Η παράσταση αναφέρεται στη ζωή της Delia Derbyshire, πρωτοπόρο της ηλεκτρονικής μουσικής και του ήχου, η οποία μέσα από την έρευνα και τον πειραματισμό άνοιξε το δρόμο σε μεταγενέστερους μουσικούς της ηλεκτρονικής μουσικής. Η ίδια έζησε μία ζωή γεμάτη αναζήτηση και αμφισβήτηση.

Η Delia Derbyshire ασχολήθηκε με την ηλεκτρονική μουσική πριν ακόμη βγουν οι υπολογιστές. Από το 1963 εργάστηκε στο στούντιο παραγωγής ήχων του BBC. Είχε έφεση στα μαθηματικά και στη μουσική και στο τμήμα του BBC ένιωσε ότι μπορούσε να εξελίξει τις ικανότητές της. Η αξία της ως δημιουργός δεν εκτιμήθηκε ποτέ, γιατί το BBC τη θεωρούσε ηχολήπτη ή βοηθητικό προσωπικό και όχι μουσικό. Η πρώτη της δουλειά ήταν η μουσική για τη σειρά Dr Who. Η ατυχία που είχε να μην αναγνωρίζεται η δουλειά της όσο της άξιζε, την έκανε να αηδιάσει με το σύστημα και μετά από μία δεκαετία εγκατέλειψε το BBC. Σταμάτησε να ασχολείται με το κομμάτι του ήχου και κύλισε στον αλκοολισμό. Χωρίς να το ξέρει είχε ανοίξει έναν σπουδαίο δρόμο για τη νέα γενιά μουσικών ηλεκτρονικής μουσικής. Το 2000 την πλησίασε ένας μουσικός της γενιάς του Aphex Twin και την έπεισε να ξαναμπεί στο κομμάτι της δημιουργίας. Ξεκίνησαν να δουλεύουν, αλλά δυστυχώς πέθανε το 2004 από κύρωση του ύπατος. Τουλάχιστον είχε την τύχη να καταλάβει ότι η δουλειά της αναγνωρίζεται, κάτι πολύ σημαντικό για την προσωπική της επιβεβαίωση και ικανοποίηση.

Violette Louise 10

Η Delia Derbyshire, ήταν ένας άνθρωπος πολύ elegant. Κυκλοφορούσε με ένα τεράστιο καπέλο και μπέρτα. Ήταν εκκεντρική και πολύ ευγενική. Είχε το συνδυασμό γλυκύτητας και αθωότητας μαζί με κάτι απόμακρο. Ήταν πάρα πολύ όμορφη γυναίκα και είχε ερωτικές περιπέτειες και με γυναίκες και με άντρες, την ήθελαν όλοι, ήταν πάρα πολύ ερωτική. Στα πάρτι που πήγαινε ήταν μονίμως με ένα ποτό στο χέρι, αλλά δεν την πλησίαζαν εύκολα. Ήταν πάντα στο επίκεντρο, αλλά παράλληλα ήταν στη δική της πιο εσωτερική φάση. Ήταν πολύ δοτική αλλά είχε και ένα κομμάτι μοναχικότητας και ευαισθησίας. Ο συνδυασμός ήταν λίγο περίεργος. Ήταν γλυκιά και καλή, αλλά όταν νευρίαζε της γύριζε το μάτι ανάποδα. Συνδύαζε πολλά διαφορετικά στοιχεία και άργησε να βρει έναν σύντροφο. Μετά από κάποια χρόνια συμβίωσης, μετακόμισε στο διπλανό διαμέρισμα γιατί δεν άντεχε άλλο. Το σπίτι τους είχε γίνει αχούρι, η ίδια πίστευε ότι το καθάρισμα ήταν χάσιμο χρόνου.

Συναντήσαμε τη Λουίζα Κωστούλα, τη δημιουργό της πολύ ιδιαίτερης παράστασης και μας μίλησε για τη δημιουργία, για τις ανθρώπινες σχέσεις και τον έρωτα.

Γιατί επέλεξες αυτό το θέμα για την παράσταση;
Ήθελα να μιλήσω για τις χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που λειτουργούν στην έρευνα, ανοίγουν νέους δρόμους και στην εποχή τους δεν αναγνωρίζονται. Η Delia Derbyshire έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σαν περίπτωση γιατί αν είχε γεννηθεί 20 χρόνια πριν θα ήταν με τους avant garde συνθέτες όπως ο Stockhausen και αν είχε γεννηθεί 15 μετά με τους Beatles, θα είχε γίνει ένα ποπ είδωλο. Αυτή ήταν κάπου στην μέση γι’ αυτό και η νεότερη γενιά πήρε από αυτήν. Ήταν σπουδαίος άνθρωπος και τώρα μετά θάνατον αναγνωρίζεται όλη η δουλειά της και η επιρροή της. Το BBC σκέφτεται να της απονείμει τα δικαιώματα τα οποία θα πάρει ο σύντροφός της, σαν κληρονομιά.

Violette Louise 07

Πώς στήσατε την παράσταση;
Ασχολούμαι με την ηλεκτρονική μουσική στην σύγχρονη εκδοχή της και έκανα μία προσωπική έρευνα, ήθελα να μάθω πώς ξεκίνησε όλο αυτό. Ήθελα να μάθω για την αναλογική μουσική, τα μαγνητόφωνα, τις γεννήτριες… Τα μέσα τότε ήταν πολύ πρωτόγονα, με αποτέλεσμα να απαιτείται πάρα πολύς χρόνος και πολλή δουλειά. Τα πάντα γίνονταν χειρωνακτικά με ταινίες που έπρεπε να κολληθούν, να αλλάξουν οι ταχύτητες. Για να καταλάβεις, ένα σποτάκι του ενός λεπτού έπαιρνε μία εβδομάδα για να γίνει. Το καλό όμως είναι ότι εκείνη την εποχή ήξεραν πραγματικά τι είναι ο ήχος και αυτό είναι μαγικό. Εμείς σήμερα ξέρουμε να χειριζόμαστε προγράμματα σε υπολογιστές, αλλά δεν έχουμε καταλάβει ότι ο ήχος είναι ηλεκτρισμός και ότι όλα ξεκίνησαν από ένα μεγάφωνο. Από την άλλη είναι η Delia που είχε μία ζωή δραματική και οδηγήθηκε σε αυτό από την ποιότητα του χαρακτήρα της. Εγώ την παρουσιάζω όχι σαν τη νίκη του συστήματος, αλλά το αποτέλεσμα της νίκης του συστήματος σε έναν άνθρωπο δημιουργικό. Έχουμε αναλογικά συνθεσάιζερ της εποχής εκείνης, μαγνητόφωνα, και μάθαμε όλη την τεχνογνωσία. Εντάξει, δεν γίνονται όλα real time. Αλλά κάποιες λειτουργίες, ο ήχος από τα σινθεσάιζερ γίνονται με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο. Ηρθαμε σε επαφή με συλλέκτες αλλά και με κατασκευαστές σύγχρονους και σιγά-σιγά φτιάξαμε έναν κόσμο που δεν ξέραμε.

Τι κοινό βρίσκεις με τη Delia;
Τα προβλήματα που αντιμετώπισε επειδή δεν ακολούθησε τους εμπορικούς νόμους, το έχω αντιμετωπίσει κι εγώ και θα το αντιμετωπίσω και όχι μόνο εγώ και πολύ άλλοι άνθρωποι. Πρέπει να έχεις μεγάλη υπομονή και επιμονή. Στην πρώτη μου παράσταση ήμασταν 3 άτομα. Τώρα, όμως, βλέποντας ότι έρχεται κόσμος που παίρνει πράγματα σε πολλαπλά επίπεδα, παίρνω χαρά. Πολλές φορές έχω σκεφτεί να τα παρατήσω ή να κάνω έναν Τσέχωφ, αλλά είπα όχι. Κάποια πράγματα που θέλεις να τα δουλέψεις πιο ουσιαστικά, ερευνητικά, χρειάζεσαι κάποιον χρόνο για να ωριμάσει η δουλειά σου αλλά και για να βρεις το κοινό σου.

Γιατί ασχολείσαι με το θέατρο;
Έχω περάσει από διάφορες τέχνες, ξεκίνησα σαν μουσικός, ασχολήθηκα με την υποκριτική, το θέατρο και απλά πάντα κάτι μου έλειπε. Kαι αποφάσισα να μαζέψω τις γνώσεις που είχα από τους διάφορους τομείς. και ξεκίνησα δειλά-δειλά πριν από τρία χρόνια με σκοπό να συνδυάσω τη μουσική, το θέατρο και το κείμενο. Γίνεται μία σύνθεση, κι όλα αυτά τα χρησιμοποιώ εξίσου δραματουργικά. αυτό το σύνολο πραγμάτων το αποκαλώ μουσικοθεατρική σύνθεση ή μουσικά ηχοτοπία. Θα με ενδιέφερε να εξελίξω τον ήχο στις δουλειές μου στο μέλλον. Kάτι σαν μοντέρνο είδος όπερας.

Στις παραστάσεις σου ασχολείσαι με τις ανθρώπινες σχέσεις. Τι έχεις παρατηρήσει;
Παρόλη τη διαφορετικότητά μας έχουμε πολλά κοινά στοιχεία, συμπεριφορές αντιδράσεις, συναισθήματα. Το καταλαβαίνω αυτό κι από τους θεατές. Είναι άνθρωποι που φαινομενικά δεν έχουν κανένα κοινό μεταξύ τους και παρόλα αυτά παρατηρούν και μιλάνε για τα ίδια πράγματα. Αν το καταλαβαίναμε θα υπήρχε κατανόηση, καλύτερη επικοινωνία. Είναι τραγικό να νομίζουμε ότι είμαστε μόνοι μας, ενώ δεν είμαστε. Η τέχνη θα μπορούσε να λειτουργήσει για τη δημιουργία μίας κοινής αντίληψης.

Στις ερωτικές σχέσεις;
Οι ουσιαστικές σχέσεις δεν είναι πολλές. Οι άνθρωποι φοβούνται να κάνουν σχέση, αλλά και να μείνουν μόνοι τους. Μένουνε με ανθρώπους που τους βολεύουν ή σε πρακτικό ή σε συναισθηματικό επίπεδο. Θέλουν να νιώθουν ασφάλεια. Στο μεγάλο έρωτα ή στην ουσιαστική σχέση έχεις δύο επιλογές, να βουτήξεις μέσα στη λίμνη ή να πεις Παναγία μου και να το βάλεις στα πόδια. Πολλοί λένε ‘έχω που έχω τα προβλήματα μου, γιατί να μπω σε κάτι που μπορεί να φάω τα μούτρα μου και να πληγωθώ’. Βλέπω ότι οι σύντροφοι επιλέγονται για παράξενους λόγους. Για να ξέρεις τι θέλεις από έναν άνθρωπο, πρέπει πρώτα να ξέρεις τι θέλεις από τον εαυτό σου. Πού βαδίζεις πού πατάς, τι θέλεις. Είμαστε άνθρωποι χαμένοι που δεν ξέρουν τι θέλουν, έχουν απαιτήσεις από τον άλλον χωρίς κανένα λόγο. Όσοι βέβαια είναι δυνατοί και έχουν τα κότσια κάνουν ουσιαστικές σχέσεις και περνάνε καλά. Πρέπει να έχεις κότσια σε αυτή τη ζωή, δεν έχουμε και τίποτα άλλο. Να έχεις ψυχική και σωματική υγεία και να μην το βάζεις κάτω.

Violette Louise 05

Ο έρωτας τι είναι για σένα;
Ο έρωτας είναι η αγάπη, όχι μόνο το πάθος. Η ερωτική αγάπη που λέω εγώ, είναι πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Όχι μόνο το πάθος με την έννοια γουστάρω. Ο έρωτας είναι όταν με ενδιαφέρει ο άλλος σαν σύνολο, σαν εικόνα και σαν συμπεριφορά. Επίσης, έρωτας χωρίς φροντίδα και έννοια για τον άλλον δεν υπάρχει. Έχει κάπως αλλοτριωθεί η έννοια του έρωτα, έχει να κάνει με το γουστάρω, με το σεξουαλικό, με το πάθος, την εμμονή. Αυτά για μένα αυτά είναι σεξουαλικά και όχι ερωτικά. Ο έρωτας έχει να κάνει με το να προσπαθώ να νιώσω τον άλλον σαν σύνολο και να αφήνεσαι. Ατάκες του τύπου εγώ δεν αλλάζω για κανέναν μου φαίνονται αηδία. Αν κάτι σημαντικό έχει ο έρωτας είναι η δυνατότητα του να αναμορφώνει και να σε αλλάζει, έστω και προσωρινά και αν δεν γίνει έστω αυτό, τότε άστο καλύτερα.

Violette Louise 03

Το Σάββατο 24.5 στις 21.30-22.15 μ.μ. θα εμφανιστεί στο six d.o.g.s στο τρίτο φεστιβάλ πολλής μουσικής.

http://youtu.be/K6pTdzt7BiI

http://youtu.be/O_zsqO3oLkM

http://www.violetlouise.com

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος