Είναι γεγονός πως όταν μιλάω για μπύρα στο μυαλό έρχονται οι παραδοσιακές χώρες. Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αγγλία. Τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό η μπύρα έχει χωριστεί σε παλιό και νέο κόσμο, όπως περίπου στα κρασιά. Ο νέος αποτελείται από τις νέες δυνάμεις. Αμερική, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Κίνα, Ρωσία κα. Την αγάπη και το πάθος μου για την μπύρα την μοιράζομαι κάθε φορά με φίλους. Οι προορισμοί λίγο πολύ αναμενόμενοι.

Ο πιο πρόσφατος η Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα το Λονδίνο. Μια ιστορική πόλη από πολλές πλευρές. Πολιτικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά δρώμενα, έχουν σημαδέψει αυτήν την πόλη. Κάθε στενό και μια ιστορία, από διαφορετική εποχή. Κάθε δρόμος και μια αναφορά στο παρελθόν. Ένα κτίριο, ένα άγαλμα, μια ταμπέλα. Όλα γυρίζουν πίσω. Και όλα αυτά έχουν επηρεάσει και την ιστορία της μπύρας. Μπορεί όχι άμεσα μόνο το Λονδίνο, αλλά ολόκληρη η ιστορία της χώρας ξεδιπλώνεται σε κάθε εικόνα που δημιουργείται.

DSC06956-g

Επισκεφτήκαμε με την ομάδα του BeerBartender την γεμάτη ήλιο (!!) Βρετανική πρωτεύουσα. Πήγαμε βόλτες, δοκιμάσαμε μπύρες, επισκεφτήκαμε φεστιβάλ, συζητήσαμε. Η χαρά μου να είμαι μέλος του British Guild of Beer Writers, έδωσε την δυνατότητα στην παρέα να γνωριστούν με έναν από τους μεγαλύτερους δημοσιογράφους και συγγραφείς μπύρας του κόσμου. Τον πρόεδρο του BGBW, Τιμ Χαμπσον, ο οποίος υπέγραψε και βιβλίο για την ομάδα του BeerBartender. Η αλήθεια είναι ότι με τον Τιμ, μας συνδέουν χρόνια ηλεκτρονικής φιλίας. Όταν αναζητούσα πληροφορίες και μέσα ενημέρωσης καθώς στην Ελλάδα δεν υπήρχε τίποτα. Τα τελευταία όμως χρόνια η «σχέση» μας έγινε στενότερη, όταν εντάχθηκα σ αυτήν την κοινότητα.

Ο Τιμ μας μίλησε πολύ για τις διακοπές του στην Ελλάδα και πόσο του αρέσει η χώρα μας. Εμείς του είπαμε πόσο λατρεύουμε την δική του και την θεωρούμε Μέκκα της μπύρας. Μπορεί η μπύρα να ξεκίνησε από την Μεσοποταμία, αλλά την ανάπτυξη των αφροζύμωτων την οφείλουμε στους Βρετανούς και τους Βέλγους. Μπύρες όπως οι PaleAle και οι Porter έκαναν εκεί την εμφάνιση τους. Οι λονδρέζικες pub είναι μικροί ναοί για κάθε μπυρολάτρη. Πλέον δεν περιορίζονται μόνο στις Ale, αφού εδώ και αρκετές δεκαετίες οι Lager έχουν μπει για τα καλά στην Αγγλική κουλτούρα.

Αυτό που μπορεί να θεωρηθεί για κάποιους αρνητικό, για μένα είναι μια όμορφη ιεροτελεστία. Κάθε μεσημέρι μετά την δουλειά άνδρες κουστουμαρισμένοι, γυναίκες με ταγιέρ, νέοι με τζιν και νέες με φόρμες συναντιόνται στην αγαπημένη τους Pub. Σε κάθε γωνία έχει μια. Μπαίνουν μέσα, παίρνουν την μπύρα τους και βγαίνουν έξω να κάτσουν, για να μπορούν να καπνίσουν. Στο επόμενο τετράγωνο την γωνία διαγώνια απέναντι ή την ακριβώς διπλανή βιτρίνα, είναι άλλη μια Pub. Ακριβώς η ίδια ιστορία. Είναι σαν τα μελίσσια που τα τριγυρίζουν οι μέλισσες. Καμία φασαρία, κανένας πανικός. Λίγο παραπάνω φωνή γιατί μιλάνε όλοι μαζί. Δεν είναι αρνητικό να ξεσκάς κάθε μεσημέρι με μια, δυο, τρεις μπύρες, με την παρέα σου. Δεν σε κάνει αλκοολικό η μια μπύρα, δεν οδηγεί σε απρεπείς συμπεριφορές η δεύτερη, ούτε σε δολοφονίες η τρίτη.

DSC06778-g DSC06773-g

Υπάρχουν επίσης ωραίες Pub, με μικρά κηπάκια. Τίποτα σπουδαίο. Περισσότερο αυλή με γλάστρες και λουλούδια τις λες. Όμως λάμπουν υπέροχα στο Λονδίνο, όταν χτυπιούνται από τις αχτίδες του ηλίου. Όλες οι Pub, έχουν βαρέλια Real Ale, έχουν και κανα δυο Lager και αρετές φιάλες. Οι μεγαλύτερες Pub έχουν και πολύ περισσότερα βαρέλια και πολύ περισσότερες εμφιαλωμένες ετικέτες. Όρεξη να χεις να δοκιμάζεις. Έτσι κάναμε και εμείς. Μπαίναμε καθόμασταν δοκιμάζαμε φεύγαμε. Μια απ τις πιο ωραίες μας εμπειρίες ήταν σε ένα μαγαζί που δεν σου γεμίζει το μάτι απέξω, αλλά σε γεμίζει χαρά, αυτή την μαγεία που προσφέρει η μπύρα. Ένα ποτό που σε φέρνει τόσο κοντά γιατί μπορείς να συζητήσεις για αυτό άπειρες ώρες. Οι αφορμές και τα μέρη είναι πολλά. Οι μπύρες ακόμα περισσότερες και το Λονδίνο μεγάλο. Το BeerBartender, θα βρεθεί ξανά εκεί. Θα έπινα μερικές ακόμα από αυτές που έβαλα στο μάτι και δεν πρόλαβα να δοκιμάσω. Έχω (Έχουμε) όμως κι άλλους προορισμούς…

DSC06568-g DSC06563-g

Οι BeerBartender κάνουν για ένα Σαββατοκύριακο guest στο site του ΓΚΡΕΚΑ.