Οι εποχές στις οποίες ζούμε κυρίες και κύριοι, είναι άκρως μαζοχιστικές. Η λογική του “κάθε δράση προκαλεί αντίδραση” φαίνεται ότι δεν υφίσταται πια. Άνθηση της τεχνολογίας – η ανθρώπινη βλακεία συνεχίζει να θριαμβεύει, ευκολία στις μετακινήσεις- το επίπονο sex(πες το και βιασμό) πάνω στον πλανήτη Γη συνεχίζεται, άνθηση στις τηλεπικοινωνίες- εκτόξευση της αποχαύνωσης του ανθρώπινου είδους.

2

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά στέκεται μετέωρη η Μουσική. Όχι, δεν είναι μόνη της. Για παρέα έχει και όλες τις υπόλοιπες Τέχνες. Τι κάνουν; Ευνουχισμένες κοιτάνε από μακριά, που και που γίνονται το φόντο ενός wonderful world και για λίγες μόνο στιγμές που θα αποφασίσουν να αρθρώσουν μια λέξη, χαστουκίζονται και εξορίζονται στο να μιλάνε μπροστά σε ακροατήριο 10 ατόμων.

Καθώς προχωράμε ακάθεκτοι σε νέους σκοτεινούς καιρούς, όλα αυτά που μας εκφράζουν φαίνεται ότι χάνουν την αιχμή τους. Γυαλισμένες επιφάνειες για κενά μυαλά αναλαμβάνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα στημένο θέατρο του παραλόγου. Σκέψου το λίγο: πότε ήταν η τελευταία φορά που μια μπάντα προκάλεσε και τόλμησε να σηκώσει κεφάλι ΦΩΝΑΖΩΝΤΑΣ ερωτήματα που οφείλουν να θίγονται; Προφανώς δεν μιλάω για φθηνούς εντυπωσιασμούς και κούφιες τακτικές πρόκλησης μόνο και μόνο για να γεμίσουν κάποιες τσέπες από ζεστό παραδάκι. Αν θέλεις να προκαλέσεις τον αποτροπιασμό σε αυτούς που πρέπει, αν χρειάζεται να πάρεις την νεολαία με το μέρος σου, οφείλεις να έχεις ένα σκοπό. Μια ρημάδα δικαιολογία. Όχι για να απολογηθείς σε αυτούς που θα σε κρίνουν. Αλλά για να αναδείξεις στον εαυτό σου και σε αυτούς που σε πιστεύουν την σοβαρότητα των καταστάσεων που θίγεις.

3

Όλα τα παραπάνω φαντάζουν  ουτοπικά μπροστά σε αυτό που ζούμε σήμερα. Φλώροι που δεν ξέρουν να κουρδίσουν μια κιθάρα παριστάνουν τους καμπόσους, τζιτζιφιόγκοι γεμάτα κορδέλες τραγουδάνε για το πώς θα ξεχάσουν τον χαμένο τους έρωτα με στίχους που ακόμα και οι Πυξ Λαξ θα ξέρναγαν. Ξέρετε κάτι; Δεν φταίνε αυτοί που μολύνουν το rock n roll μου. Φταίτε εσείς που τους δίνετε την δύναμη να το κάνουν. Αυτοί έτσι κι αλλιώς είναι ανδρείκελα κατασκευασμένα για να παράγουν μουσική για ασανσέρ. Ποιοι τους αναδεικνύουν όμως; Που είναι οι πραγματικά επικίνδυνοι; Γιατί θα πρέπει να μένουν κρυμμένοι στο underground;

Οφείλουν να φύγουν από κει και να μολύνουν με την δημιουργικότητα και  την καλλιτεχνική τους φύση τα πλήθη και τις μάζες. Με νότες που θα κάψουν τον mainstream ουρανό σαν την κοκαίνη που διεγείρει τον εγκέφαλο, να ξυπνήσουν την αποχαυνωμένη ανθρώπινη μάζα. Μπορεί γενικά να είμαι απαισιόδοξος (δηλαδή ρεαλιστής) αλλά ρε γαμώτο δεν έχω διαγράψει κάθε ελπίδα. Ρόδα είναι και γυρίζει. Αργεί η εκδίκηση μας άραγε;

1

Κείμενο: Στέλιος Τσουμπανίδης

To bunt.gr κάνει guest editing στο site του ΓΚΡΕΚΑ.

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag