Delta 5 – See the Whirl (1981)
Οι Delta 5 θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι οι γυναικείοι Gang of Four (και οι δυο μπάντες από το Leeds). Κρατάνε τους θυμωμένους στίχους και το νευρικό παίξιμο, αλλά με τοποθέτηση περισσότερο προς gender politics και λιγότερο προς το μαρξιστικό class war. Το “Mind your Own Business” έχει μερικούς από τους πιο empowering post-sexual στίχους της εποχής.

http://youtu.be/vJtlIRFt6AY

Making Waves – various artists (1981)
Σημαντική επιδραστική συλλογή από γυναικείες πανκ/ποστπανκ μπάντες. 12 μπάντες, 12 διαφορετικές τοποθετήσεις. Δύσκολη να τη βρείτε σε βινύλιο, αλλά κατεβάστε την. Η συλλογή αυτή έχει δώσει το όνομά της και σε ένα μπλογκ που ασχολείται με το γυναικείο και φεμινιστικό πανκ: http://mwzine.tumblr.com/

Kevin Coyne – Politicz (1982)
Στα early 80s, ο φολκ τραγουδιάρης Kevin Coyne ανακαλύπτει ξαφνικά τα σύνθια και φτιάχνει ένα μινιμαλ συνθ κομψοτέχνημα με agit prop αλλα και κάπως camp στίχους. Υπέροχη μινιμαλιστική ενορχήστρωση και αισθητικές αναφορές σε κονστρουκτιβισμό <3

The Soft Pink Truth – Do You Want New Wave or Do You Want the Soft Pink Truth? (2004)
Side-project των Matmos, που δημιουργήθηκε σύμφωνα με ανεπίσημη πληροφορία μετά από στοίχημα του Drew Danny με τον Matthew Herbert για το αν οι Matmos θα μπορύσαν να γράψουν ποτέ house (!), οι SPT φτιάχνουν ενα δίσκο με διασκευές από ποστπανκ diy queer anthems και συγχρόνως ένα queer dance classic της δικής μας εποχής.

Chicks on Speed – 99 cent (2003)
Φεμινιστική πειραματική ποπ κολλεκτίβα με βάση το Μόναχο, οι Chicks on Speed είναι υπεύθυνες ως ένα σημείο για την επιστροφή που υπήρξε στην συνθ-ποστπανκ στα early 00s χάρη σε μια σειρά από χιτς. Παράλληλα με την ύπαρξή τους ως μουσικό σχήμα, δουλεύουν και σε ακαδημαϊκά και πειραματικά fine art projects.

Berlin Super 80 – various artists (2005)
Μια από τις πιο μαχητικές άντεργκράουντ σκηνές των τελευταίων δεκαετιών είναι αυτή των Genialen Dilletanten  στο δυτικό Βερολίνο στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ένα αναρχικό μείγμα από αφηρημένη καταστασιακή τέχνη, σούπερ 8, πανκ και πολιτική, σημαντικά συγκροτήματα όπως Malaria, Die Toedliche Doris, Einstürzende Neubauten είναι ‘παιδιά΄αυτής της σκηνής. Δείτε ολόκληρη τη σχετική ταινία.

Liliput, Kleenex – 1977 – 1983 (2011)
Οι Liliput από την Ελβετία αποτελούν εξαιρετικό παράδειγμα όχι μόνο του πόσο εφευρετικό ήταν το γυναικείο ποστπανκ (αρκεί κανείς να δει το υπέροχο styling τους μεταξυ άλλων), αλλά και το πώς διάφορα γκρουπ που παίζουν πανκ γύρω στο 1977/78, προσθέτουν όλο και περισσότερα περίεργα στοιχεία και περνάνε σιγά-σιγά σε έναν περίεργο, εκκεντρικό ήχο το 80/81, γεννιέται δηλαδή το DIY.

Lizzy Mercier Descloux – Press Color (1979)
Μια από τις λιγότερο γνωστες και celebrated ηρωίδες του νεοϋορκέζικου no wave, η Descloux πρόβαλε έναν γυναικείο τύπο που συνδύαζε petite femme και riot grrrl. Η διασκευή της στο ‘Fever’ ,το οποίο αντικαθιστά με το ‘tumor’ (“you give me tumor, when you kiss me, tumor when you hold me tight”) είναι ένα performative αριστούργημα.

http://youtu.be/zgiu6X6jQLU

Dagmar Krause – Angebot & Nachfrage (1986)
Πολλές/πολλοί περφόρμερς έχουν πει υπέροχα τα τραγούδια των Weill/Brecht, αλλά η Dagmar Krause καταφέρνει ίσως τη χρυσή τομή μεταξύ θεατρικότητας και αποστασιοποίησης, κάνοντας χρήση των μετα-εργαλείων που πρότεινε ο ίδιος ο Μπρεχτ.

Antifamily – Antifamily (2006)
Τα πολιτικά μουσικά collectives σπανίζουν στις μέρες μας και ιδιαίτερα αυτά που παράγουν αισθητικά ενδιαφέρον υλικό. Οι Antifamily έχουν παραμείνει ιδιαίτερα άγνωστοι, αν και η δουλειά τους είναι καταπληκτική και το μοναδικό τους άλμπουμ ένα από τα πιο περιπετειώδη αναρχοράντικαλ των τελευταίων δεκαετιών.

Για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο τα ΤΡΩΚΤΙΚΑ γίνονται οι guest editors στο greka.lifo.gr.