Flying Lizards – Top Ten (1985)
Η ιδέα της περίεργης deconstructive διασκευής φτάνει στο απόγειό της με τη δουλειά των Flying Lizards που φτιάχνουν μερικά από τα πιο μεταμοντέρνα cover versions που έγιναν ποτέ, σχολιάζοντας ουσιαστικά τα ορίτζιναλ κομμάτια.

Λένα Πλάτωνος – Γκάλοπ (1985)
Τι να πει κανείς για τη δουλειά της Πλάτωνος στη δεκαετία του 80 περισσότερο απ’αυτά που έχουν ήδη ειπωθεί? Στο ‘Γκάλοπ’ – το οποίο μας είπε πως θεωρεί το ‘ποπ αλμπουμ’ της – το ιδιοσυγκρατικό της γράψιμο και οι επιρροές της ραδιοφωνικής μινιμαλιστικής ιτάλο συνθ συναντιούνται και το αποτέλεσμα είναι απλά εκρηκτικό.

Ludus – Riding the Rag (1982)
Λίγοι γνωρίζουν πως οι Ludus ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους έχουμε σήμερα τους Smiths, όταν ο έφηβος Morissey είδε αυτό το καταπληκτικό συγκρότημα και αποφάσισε να φτιάξει το δικό του. Η εύθραυστη jazz φωνητική της Linder Sterling είναι αφοπλιστική μέσα στα περίπλοκα πολυμερή κομμάτια. Τα κολλαζένια εξώφυλλα τα οποία επίσης επιμελείται η ίδια είναι αριστουργήματα ποπ μινιμαλισμού.

Family Fodder – All Styles (1983)
Οι Family Fodder είναι ένα αρτ-ποπ σχήμα από το Λονδίνο, αγαπημένο του John Peel, όμως παραμένουν γενικά αρκετά άγνωστοι. Τα μέλη αλλάζουν συνέχεια απο το 78 μέχρι σήμερα και τα είδη μουσικής με τα οποία καταπιάνονται επίσης. Στο ‘All Styles’ όπως λέει κι ο τίτλος δοκιμάζουν πολλά (“όλα τα”) είδη μουσικής (classical, europop, funk, disco, jazz…), ονοματίζοντας μάλιστα το καθένα δίπλα από κάθε κομμάτι!

Meredith Monk – Dolmen Music (1981)
Η Meredith Monk είναι το παράδειγμα μουσικού που έχει ασχοληθεί με τα πάντα. Από χαρισματική περφόρμερ μέχρι πειραματική σκηνοθέτις, φτιάχνοντας από το πιο δύστροπο αφηρημένο έργο μέχρι σχεδόν φολκ πολυφωνία – και μάλιστα πάντα με μια αβίαστη ευκολία και χωρίς διόλου τουπέ. Η Bjork δηλώνει φαν (μεταξύ άλλων) και εμείς επίσης. “I still have my allergies!” <3

Nadjma – Rapture in Baghdad (1984)
Μια άπο τις πιο περιπετειώδεις δισκογραφικές των 80s, η Crammed Records από τις Βρυξέλλες, ανακαλύπτει την ιρακινή τραγουδίστρια Nadjma και την καλεί να ηχογραφήσει ένα mini-LP, όπου ανατολίτικοι δρόμοι, new wave και dub συναντιούνται. Κάτι σαν proto-MIA.

Add N to (X) – Avant Hard (1999)
Μέσα στην κιθαριστική μετριότητα των 90s ένα συγκρότημα της Mute Records δε σταμάτησε να πιστεύει στην αφηρημένη ποστπανκ, όπου σύνθια, αληθινά ντραμς και τα βόκαλς της τότε γνωστής κυρίως ως session τραγουδίστριας Goldfrapp δημιουργούν ένα υπέροχο κράμα έντασης και λυρισμού. Αποδείχτηκαν περισσότερο influential απ’ ότι καταξιωμένοι στην εποχή τους.

Psycho – Montage Fatal (1982)
Το ελληνικό new wave αν και πλούσιο σε αριθμό σχημάτων σπάνια πήγε προς την πιο πειραματική ποστπανκ μεριά, κλίνοντας κυρίως προς έναν dark ήχο με βασικές αναφορές τους Cure και Bauhaus (πράγμα που παραμένει μέχρι και σήμερα). Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εξαιρέσεις είναι οι Psycho που στη new wave συνταγή προσθέτουν οπερατικά φωνητικά και μπουζούκι, φτιάχνοντας έναν από τους πιο μεστούς και ιδιαίτερους ήχους της εποχής.

Max Tundra – Parallax Error Beheads You (2008)
Η 90s/00s σκηνή dance μουσικής που ονομάστηκε IDM, αν και συνολικά πολύ ενδιαφέρουσα ηχητικά, γέρασε κάπως απότομα, πιθανώς λόγω της μάτσο νερντίλας που την διακατείχε (όχι τόσο όσο το σημερινό νόιζ, αλλά και πάλι αρκετά). Οι εξαιρέσεις ήταν φανταστικές βέβαια όπως οι Matmos, η Kevin Blechdom και ο Max Tundra, ο οποίος συνδυάζει όμορφα περίεργα μπιτάκια με μια καμπαρέ διάθεση.

Catherine Jauniaux – Fluvial (1983)
Μια από τις πιο περίεργες περσόνες του γαλλικού prog-wave, η σουρεαλίστρια Catherine Jauniaux έφτιαχνε μαζί με την παρέα της (Henry Cow κλπ) δίσκους που συνδυάζαν spoken word, ενορχηστρωτικούς free-jazz πειραματισμούς, tapes κλπ, αλλά με μια συνεχή meta/χιουμοριστική-διάθεση. Ένα από τα δυσκολότερα της λίστας για τους πιο γενναίους :-p

http://youtu.be/BAyc00BGKs8

Για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο τα ΤΡΩΚΤΙΚΑ γίνονται οι guest editors στο grekamamag.gr.

http://troktika.bandcamp.com/