Η Μαριλένα Βαϊνανίδη είναι φωτογράφος. Φωτογραφίζει σπίτια και ανθρώπους και τρέχει το site spitishoot.com, ένα ενδιαφέρον πρότζεκτ που παρουσιάζει ανθρώπους στον προσωπικό χώρο τους. Στο site έχει επίσης ένα section, το rabbithole, που γράφει ιστορίες σαν ημερολόγιο από την πολυκατοικία που μένει και όσα συμβαίνουν εκεί. Το σπίτι της -όπου ζει προσωρινά- βρίσκεται στα νότια προάστια. Εκεί τη συναντήσαμε και ήταν σαν μια βουτιά στο παρελθόν, σε μια ξεχασμένη εποχή. Η πολυκατοικία είναι εντυπωσιακή, με πορτοκαλί παραθυρόφυλλα, χτισμένη την δεκαετία του ’70, όταν ακόμη η περιοχή άνθιζε από τουρισμό. Ο θείος της κάποτε το λειτουργούσε σαν ξενοδοχείο -το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή που περνάς την είσοδο με τους μεγάλους κοινόχρηστους χώρους, γεμάτους από δερμάτινες παλιές καρέκλες. Το διαμέρισμά της βρίσκεται στο ισόγειο. Είναι μικρό αλλά άνετο και άψογα διακοσμημένο.

marilena vainanidi-12 marilena vainanidi-13 marilena vainanidi-14

Η Μαριλένα ζει με την οικογένειά της, «διάφορους τρελούς», αλλά και ένα σωρό γάτες στον κήπο που τις φροντίζει. Ζει επίσης με ένα σωρό ψεύτικα ζώα. Το σπίτι της είναι τίγκα με κουκλάκια, κουνελάκια, φλαμίνγκο και ντόνατς! «Φέτος βρέθηκα στον Έβρο και κυνήγησα μερικά φλαμίνγκο για να τα φωτογραφίσω, αλλά έτρεξαν μακριά» λέει. «Είναι όμορφα κι έχουν πλάκα. Αλλά επειδή κατά καιρούς παθαίνω διαφορετικές εμμονές, αυτό τον καιρό η εμμονή μου είναι τα γουρούνια. Βλέπω βίντεο με μικρά γουρούνια και μοιάζουν απίστευτα με σκύλους στη συμπεριφορά και στη σχέση τους με τον άνθρωπο. Διάβασα όμως ότι δεν πρέπει να έχεις στο σπίτι σου γιατί γίνονται τεράστια. Θα ήθελα, λοιπόν, να έχω μια φάρμα για να μπορώ να φροντίζω πολλά γουρούνια. Τα ζώα γενικά είναι ευτυχία και δε θα ’πρεπε να τα τρώμε, αλλά να τ’ αγαπάμε».

«Το spitishoot είναι ένα site στο οποίο φωτογραφίζω τη σχέση των ανθρώπων με τα σπίτια τους. Ταυτόχρονα ασχολείται με οτιδήποτε γύρω από το σπίτι, ιδέες και πράγματα που μου αρέσουν. Η φωτογραφία είναι ο τρόπος που επικοινωνώ. Επειδή δεν είναι μια τέχνη που κάποιος θα κάτσει να την παρακολουθήσει συστηματικά, όπως το θέατρο για παράδειγμα, προσπάθησα να την εντάξω σ’ ένα κόνσεπτ. Έτσι, ενώ δεν είμαι ιδιαίτερα κοινωνική, γνώρισα ανθρώπους είτε από τις φωτογραφήσεις, είτε από τη σελίδα του site στο facebook, με τους οποίους έχουμε αναπτύξει μια καθημερινή επικοινωνία και μοιραζόμαστε φωτογραφίες και ιδέες κι αυτό για μένα είναι τεράστια χαρά. Επίσης γνώρισα ανθρώπους που με βοήθησαν πολύ, όταν την ίδια στιγμή μπορεί άλλοι που τους γνωρίζω χρόνια να μην έχουν σκεφτεί ποτέ να το κάνουν. Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε στηρίζουν με τόση ευκολία είναι τρομερά αισιόδοξο κι αν το κάναμε όλοι θα ήμασταν πολύ ανώτερο είδος. Στα σπίτια που φωτογραφίζω ψάχνω χιούμορ κι αισθητική. Τώρα γιατί φωτογραφίζω σπίτια; Μου άρεσε πάντα να βλέπω φωτογραφίες από σπίτια, έπαιρνα φανατικά περιοδικά σπιτιού από παλιά, και τώρα παρακολουθώ ξένα site με το ίδιο θέμα. Γιατί η ιδέα φυσικά δεν είναι δική μου, στο εξωτερικό υπάρχουν χιλιάδες τέτοια site, απλώς ο καθένας την κάνει με το δικό του τρόπο. Αυτό ισχύει για όλες σχεδόν τις ιδέες.

Ο σκοπός μου δεν είναι ηδονοβλεπτικός, αντίθετα πολλές φόρες νιώθω περίεργα και αποφεύγω να φωτογραφίζω κάτι πολύ προσωπικό, δε θέλω να εκθέσω κάποιον παραπάνω απ’ όσο θα θελα κι εγώ να εκτεθώ. Τώρα, αν ο θεατής μια φωτογράφησης νιώσει κάτι όταν βλέπει κάποιον στο χώρο του, αυτό δε μπορώ να το ξέρω. Αλλά δε θα μου κάνει κι εντύπωση.

marilena vainanidi-08marilena vainanidi-04 marilena vainanidi-03 marilena vainanidi-02

Δεν έχω ακούσει αρνητικό σχόλιο, μόνο συμβουλές από φίλους που προσπαθώ να τις ακούω πάντα ακόμα κι αν διαφωνώ. Το μόνο αστείο που θυμάμαι από “αρνητικότητα” είναι στην αρχή του site που είχα δώσει μια συνέντευξη και κάποιος από κάτω είχε κάνει ένα σχόλιο ότι αντέγραψα ένα άλλο. Δεν το είχε γράψει έτσι κόσμια όπως το λέω, αλλά με αγένεια. Ο λόγος που γέλασα είναι γιατί κοίταξα έτσι από περιέργεια να δω ποιος μπορεί να είναι ο άνθρωπος που στην εποχή μας πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχει ένα μόνο site από το κάθε είδος και δε χαίρεται όταν γίνονται καινούρια, και είδα ότι είχε site που η θεματολογία του ήταν… φαγητά! Αθάνατος ανθρώπινος σουρεαλισμός!

Τα σπίτια που φωτογραφίζει είναι αξιοζήλευτα και σχεδόν στην εντέλεια, κάτι που μου κάνει πολύ εντύπωση.

«Νομίζω ότι τα φτιάχνουν πριν την φωτογράφιση αν και πάντα τους λέω να μην το κάνουν επειδή μου αρέσει να έχει χάος το σπίτι. Βέβαια, όχι το δικό μου. Το δικό μου έχει όλη την ακαταστασία κρυμμένη στα ντουλάπια. Επίσης δεν είναι πάντα τόσο τακτικά. Δεν είναι τόσο ωραία όσο φαίνονται αν εξαιρέσεις 3-4 που έχουν βγει σαν να είναι μέσα από περιοδικό. Πράγμα που δεν το θέλω για το site, αλλά μ’ αρέσει που υπάρχει σαν ποικιλία. Τα περισσότερα όμως είναι ανθρώπινα σπίτια και καθημερινά. Δεν έχουν ακριβά πράγματα. Απλά και αυτά που είναι πολύ όμορφα, έχει να κάνει με την φαντασία του ιδιοκτήτη. Κάθε φορά που φωτογραφίζω κάποιο, νομίζω ότι είναι και το πιο όμορφο».

«Πώς επιλέγεις αυτούς που φωτογραφίζεις;». «Τους περισσότερους τους επιλέγω εντελώς τυχαία και δεν τους γνωρίζω καν. Από το instagram, κυρίως. Βλέπω μια φωτογραφία από το σπίτι του και του στέλνω μήνυμα. Αλλά Όσοι ενδιαφέρονται και πιστεύουν ότι ο χώρος τους ταιριάζει στην αισθητική του site, μπορούν να στείλουν είτε στο email που υπάρχει στο site, είτε στη σελίδα στο facebook μερικές φωτογραφίες από τον χώρο τους».

Τι συμβολίζει όμως το σπίτι για την ίδια; Στις φωτογραφίσεις που κάνει πολλές φορές κυριαρχεί η λεπτομέρεια και κάποια μικρά αντικείμενα που δεν τα παίρνεις μυρωδιά όταν επισκέπτεσαι κάποιον. Το ίδιο παρατηρώ και στον χώρο της. Μικρά όμορφα αντικείμενα που σου εμφανίζονται σιγά, σιγά εκεί που κάθεσαι.

«Οι δικοί σου τι λένε;». «Η μαμά μου δεν εκδηλώνεται γενικά, γιατί ο καημός της είναι που δεν έχω κάποια μόνιμη θέση κάπου, οπότε δε μπορεί να συμμεριστεί χαρά που να μην περιλαμβάνει μονιμότητα γραφείου. Η γιαγιά μου τη μια φορά που της ανέφερα ότι περιμένω μέιλ, με ρώτησε αν θα είναι θυμαρίσιο ή ανθέων, όποτε το να γνωρίζει το site δεν είναι καν θέμα, είναι και 93, το μυαλό της λειτουργεί καλύτερα απ το δικό μου μεν, αλλά ας μην περιμένουμε και θαύματα. Οι λίγοι φίλοι και συγγενείς με στηρίζουν σε ο,τι κι αν κάνω, είναι η δύναμη μου.

marilena vainanidi-15marilena vainanidi-10 marilena vainanidi-09marilena vainanidi-11

Συμβολικά από το σπίτι ξεκινάνε όλα. Ο άνθρωπος εκεί μεγαλώνει. Όλη του η ζωή από εκεί ξεκινάει. Σπίτι με την ευρεία έννοια οικογένεια. Το σπίτι για μένα συμβολίζει το σπίτι της γιαγιάς μου. Οι πιο έντονες παιδικές μνήμες είναι από τη γιαγιά μου που έμενε απέναντι και περνούσα τις πιο πολλές ώρες στο σπίτι της μέχρι και μεγάλη. Θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια κάθε μυρωδιά, κάθε γωνία και κάθε έπιπλο απ’ αυτό το σπίτι. Μπορώ να κλείσω τα μάτια μου και να το δω μπροστά μου. Ίσως κι από κει να ξεκίνησε η αγάπη μου για τα σπίτια και η ξεχωριστή σημασία που πιστεύω ότι έχουν στη ζωή μας.  Έτρωγα απίστευτες ποσότητες από τα φαγητά και τα γλυκά που έφτιαχνε, όμως δεν πάχαινα ποτέ. Θυμάμαι ότι είχα ακούσει τους γονείς μου να λένε τη φράση “μπορεί να έχει ταινία”, κι εγώ σκέφτηκα ότι έχω ένα κινηματογραφικό φιλμ μέσα στο στομάχι μου. Οι πιο ωραίες παιδικές μου αναμνήσεις είναι από τα καλοκαίρια που περνούσα σ’ ένα ξενοδοχείο 70s που είχε ο θείος μου στα νότια προάστια. Ζούσα όλη τη χρονιά γι’ αυτό τον ένα μήνα. Τα πρώτα φιλιά, οι πρώτες τρέλες, οι καλύτεροι φίλοι μέχρι και σήμερα, οι στιγμές που σίγουρα θα επέλεγα να ξαναγυρίσω αν μπορούσα. Στο ίδιο 70s ξενοδοχείο μένουμε πια μόνιμα και είμαστε το ίδιο φίλοι, αλλά σε πιο ενήλικη βερσιόν.

Με αγχώνει ο χρόνος, δεν είμαι καθόλου συμφιλιωμένη μαζί του, ιδανικά θα ήθελα να μένουμε όλοι στα 25. Το μόνο που βλέπω δέκα χρόνια μετά είναι  ένα ωραίο σπίτι και πολλές φωτογραφίες Τώρα αν θα έχω παιδιά ή σκυλιά δεν ξέρω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είμαι καλά με ό,τι έχω επιλέξει. Όσο για τα σχέδιά μου, ελπίζω να έχω την πολυτέλεια να κάνω όσα αγαπάω και να παραμείνω νέα μέσα κι έξω. Α! και ταξίδια.

Θα ήθελα να μπορώ να πάω σε όλη την Ελλάδα αρχικά και μετά στον κόσμο και να μπορεί έτσι να φαίνεται η σχέση της περιοχής και των ανθρώπων με το σπίτι τους. Χωρίς χορηγό βέβαια δεν είναι εφικτό, αλλά τρελαίνομαι να τα βλέπω επειδή πάντα σκέφτομαι πώς θα φτιάξω το δικό μου. Οπότε μέχρι να το φτιάξω θέλω να παίρνω ιδέες από τα σπίτια άλλων. Ζω με αυτό το όνειρο».

www.spitishoot.com
https://www.facebook.com/spitishoot
http://www.marilenavainanidi.com/
https://twitter.com/spitishoot

marilena vainanidi-07 marilena vainanidi-06 marilena vainanidi-05