Το φαγητό για τη Μαριλού Παντάκη «είναι το πάθος της, η ζωή της, ο πιο δυνατός της έρωτας, η μεγαλύτερή της αγάπη». Από αυτό το πάθος προέκυψε το blog της Madame Ginger που σταθερά εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά blog φαγητού και σήμερα είναι ολόκληρο site με οτιδήποτε έχει σχέση με την κουλτούρα του φαγητού.

Γιατί έφτιαξες ένα blog φαγητού;
Καλοκαίρι 2011, ζέστη τρομερή, άδειο πορτοφόλι και βαριέμαι οικτρά! Είχα και παλιότερα ένα blog (έγραφα για το sex τότε) και θυμήθηκα ότι με έκανε να περνάω καλά τις ώρες βαρεμάρας.  Κάπως έτσι το ξεκίνησα και έγραψα το πρώτο μου post μιλώντας για το πόσο πολύ αγαπώ το μίξερ της μαμάς μου (ένα παμπάλαιο Kenwood με τεράστιο πλαστικό κάδο που ακόμα είναι στην κουζίνα μου). Γιατί φαγητό; Ε! Γιατί το γουστάρω πολύ! Κάποτε έγραφα για το σεξ πιστεύοντας ότι είναι η μεγαλύτερη απόλαυση της ζωής. Και μετά ανακάλυψα την απόλαυση του φαγητού.

IMG_6372

Γιατί κατά τη γνώμη σου έχει γίνει τόσο χιπ το φαγητό σε ολόκληρο τον κόσμο;
Γιατί το φαγητό φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Τους καθίζει γύρω από ένα τραπέζι στο οποίο πρέπει να εκφραστούν, να μιλήσουν, να αγαπηθούν, να περάσουν καλά, να μοιραστούν στιγμές. Γιατί το φαγητό είναι ζωή, χωρίς αυτό δεν υπάρχουμε. Γιατί το καλό φαγητό είναι απόλαυση. Σου γεμίζει την ψυχή, σε κάνει χαρούμενο, σε κάνει να χαμογελάς. Γιατί το φαγητό είναι παρηγοριά, είναι αναμνήσεις, είναι κληρονομιά. Πάντα το φαγητό ήταν χιπ στα σπίτια. Απλά τώρα έγινε και στα ΜΜΕ.

Τι ξεχωριστό μπορεί να βρει κανείς στο σάιτ σου;
Ανθρώπους που έχουν κάνει το επάγγελμα τους χόμπι, ή το χόμπι τους επάγγελμα. Θα δει συνταγές βήμα-βήμα μέσα από τις όμορφες φωτογραφίες του Αλέξανδρου Ιωαννίδη και τα υπέροχα γραφιστικά των Lunik.Lab. Θα βρει vegetarian και gluten free συνταγές στη στήλη της Νίκης Χάγια, θα μάθει της τάσεις της γαστρονομίας και την επιστήμη πίσω από τη μαγειρική στη στήλη του Δημήτρη Αφεντάκη και θα ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο μέσα από τη φωτογραφική μηχανή και τα λόγια του Στέλιου Παπαρδέλα. Θα γνωρίσει γιαγιάδες και τις συνταγές που θέλουν να διατηρηθούν στο πέρασμα του χρόνου και θα μάθει να μαγειρεύει απλά και οικονομικά μέσα από τις συνταγές μου.

Τι πιστεύεις ότι κάνει περισσότερο ένα σάιτ ελκυστικό για επισκέψεις, οι συνταγές ή η εικόνα;
Και τα δύο παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Θα έλεγα ότι η φωτογραφία και γενικά το “περιτύλιγμα” είναι το Α και το περιεχόμενο είναι το Ω. Βέβαια αν οι συνταγές σου είναι μάπα (είτε δεν βγαίνουν σωστά, είτε δεν έχουν ενδιαφέρον), κάποιος που θέλει να βρει μια καλή συνταγή να μαγειρέψει, δεν θα σε ξαναεπισκεφτεί επειδή έχεις καλή φωτογραφία. Οπότε πρέπει να συνδυάζεις τα πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να δει η άλλη τις φωτογραφίες, να της τρέξουν τα σάλια, να μαγειρέψει τη συνταγή σου και να πάθει πλάκα με τη νοστιμιά του φαγητού που έφτιαξε ώστε την επόμενη φορά που θα αναρωτηθεί τι να μαγειρέψει να μπει κατευθείαν σε εσένα.

Πόσο έχει αλλάξει η αντίληψη του κόσμου για το φαγητό τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Βλέπεις την κατάσταση να βελτιώνεται παρόλη την κρίση;
Ουουου έχει βελτιωθεί πολύ! Κάποτε πληρώναμε μια μέτρια προς κακή μπριζόλα 20 ευρώ και ήμασταν ευχαριστημένοι. Τώρα ο καθένας θα το ψάξει καλύτερα, θα διαβάσει, θα ρωτήσει, θα ψάξει τη γεύση, το value for money και αν δεν είναι ευχαριστημένος θα “τιμωρήσει” το μαγαζί πηγαίνοντας κάπου αλλού την άλλη φορά. Τα μαγαζιά που προσφέρουν την σωστή αναλογία ποιότητας και τιμής είναι πάντα γεμάτα ακόμα και σε περίοδο κρίσης. Είτε είναι ταβέρνα και σουβλατζίδικο, είτε κάποιο καλό εστιατόριο.

IMG_2456

Πού μπορεί να βρει κανείς καλό φαγητό στην Αθήνα;
Παντού. Δεν νομίζω ότι υπάρχει μία περιοχή της Αθήνας που να μην έχει ένα καλό σουβλατζίδικο, μια καλή καντίνα, ένα καλό εστιατόριο, ένα καλό τυροπιτάδικο. Πλεόν στην Αθήνα μπορείς να φας πολύ καλά σχεδόν όπου και να είσαι.

Πού τοποθετείς το φαγητό του δρόμου της Αθήνα -σε σχέση με άλλων γαστρονομικών πρωτευουσών;
Νομίζω ότι είμαστε κάπου στη μέση. Μπορείς να φας θεϊκά στο Λονδίνο και το Παρίσι και να κλαις όταν φεύγεις, αλλά μπορείς να μείνεις νηστικός στις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ. Στεκόμαστε πολύ καλά τόσο στην υψηλή γαστρονομία με τα αστεράτα εστιατόρια μας όπως το Funky Gourmet, η Σπονδή, η Χύτρα, το Βαρούλκο και το Botrini’s αλλά και το πιο απλό, καθημερινό φαγητό μας είναι πολύ δυνατό.

Πού θα πήγαινες για φαγητό έναν ξένο που θα είχε τρεις μέρες να περάσει στην πόλη σου; Τι θα έπρεπε να δοκιμάσει οπωσδήποτε;
Σίγουρα θα έπαιρνε πολλά κιλά γιατί το πρόγραμμα θα ήταν φουλ! Θα τον πήγαινα στον Θανάση για σουβλάκια και στο Ψαροκόκαλο στο Κερατσίνι για ελληνικό ψαράκι. Ένα βράδυ θα ανεβαίναμε στην Πεύκη στο Άνετον για να δοκιμάσουν την απόλυτη δημιουργική ελληνική κουζίνα και ένα άλλο στο P-Box στην Κηφισιά για να δοκιμάσουν την fusion εκδοχή της. Όσο κάναμε ψώνια στο κέντρο θα τους μπούκωνα Σαλονικιώτικα κουλούρια από τους πλανόδιους μαζί με τυράκι και μετά λουκουμάδες με μέλι. Σίγουρα θα τους μεθούσα με τσίπουρα και μεζεδάκια στο Ειδικόν στον Πειραιά και μετά από ένα καλό ξενύχτι θα τους πήγαινα για πατσά και γιουβέτσι στον Οινομαγειρείον η Ήπειρος μέσα στην Βαρβάκειο (εκεί θα πάθαιναν σοκ νομίζω, από την cultίλα αλλά και τη νοστιμιά).

Σε έχει καθόλου βοηθήσει επαγγελματικά η ασχολία σου με το σάιτ;
Ναι βέβαια! Μέσα από το blog έχω γνωριστεί με διάφορους ανθρώπους και έχουμε συνεργαστεί για πολλά πράγματα εντός και εκτός blog όπως με τα παιδιά του DeBop (www.debop.gr) που κάναμε μαζί το American Street Food. Είναι φοβερό και το πώς βοήθησε το Madame Ginger την βασική δουλειά μου (μαγείρισσα είμαι ντε) και έδωσε στο brunch που κάνω στα New York Sandwiches (www.nys.gr) ένα extra boost ώστε να γίνει γνωστό στην πόλη. Βέβαια λειτούργησε και αντίστροφα αφού και το brunch για παράδειγμα έφερε περισσότερο κόσμο στο blog. Είναι αμφίδρομη η σχέση των δύο ‘επαγγελμάτων’ μου και το ένα βοηθάει το άλλο.

Με τι άλλο ασχολείσαι εκτός του φαγητού;
Τις ώρες που δεν ασχολούμαι με το φαγητό (λίγες μέσα στην εβδομάδα αναπόφευκτα), βλέπω φίλους, πηγαίνω βόλτες με τον σκύλο μου, ταξιδεύω, κάνω ελεύθερο camping το καλοκαίρι (πάντα με την γκαζιέρα μου αγκαλιά) και ψάχνω τον έρωτα της ζωής μου. Κοιμάμαι από ελάχιστα έως λίγο, κάνω yoga και τώρα τελευταία κάποιες φορές αργά το βράδυ, τρέχω για να μου φύγει η υπερένταση και να καταφέρω να κοιμηθώ.

067

Πόσος κόσμος σε παρακολουθεί;
Έχουμε περίπου 11,000 followers στο Facebook και καθημερινά μας διαβάζουν περίπου 1,000-1,200 άτομα, για το οποίο είμαστε πολύ περήφανοι και χαρούμενοι!

Έχεις διαφημίσεις στο σάιτ σου;
Ναι, το τελευταίο διάστημα έχουμε κάνει κάποιες συνεργασίες. Εμείς δεν λειτουργούμε στη λογική του banner αλλά και ούτε στη λογική διαφημίζουμε οτιδήποτε μπορεί να προκύψει ή αφήνουμε το Google να επιλέξει για εμάς. Συνεργαζόμαστε πάντα με προϊόντα τα οποία θα βάζαμε κι εμείς οι ίδιοι στα ντουλάπια μας και στην κατσαρόλα μας και τα διαφημίζουμε μέσα από την ένταξή τους στις συνταγές που θα φτιάχναμε έτσι κι αλλιώς. Αντίστοιχα θα διαφημίσουμε μόνο κάποιο εστιατόριο ή μαγαζί στο οποίο θα μας δείτε συχνά στα τραπέζια του να τρώμε ή να ψωνίζουμε από τα ράφια του. Θεωρούμε ότι έχουμε έξυπνους αναγνώστες και δεν θέλουμε να τους κοροϊδεύουμε διαφημίζοντας προϊόντα που δεν θα ξαναδούν ποτέ σε καμία συνταγή μας.

Πώς σου φαίνονται οι τόσες εκπομπές φαγητού και τα τόσα περιοδικά που κυκλοφορούν με εφημερίδες ή αυτόνομα; Βοηθούν ή μπερδεύουν τον κόσμο;
Δεν μπορώ να τα βάλω όλα στο ίδιο καλάθι. Κάποια βοηθούν, κάποια μπερδέυουν και κάποια είναι τελείως αδιάφορα. Σίγουρα είναι λίγο ενοχλητικό το γεγονός ότι θες να δεις και κάτι άλλο στην τηλεόραση εκτός από μαγειρική και σχεδόν δεν μπορείς, αλλά είμαι σίγουρη ότι αυτό θα σταματήσει σύντομα και θα μείνουν μόνο οι εκπομπές που πραγματικά έχουν κάτι να πουν. Τώρα όσον αφορά στα περιοδικά μου αρέσει η έμφαση που δίνουν στους μικρούς παραγωγούς και την επιστροφή στα βασικά και τα απλά. Μου λείπει όμως ένα περιοδικό γαστρονομίας. Χωρίς “122 μοναδικές συνταγές” σε κάθε τεύχος. Ένα περιοδικό που να συνδυάζει τις διάφορες μορφές τέχνης με την τέχνη του φαγητού, να είναι funky, pop, punk, να προκαλεί, να δημιουργεί συζητήσεις και να φτάνει στα άκρα.

Δώσε μου μια εύκολη συνταγή που μπορεί να φτιάξει κάποιος με λίγα χρήματα.
Αυγά τηγανητά με φρυγανισμένο ψωμί. Δεν έχω καλύτερο. Κόστος 1€.

Θα μπορούσε η Ελλάδα να έχει γαστρονομικό τουρισμό; Τι χρειάζεται να γίνει για να γίνει περισσότερο γνωστό το ελληνικό φαγητό και πιο ελκυστικό στους νέους foodies;
Σίγουρα μπορεί να γίνει γαστρονομικός προορισμός. Είμαστε μια χώρα με πλούσια παραγωγή, με προϊόντα ποιοτικά και με άλλα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο όπως η Μαστίχα και με μια παραδοσιακή κουζίνα που μπορεί αυτούσια ή στην μοντέρνα εκδοχή της να σταθεί πολύ περήφανα. Αλλά ο Άγγλος που κάθεται στο σπιτάκι του και ψάχνει το επόμενο ταξίδι του, πρέπει να δει ελληνικά sites & blogs γραμμένα και στα αγγλικά για να καταλάβει τι μαγειρεύουμε και τι τρώμε εδώ και να βρει οργανωμένα γαστρονομικά tours ή ενδιαφέρονται φεστιβάλ όπως το Sani Gourmet ώστε να επιλέξει να έρθει στην Ελλάδα. Ο ανταγωνισμός είναι πραγματικά τεράστιος όταν έχεις δίπλα σου την Ιταλία και την Ισπανία που δίνουν μεγάλη έμφαση στον γαστρονομικό τους τουρισμό.

carousel

Γιατί έχουν τόσο μεγάλη επιτυχία τα food blog;
Σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο και το ότι το φαγητό είναι μόδα ή χιπ όμως είπαμε αλλά νομίζω ότι τα ελληνικά blogs έχουν εξελιχθεί πολύ, έχουν ανεβάσει αρκετά τον πήχη και αποτελούν καλό εργαλείο για όποιον θέλει να μαγειρέψει ή να δει που θα φάει το βράδυ. Σίγουρα υπάρχει πολύ μεγάλο περιθώριο βελτίωσης για όλους μας, αλλά νομίζω ότι τα food blogs ήρθαν για να μείνουν.

 www.MadameGinger.com

Facebook: https://www.facebook.com/MadameGinger

Instagram: @madamegingercom

Συνέντευξη: M.Hulot

H MadameGinger κάνει guest editing για αυτό το Σαβατοκύριακο στο site του ΓΚΡΕΚΑ.

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag