d.mavrokefalidis-17

Ο Δημήτρης μένει στο πιο μικρό studio που μπορεί να μείνει ένας άνθρωπος και μπορεί και κοιτάει τους πάντες χωρίς να μπορούν να τον κοιτούν. Έχει φιμέ τζάμια και φυσικά έχει ζήσει την πρόκληση του να κάνει σεξ με ανοιχτές κουρτίνες. Kαι ήταν πολύ ωραία από ό,τι μας είπε. Ανοίγει την πόρτα στο μικροσκοπικό του σπίτι και μας κοιτάει γεμάτος χαρά. Φοράει τέλειες κάλτσες με ροζ φλαμίνγκο, έχει φτιάξει Μάρτη και έχει κάνει ένα προσωρινό tattoo καρπούζι. Ο Δημήτρης μπορεί να παρουσιάζει εκπομπή στο MAD εδώ και τέσσερα χρόνια και να είναι στο χώρο της δημοσιογραφίας άλλα δεκαπέντε, όμως είναι ντροπαλός, συνεσταλμένος και ρομαντικός. Σαν μικρό παιδί.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα μας έχει ξεναγήσει στον χώρο του. Έχει έναν καναπέ που γίνεται κρεβάτι, ένα μικρό μπάνιο, ένα γραφείο με ενθύμια από ταξίδια, χάρτες και playmobil στα ράφια, ογδόντα ζευγάρια κάλτσες και ενενήντα ζευγάρια παπιγιόν, ένα πικάπ που λειτουργεί όποτε εκείνο θέλει και ένα μικροσκοπικό κουζινάκι όπου μαγειρεύει tortillas, chicken enchiladas και brownies, που είναι και η σπεσιαλιτέ του. «Μαγειρεύω εδώ, σε αυτό το πολύ μικρό κουζινάκι γιατί έτσι γουστάρω να ζω. Μου αρέσει η μποέμικη ζωή» μας λέει.

d.mavrokefalidis-16 d.mavrokefalidis-15 d.mavrokefalidis-14 d.mavrokefalidis-13

Ο Δημήτρης λατρεύει τις βόλτες με το ποδήλατο, την ισπανική κουζίνα, τα φαλάφελ και τα μπέργκερ, την οδό Αθηνάς –παρά τη βρωμιά της, τα ταξίδια, την Scarlet Johansson, την Janette Jackson και αυτό το site που πέφτουν στην οθόνη γατάκια χωρίς σταματημό. Τηλεόραση δεν έχει, προτιμάει να βλέπει στον υπολογιστή του σειρές. Βλέπει φανατικά το «House of cards», το «Americans» και το «Suits» και όταν δεν είναι στις καλές του βλέπει αγαπημένες αισθηματικές ταινίες για να του φτιάξουν τη διάθεση. «Είμαι ρομαντικός και τέρμα φλώρος, το ξέρω» μας λέει και γελάει.

Ο Δημήτρης ξεκίνησε να γράφει από πιτσιρίκι και στα δώδεκα τύπωνε την δική του εφημερίδα. «Η εφημερίδα λεγόταν «Αποτυπώματα» και ήταν στο σύνολο τριάντα σελίδες» μας λέει. «Τις έγραφα στο χέρι και τις τριάντα, τις τύπωνα και τις μοίραζα στην γειτονιά μου. Είχε μέσα κουίζ, σταυρόλεξα και κείμενα όπου έγραφα την άποψή μου για άλλα κείμενα που είχα διαβάσει. Έκανα μέχρι και διαγωνισμούς για δισκέτες game boy. Είχα και το κατιτίς το εμπορικό» λέει και γελάει. Αφού το δημοσιογραφικό δαιμόνιο δεν τον άφησε ήσυχο, σπούδασε επικοινωνία και ΜΜΕ. Θυμάται πόσο ντρεπόταν στις παρουσιάσεις εργασιών και πόσο βάρβαρη ήταν η πρώτη του πρακτική. «Ήμουν στο ραδιόφωνο, σε μια πολιτική εκπομπή. Ξυπνούσα στις τέσσερις το ξημέρωμα γιατί η εκπομπή ήταν στις έξι το πρωί. Έφτιαχνα τον καφέ της παρουσιάστριας, έκανα μοντάζ, έκλεινα καλεσμένους, έκανα το δελτίο ειδήσεων. Σκέψου τώρα να πρέπει να πάρεις τηλέφωνο τον Πάγκαλο στις πέντε το πρωί για να δεις αν έχει ξυπνήσει να έρθει στην εκπομπή. Πέρασα έτσι εφτά μήνες, δώδεκα ώρες τη μέρα, εφτά μέρες την εβδομάδα. Εκεί κατάλαβα τι σημαίνει δημοσιογραφία. Μετά το ραδιόφωνο πέρασα μια φάση που δούλευα σερβιτόρος, μπαρίστα, οτιδήποτε για να βγάζω χαρτζιλίκι και να τελειώσω τη σχολή μου. Πήρα το πτυχίο, έκανα το στρατιωτικό μου και ξεκίνησα να δουλεύω σε διάφορα περιοδικά. Έκανα και lifestyle, αλλά μετά ακολούθησα το αστυνομικό ρεπορτάζ. Ήμουν ο πρώτος που έκανα συνέντευξη -μέσα από τη φυλακή- τον δολοφόνο του Σεργιανόπουλου» μας λέει περήφανα. Μας αφηγείται μερικά από τα πιο δύσκολα ρεπορτάζ του, τότε που πήδηξε μια μάντρα ψάχνοντας την χρόνια εξαφανισμένη από το προσκήνιο Μαίρη Χρονοπούλου και φορές που χρειάστηκε να χτυπήσει κουδούνια. Μετά από όλα αυτά ήρθε το MAD. Πέρασε από τη διεύθυνση σύνταξης για να φτάσει στην παρουσίαση. Πρώτα με την Μαίρη Ρετσίνα, το άλλο του μισό. «Τα είχαμε ζήσει όλα με την Μαίρη, παρέες, χωρισμούς, ποτά, ξενύχτια. Μας έλεγαν ότι έχουμε χημεία και έτσι κάναμε έναν τηλεοπτικό πιλότο. Είχα τρομερή αγωνία την πρώτη φορά που ήμουν μπροστά από την κάμερα. Σε κοιτάνε τόσοι άνθρωποι και δεν ξέρεις τι σκέφτονται, τους κοιτάς για να δεις αν θα γελάνε με αυτά που λες. Τώρα είμαι τέσσερα χρόνια στην παρουσίαση και κάπως έχω συνηθίσει. Ξυπνάω πολύ νωρίς και δουλεύω τουλάχιστον δέκα ώρες την ημέρα».

d.mavrokefalidis-03 d.mavrokefalidis-04 d.mavrokefalidis-05 d.mavrokefalidis-06 d.mavrokefalidis-07

Πέρα από την εκπομπή του στο MAD, όπου κάνει τα πάντα εκτός από το σφουγγάρισμα του στούντιο –όπως μας είπε γελώντας- ο Δημήτρης έχει και ένα ιντερνετικό μπλογκ, ένα λεύκωμα που δίνει κάθε βδομάδα και σε κάποιον άλλο. Μας δείχνει το λεύκωμα. «Πρόκειται περί μπαούλου» του λέω και γελάω. Έχει μέσα προφυλακτικά, γκοφρέτες, δόντια βαμπίρ, playmobil, ότι μπορείς να φανταστείς.

Όσο καθόμαστε στον καναπέ, περνάνε διάφοροι και φωτογραφίζουν το σπίτι. Φυσικά δεν μπορούν να μας δουν. «Ένα σαββατοκύριακο καθόμουν με ανοιχτές κουρτίνες και πειραματιζόμουν, κοιτούσα όσους κοιτούσαν το σπίτι» μας λέει. «Μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους, αν και δεν τα πάω πάντα πολύ καλά μαζί τους γιατί ντρέπομαι πολύ».

Σηκώνεται να αλλάξει playlist στο λάπτοπ και τον ρωτάω τι μουσική ακούει αυτό τον καιρό. «Περνάω τη φάση της βαθιάς εναλλακτικούρας. Ακούω πολύ Joy Division, Nirvana, Pulp, Blur, Monsieur Minimal, Dusk, Μαριέττα Φαφούτη, Baby Guru, Stathi Drako (Minor Project), Larry Gus, Sma.rag.da, Pan Pan, Weswilder και Σtella. Μικρός άκουγα Michael και Janette Jackson. Έχω γράψει και γράμμα στην Janette. Νόμιζα ότι θα απαντήσει και κοιτούσα συνέχεια το γραμματοκιβώτιο. Ποτέ δεν έλαβα απάντηση. Νόμιζα ότι θα την παντρευόμουν, την λάτρευα. Ακόμα και σήμερα την βλέπω με ένα δέος».

«Ποιο είναι το πιο περίεργο μέρος που έχεις κάνει σεξ;». «Είναι σε τζαμαρία σπιτιού χωρίς κουρτίνα ή φιμέ τζάμια. Υπάρχει περιπέτεια όταν το κάνεις εκτός σπιτιού. Ξεβολεύεσαι και εφευρίσκεις πράγματα».

«Τι σιχαίνεσαι και τι σου αρέσει στην Αθήνα;». «Σιχαίνομαι την πλατεία Ομονοίας. Είναι το πιο άσχημο πράγμα του πλανήτη. Μου αρέσουν οι γειτονιές που δεν έχουν χάσει το χαρακτήρα τους και που δεν έχουν πατηθεί πολύ».

«Υπήρξες θύμα bullying;». «Ναι. Με διακωμωδούσαν για τη φωνή μου επειδή ήταν κάπως αδύνατη. Μου έλεγαν ότι είμαι φλώρος και αδερφή. Μου είχαν πετάξει χρώματα και είχαν γράψει για εμένα και στους τοίχους του σχολείου. Το βίωσα πολύ δραματικά, δεν ήθελα να το εκμυστηρευτώ στους γονείς μου για να μην τους τρομάξω και δεν ήθελα να το πω ούτε στους καθηγητές γιατί αυτό θα είχε χειρότερο αντίκτυπο. Εκείνη την εβδομάδα δεν πήγα σχολείο, έβλεπα εφιάλτες, το έζησα πολύ άσχημα. Τα παιδιά που το αντιμετωπίζουν δεν πρέπει να το κρατάνε μέσα τους, πρέπει να το αντιμετωπίζουν θαρραλέα. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν το βλέπουν καθόλου ώριμα και αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Όταν μεγαλώσεις καταλαβαίνεις τι αντίκτυπο έχει. Είναι άσχημο που οι άνθρωποι, ακόμα και σήμερα, κρύβουμε πράγματα κάτω από το χαλί, έχουμε ταμπού και ντρεπόμαστε για πράγματα».

«Αν έφευγες στο εξωτερικό, πού θα πήγαινες να ζήσεις;». «Θα διάλεγα το Άμστερνταμ γιατί ήταν το αγαπημένο μου ταξίδι. Έχει πεζόδρομους, ποδήλατα, βλέπεις πολύ κόσμο με κατοικίδια. Δεν αποκλείω το να κάνω το μεγάλο βήμα για το εξωτερικό. Σε συνδυασμό με τα ταξίδι, φαντάζει ιδανική λύση να ζήσω δυο χρόνια στο εξωτερικό».

d.mavrokefalidis-12 d.mavrokefalidis-11 d.mavrokefalidis-10 d.mavrokefalidis-09d.mavrokefalidis-01d.mavrokefalidis-02

«Τι ονειρεύεσαι;». «Ονειρεύομαι -σαν γνήσιος φλώρος- να είμαι καλά, να είμαι με τους ανθρώπους που θέλω, να έχω αγάπη. Μακάρι να κάνω οικογένεια αλλά είμαι σε φάση που δεν μπορώ να φροντίσω οικογένεια. Θέλω να είμαι ήρεμος και να ξέρω ότι είμαι δημιουργικός. Αυτό φοβάμαι μην χάσω. Την δημιουργία και την έμπνευση».

Ο Δημήτρης παρουσιάζει το Breaking MAD και το Jumping Fish στο MAD.