Ο Barrice έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει σχεδόν όσα ονειρευόταν στη ζωή του. Έχει περάσει δυσκολίες, απογοητεύσεις, έχει φάει σφαλιάρες, αλλά όλα αυτά τον έκαναν πιο δυνατό και τον βοήθησαν να τα κάνει δημιουργία. Από DJ έγινε συνθέτης, παραγωγός και σήμερα έχει φτιάξει το δικό του στούντιο όπου γράφει τραγούδια που γίνονται επιτυχίες (τα μισά σχεδόν κομμάτια που ανεβαίνουν στα ελληνικά τσαρτ είναι δικά του). Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του, όμως, είναι η μουσική που γράφει για τον εαυτό του, με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο: φτιάχνοντας με το στόμα του τον ήχο από όλα τα όργανα και μετά τα συνθέτει σε μια συγχορδία από beatbox και φωνές.

5m

Η μητέρα μου είναι καθηγήτρια μουσικής και πάντα έπαιζε πιάνο, αλλά εγώ δεν έμαθα μουσική από αυτήν. Με έπαιρνε μαζί της στη σχολή που δίδασκε και άκουγα συνέχεια Mozart, Bach, Tchaikovsky. Και μπήκαν χωρίς να το θέλω μέσα στο κεφάλι μου. Δεν ασχολήθηκα με τη μουσική για πολλά χρόνια, λόγω του εμφυλίου στην Αμπχαζία και λόγω της προσαρμογής μου στην Ελλάδα. Ήρθα το 1993, όταν ήμουν 9 χρονών. Υπήρχε αρκετός ρατσισμός, η προσαρμογή ήταν παράξενη και το πρώτο πράγμα που με ενδιέφερε ήταν να κάνω fit in στην κοινωνία, όχι να ασχοληθώ με την καύλα μου. Πολύ αργότερα, στα 18 μου, έκανα ένα ροκ συγκρότημα. Πάντα, βέβαια, έκανα πράγματα μόνος μου, έγραφα τη φωνή μου σε κασετόφωνο και τέτοια, αλλά ποτέ δεν ένιωθα ότι μπορώ να τραγουδήσω.

IMG_4390

Ξεκίνησα να παίζω σε μαγαζιά ως DJ επειδή ήθελα να ασχοληθώ με αυτό και να βγάζω και ένα μεροκάματο. Οπότε, ξεκίνησα να παίζω σε μικρά μπαράκια. Είχα βρει και μια συλλογή από έναν φίλο μου με acid jazz και funk και μπήκα ωραία στο χώρο. Πάντα μου άρεσε η hip hop και προσπαθούσα αυτά τα δύο κάπως να τα παντρέψω. Γι’ αυτό άρχισα να ψάχνομαι σε rap jazz, acid jazz, Jazz Matazz, Guru, τέτοια ακούσματα. Μου φαινόταν λίγο παλιό όλο, αλλά εκείνη την περίοδο, τo 2003, ερχόταν η RnB hip hop πολύ έντονα από το εξωτερικό στην Ελλάδα.

Κάποια στιγμή μου λένε ‘αύριο παίζεις σε 2000 άτομα’ -έπαιζα με έναν φίλο μου, έτσι έγινα κι επίσημα DJ και ξεκινήσαμε να παίζουμε στο Danza στου Ψυρρή. Μετά, με την ομάδα Loud and Proud πήραμε το παλιό Τούνελ στη Συγγρού και για τρία χρόνια μεσουρανούσαμε. Δείξαμε στον κόσμο σε Καλλιθέα, Νέα Σμύρνη, Μοσχάτο , Φάληρο τι είναι το RnB hip hop και τι σημαίνει πάρτι.

Έχω παίξει στο Galea, πέρασα από τέσσερις ομάδες μεγάλες RnB hip hop. Μέχρι το 2006, όταν άρχισε να μπαίνει μέσα μου το μικρόβιο της μουσικής, της σύνθεσης και τα beat. Όλα αυτά που έπαιζα τόσα χρόνια ήθελα να τα φτιάξω. Μπορούσα, έπιανε πολύ το αυτί μου, αυτό ήταν ο οδηγός μου. Προσπάθησα να μάθω μουσική με την μητέρα μου αλλά δεν γινόταν, είναι πολύ αυστηρή η ρώσικη σχολή. Μια μέρα ο φίλος μου ο Ζετέλ, παραγωγός του «Κάνε ντου», ήρθε στο σπίτι και μου έβαλε ένα πρόγραμμα, το Reason, και μου είπε ‘ξεκίνα’. Έτσι, λοιπόν, είχα έναν λόγο για να ξεκινήσω να ανακαλύπτω τον εαυτό μου.

Οι πρώτες μου μουσικές ήταν κάτι λουπίτσες 8μπαρες. Προσπαθούσα να φτιάξω hip hop με βιολιά και πιάνα, έβγαζα ό,τι είχα μέσα μου από μικρός. Φαντάσου ότι αυτά αποτελούν ακόμη και σήμερα πηγή έμπνευσης. Μέχρι το 2009 πρέπει να έγραψα γύρω στα 500 τραγούδια. Και σιγά-σιγά το ένα πράγμα φέρνει το άλλο. Όταν γίνεσαι καλός, αρχίζουν και σε προσέχουν οι άνθρωποι. Έκανα συνεργασίες με rapper κυρίως. Ο RG με παρακίνησε και μου ζήτησε πω ένα κομμάτι για το δίσκο του. Θυμάμαι τον εαυτό μου στο θρυλικό studio Orizon από όπου έχουν περάσει όλοι, Goin Through, Active Member, να κάθομαι στο μπουθ με ακουστικά, να ηχογραφώ και να σκέφτομαι ‘τι κάνω εγώ εδώ;’. Φαντάσου, το έχω κάνει search να το βρω μόνο μια φορά γιατί δεν θέλω να ακούω τον εαυτό μου. Από την άλλη, ήμουν πολύ περήφανος για τους στίχους που έγραψα.

IMG_4402

Θέλω να κλωνοποιηθώ, δεν μου φτάνει το 24ωρο για να κάνω αυτά που θέλω. Θέλω να κάνω ένα live με πολλά άτομα επί σκηνής και εγώ να είμαι η κεντρική φωνή. Γενικά έχω πολλά όνειρα και έχω μάθει ότι όσο περισσότερο τα χτίζεις και οραματίζεσαι δημιουργικά πάνω σε αυτά, από τα δέκα, το ένα να γίνει πραγματικότητα, χαίρεσαι, ζεις αυτές τις μικρές στιγμές ευτυχίας. Θέλω να πραγματοποιήσω κάποια από τα όνειρα μου και κάποια στιγμή που θα γίνω 50 να βοηθήσω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ.

Όλοι γεννιόμαστε με ένα λευκό χαρτί το οποίο από τα πρώτα δευτερόλεπτα της γέννησης μας αρχίζει να γεμίζει. Παίρνουμε επιρροές από παντού. Στις μικρές ηλικίες, μάλιστα, εκλαμβάνουμε τελείως διαφορετικά τα ερεθίσματα. Διάβασα ένα βιβλίο πρόσφατα που το λένε Healing your Past, Releasing your future. Δύο γονείς ψυχολόγοι κατέγραψαν την εξέλιξη της ζωής του παιδιού τους. Όταν το διαβάζεις θέλεις να ρωτήσεις τους γονείς σου πράγματα για να θεραπεύσεις οποιοδήποτε κόμπλεξ μπορεί να έχεις από την παιδική σου ηλικία.

Δεν έχω μπει ποτέ σε ωδείο, αλλά μπορώ να σου βγάλω μουσική που ξεπερνάει τα όρια της παράνοιας και να το κάνω σωστά. Μου έχουν δώσει το ΟΚ πιανίστες που παίζουν περισσότερα από είκοσι χρόνια. Μπορείς να το πεις ταλέντο, αλλά μόνο για τα πρώτα χρόνια της ζωής σου, μετά όταν συνειδητοποιείς τι θέλεις να κάνεις πραγματικά, είναι περισσότερα πράγματα. Λένε για τους Ρώσους ότι είναι σφουγγάρια, απορροφάνε πάρα πολύ γρήγορα τη γνώση, αυτό είναι μάλλον το ταλέντο μου, η αντίληψη, και θέλει πολλή συγκέντρωση και πάρα πολλή δουλειά. Δεν θα ήθελα να περάσει κανείς από αυτά που έχω περάσει. Οι αρνητικές εμπειρίες, οι σφαλιάρες, το κλάμα, η καταπίεση, η κατάθλιψη, η κατάχρηση με έχουν κάνει πιο δυνατό και αν μετά από όλα αυτά βγεις νικητής, ξαναγεννιέσαι. Στα 27 μου ψαχνόμουν σε ποιο μαγαζάκι θα πάω να παίξω για 30 ευρώ και μέσα σε τρία χρόνια έγινα συνθέτης, παραγωγός, ιδιοκτήτης στούντιο. Ήταν πάρα πολύ γρήγορη η εξέλιξη, νιώθω ότι έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια και όχι τρία.

8

Δεν πιστεύω στην τύχη. Ήμουν τόσο τυχερός όσο και άτυχος. Είναι μία ισορροπία. Η σκέψη, λέει, είναι σαν άγρια άλογα που τρέχουν σε ένα λιβάδι. Το θέμα είναι αυτά τα άλογα να τα βάλεις σε μια σειρά και να τα κάνεις να τρέχουν εκεί που εσύ θέλεις. Στο μέρος που θα μπορούσες να περάσεις την αιωνιότητα. Το δικό μου μέρος είναι μια παραλία με λευκή άμμο, απογευματάκι. Εκεί λοιπόν ένιωθα απόλυτη ηρεμία. Και λες στον εαυτό σου ‘θέλω ένα στούντιο’. Περπατάω, κάνω στην άκρη κλαδιά και φύλλα, βλέπω ένα έδαφος ωραίο και λέω ‘εδώ θα το χτίσω’. Και ξεκινάς, πας και κόβεις ξύλα και χτίζεις. Χτίζεις έναν τοίχο και το επόμενο βράδυ συνεχίζεις από εκεί που το άφησες. Μετά φέρνεις ηλεκτρολόγους και προσπαθείς να το ολοκληρώσεις. Στα μισά περίπου του δημιουργικού οραματισμού με παίρνει τηλέφωνο ο Παναγιώτης, από το πουθενά, τον οποίο είχα γνωρίσει σε μια ασφαλιστική εταιρία. Και μου προτείνει να συνεργαστούμε. Αν αυτό θεωρείται τύχη, ΟΚ. Πιο πολύ πιστεύω στην ατυχία παρά στην τύχη.
Κάθε άνθρωπος έχει δυσκολίες, αυτό που έχει σημασία είναι ο τρόπος που τις αντιμετωπίζει. Αν πάρεις το skate από το βουτυρόπαιδο από τα βόρεια προάστια θα πέσει σε κατάθλιψη, ενώ ο πιτσιρικάς που το φτιάχνει εδώ με τα χέρια του θα φτιάξει άλλο αύριο.

Ο έρωτας είναι ένα παλιό συναίσθημα που μπορεί να σε καθυστερήσει για μια ολόκληρη ζωή ή να σε ξυπνήσει από έναν βαθύ ύπνο, μπορεί να σε καταστρέψει ή να σε φτιάξει. Είναι ένα μυστήριο στον αέρα, είναι χημεία, έμπνευση τεράστια, εγωισμός απίστευτος. Εν τέλει όλα έχουν να κάνουν με τον εαυτό μας, αλλά δεν θα μπορούσα να περάσω μία ζωή χωρίς να το ζήσω αυτό. Και το έχω ζήσει πολλές φορές αυτό, γαμώτο. Ι am falling easily in love…

3(2)2(2)m

Είμαι πολύ ντροπαλός και παλιότερα ήμουν ακόμη περισσότερο και άργησα πολύ να καταλάβω ότι ο άντρας δεν είναι αυτό που φαίνεται. Πλέον βρίσκομαι σε μία ηλικία που δεν με απασχολεί το φλερτ, το θέμα μου είναι να κρατήσω κάτι που έχω και όχι να κυνηγήσω κάτι καινούριο. Είμαι τριάντα τώρα, και λέω να δηλώνω τριάντα μέχρι να γίνω πενήντα. Όταν ήμουν 23 έλεγα για 5 χρόνια ότι είμαι 23. Από τα 30 και μετά πρέπει να παράγουμε έργο, ενώ στα 20 μπορείς να κάνεις τη ζωή σου. Έχω περάσει φάση στα 22 μου που έβγαζα 2500 ευρώ το μήνα και ξόδευα 800 ευρώ σε μια βραδιά. Δεν είναι σωστό, αλλά πέρασα εμπειρίες για τις οποίες δεν μετανιώνω. Με τίποτα. Τα λεφτά είναι αέρας, έρχονται φεύγουν, δεν ξέρω καν πόσα έχω στο πορτοφόλι μου τώρα και δεν με νοιάζει. Έχεις ακούσει που λένε ‘αν την φτύσεις, έρχεται;’. Αυτό κάνω και έρχονται. Έχω έτοιμα 1500 τραγούδια αυτή τη στιγμή και τα πουλάω. Μπορεί να σου φαίνομαι πολύ αισιόδοξος, αλλά πραγματικά θέλω να είμαι μία αχτίδα φωτός μέσα στη ζωή. Η ζωή είναι απλή. Τη ζωή τη χτίζεις με τις σκέψεις και τα έργα, όχι με τα λεφτά. Υπάρχουν κάτι ατομάκια πολύ ταλαντούχα στην Ελλάδα και αξίζουν. Και θέλω να κάνω συνέντευξη στο ΓΚΡΕΚΑ κάθε εβδομάδα.

https://www.facebook.com/barrice.privet?fref=ts