Έχω την τύχη να είμαι ο μικρότερος γιος στην οικογένειά μου, και ας λένε ότι ο πρωτότοκος έχει όλα τα προνόμια. Εγώ είχα σχεδόν όλη την προσοχή, τα πειράγματα, τα χατίρια από όλους τους υπόλοιπους. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι είχα και έχω τον μεγαλύτερο αδερφό μου.

Τα πέντε χρόνια διαφοράς μας είναι ένα καλό διάστημα που μας χωρίζει. Δεν ξέρω αν είναι ιδανικό αλλά από την προσωπική μου εμπειρία δείχνει τέλειο. Αυτό έλυνε τα χέρια τόσο στους γονείς μου,αφού δεν χρειαζόταν άλλο άτομο να με προσέχει, όσο και σε μένα αφού είχα πιο πολλές ελευθερίες απ’ όσες θα αναλογούσαν στην ηλικία μου.

Δίπλα του έμαθα πολλά… πάρα πολλά! Ήταν και θα είναι πάντα το πρότυπό μου, ο άνθρωπος που θέλω να μοιάσω, ο στόχος που θέλω να ξεπεράσω. Δεν είναι τυχαίο πως το πανεπιστήμιο που πέρασα είναι το ίδιο με αυτό που τελείωσε και ο «Μεγάλος». Δεν είναι τυχαίο που οι δουλειές και των 2 μας είναι ανταγωνιστικές στον κλάδο τους. Δεν είναι τυχαίο ότι είμαι αμυντικός και εκείνος επιθετικός στους ποδοσφαιρικούς μας αγώνες. Ήθελα να τον κοντράρω, να δείξω ότι φτάνω στο επίπεδο του και μπορώ να τον ξεπεράσω. Γιατί ο «Μεγάλος» είναι ο στόχος που θέλω να φτάσω. Δεν υπάρχει καμία δόση ζήλιας,ούτε φθόνου… Ξεκάθαρος θαυμασμός για ό,τι έχει κάνει.

img014

Φυσικά όλα αυτά τα χρόνια υπάρχουν ατελείωτες αναμνήσεις με γέλιο και κλάμα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως ένιωσα όταν τον έκανα να εκραγεί πραγματικά. Όταν τον έβγαλα «offside» στην σχέση του, απλά γιατί είχα όρεξη να κάνω μια φάρσα. Και δεν υπήρχε καλύτερο άτομο να το κάνω από τον αδερφό μου. Το μετάνιωσα 1000 φορές όταν τον είδα να αντιδράει πετώντας μία καρέκλα στον τοίχο και καταλαβαίνοντας τι είχα κάνει και σε ποιόν. Η απάντηση του μετά από 2 ώρες ήταν που με διέλυσε. Μου είπε,κοιτώντας την θέα από το μικρό μας Γαλατικό χωριό….. « Μην μασάς ρε, αν δεν τα κάνουμε μεταξύ μας, τότε με ποιόν θα τα κάνουμε; Θα την βρω την λύση εγώ, μην σε ανησυχεί». Και η αλήθεια είναι ότι την βρήκε, έφτασε χαμηλά, αλλά σηκώθηκε.. Και τότε και μετά από 3 χρόνια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Αυτό όμως που είναι πιο απολαυστικό από όλα είναι το τι τραβάνε οι δύσμοιροι γονείς μας. Έχουμε ένα μοναδικό τρόπο να τους κάνουμε άνω κάτω. Πλέον το τραπέζι της Κυριακής έχει άλλο νόημα. Δεν χρειάζεται πολλά, ένα βλέμμα και η παραμύθα ξεκινά.. «Που ήσουνα μικρό χθες; Πάλι τύφλα γύρισες; Πότε θα σοβαρευτείς; Δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτέ;». Κάπως έτσι τσιμπάει, συνήθως το παλικάρι που έχω για πατέρα, και η βαλίτσα φτάνει πολύ μακριά…

Χαίρομαι κάθε στιγμή μαζί του. Την χαίρομαι και την απολαμβάνω.. Την μπάλα που θα δούμε, την μπάλα που θα παίξουμε, το ουίσκι που θα πιούμε, την ταινία που δεν θα καταφέρουμε να δούμε γιατί θα κοιμηθούμε στο 5λεπτο, το 2ήμερο που θα φύγουμε στο χωριό, το βρόμικο που θα σαβουριάσουμε, τον Μπάτμαν που θα πάμε, το στοίχημα που θα ρίξουμε, τις γκόμενες που θα γνωρίσουμε, τις πάσες που θα κάνουμε, τις συζητήσεις στο πίσω μπαλκόνι μας, τις εμπειρίες από τις διακοπές μας, το τσιγάρο που θα μοιραστούμε στην άσφαλτο…. Κάθε μικρή και μεγάλη στιγμή μαζί του είναι για μένα χαραγμένη πολύ βαθιά μέσα μου.

img012 img010

Αυτό που θυμάμαι καλύτερα από όλα είναι να έχει πάντα μια λύση για κάθε μου θέμα. Είναι πάντα εκεί όποτε τον χρειάζομαι, και τον ευγνωμονώ. Με πρόσεχε και με συμβούλευε από μικρό παιδί, και φυσικά πάντα τον άκουγα.. Δεν είχα λόγο άλλωστε να κάνω το αντίθετο και ας μου έλεγε ό,τι του ερχόταν στο μυαλό, είναι ο «Μεγάλος» ξέρει… Μπορεί όπως είπα να έλεγε ό,τι να ‘ναι αλλά μου έχει πει και μια πολύ σημαντική κουβέντα, την οποία τηρεί. «Προχώρα ρε,εγώ είμαι εδώ…Προχώρα να πούμε..Σε άφησα ποτέ; Προχώρα…» !!! Και η αλήθεια είναι πως προχωράω, με έναν μοναδικό σκοπό.. Να τον φτάσω… Να μπορώ να νιώσω ότι είμαι στο ίδιο επίπεδο με το πρότυπό μου…. Είσαι μεγάλη αλεπού ρε ρουφιάνε, αλεπού και ατομάρα… Σε ευχαριστώ για όλα… Προχωράω και θα σε φτάσω.. Μην αλλάξεις ρε.

Υ.Γ. Για το μόνο που οφείλεις να με ευχαριστείς είναι γιατί σε έμαθα να παίζεις Pro.. Τα 13 τεμάχια που σου παστέλωσα είναι πολλά και δεν μπορείς να τα χωνέψεις.

img019 img020

Κείμενο: Λεωνίδας Καλόγηρος

Οι koukides.gr κάνουν guest editing αυτό το Σαββατοκύριακο στο site του ΓΚΡΕΚΑ.