαι δεμένη με σχοινιά; 
Παρουσία!

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Πως πάνε τα workshops; Υπάρχουν σχέδια να ξανά επισκεφτείς στην Ελλάδα;
Ακολουθεί ένα πολύ γεμάτο καλοκαίρι! Θα διδάξω σε διάφορες πόλεις στις ΗΠΑ και μετά θα κάνω διάφορες φωτογραφίσεις και βίντεο στην Ιαπωνία με απίστευτους καλλιτέχνες (με τον nawashi rigger Naka Akira και με τον φωτογράφο Norio Sugiura!). Ήταν ένα όνειρο να δουλέψω με αυτούς αλλά ο Sugiura San πάντα αρνούνταν να φωτογραφίσει μοντέλα από την Ευρώπη. Νιώθω περήφανη και απίστευτα χαρούμενη για το ότι άλλαξε γνώμη και ζήτησε από εμένα να δουλέψω μαζί του. Τέλος, δουλεύω για ένα project και είμαι πολύ ενθουσιασμένη, δεν μπορώ να πω πολλά ακόμη, αλλά πρόκειται να βγει απίστευτο και να κάνει πάταγο.

 

Κείμενο: Vilma Red
Photo Credits: V&V Studio και Αποστόλης Καλλιακμάνης

http://gorgone-kinbaku.com/ – το site της Gorgone (Γαλλία)

http://chrisshaghal.wix.com/ropestudies – οι 4 ιστότοποι των Rope Studies (Ελλάδα)

http://chrisshaghal.tumblr.com/

https://www.facebook.com/RopeStudies

http://ropestudies.blogspot.gr/

http://ninaruss.net/ – το site της Nina Russ (Αγγλία)

http://cordineclub.altervista.org/ – το site τoυ Andrea Ropes (Ιταλία)