12 τα μεσάνυχτα γίνεται χαμός στην ψαραγορά της Βαρβακείου. Σχεδόν δεν πιστεύουμε τα μάτια μας. Το μέρος είναι ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο που έχει έρθει για να ψωνίσει για το τραπέζι της καθαρής Δευτέρας. Συνωστισμός, σπρωξιές. βαβούρα, γέλια, φωνές, χαριτωμένες υπερβολές: «Φράουλα η γαρίδα», «Μέλι το χταπόδι».

Ο κόσμος είναι απρόβλεπτος, τέτοιος που δεν περιμέναμε με τίποτα να πετύχουμε. Πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, όμορφοι, χαμογελαστοί, γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά, μπαμπάδες με τους γιους τους, χιπστεράδες με μούσια, κυριλέ τύποι που δεν τους ένοιαζε αν θα λερωθούν τα παπούτσια τους, γυναίκες με ψηλοτάκουνα. Πολλοί από αυτούς ήταν μασκαρεμένοι. Οι περισσότεροι ξεκινούσαν το βράδυ τους ή γυρνούσαν από μπαράκια. Είδαμε επίσης διασημότητες, μετανάστες, κορίτσια ντυμένα στην τρίχα και βαμμένα που διάλεγαν τις γαρίδες μία-μία, μέχρι και τουρίστες που είχαν έρθει από περιέργεια για να δουν τους ντόπιους να διαλέγουν θαλασσινά. Και ανάμεσα τους οι πωλητές, όλοι ένας κι ένας, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να τραβήξουν πελατεία με φωνές, χαμόγελα, κεράσματα, φιλάκια, να πλένουν τα θαλασσινά με λάστιχο για να φαίνονται πιο όμορφα και φρέσκα. Θα είναι εκεί σχεδόν ένα εικοσιτετράωρο και προσπαθούν να ξεπουλήσουν διασκεδάζοντας ταυτόχρονα την κούραση και την ταλαιπωρία.

agora-01 agora-02agora-04 agora-05agora-08 agora-09

«Είμαστε εδώ από το μεσημέρι και θα μείνουμε μέχρι την άλλη μέρα το απόγευμα, όσο πάει, μέχρι να ξεπουλήσουμε. Είναι πολύ κουραστικά, αλλά μας αρέσει που βλέπουμε κόσμο να χαμογελάει και να χαίρεται», λέει ο κύριος Κώστας και μας εύχεται να απολαύσουμε την βόλτα μας και να περάσουμε ωραία.

Όσο προχωράς προς τα μέσα, οι τιμές χαμηλώνουν και εκεί που η γαρίδα στην αρχή είχε δεκατρία ευρώ, πιο μέσα την έβρισκες και με εννέα. Έτσι λειτουργεί το σύστημα στην Βαρβάκειο. «Εμείς την πουλάμε φτηνά γιατί είμαστε μάγκες. Είναι για τους φτωχούς, όλοι πρέπει να τρώνε», λέει ο Γιώργος και μου υπόσχεται ότι πιο φτηνά ψαρικά δεν θα βρω στην αγορά.

«Φέτος είναι όλα τσάμπα», ακούγεται μια φωνή από τον διπλανό πάγκο.

Πιο κάτω ο Στέφανος με πληροφορεί ότι κάθε χρόνο έρχονται και διασημότητες, βγάζουν φωτογραφίες και γίνεται ένας χαμός. «Όπου να ’ναι θα σκάσει και η Πέγκυ Ζήνα. Και ο Πλούταρχος περνάει πάντα».

Την ώρα που από τα μεγάφωνα ακούγεται η προειδοποίηση «Οι πελάτες να προσέχουν τα προσωπικά τους αντικείμενα» κάνουμε μια στάση στον πάγκο του Χρήστου για να τσεκάρουμε τις τσάντες μας. «Τα δίνουμε όλα σήμερα, γιατί είναι η μέρα που πουλάμε τα περισσότερα, μετά πέφτει πολύ ξηρασία», λέει και μας κερνάει ένα στρείδι που το ανοίγει εκεί μπροστά μας, του ρίχνει λεμόνι και μας το προσφέρει.

agora-03agora-10 agora-11 agora-12 agora-13 agora-14agora-15 agora-16 agora-17 agora-18 agora-19 agora-20 agora-21

Προχωράμε και σε κάποια σημεία ο κόσμος είναι τόσος πολύς που δεν μπορείς να περπατήσεις, γι’ αυτό είπαμε να χωθούμε σε ένα από τα στενάκια παραπλεύρως της κεντρικής αγοράς όπου γινόταν ένα άλλο πανηγύρι. Όλα τα μαγαζάκια για τσίπουρο, ούζο και μεζέ ήταν ανοιχτά με κόσμο που έπινε έτρωγε, σχολίαζε τις τιμές και αντάλλασσε ιδέες για σαρακοστιανές συνταγές. Εκεί δοκιμάσαμε και ένα πολύ νόστιμο μπιφτέκι που πήγαινε τέλεια με το ούζο. «Να προσέχετε γιατί πολλές από τις γαρίδες που παρουσιάζουν για φρέσκες στους πάγκους είναι στην πραγματικότητα κατεψυγμένες» μας λέει ένας κύριος ντυμένος στα μπλε.

Όσο πέρναγε η ώρα η Βαρβάκειος γέμιζε όλο και περισσότερο με κόσμο. Αυτό γίνεται όλη τη νύχτα και την επόμενη μέρα μέχρι το μεσημέρι. Η καλή διάθεση δεν σταματάει ποτέ και μάλλον βοηθάει και το αλκοόλ που ρέει άφθονο στην αγορά αυτή τη μέρα. Αφού είχαμε μάθει σχεδόν όλους τους πωλητές με το μικρό τους όνομα και αυτοί το ΓΚΡΕΚΑ, φύγαμε από την Βαρβάκειο με τα παπούτσια μας χάλια από την ψαρίλα, με μια σακούλα καλαμάρια που τελικά χρυσοπληρώσαμε και με πολλές εικόνες από χαρούμενους, ζωντανούς και αυθεντικούς ανθρώπους.

agora-07agora-22 agora-23 agora-24 agora-25 agora-26 agora-27 agora-28 agora-29 agora-30 agora-31 agora-32 agora-33 agora-34 agora-35