Μέχρι να διαβάσεις όλο το παρακάτω άρθρο θα έχουμε γίνει φίλοι! Θα σκεφτείς ωχ τι λέει τώρα αυτή τώρα; Εεεεε λοιπόν ναι!

Αλλά για να γίνουμε φίλοι πρώτα θα μοιραστώ μαζί σου τις σκέψεις που έχω στο μετρό, ώστε να με γνωρίσεις. Μιας λοιπόν και το Πανεπιστήμιο μου, αλλά και όλοι μου η ζωή σαν φοιτήτρια είναι στο κέντρο, περνάω πάρα πολλές ώρες στο μετρό και συνήθως εκεί έχω τον χρόνο να χαλαρώσω και να ταξιδέψω με τις σκέψεις μου.

Εάν είσαι κι εσύ τύπος που κατεβαίνει στο κέντρο τότε πολύ πιθανό να με πετύχεις. Συνήθως διαβάζω είτε κάποιο βιβλίο, είτε κρυφακούω συζητήσεις περαστικών, είτε κοιτάω ανθρώπους στα μάτια! Το σίγουρο είναι ένα ποτέ δεν ακούω μουσική γιατί θα χαθώ τελείως στον εαυτό μου και θα χάσω την δυνατότητα να ακούσω κάτι το οποίο θα μου δώσει τροφή για σκέψη!

5d

Ανά διαστήματα υπάρχει κάτι που με απασχολεί στο μυαλό μου και ακούγοντας κουβέντες είτε και ήχους τριγύρω μου παίρνω ερεθίσματα για να πάω ένα βήμα παρακάτω την σκέψη μου! Εάν δεν το έχεις δοκιμάσει ποτέ στην ζωή σου να μπεις σε άλλες κουβέντες ως ακροατής σε προκαλώ να το κάνεις λοιπόν και θα με θυμηθείς!

Λοιπόν φίλε μου που λες, μετά από πολλούς συνειρμούς άρχισα να προσπαθώ να καταλάβω τι είναι το κοινό μεταξύ εμένα, εσένα, του φίλου σου και του τυχαίου στο μετρό! Δεν ξέρω αν είχε νόημα που μπήκα σε αυτή την διαδικασία αλλά ήταν ένα καλό παιχνίδι να με απασχολήσει τις ώρες μου στο μετρό. Έτσι σήμερα θα σου παρουσιάσω τις σκέψεις μου πάνω σε αυτό το κομμάτι. Αλλά μιας και είμαστε φίλοι περιμένω και από εσένα τις δικές σου!

Ένα πράγμα που μας ενώνει σίγουρα είναι ότι όλοι είμαστε άνθρωποι! Σωστά?;Επιπλέον όλοι μας κατοικούμε σε αυτόν τον πλανήτη! Άρα έχουμε ήδη δύο κοινά και αυτά άμεσα ενώνει εμένα και το σκύλο του φίλου σου, αλλά και τον Μήτσο τον barman! Όμως τι είναι αυτό που ενώνει πιο βαθιά τους ανθρώπους; Τι κοινό έχουμε στην συμπεριφορά μας και μας διαφέρει από τον σκύλο του φίλου σου; Γιατί εγώ κι εσύ έχουμε έστω και ένα κοινό!

Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητα τα γούστα μας στην μουσική, στα βιβλία, στις ταινίες ή και γενικότερα στο πως ζούμε την καθημερινότητά μας! Τι είναι τελοσπάντων θα μου πεις; Αφού προφανώς δεν είναι κάτι από όλα αυτά, που είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, τι είναι αυτό που έχουμε κοινό και μπορούμε να γίνουμε φίλοι από σήμερα κιόλας;

5b

Θα σου κάνω μια ερώτηση λοιπόν (ναι κι άλλη)! Έχεις σκεφτεί τι είναι αυτό που καθορίζει κατά μεγαλύτερο ποσοστό το που θα φτάσεις στην ζωή σου? Δεν είναι η δουλειά σου και τα χρήματα, ούτε η οικογένεια και οι φίλοι σου, είσαι εσύ και οι φόβοι σου! Εσύ ο ίδιος χτίζεις τους φόβους σου, εσύ ο ίδιος περιορίζεις το που θα φτάσεις, γιατί οι φόβοι είναι τα όρια της ζωής σου!

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που είμαι στο μετρό κοιτάω στο κόσμο στα μάτια και προσπαθώ να καταλάβω πως εγώ επηρεάζομαι από αυτόν αλλά και πως αυτός από εμένα! Η απάντηση που έχω βρει μέχρι τώρα και είναι η πιο πιθανή, περιλαμβάνετε σε μια λέξη και δεν είναι άλλη από τον ΦΟΒΟ. Ο φόβος μου μπορεί να γίνει και δικός σου και ο δικός σου δικός μου, γιατί όσο χτίζουμε την ζωή μας πάνω σε αυτούς ασυνείδητα τόσο θα επηρεάζει και την ζωή των γύρω μας.

Έτσι, λοιπόν, πήρα μια απόφαση, θα εκθέσω τις σκέψεις μου και τον εαυτό μου για να ανακαλύψω ποιοι είναι οι φόβοι μου και ποια είμαι εγώ. Για να το καταφέρω αυτό θα προσπαθήσω να χαθώ, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά! Έτσι θα προσπαθήσω να χτίσω μια πραγματικότητα χωρίς φόβους, όπου ακόμα κι όταν θα κοιτάω κάποιον στο μετρό θα με κοιτάει κι αυτός στα μάτια και δεν θα γυρίζει το βλέμμα του σε κάποιο τυχαίο σημείο του βαγονιού. Όμως αυτό θα είναι δύσκολο να γίνει εάν κι εσύ δεν προσπαθήσεις να κάνεις το ίδιο, γιατί μια μέρα θα κοιτάξω κι εσένα στο μετρό και κάποιος από τους δύο μας θα γυρίσει το βλέμμα του!

5a 5e

Και επειδή φίλε μου μπορεί να σε κούρασα, σε αφήνω με αυτό το βίντεο.

Κείμενο: Ειρήνη Ξανθιώτη

Αυτό το Σαββατοκύριακο το pixathlon κάνει guest editing στο ΓΚΡΕΚΑ