sonik_DSC2683

Οδός Κολωνού. Ανάμεσα στην Ομόνοια και το Μεταξουργείο,  μέσα στην κίνηση, τις  κόρνες των αυτοκινήτων και τους θορύβους της πόλης βρίσκονται τα γραφεία του περιοδικού SONIK.  Ένα περιοδικό που συνεχίζει ενεργά σε μια δύσκολη περίοδο για έντυπα μέσα και που πρόσφατα συμπλήρωσε τα 100 τεύχη, σφραγίζοντας μια πορεία στην διάρκεια μιας δεκαετίας. Είναι ένα έντυπο που έχει καταγράψει όλες τις δυνατές μουσικές στιγμές, έχει αφήσει το στίγμα του στις μουσικές σελίδες της ιστορίας και είναι ακόμη εδώ σαν ένα χρήσιμο ημερολόγιο που έχεις πάντα στην βιβλιοθήκη σου. Το SONIK πρόλαβε τις εποχές που υπήρχε κόσμος που έτρεχε στο περίπτερο για να αγοράσει το αγαπημένο του περιοδικό, ενώ το κοινό ενηλικιωνόταν και προχωρούσε ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του. Όμως η εποχή άλλαξε, το ίντερνετ έχει κυριεύσει και οι αναγνώστες έχουν μειωθεί. Για αυτή την νέα μετάβαση αλλά και για άλλα πολλά, όπως τι είναι ροκ σήμερα, συνομιλήσαμε με τον εκδότη του SONIK, Τάσο Βογιατζή και τον αρχισυντάκτη, Χάρη Συμβουλίδη. «Όταν βγάζεις ένα περιοδικό, σημασία έχει να ζεις στην πόλη και  να ακούς τον σφυγμό της», θα μου πουν.

sonik_DSC2677sonik_DSC2755 sonik_DSC2664sonik_DSC2747

«Ξεκινήσαμε από το χώρο του ίντερνετ φτιάχνοντας το Αvopolis.gr που ήταν το πρώτο μουσικό site. Το SONIK ξεκίνησε από δύο διαφορετικές πλευρές, η μια ήταν εκ των οποίων ιντερνετική, άνθρωποι δηλαδή που δεν ήταν γνώστες του περιοδικού τύπου αλλά ήταν φαν των εντύπων. Η άλλη πλευρά ήταν οι εκδόσεις Οξύ με τις οποίες ενωθήκαμε το 2004 και καταφέραμε να ενώσουμε δύο κόσμους, επιχειρώντας να κάνουμε κάτι που πιστεύαμε ότι θα διαφέρει. Είχαμε τρία πλεονεκτήματα. Υπήρχε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που έψαχνε να βρει ένα μουσικό περιοδικό που να καλύπτει πολλά μουσικά είδη αλλά και να διαθέτει την ματιά του Αvopolis. Την αντικειμενική και την σφαιρική. Δεύτερον, υπήρχε μια μεγάλη βάση χρηστών που δεν χρειαζόσουν διαφήμιση για να τους σπρώξεις προς το περιοδικό, αφού ήδη ήταν αναγνώστες του Αvopolis και τρίτον αυτό που θέλαμε ήταν να δώσουμε στα τεύχη μια συλλεκτική αξία. Μας ρωτούν πολλοί αν είμαστε οι τελευταίοι ρομαντικοί του περιοδικού μουσικού τύπου και εμείς απαντάμε ότι το περιοδικό βγαίνει γιατί αποκτά κάποια συλλεκτική αξία, είτε με τα δώρα που θα βάλουμε είτε επειδή μπορεί να είναι επετειακό τεύχος. Σε κάθε εποχή προσπαθούσαμε να δούμε τι είναι αυτό που θα δώσει το κάτι παραπάνω ώστε να το αγοράσει κάποιος με την καρδιά του, για αυτό και προσανατολιστήκαμε στα συλλεκτικά τεύχη που θα μείνουν στις βιβλιοθήκες για πολλά χρόνια. Τώρα, για παράδειγμα, ετοιμάζουμε τεύχη που θα έχουν σχέση με το σεξ και μουσική ή για την ηλεκτρονική μουσική και την dance κουλτούρα στην Ελλάδα από όλες τις φάσεις, με τα πάρτι και τις ανάλογες μαρτυρίες. Για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε και να δούμε  το μέλλον καλύτερα έχουμε αποφασίσει ότι πρέπει να κινηθούμε σε ένα στυλ  βιβλιοπεριοδικού. Μιλάμε δηλαδή για ένα φθηνό βιβλίο γιατί  στην εποχή της κρίσης το φθηνό βιβλίο δεν έχει επηρεαστεί», λένε.

sonik_DSC2676 sonik_DSC2675 sonik_DSC2671 sonik_DSC2667

«Πάει ο κόσμος σήμερα στο περίπτερο και τι έχει αλλάξει μέσα σε αυτά τα δέκα  χρόνια στην μουσική;», τους ρωτώ. «Έχει μειωθεί αυτή η προσοχή που έδινε ο κόσμος και έχει τελειώσει το καθιερωμένο  ραντεβού του με το περίπτερο. Υπάρχουν πολλά ερεθίσματα και στην εποχή της πληροφορίας μπορεί να ακούσεις ότι κυκλοφόρησε το τάδε περιοδικό αλλά να το έχεις ήδη ξεχάσει την ίδια μέρα. Στην διάρκεια των δέκα χρόνων χρειάστηκε να ανοίξουν περισσότερο τα περιοδικά, όπως το SONIK. Ήταν πιο κοντά στην indie κουλτούρα αλλά οι ανάγκες το έφεραν έτσι ώστε η νέα γενιά να ακούει πολλά είδη μουσικής. Έπρεπε λοιπόν ο τύπος να τα συμπεριλάβει όλα αυτά. Έχει ξεπεραστεί η εποχή που είχαμε ταυτότητες. Αναγκαστικά έπρεπε να βάλεις χιπ χοπ ή τζαζ, κάτι που παλαιότερα δεν θα έκανες. Τα τείχη έπεσαν, αυτή είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια», απαντούν.

Το διαδίκτυο  έχει βοηθήσει την μουσική ή όλα έχουν γίνει πιο εύκολα; «Κάποια πράγματα έχουν γίνει πιο εύκολα αλλά το χειρότερο είναι ότι έχει χαθεί η πραγματική επαφή με την μουσική. Ακόμη και εμείς που δουλεύουμε πάνω σε αυτό, λέμε μεταξύ αστείου και σοβαρού, ότι θα δεις πως σε λίγα χρόνια θα βγαίνουν λίστες με σπουδαίους δίσκους της εποχής μας που δεν θα τους έχουμε πάρει καν χαμπάρι. Χάνεσαι μέσα στον καταιγισμό  της πληροφορίας, ο κόσμος ακούει YouTube, δεν ακούει δίσκους, ακούει τραγούδια όπως παλιά και πιθανόν να χάσεις μια πολύ καλή κυκλοφορία. Για να έχουμε μια σφαιρική άποψη για το τι κυκλοφορεί ακούμε πολλά κομμάτια σε πολύ γρήγορο χρόνο. Από εκεί και πέρα, φιλτράρουμε αυτά που ξεχωρίσαμε και αρχίζουμε να ξεκαθαρίζουμε τι αξίζει. Οι συντάκτες δεν έχουν το ίδιο άγχος με εμάς ώστε να ακούν τα πάντα για να δουν τι θα παρουσιάσουν. Ο κόσμος ζει αυτή την ευκολία και έτσι ούτε εκείνος δένεται με δίσκους. Είναι και ο λόγος που υπάρχει μια συνεχής ανακύκλωση αφού το άλμπουμ  φαίνεται πως πεθαίνει. Ακούει, ενθουσιάζεται αλλά σπάνια τα κρατά για πολύ καιρό στο mp3 του. Έχουμε ζήσει εποχές όταν πρωτοφτιάξαμε το SONIK που αναγνώστες  πήγαιναν με το περιοδικό ανά χείρας στα Metropolis και ζητούσαν κάποιον δίσκο για τον οποίο είχαμε γράψει μια καλή κριτική. Πλέον αυτό δεν υπάρχει. Μέσα σε δέκα χρόνια όλη αυτή η κουλτούρα τελείωσε. Επίσης, έχει εξαντληθεί το ενδιαφέρον των δισκογραφικών για το τι θα προβληθεί και αυτό βέβαια έχει επιφέρει μια ελευθερία. Η κατάσταση έχει πλέον αλλάξει και ο καθένας προχωρά μόνος του», υποστηρίζουν.

Μέσα στο περιοδικό όταν το αγοράσει κάποιος τι θα βρει και ποια τεύχη έχετε ξεχωρίσει; «Είναι ένα περιοδικό αφιερωματικό και στηρίζεται σε μια κεντρική ιδέα. Στο εξώφυλλο βλέπεις αυτή την ιδέα και ασχολείσαι με τις προεκτάσεις της. Προσπαθούμε να διαθέτουμε μια λοξή ματιά και σε μια εποχή κρίσης που έχουμε ανάγκη για ιστορίες, παρελθόν και μύθους έχουμε εντάξει κομμάτι που να αφορούν  κάποιους μύθους που μας αρέσουν. Φωτογραφίες σπάνιες, γεγονότα με περιγραφές που στοχεύουν να παρουσιάσουν το κλίμα της αντίστοιχης εποχής, ή πώς αντιμετωπίζαμε κάποια μουσικά είδη και πώς τα συγκρίνουμε με το σήμερα. Μαρτυρίες, ύλη, δημοσιεύματα,  συν μια προσωπική ματιά, αυτό θα διαβάσουν οι αναγνώστες».

«Έχω ξεχωρίσει το προτελευταίο τεύχος που ήταν αφιερωμένο στα seventies. Το υλικό του είναι  πρωτότυπο με σπάνιες πηγές, φωτογραφίες και δημοσιεύματα της εποχής. Όσο πιο δύσκολο είναι ένα τεύχος τόσο πιο πολύ μας αρέσει, λέει ο Τάσος ενώ ο Χάρης βγάζει από το ράφι του παρελθόντος ένα παλαιότερο τεύχος, που ήταν αφιερωμένο στα rock icons. «Μαζέψαμε σε ένα τεύχος όλους τους ανθρώπους που είχαν να πουν κάτι για την μουσική στην Ελλάδα, ήταν το πιο ενωτικό τεύχος. Λειτούργησε το SONIK ως πλατφόρμα συγκέντρωσης της μικρής αυτής κοινότητας», συμπληρώνει.

sonik_DSC2696 sonik_DSC2698 sonik_DSC2705

Τι θεωρείτε ροκ σήμερα; «Παλαιότερα ήταν πιο εύκολο να επιλέξεις μια ταμπέλα και να εγκλωβιστείς μέσα σε αυτή. Νομίζω η εποχή μας έχει αλλάξει. Από εκεί που είχαμε λίγα ερεθίσματα και προσπαθούσαμε να ενταχθούμε σε ένα κόσμο και να φαινόμαστε διαφορετικοί, παρατηρούμε ότι το σύνολο δεν ακολουθεί ένα τρόπο ζωής που θα χαρακτηριζόταν ως ροκ. Δεν ξέρω αν υπάρχει ροκ τρόπος ζωής στην νέα γενιά», απαντά ο Τάσος. Τον λόγο παίρνει ο Χάρης ο οποίος σημειώνει «ροκ τρόπο ζωής έχουν διατηρήσει κάποιοι που ακούν σύγχρονο σκληρό ήχο, ας μην το πούμε Metal και αυτοί που ακολουθούν τις punk διαδρομές. Αυτοί ναι, ακολουθούν ένα τρόπο ζωής με την παλιά έννοια. Γενικά, πάντως, σαν τρόπο σκέψης έχει πεθάνει, έχει γίνει εναλλακτικό στυλ, γενικώς και απροσδιορίστως».

Και οι δύο είναι άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν και χαίρονται που έστω και δύσκολα το SONIK είναι ακόμα στα περίπτερα και συνεχίζει την διαδρομή του. Η μουσική μπήκε  στη ζωή τους από πολύ νωρίς. Στην προηγούμενη του ζωή, όπως λέει  ο Χάρης ήταν καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν πάντα η μουσική. Μεγάλωσε σε ένα σπίτι που ακουγόταν μουσική παντού. «Ο παππούς μου άκουγε τσάμικα, η μητέρα μου λάτρευε την ξένη μουσική και ήταν σαν τις φιγούρες των ελληνικών ταινιών που άκουγαν ξένη μουσική. Ο πατέρας μου άκουγε Τσιτσάνη, Πάριο με αποτέλεσμα όλα αυτά τα διαφορετικά μουσικά ακούσματα να με διαμορφώσουν». Γιατί γύρισες πίσω, τον ρωτώ. «Υπάρχουν στιγμές στην ζωή σου, που πρέπει να πάρεις κάποιες αποφάσεις. Να βάλεις κάτω τα δεδομένα και να δεις τι θέλεις να κάνεις. Αποφάσισα λοιπόν να κυνηγήσω  το όνειρό μου. Είναι μύθος να μπορείς να ακολουθείς και τα δύο. Ή θα ήμουν ένας καλός ακαδημαϊκός αλλά χωρίς τον ελεύθερο χρόνο που χρειάζεσαι για να ακούς δίσκους ή θα έκανα αυτό που πάντα ήθελα. Βγάζω λιγότερα χρήματα από αυτά που έπαιρνα ως ακαδημαϊκός αλλά ευτύχησα περισσότερο. Ίσως ήταν μια επιλογή ροκ», αφηγείται.

sonik_DSC2709 sonik_DSC2715 sonik_DSC2717 sonik_DSC2728

Ο Τάσος όταν ξεκίνησε το Avopolis ήταν στην ηλικία των είκοσι και σπούδαζε στην ΑΣΟΕΕ. «Λάτρευα την μουσική από μικρός, ήμουν το κλασικό παιδάκι στις εκδρομές που άκουγα κασέτες με τα ακουστικά στα αυτιά, ήμουν dj σε όλα τα παιδικά πάρτι και όλο το χαρτζιλίκι έφευγε στην αγορά δίσκων. Επίσης αγαπούσα πολύ τα περιοδικά, έφτιαχνα ακόμα και αυτοσχέδια. Πέρασα από αρκετές  δυσκολίες όπως το να είσαι φαντάρος και να διατηρείς ένα site αλλά όλα εξελίχθηκαν ομαλά και το 2002 επέλεξα τι ήθελα να κάνω. Είχα τελειώσει  μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία και  θεωρήθηκε τρελό να ασχοληθώ τότε με την μουσική, αφού μιλάμε για μια περίοδο που εξηγούσες  τι είναι το ιντερνέτ. Έτσι προτίμησα να συνδυάσω και τα δύο, έφτιαξα μια εταιρεία με παροχή υπηρεσιών ίντερνετ και ταυτόχρονα μπορούσα να αναπτύξω το Avopolis. Επιστρέφοντας, θυμάμαι τα άγχη που είχα όταν ξεκινούσα και σήμερα που βλέπω τους νέους να παλεύουν για τα όνειρα τους, νομίζω ότι ο καλύτερος δρόμος είναι αυτός που θέλεις πραγματικά και όλα τα άλλα τα φέρνει ο χρόνος και η δουλειά σου. Αν δουλέψεις πάνω σε αυτό που σου αρέσει θα ανταμειφθείς αργά ή γρήγορα».

Λίγο πριν τους αφήσω να ετοιμάσουν τα επόμενα τεύχη και να σκεφτούν νέες ιδέες, τους ρωτώ τι όνειρα κάνουν  από εδώ και πέρα. «Δεν ξέρω πόσο καιρό θα υπάρχουμε ακόμα αλλά θέλουμε να φτιάξουμε τεύχη που θα μένουν στις βιβλιοθήκες και θα καταφέρνουν, όσο γίνεται, να επηρεάζουν κάποιους ανθρώπους. Γνωρίζουμε ότι όσο περνά ο χρόνος αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο αφού πολλά τα έχεις ήδη πει και ο κόσμος είναι δύσπιστος αλλά για εμάς είναι και η μεγάλη μας πρόκληση. Επίσης θα θέλαμε το περιοδικό να γίνει αφορμή για να ξανατσακώνεται ο κόσμος για την μουσική, να σου λέει πάνω στο καυγά, ναι,  αλλά το SONIK έγραψε αυτό. Είναι κάτι που λείπει σήμερα, οι άνθρωποι πλέον δεν τσακώνονται για την μουσική».

sonik_DSC2733 sonik_DSC2743sonik_DSC2692

https://www.facebook.com/pages/SONIK-Magazine-Official/343807321498