Μου μιλούσε και μετρούσα πόσα δόντια έχει μέσα στο στόμα του. Τον ρώτησα σε ποιον θα έδινε το τελευταίο δόντι του και με κοίταξε με τρόπο που με έκανε να αισθανθώ πόσο γελοία ήταν η ερώτηση. Ο Γιώργος Γεωργίου είναι πανέξυπνος και τον βρήκα ορεξάτο να μιλήσει για τη ζωή του, τον έρωτα και πολύ λίγο για μπάλα και στημένα παιχνίδια.

Μίλησέ μου για τα παιδικά σου χρόνια.
Γεννήθηκα στα Πετράλωνα. Στα κάτω Πετράλωνα, απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό. Κατάγομαι όμως από την Κάρυστο. Ο πατέρας μου ήταν από εκεί και η μάνα μου από το Μαρμάρι, δίπλα. Παρόλο που δεν υπάρχει πατρικό σπίτι στην Κάρυστο, έχω αγάπη για τον τόπο και έχω μεταδώσει την αγάπη και στα παιδιά μου.

Giorgos Georgiou 5

Οι γονείς σου ήταν άνθρωποι που πάλευαν για τη ζωή;
Εντάξει, δεν έρεε το χρήμα, αλλά δεν είχα και φοβερές στερήσεις. Ο πατέρας μου ήταν σαράντα χρόνια σερβιτόρος στο Zonars. Με την μάνα μου ήταν πολύ δεμένοι. Ό,τι έβγαζε τα έδινε στην μάνα μου και αυτή έκανε τα κουμάντο. Αυτός ήταν πρόβατο. Ό,τι έλεγε εκείνη γινόταν. Αλλά κάπως έτσι μαλάκες είμαστε οι άντρες προκειμένου να μην μας πρήζουν οι γυναίκες, τις αφήνουμε να νομίζουν ότι έχουν το κουμάντο, και τελικά το έχουν.

Έχεις αδέρφια;
Όχι, μοναχοπαίδι είμαι. Είχα όμως πολλά ξαδέρφια και ήρθαν και καλοί φίλοι στη ζωή. Κάποιους τους διατηρώ ακόμα από το σχολείο. Με τους συγγενείς σχεδόν χάθηκα, έτσι είναι αυτά, όσο μεγαλώνεις σκορπίζεις .

Από τα Πετράλωνα πότε έφυγες;
Έφυγα το 2003 και πήγα στο γκολφ της Γλυφάδας -για μένα η καλύτερη περιοχή με διαφορά. Είναι χτισμένη σε αμερικάνικα πρότυπα. Εκεί ήταν παλιά οι αμερικανικές βάσεις. Μεγάλοι δρόμοι, τεράστια πεζοδρόμια, γκαζόν, φοίνικες μέχρι τέσσερις όροφοι οι πολυκατοικίες. Καθόμουν στο μπαλκόνι και κοίταγα μέσα στους κήπους του γκολφ.

Ξεκίνησες να παίζεις και γκολφ;
Πας καλά; Ποιος έχει υπομονή; Θα έτρωγα τα μπαλάκια.

Τι αγάπησες σ’ αυτή την γειτονιά;
Ότι δεν ήταν γειτονιά. Η μεγάλη μαγκιά της περιοχής είναι ότι δεν έχει μαγαζιά: καφετέριες, κομμωτήρια, όλα αυτά που λαγγεύουν τις περιοχές. Υπάρχουν μυρωδιές από λουλούδια και μια ηρεμία, αυτό μ’ άρεσε. Μετά από μια μέρα εντάσεις, γαλήνευε το μέσα σου.

Μένεις ακόμα εκεί;
Τώρα μένω στο Μαρούσι, πίσω ακριβώς από το Real. Το έκανα για να ’μαι κοντά στη δουλειά. Έκανα κάθε μέρα πάνω από ογδόντα χιλιόμετρα πήγαινε και έλα. Έχανα ζωή, δεν άντεχα να είμαι μέσα σε αυτοκίνητα. Τώρα είμαι πέντε λεπτά με τα πόδια. Τελικά, τον χρόνο αν τον πετάς, είσαι λούζερ.

Στα Πετράλωνα έχεις στέκια; Θα προτείνεις κανένα;
Δεν προτείνω τίποτα. Εγώ πηγαίνω σε ένα συγκεκριμένο καφενείο του Τζανή και παίζω καμιά μπιρίμπα τα Σαββατοκύριακα με συμμαθητές από το γυμνάσιο.

Είσαι καλός στην μπιρίμπα;
Πώς με κόβεις;

Στη ζωή σου; Τι ξεκίνησες να κάνεις;
Όταν τέλειωσα το σχολείο μπήκα στην Πάντειο. Κάθισα δυο χρόνια, δεν μ’ άρεσε καθόλου, βαριόμουν, και έτσι την κοπάνησα και πήγα στρατό, στα τεθωρακισμένα δόκιμος. Μετά έγινα ιατρικός επισκέπτης.

Δεν μπορώ να σε φανταστώ ιατρικό επισκέπτη.
Ήταν πολύ επικοινωνιακή δουλειά και μ’ άρεσε η ιατρική. Γνώριζα ωραίους ανθρώπους και έβγαζα τότε και πολύ καλά λεφτά. Μια χαρά δουλειά ήταν.

Και πού κολλάει το αθλητικό ρεπορτάζ;
Έλα ντε. Το ’81 με έπεισε ο Καραγιαννίδης, ο διευθυντής του Φίλαθλου. Μού είπε ότι θα έβγαζε μια αθλητική εφημερίδα και με ήθελε συντάκτη .

Πώς του ήρθε να σε κάνει συντάκτη;
Είχα μούρλια με την μπάλα, ήμουν Απόλλωνας, έτρεχα στα γήπεδα και είχα και άποψη. Κάτι είδε σε μένα, δεν μου είπε έλα γράψε για μπαλέτο.

Και το πήρες έτσι απόφαση, εν μια νυκτί;
Δεν μου είχε περάσει από το μυαλό, έβγαζα 77χιλιάδεςτο μήνα, είχα αυτοκίνητο της εταιρείας, προοπτικές, ταξίδια και ήμουν καλά. Αλλά ο Καραγιαννίδης επέμενε, έλεγε «θα σε κάνω μια μέρα να παραμιλάει η Ελλάδα για σένα». Έλεγα μέσα μου κοίτα τώρα ο μαλάκα τι λέει για να με πείσει.

Giorgos Georgiou 13

Και όπως φαίνεται σε έπεισε;
Ναι, σκέφτηκα ας το δοκιμάσω και βλέπουμε.

Και τι έγινε;
Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, έκανα το χόμπι μου επάγγελμα.

Ξεκίνησες νομίζω από ρεπορτάζ Ολυμπιακού, αν έχω ενημερωθεί σωστά;
Καλά στα είπανε, ναι από τον Ολυμπιακό ξεκίνησα.

Και τον αγάπησες στην πορεία;
Ούτε τον Ολυμπιακό συμπαθώ ούτε τον Παναθηναϊκό, είναι οι βρυκόλακες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Να μην το γράψω αυτό;
Φυσικά και να το γράψεις. Βαμπίρ κανονικά, έχουν χαλάσει αυτό το ωραίο άθλημα. Δεν βλέπουμε πια ωραία μπάλα στην Ελλάδα και φταίνε αυτοί.

Και μετά; Και μετά;
Το ’86 πήρα το κυβερνητικό ρεπορτάζ του ποδοσφαίρου, είχα, δηλαδή, μπει βαθιά στον κόλπο.

Εκπαίδευσες και αρκετούς αθλητικογράφους;
Ας πούμε τους έδωσα γνώση που είχα πάρει. Τον Καρπέτοπουλο, τον Πανούτσο, εγώ τους είχα δημοσιογράφους, για μένα δούλευαν.

Άρα το πράγμα είχε αρχίσει να πηγαίνει τρελά;
Ναι, το ’85 χώρισα από έναν μεγάλο έρωτα που με τσάκισε και, ως συνήθως, εκεί που χαλάνε τα αισθηματικά, σε πάει με χίλια η δουλειά.

Έχεις κάνει δυο γάμους;
Το ’97 γνώρισα στο κανάλι την Ευγενία, και αυτή δημοσιογράφος. Σήμερα είμαι 62 χρονών και με τη δεύτερη γυναίκα μου είχαμε 24 χρόνια διαφορά. Αλλά από τότε που βρήκα αυτό το κορίτσι τι να πω, ήταν πολύ γουρλού. Τα πράγματα απογειώθηκαν. Δηλαδή καλά πήγαιναν, αλλά μετά από αυτήν έπιασα ταβάνι. Τι ταβάνι, ουρανό!

Υπάρχουν και κατσικοπόδαρες γκόμενες δηλαδή;
Υπάρχουν αυτό που λένε γυναίκες-λαχείο, αλλά και άλλες που είναι δηλητήριο και σε τραβάνε στον πάτο.

Και αυτό το τυχερό και τόσο νεότερο κορίτσι το ερωτεύτηκες σφόδρα;
Όχι.

Giorgos Georgiou 7

Τώρα με έστειλες. Περίμενα σίγουρο ναι. Όχι; Έτσι να το γράψω αυτό;
Και δεν το γράφεις. Έρωτα είχα για την πρώτη μου γυναίκα, τη Μαρία. Η Μαρία ήταν η καψούρα μου η μεγάλη. Στη ζωή δεν τρως πολλές καψούρες.

Ποια η διαφορά της αγάπης με τον έρωτα;
Το σεξ.

Δηλαδή;
Όταν αγαπάς, το σεξ πάει λίγο στην πάντα. Δεν εμπνέεσαι ακριβώς. Η αγάπη είναι άλλο πράγμα, σέβεσαι τον άλλον, μπορεί να πέρας και καλά, αλλά δεν σε πιάνει αυτή η λύσσα του έρωτα.

Πόσο σου κράτησε η καψούρα;
Αν δεν πετάγεσαι και ακούσει την ιστορία, θα καταλάβεις. Εδώ θα σου πω κάτι που δεν το έχω πει ποτέ δημόσια. Όταν ήταν να παντρευτώ, χτυπάει το τηλέφωνο στον Φίλαθλο και ακούω ένα «έλα» κοφτό. Μόνο η Μαρία έλεγε έτσι το έλα και μου ζητάει να τη συναντήσω.

Δεν είχατε διατηρήσει σχέσεις;
Μόνο τυπικές, μιλούσαμε μόνο για το παιδί, αλλά ήμασταν στα μαχαίρια και από το «έλα» κατάλαβα ότι δεν ήταν για το παιδί αυτό που ήθελε.

Σαν σαπουνόπερα ακούγεται όλο αυτό, για ρίξε επεισόδιο γιατί έχω αγωνία.
Έρχεται στη Φωκίωνος Νέγρη που ήταν το ραντεβού και ήταν μουνάρα. Μιλάμε για γυναίκα που σταματούσε η κίνηση.

Και γιατί χωρίσατε με τόση καψούρα και αγάπη;
Εγώ έφταιγα, ο τζόγος. Αλλά ότι την έχασα και αυτή και τον γιο μου ήταν σαν σκληρό μάθημα απεξάρτησης. Το έκοψα μαχαίρι και δεν το έριξα σ’ άλλη εξάρτηση, έκανα εξάρτηση τη δουλειά.

Να το γράψω αυτό;
Τι με ρωτάς; αν δεν ήθελα να το γράψεις δεν θα στο έλεγα. Δεν με νοιάζει, η ζωή μου είναι. Και όποια επιλογή μου την πλήρωσα, δεν έχω χρωστούμενα, τι να κρύψω;

Και τι έγινε λοιπόν με τη Μαρία που ήρθε και σε συνάντησε;
Έρχεται είπαμε με αέρα και ανοίγει την τσάντα και μου πετάει το περιοδικό που έλεγε ότι παντρεύομαι και μου λέει «με ρώτησες εμένα που παντρεύεσαι;» και της λέω «πας καλά;» -είπαμε δεν μιλούσαμε για χρόνια.

Giorgos Georgiou 6

Αυτό θα πει γυναίκα που διεκδικεί;
Αυτό θα πει μην σου πω τώρα… Με τα πολλά, μου λέει δεν θέλω να παντρευτείς, θέλω να είμαστε μαζί, σε σκέφτομαι, σ’ αγαπώ. Και λέω έτσι είσαι καργιόλα; Θα σου γαμήσω ό,τι έχεις και δεν έχεις, τώρα είναι η ευκαιρία μου.

Και την εκδικήθηκες;
Ου, τι να σου πω! Πλακωνόμαστε στον έρωτα, πήγαμε στο Λαϊκό με ταχυπαλμίες και οι δυο από το πολύ σεξ.

Και τι έγινε ;Η μέλλουσα σύζυγος;
Η Ευγενία ήταν έγκυος, είχαμε φτιάξει σπίτι στα Πετράλωνα μαζί . Δεν γινόταν να κάνω πίσω, δεν ήταν αντρίκειο, άλλα και η Μαρία αγόραζε και εκείνη έπιπλα με τη σιγουριά ότι θα γύριζα σε εκείνη.

Αλμοδοβαρικές καταστάσεις;
Άστα να πάνε. Τελικά παντρεύομαι την Ευγενία, αποκτάω την κόρη μου που ’ναι το δώρο της ζωής μου, αλλά με τη Μαρία όποτε βλεπόμασταν πώς να στο πω, ηφαίστειο και λάβα.

Και τελικά;
Ένα βράδυ το 2010 έχω πάει στη Βουλιαγμένη και μπαίνουμε στον Λάμπρο, στην ψαροταβέρνα και μας βλέπει μια φίλη της Ευγενίας αγκαλιά με τη Μαρία και της το τραγουδάει και έρχεται η Ευγενία και μας βλέπει επιτόπου και έτσι να ’το και το δεύτερο διαζύγιο! Μετά έμαθα ότι είχε πιάσει και έναν γκόμενο, αλλά ποτέ δεν την κατηγόρησα για αυτό. Την ταλαιπώρησα και είναι καλό κορίτσι. Ακόμα έχουμε καλές σχέσεις, έρχεται έτσι μόνη της, μου μαγειρεύει, παίρνει τα ρούχα, τα σιδερώνει, δεν της ζητάω τέτοια πράγματα, το κάνει κέφι.

Και τελικά έμεινες με τη Μαρία; Δεν πίστευα ποτέ ότι ένας αθλητικογράφος θα χε τόσο ερωτικό ζουμί.
Ναι, έμεινα. Ήρθε και για λίγο και η κόρη μου, αλλά μετά άρχισαν προστριβές με το παιδί και επειδή δεν βάζω τίποτα πάνω από την κόρη μου, πριν από δέκα μήνες το διαλύσαμε οριστικά .Ήταν άδικη η Μαρία και δεν είχε άλλο άσσο πια για εκείνη. Με είχε εξαντλήσει.

Έχεις και ένα γιο με την Μαρία;
Ναι, έχω μιλήσει και στο παρελθόν για τον γιο μου. Είναι πανέξυπνο πλάσμα, Αϊνστάιν, αλλά έπαθε μια εξαιρετικά σπάνια ασθένεια στα έντεκά του χρόνια και βρίσκεται από τότε σε αναπηρικό καροτσάκι. Η ζωή με την Μαρία είναι κάτι σαν βαρύ κάρμα, αν και δεν πιστεύω σε άλλες ζωές και τέτοιες μαλακίες. Άλλα μας συνδέει ένα μεγάλο πάθος και μαζί μ’ αυτό και ένα τίμημα. Αν και έχω αναθεωρήσει το τι μπορεί να θεωρηθεί τραγωδία στη ζωή, σίγουρα ο γιος μου είναι ένα χαρισματικό παιδί που κουβαλάει και έναν σταυρό.

Και ούτε αυτή η εμπειρία δεν ήταν τότε ικανή να σας επανασυνδέσει;
Άστα, ήταν κεραυνός. Πούλησα τότε ό,τι είχα και δεν είχα, τον πήγα στο εξωτερικό, στους καλύτερους γιατρούς του κόσμου, είπαν δεν έπαιρνε τίποτα η κατάστασή του και τότε, γυρίζοντας, της είπα «Μαρία, σε μένα από τα Πετράλωνα, σε σένα από τα Πατήσια, σε δύο ανθρώπους που παλέψαμε πολύ στη ζωή μας, έτυχε αυτό που είναι μεγαλύτερο από μας και οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε μαζί». Και με κοιτάει και μου λέει «Ακόμα και ο θεός να κατέβει και να μου πει ότι ο Τάσος θα γίνει καλά, δεν γυρίζω σε σένα». Εκεί ήταν η πρώτη φορά που τη σιχάθηκα και για αυτό πήρε και τόσα χρόνια η επανασύνδεση.

Η ζωή σου βίος και πολιτεία, αλλά τα επαγγελματικά σου μόνο ανοδικά, εκεί δεν είχε χαστούκια; Τηλεοπτικά απογειώθηκες. Πού οφείλεται όλη αυτή η απήχηση και η αγάπη του κόσμου;
Ναι, πήγα στο Alter το 2001 και μέχρι το 2007 έγινε χαμός. Η αγάπη του κόσμου; Δεν ξέρω να σου απαντήσω τέτοια πράγματα.

Σ’ άρεσε η τηλεόραση;
Το ραδιόφωνο αγάπησα, αλλά μην γελιόμαστε, δημοσιογράφος γίνεσαι μόνο σε εφημερίδα.

Είχε για σένα και οικονομικό αντίκρισμα όλο αυτό;
[Γελάει με το φαφούτικό του γέλιο]

Το 2003 έβγαζα 23 χιλιάδες ευρώ το μήνα και είχα σπόνσορες εκατό χιλιάδες από διαφημίσεις. Σου μιλάω ήρθαν πολλά λεφτά, αλλά δούλευα και είκοσι ώρες την ημέρα.

Giorgos Georgiou 3

Πιστεύεις στον θεό;
Να πω τον σέβομαι; αλλά δεν τον πιστεύω. Κάποτε τον πίστευα πιο πολύ, δεν πιστεύω μετενσαρκώσεις και τέτοια.

Τον θάνατο τον φοβάσαι;
Ένα διάστημα από το άγχος είχα πάθει τέτοια αρρωστοφοβία που το πρωί νόμιζα ότι είχα καρκίνο και το βράδυ έμφραγμα. Το μυαλό παίζει παιχνίδια και πρέπει να του επιβληθείς.

Την κρίση πώς τη διαχειρίζεσαι;
Εντάξει, έχω φάει μεγάλο ψαλίδι όπως όλοι, αλλά τα καταφέρνω, δεν μπορώ να κλαίγομαι. Ακόμα είμαι καλοπληρωμένος, αλλά έχουν μεγαλώσει και τα έξοδα. Στη ζωή, τελικά, όσα και να βγάζεις τόσα χαλάς και πάλι μέσα είσαι.

Τι σε γονατίζει;
Η μαλακία. Κάνω τόσα χρόνια αυτή τη δουλειά, έχω μιλήσει με τόσους ανθρώπους, ας πούμε ότι οι εκπομπές μου είναι ο καθρέφτης του Νεοέλληνα.

Και πώς είναι ο Νεοέλληνας;
Ένα αρχίδι και μισό.

Να το γράψω έτσι;
Μπα σε καλό σου, να το γράψω έτσι, να το γράψω έτσι, όλο ρωτάς, τι Αρσακειάδα είσαι εσύ.

Με την πολιτική ποια είναι η σχέση σου; (Ακόμα ένα ειρωνικό φαφούτικο χαμόγελο).
Έχω να ψηφίσω από το ’85 . Σοβαρά τώρα, δεν ψηφίζω, δεν πατάω καν. Παλιά ήμουν κνίτης, τέλειωσα όμως με όλα αυτά, το ’85. Δοχείο με σκατά η πολιτική.

Πώς βλέπεις την κατάσταση;
Σαν το στόμα, μου δεν έχει μείνει δόντι για δόντι.

Και η ατομική ευθύνη του πολίτη;
Εδώ σε θέλω μάστορα. Χέσε τους πολιτικούς, το θέμα είναι τι κάνεις εσύ. Τι παιχνίδι αποφασίζεις να παίξεις. Τίμιο ή βρόμικο.

Και το παιχνίδι τον Media πως το βλέπεις με εκδότες που καταρρέουν;
Άσε με, με τα μουνόπανα.

Αυτή η φράση του Πάγκαλού «μαζί τα φάγαμε» σε εξοργίζει;
Δεν ακούσει κάτι πιο σωστό. Φυσικά μαζί τα φάγαμε, άλλοι πιο λίγα, άλλοι –φυσικά- πιο πολλά, βουτηγμένοι ήμασταν όλοι στη λαμογιά, στην υπερβολή και την ασυδοσία.

Με τους φόρους, τον ΕΝΦΙΑ κι όλα αυτά τα σκατά που πληρώνουμε, πώς νιώθεις;
Σαν Ρομπέν των δασών, που ο Λεοντόκαρδος έπινε το αίμα με τους φόρους. Μας πίνουν το αίμα μωρέ κανονικά, διψομανία, δεν έχει μείνει τίποτα. Αναιμικός λαός, χάσαμε όλα μας τα ωραία, ακόμα και τη περηφάνια. Γονατίσαμε, στήσαμε κώλο.

Giorgos Georgiou 8

Έχεις κάποιο απωθημένο στη ζωή σου;
Το παράπονο μου είναι που δεν γεννήθηκα στην Αμερική να γίνω πλανητάρχης.

Με το πρωτάθλημα φέτος πώς τα βλέπεις τα πράγματα;
Ασ’ το αυτό το θέμα. Γνωστά πράγματα, η δικτατορία του Ολυμπιακού. Δεν αλλάζει τίποτα, σιχάθηκε ο κόσμος και οι ίδιοι οι Ολυμπαιακοι ακόμα βαρέθηκαν και ας μην το ομολογούν. Έχει χαθεί η καλή μπάλα στην Ελλάδα. Ντρέπομαι, αλλά οι περισσότεροι συνάδελφοι είναι καθίκια και δεν βλέπουμε πια σοβαρό ποδόσφαιρο.

Τι ελπίζεις για τον εαυτό σου;
Λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, εγώ λέω ότι η πουτάνα η ελπίδα πεθαίνει πάντα πρώτη. Δεν ελπίζω τίποτα. Την υγεία μου να ’χω, να δουλεύω, να χαίρομαι τα παιδιά μου και την κοράκλα μου τη Σταυρούλα που ’ναι όλη μου η ζωή.

Υπάρχει μια εικόνα ευτυχίας για σένα;
Είμαι ερωτευμένος με την Σαντορίνη. Πηγαίνω στο σπίτι ενός καλού φίλου και αράζω τα καλοκαίρια και γεμίζω ομορφιά.

Σ’ αρέσει η ζωή σου μέχρι σήμερα;
Έκανα ό,τι μπορούσα. Πάλεψα με πάθη, δαίμονες και με έριξε αμέτρητες φορές έξω ο εαυτός μου. Σκοπός όμως είναι τελικά να ξαναμπείς στο παιχνίδι και να το ιδρώνεις το φανελάκι.