ktiria-11

Ο Κτίρια τη Νύχτα μεγαλώνοντας πετάει πράγματα. Πετάει τις άχρηστες συγχορδίες,  πετάει τους μείκτες, τους ενισχυτές και τα μικρόφωνα. Πετάει κάθε τι περιττό σε μια διαδικασία αναζήτησης της ουσίας. Στο τέλος αυτής, με λίγα απογυμνωμένα κομμάτια στα χέρια του, προσφέρει στο ακροατήριό το απόσταγμα ενός δουλεμένου ήχου, σαν αληθινός χειρώνακτας. Λίγο πριν την παρουσίαση του νέου του δίσκου, που όπως μας εξομολογήθηκε, θέλει να την κάνει ακουστικά, χωρίς μικρόφωνο, τον συναντήσαμε στα Εξάρχεια, κάναμε μαζί του μια μεγάλη βόλτα και καταλήξαμε στο διαμέρισμά του, όπου σχεδίασε στο χέρι τα εξώφυλλα από το νέο του CD.  Ο νέος του δίσκος ανθολογεί μουσικά 22 ποίηματα του Μίλτου Σαχτούρη.

«Όταν γράφεις εσύ τους στίχους και τη μουσική στα κομμάτια σου, έχεις μια ελευθερία που μπορεί να σε χαώσει. Η απειρία επιλογών σε οδηγεί σε αυτό που έλεγε ο Σαββόπουλος, ότι ‘μου φέρνουν ζάλη οι συγχορδίες και ημικρανία οι ομοιοκαταληξίες’. Γι’ αυτό και η μελοποίηση των ποιημάτων του Σαχτούρη ήταν για μένα κάτι πολύ ανακουφιστικό, σαν θεραπεία, αφού δεν είχα ‘το δικαίωμα’ να πειράξω ούτε λέξη του κειμένου. Κάθε ποίημα έχει τον δικό του ρυθμό, τους χρωματισμούς του. Κι αν διαβάσεις την ποίηση σε πολυτονικό, με μακρές και βραχείες συλλαβές, μπορείς να καταλάβεις ακόμα καλύτερα τον εσωτερικό ρυθμό του κειμένου. Κάπως έτσι μελοποίησα τον Σαχτούρη, λαμβάνοντας υπόψη κάθε λέξη του και σημείο στίξης. Αυτός είναι και ο λόγος που μου αρέσει ο «Καρυωτάκης και το «Σαμποτάζ» της Πλάτωνος. Δεν μου αρέσουν οι μελοποιήσεις που ξεκοιλιάζονται τα ποιήματα για να πάρουν το καλούπι του τραγουδιού, να γίνουν κουπλέ-ρεφρέν».

ktiria-05ktiria th nyxta-02

«Μεγαλώσαμε με την εικόνα των ποιητών να βγάζει κάτι σοβαροφανές, που το έβλεπες απ’ τις συνεντεύξεις τους μέχρι τις απαγγελίες που έκαναν οι ίδιοι στα ποιήματά τους. Δεν την πάλευα που τους άκουγα να τα διαβάζουν με τέτοιο στόμφο. Όταν, όμως, άκουσα τον Σαχτούρη μού φάνηκε διαφορετικός, είχε ένα προσωπικό υπερρεαλιστικό σύμπαν. Μου άρεσε που οι λέξεις του, ακόμα και στα πρώτα του ποιήματα, δεν παρέπεμπαν σε λεξιλόγιο μιας άλλης εποχής, ήταν σύγχρονες ή μάλλον άχρονες».

«Στον δίσκο του Σαχτούρη, χρησιμοποίησα μόνο κλασική και ακουστική κιθάρα. Αυτό ίσως παλιότερα να μην το τολμούσα, γιατί υπάρχει η αντίληψη ότι ‘ακουστικά όργανα συν ελληνικός στίχος ίσον έντεχνο’. Σκατά δηλαδή. Όταν πρωτοξεκινάει κάποιος, ίσως ασυνείδητα σνομπάρει κάποια ‘βεβαρυμμένα’ μουσικά σχήματα για να μην ταυτιστεί με αυτά, αλλά και για να βρει τον δικό του ήχο. Για μένα, πλέον, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να βγάλω κάτι, χωρίς να με ενδιαφέρουν αυτοί οι παραλληλισμοί. Το έκανα κιόλας επειδή θέλω σε κάθε άλμπουμ να φτιάχνω κάτι διαφορετικό».

Με αφορμή το ποίημα ‘ο Στρατιώτης Ποιητής’ του Σαχτούρη, συζητήσαμε με τον Κτίρια τη Νύχτα, για τις ευθύνες του μουσικού σήμερα. «Προσωπικά, έχω αυτή την αίσθηση ευθύνης που αποδίδει ο Σαχτούρης στον καλλιτέχνη, ως κάποιος που μπορεί να παράξει κάτι απτό και να το προσφέρει στον κόσμο, όπως ακριβώς ο φούρναρης φτιάχνει ψωμί. Πολλές φορές, μου δίνει δύναμη για να ανέβω στη σκηνή αυτή η σκέψη, ότι τα τραγούδια μου είναι κάτι που μπορεί να παραχθεί μόνο από μένα κι ίσως υπάρχουν άνθρωποι που τα περιμένουν, όπως κάποιος θέλει ένα ψωμί φτιαγμένο με συγκεκριμένη συνταγή. Ήταν μια εποχή, που δεν δημοσίευα κομμάτια μου, γιατί έβλεπα πόση πληροφορία υπήρχε και δεν ήθελα να συνεισφέρω κι εγώ στο χάος. Όμως, κάποια στιγμή, μια φίλη μου είπε ότι είμαι ‘σνομπ’, επειδή κρατάω τα κομμάτια για τον εαυτό μου. Κι έτσι, μάζεψα όσα είχα και τα ανέβασα -αυτό ήταν το άλμπουμ “loop loop”. Βλέποντας ότι υπήρχε πολύς κόσμος που του άρεσε, σκέφτηκα ότι εφόσον φτιάχνω κάτι που μπορεί να κάνει καλό σε κάποιους, γιατί να μην το μοιράζομαι. Οπότε, όλο αυτό έχει και ευθύνη, αλλά μου δίνει και ενέργεια να συνεχίσω να φροντίζω ό,τι φτιάχνω».

ktiria-07ktiria-06ktiria-04

«Είναι δεδομένο ότι έχει αλλάξει ο τρόπος που ακούμε μουσική. Ακούμε πιο γρήγορα, ακούμε πιο πολλή μουσική. Δεν είμαι από τους νοσταλγούς των βινυλίων και των κασετών. Σίγουρα, η όψη τους και μόνο σε πάει σε παλαιότερες εποχές, που μπορεί κάποιοι να τις εξιδανικεύουν, αλλά η αλήθεια είναι πως, ποτέ δεν γούσταρα που μετά από εκατό φορές η κασέτα άρχιζε να μπουκώνει, ή όταν τη μάσαγε το κασετόφωνο ή κοβόταν το κομμάτι στο τέλος της πλευράς».

«Κάτι άλλο που έχει αλλάξει με τα χρόνια είναι η αίσθηση που αποκομίζουμε από τα live. Θυμάμαι τα πρώτα που πήγα, στους RAMONES και στις ΤΡΥΠΕΣ, αρχές 90s. Για χρόνια ένιωθα ότι ήταν τα καλύτερα live που είδα ποτέ. Έτυχε πρόσφατα να δω στο YouTube ένα live από ΤΡΥΠΕΣ από τότε και συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν τελικά περισσότερο συγκλονιστικό από πολλά που γίνονται και σήμερα. Ίσως το ένιωθα αυτό επειδή τότε τα live γίνονταν πιο σπάνια κι αυτή η δίψα έκανε πιο έντονη την εμπειρία και σου έδινε την αίσθηση του κοινού βιώματος με τους άλλους ακροατές. Σήμερα νιώθω ότι τα live, ακόμα και σε ένα κατάμεστο μέρος, είναι μια μοναχική ακρόαση. Δεν μοιράζεσαι κάτι με τον δίπλα σου. Ίσως αυτό να είναι απόρροια στο ότι γενικά έχει αλλάξει ο τρόπος που έρχεσαι σε επαφή με τον άλλο. Ας πούμε, παλιά έβγαινες και φλέρταρες με έναν παντελώς άγνωστο, ενώ σήμερα αυτό μπορεί να φαίνεται λίγο περίεργο, πρέπει να είστε πρώτα φίλοι στο facebook ή να έχετε κοινούς φίλους εκεί».

«Ο Σαχτούρης έχει στα ποιήματα σκληρές εικόνες πολέμου. Η δικιά μου γενιά στην Ελλάδα είναι τυχερή που δεν έχει τέτοια βιώματα. Βέβαια, ο ‘πόλεμος’, με την έννοια της σύγκρουσης, υπάρχει παντού γύρω μας. Τον βλέπεις ακόμα και στα social media, όπου ο καθένας είναι έτοιμος να επιτεθεί στον άλλο, να πάρει θέση σε στρατόπεδα. Όμως, αυτή η συσπείρωση δεν έχει κάτι στιβαρό, διότι την ταυτότητά σου πρέπει να τη βρίσκεις με βάση αυτό που πιστεύεις κι όχι με βάση το ποιον έχεις κάθε φορά απέναντί σου. Βλέπω ανθρώπους να καταναλώνουν τόση ενέργεια για να πουν ή να προβάλλουν κάτι κακό και σκέφτομαι, γιατί να μην την επενδύσεις στο να ανακαλύψεις ή να προτείνεις κάτι καλό; Εξάλλου, είναι τόσο σκατά τα πράγματα γύρω μας, που είναι πολύ εύκολο να βρεις με κάποιον κοινά στοιχεία στο τι σε ενοχλεί και κάπως έτσι να νιώθεις πως κάτι σε ενώνει με αυτόν. Αλλά η επαφή αυτή είναι επιδερμική. Αυτό που κάνει πιο ισχυρούς τους δεσμούς μεταξύ μας είναι αυτά που μας αρέσουν στη ζωή. Είναι ωραίο να βρίσκεις τι μας ενώνει σαν ανθρώπους και να κάνεις την ζωή του άλλου πιο εύκολη. Όσο μεγαλώνω, αυτό σκέφτομαι. Ν’ αφήνω τα περιττά και να κοιτάω να βρω τους ανθρώπους».

ktiria-02 ktiria-01ktiria-09

Αυτό το διάστημα ο Κτίρια τη Νύχτα ηχογραφεί τον επόμενό του δίσκο και ετοιμάζει τα live του με τον The Boy, ως ‘ΑΓΟΡΙ ΓΙΩΡΓΟΣ’. 

Το άλμπουμ «ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ» θα κυκλοφορήσει σε 70 αριθμημένα αντίτυπα, καθένα με μοναδικό εξώφυλλο, την Κυριακή 29/03, στην επέτειο των δέκα χρόνων από τον θάνατο του ποιητή. Την ίδια μέρα θα γίνει και η παρουσίαση του άλμπουμ. Λεπτομέριες στο fb event:

https://www.facebook.com/events/1048234735193257/

www.facebook.com/enoikos

www.buildingsatnight.com