Πριν από αυτό, δίνουν μια αποκλειστική συνέντευξη στο Γκρέκα.

Οι Bo Ningen είναι τέσσερις φοιτητές από την Ιαπωνία που γνωρίστηκαν στο Λονδίνο και αποφάσισαν να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Ο Taigen τραγουδάει και παίζει μπάσο, οι Κοhhei και Yuki παίζουν κιθάρα και ο Monchan ντραμς.

Με το απόλυτα ανδρόγυνο λουκ τους και την εμμονή τους στις μακριές φούστες, η εμφάνιση τους προκαλεί αμφιλεγόμενα συναισθήματα σε όσους συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα στο γκρουπ. Προσωπικά, κάθε φορά που τους βλέπω νομίζω ότι έχουν ξεπηδήσει από τις σελίδες από μάνγκα με μπισίς. Και αν η εμφάνιση τους έχει λίγη σημασία, μουσικά είναι από τα καλύτερα νέα σχήματα που έχουν ξεπηδήσει από την Αγγλία την τελευταία δεκαετία. Απίστευτη ενέργεια, βαριές ψυχεδελικές κιθάρες, φρεσκότατο ήχο,  ατίθασα γιαπωνέζικα φωνητικά. Δεν μοιάζουν με τίποτα αγγλικό, έχουν ρίζες στο ιαπωνικό ροκ της δεκαετίας του 70 με τους ατελείωτους αυτοσχεδιασμούς και τρελά τζαμαρίσματα, μόνο που κρύβουν μια πιο ποπ πλευρά που τους πάει ένα βήμα παραπέρα. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει 2 άλμπουμ και πάνε για το τρίτο. Όλοι τους αγαπάνε. Και στις ζωντανές τους εμφανίσεις είναι απίθανοι.

iw6hzl

Μένετε ακόμη στο Λονδίνο;
Ναι η βάση μας είναι το Λονδίνο.

Πώς γνωριστήκατε;
Ο Taigen και ο Kohhei ήταν σε διαφορετικές μπάντες και κάποια φορά που έπαιξαν σε μια γιαπωνέζικη βραδιά αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια noise μπάντα. Εγώ, ο Yuki, είχα έναν κοινό γνωστό και με τους δύο και ο Taigen μου ζήτησε να τζαμάρω σε ένα σέσιον τους. Μετά ένας άλλος κοινός φίλος μας σύστησε τον Monchan. Όλα συνέβησαν πάνω-κάτω σε ένα μήνα.

Τι σημαίνει Bo Ningen;
Είναι το απλό ανθρωπάκι που ζωγραφίζουν τα παιδιά.

Πώς θα περιγράφατε τη μουσική που παίζετε;
Είναι μια δύσκολη ερώτηση. Θα μπορούσα να πω ότι είναι μια νέα μορφή ψυχεδελικής μουσικής.

Τι είδη μουσικής ακούγατε όταν μεγαλώνατε;
Ο καθένας μας έχει διαφορετικό γούστο στην μουσική αλλά νομίζω ότι έχουμε αλλάξει και ακούμε περισσότερα πράγματα τώρα από όταν ήμασταν μικροί. Προσωπικά, όταν ήμουν νεότερος άκουγα πιο πολύ πιασάρικη ποπ και γενικά αμερικάνικο και βρετανικό ροκ.

Οι επιρροές σας ποιες είναι;
Και πάλι έχουμε μια παρόμοια άποψη για την μουσική, αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο. Έτσι ο καθένας έχει διαφορετικές εμπειρίες και ο ένας επηρεάζει τον άλλον μουσικά. Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Αν θέλεις να πω κάτι, τότε μάλλον θα ήταν η γερμανική μπάντα Can.

Περιμένατε ότι θα γίνετε γνωστοί;
Δεν νομίζω ότι είμαστε τόσο γνωστοί ακόμη, αλλά κατά κάποιον τρόπο είχα ένα συναίσθημα ότι θα γίνει. Όσον αφορά το είδος που αντιπροσωπεύουμε, τη μουσική μπάντας, τα πράγματα είναι λίγο βαρετά για να είμαι ειλικρινής. Γουστάρουμε περισσότερο αυτά που συμβαίνουν στο Café Oto. Το μέρος εστιάζει περισσότερο σε συναυλίες free jazz, αυτοσχεδιασμού και πιο πειραματικά πράγματα, τα οποία μας εμπνέουν πάρα πολύ και τα βρίσκουμε καταπληκτικά.

140124BoNingen_0006

Και τι γίνεται στην Ιαπωνία μουσικά;
Ζούμε στο Λονδίνο δεν ξέρω πολλά για την σκηνή της Ιαπωνίας. Το μόνο που ξέρω είναι ότι υπάρχει μια πιο ανεξάρτητη μουσική σκηνή αυτή τη στιγμή στην περιοχή που λέγεται Koenji στο Τόκυο, αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν διάφορες μουσικές σκηνές σε πολλά μέρη σε όλη την Ιαπωνία.

Νοιώθετε ότι ακολουθείτε την παράδοση προηγούμενων ιαπωνικών συγκροτημάτων;
Σε μερικά σημεία ίσως ναι, αλλά όχι ηχητικά.

Τι σας λείπει περισσότερο από την Ιαπωνία;
Το φαγητό χωρίς αμφιβολία

Ποιο ήταν το πιο τρελό πράγμα που σας συνέβη κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας;
Ο Monchan άρχισε να σκαρφαλώνει σε ένα ικρίωμα όταν παίζαμε στην μεγάλη σκηνή του Offset Festival στην Αγγλία. Φοβηθήκαμε!

Ο Taigen τραγουδάει στα γιαπωνέζικα. Σκεφτήκατε ποτέ ότι η γλώσσα θα αποτελέσει εμπόδιο σε ένα κατά βάση αγγλόφωνο κοινό;
Παίζω κιθάρα, οπότε δεν μπορώ να πω πολλά όσον αφορά το τραγούδι, αλλά θυμάμαι ότι όταν είχαμε ξεκινήσει την μπάντα ο Taigen έλεγε ότι αισθανόταν λίγο παράξενα αλλά σιγά-σιγά άρχισε να το συνηθίζει και να το θεωρεί λογικό. Το κοινό δεν καταλαβαίνει τους στίχους φυσικά, και έτσι μπορεί να αποδώσει τις λέξεις σαν μέρος του ήχου που παίζουμε.

Ποιες είναι οι κυριότερες διαφορές του ευρωπαϊκού κοινού από του ιαπωνικό;
Το κοινό στην Ιαπωνία είναι πιο ευγενικό, πιστεύω. Γίνεται χαμός, αλλά ανάμεσα στα κομμάτια συνήθως επικρατεί ησυχία. Ίσως επειδή τους ενδιαφέρει να ακούσουν πιο προσεκτικά αυτά που ο τραγουδιστής λέει. Το ευρωπαϊκό κοινό είναι πιο άμεσο για μένα. Κυρίως ξεσαλώνουν και χορεύουν, προσπαθώντας να διασκεδάσουν και να απολαύσουν την ατμόσφαιρα.

Πιστεύεις ότι θα ήσουν σε συγκρότημα αν ζούσες ακόμη στην Ιαπωνία;
Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ, αλλά μάλλον όχι.

Τι να περιμένουμε από το νέο σας άλμπουμ;
Υπάρχουν σίγουρα νέα στοιχεία στα τραγούδια. Αφιερώσαμε περισσότερο χρόνο στην σύνθεση αυτή τη φορά. Είναι ακόμη σκληρός και γεμάτος ο ήχος αλλά με ποικίλους τρόπους και ακόμη περισσότερο πιασάρικος.

5 άλμπουμ που άκουσες τελευταία και σου άρεσαν;
Έχω προλάβει να ακούσω μόνο 4…
Seaworthy «Map In Hand»
Julia Holter «Loud City Song»
Domingo Cura «Tiempo De Percusion: An Anthology, 1971-77»
Reet Hendrikson «Reet»

O Υuki είναι ενθουσιασμένος που το τρίτο τους άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 12 Μαΐου. Έχει τίτλο “III”.

Κείμενο: Μαρία Παππά