Έχουν περάσει πέντε χρόνια από τότε που πέθανε ο Michael Jackson, αλλά για κάποιους δεν πέθανε ποτέ. Το είδωλό τους συνεχίζει να ζει μέσα από τη μουσική και τις ταινίες του και τον λατρεύουν με αμείωτη ένταση. Οι φανατικοί οπαδοί του στην Αθήνα έφτιαξαν ένα κλαμπ για να τον τιμήσουν.

«Αγαπώ τον Michael από το 1987 και θα τον λατρεύω για πάντα ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη, γιατί αυτό που με έμαθε είναι πως η αγάπη είναι αιώνια» λέει η Δήμητρα. «Τη μουσική του την ακούω κυριολεκτικά από τη μέρα που γεννήθηκα» συνεχίζει η Ευγενία. «Συστηματικά τον ακούω από τα εφτά μου, από τότε, δηλαδή, που ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν μας έλεγαν οι δάσκαλοι μέχρι πού να διαβάσουμε για το επόμενο μάθημα, ενώ όλοι οι συμμαθητές μου τσάκιζαν σελίδες ή έβαζαν ένα τικ, εγώ ζωγράφιζα έναν MJ!». «Ο Michael στην προσωπική του ζωή ήταν ένας άνθρωπος γλυκός, ταλαντούχος, ιδιαίτερος, που επί σκηνής μεταμορφωνόταν σε έναν super star που μπορούσε να κάνει τα πάντα» λέει ο Τάσος.

tasos_mj (6) fan_mj (9) fan_mj (7)

Η είδηση του θανάτου του τους σόκαρε και τους άφησε ανεξίτηλο σημάδι. Η Ευγενία παραδέχεται: «Όταν εκείνο το πρωινό της 25ης Ιουνίου του 2009 άκουσα την είδηση, πραγματικά έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ήταν δύσκολο να το συνειδητοποιήσω και για μήνες δεν μπορούσα να το πιστέψω». «Ο άδικος χαμός του θα με πονάει για πάντα, αλλά είμαι σίγουρη ότι εκεί που είναι τώρα δεν μπορεί να τον πληγώσει κανείς» προσθέτει η Δήμητρα. «Νιώθω ακόμα πιο μεγάλη θλίψη που δεν πρόλαβα ποτέ να τον δω από κοντά, αν και δύο φορές το όνειρό μου παραλίγο να γίνει πραγματικότητα: μία το 1992 στην Αθήνα κι έπειτα το 2009 στο Λονδίνο». «Εμένα μου ξύπνησε παιδικές αναμνήσεις» λέει ο Τάσος. «Άρχισα να ψάχνω στο Ίντερνετ για να δω τι έγραφαν τα φόρουμ και να βεβαιωθώ ότι είναι αλήθεια. Λίγο αργότερα έπαιξα μουσική σε ένα μαγαζί στα Εξάρχεια και τους είπα ότι θα ήθελα να κάνουμε ένα tribute με τραγούδια του. Συνειδητοποίησα ότι έφυγε αυτός ο μεγάλος καλλιτέχνης και δεν υπήρχε κάτι “οργανωμένο” για να τον τιμήσει. Αυτό με τσάντισε πολύ». Έτσι, σκέφτηκε να φτιάξουνε μια ομάδα για τους φανατικούς του «Βασιλιά». «Αρχικά, τα παιδιά με τα οποία μίλησα ήταν πολύ αρνητικά, επειδή τον είχαν στην καρδιά τους με έντονο τρόπο, σαν πατέρα, σαν αδερφό – είχαν στενοχωρηθεί πάρα πολύ. Στο τέλος τα καταφέραμε. Πείσαμε τον κόσμο να συμμετέχει και φτιάξαμε όλοι μαζί το γκρουπ». Από τότε έχουν οργανώσει πολλές εκδηλώσεις για να τιμήσουν το αγαπημένο τους είδωλο, «πάντα με ελεύθερη είσοδο, γιατί δεν θέλουμε να βγάλουμε χρήματα στην πλάτη του Michael. Ίσα-ίσα μπαίνουμε και μέσα πολλές φορές» λέει ο Τάσος. «Το 2010 κάναμε μια συναυλία με χορευτές από τη Γαλλία, έναν σωσία του Michael –τον καλύτερο στην Ευρώπη– και ρέπλικα με πολλά ρούχα και τραγούδια από την περιοδεία του ’92. Φοβερό event, στο οποίο αν και δώσαμε πολλά, δεν πήραμε πίσω τίποτα – αλλά δε μας πείραξε καθόλου! Το 2011, επίσης, κάναμε μια ανθρώπινη αλυσίδα που ξεκινούσε από το Σύνταγμα κι έφτανε μέχρι την Καπνικαρέα: άνθρωποι ενωμένοι χέρι-χέρι εναντίον του ρατσισμού – ούτως ή άλλως για εμάς αυτό συμβολίζει ο MJ και αυτό το μήνυμα είναι που θέλουμε να περάσουμε. Κάθε χρόνο κάνουμε θεματικά πάρτι τα οποία συχνά περιλαμβάνουν παιδικές χορωδίες, χορευτές καποέιρα, σωσίες, ό,τι μπορείς να φανταστείς! Μαζεύεται πολύς κόσμος, γινόμαστε όλοι μια παρέα και ξεδίνουμε μέχρι το πρωί. Θυμάμαι, μάλιστα, ένα βράδυ που κάποιος ηλικιωμένος κύριος, γύρω στα 70, χόρευε μόνος του σε μια γωνία και ήρθε να μου μιλήσει στο τέλος του event για να με ευχαριστήσει γι’ αυτό που κάναμε! Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια μέσα στον καλώς εννοούμενο φανατισμό μας και στην ανιδιοτέλεια που δείχναμε μας εκμεταλλεύτηκαν πολύ και τα κανάλια και τα περιοδικά». Φυσικά, σε αυτήν τη γριφώδη εποχή δεν λείπουν και τα παρελκόμενα, όπως παραδέχονται. «Έχω δεχτεί πολλά απειλητικά μηνύματα από παιδιά που μεταφράζουν όπως θέλουν την ιστορία του Michael κι επιμένουν πως ήθελε να γίνει λευκός επειδή δεν του άρεσε το χρώμα του» λέει ο Τάσος. «Άρα, μήπως ενδόμυχα ήταν ρατσιστής; Μέσα στο μπέρδεμα της εποχής παιδιά 15 με 17 χρονών κάνουν στο προφίλ τους στο Facebook like στον Michael και στη Χρυσή Αυγή. Εμείς υποστηρίζουμε ότι είχε ένα όραμα αγάπης και φροντίδας για όλους, θύματα πολέμου, αστέγους, άπορους, μειονότητες. Αυτές τις εικόνες βλέπεις και στα βιντεοκλίπ του. Ήταν άνθρωπος, πάνω απ’ όλα. Πίσω από τον χορό και τη μουσική υπάρχουν ιδέες. Αυτό μας ενώνει, αυτή είναι η κληρονομιά και η αξία του και αυτό πρέπει να θυμόμαστε».