Κάθε φορά όποτε βρεθώ στριμωγμένη από τα διάφορα γεγονότα της καθημερινότητας, όποτε βρίσκομαι σε ένα αδιέξοδο και αρχίζω να στριφογυρνώ στο κρεβάτι μου τις νύχτες, πάντα μου έρχεται να φύγω, να φύγω για κάπου. Δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία το που θα είναι. Αυτό κατά κάποιο τρόπο σημαίνει ότι γλυτώνω από την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι. Η στενοχώρια μου σπάει και σκορπίζεται σε μικρά κομματάκια. Βλέπω άλλες ζωές, άλλους ανθρώπους άλλες εικόνες.

4a 4e

Και όμως ταξίδεψα. Γνώρισα πόλεις, ανθρώπους, χρώματα, μυρωδιές. Από τα μαγικά παζάρια της ανατολής μέχρι τις κρύες νύχτες του βορρά, εκεί οπού οι νύχτες διαρκούν όσο μια μέρα ολόκληρη. Και όσο ταξίδευα περπατώντας και ανακαλύπτοντας τις άγνωστες πόλεις μου άρεσε τόσο πολύ να κοιτώ κρυφά μέσα από τα φωτισμένα παράθυρα σαν κλέφτης, τις ζωές των άλλων ανθρώπων. Να κλέβω στιγμές από την καθημερινότητα τους. Προσπαθούσα να μαντέψω τις σκέψεις τους, τις χάρες τους, τις στενοχώριες τους.

Τώρα πια ξέρω ότι οι άνθρωποι δεν διαφέρουν και πολύ. Ανθρώπινες ζωές που μοιάζουν. Ίδιες στενοχώριες, ίδιες χάρες, ιδία αδιέξοδα, ιδία φαγωμάρα.

Και εκεί που βρέθηκα και στα μέρη που πήγα πάλι υπήρχαν στιγμές οπού ένιωσα ότι θέλω να ξεφύγω. Και αυτό που αναρωτιέμαι είναι αφού η λογική λέει ότι όσο μεγαλώνουμε, έχοντας σαν όπλο την πείρα κανονικά θα έπρεπε να μην διστάζουμε να ρισκάρουμε στις αλλαγές και στις προκλήσεις, εμείς επιλέγουμε την ασφάλεια του οικείου και του συνηθισμένου.

Όταν βρέθηκα σε εκείνα τα μέρη τα μακρινά αυτό που αναπολούσα με την φαντασία μου, αν τύχαινε και έκλεινα τα ματιά μου, ήταν το παιδικό μου δωμάτιο, το κρεβάτι μου, το μαξιλάρι μου. Πάντα εκείνο το σπίτι.

4d 4c

Στην πραγματικότητα ο χρόνος είναι εκείνος που δίνει νόημα σε όλα. Αν με ένα μαγικό τρόπο μπορούσαμε να πατήσουμε το κουμπί και να περάσουμε τον χρόνο σε fast forward ή να τον επιμηκύναμε όσο θέλουμε τότε η ζωή θα ήταν εξαίσια. Γιατί να μην απλώνεται ο χρόνος μπροστά μας όπως απλώνεται ο χώρος και εμείς να πηγαινοερχόμαστε μέσα του όπως θα θέλαμε;

Γιατί μπορούμε να πάμε σε όλα τα μέρη του κόσμου κάνοντας ατέλειωτα μακρινά ταξίδια αλλά ένα ταξίδι στον χρόνο και στις αποφάσεις μας και  επιλογές που έχουμε κάνει μπορούμε να το κάνουμε μονό με την φαντασία μας.

Κείμενο: Ηλέκτρα Αποστολοπούλου

Αυτό το Σαββατοκύριακο το pixathlon κάνει guest editing στο ΓΚΡΕΚΑ