Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της  Κρήτης. Του αρέσει να γράφει παραμύθια για να υπενθυμίζει σε όλους πόσο  λατρεύει να μην μεγαλώνει, μένοντας πάντα παιδί. Με τον Βάιο Ντάφο συναντηθήκαμε στην Πλάκα και συζητήσαμε για τα παραμύθια σε μια ηλεκτρονική εποχή,  την αγάπη, τον έρωτα και για το δικό του παραμύθι, «Το Μεγάλο Εμείς». Το περιγράφει ο ίδιος καλύτερα στις σελίδες του  «Μια φορά και ένα καιρό , λοιπόν, εκεί που τριγυρνούσε στην παραλία της Φθαρμένης Αρβύλας και μελαγχολούσε κοντά στα βράχια, σε μια λακουβίτσα γεμάτη νερό, συνάντησε ένα μικρό καβουράκι, τον Κωνσταντίνο Δαγκωνιάρη. Πέρασαν παρέα την ώρα τους, πετώντας πέτρες στην θάλασσα, και στη συνέχεια το καβουράκι του διηγήθηκε την περιπέτεια που έζησε, τη σημασία του Μεγάλου Εμείς».

DSC_1314

Σε μια ηλεκτρονική εποχή, τι θέση έχουν τα παραμύθια;
Οφείλουν  να έχουν θέση  πρωταγωνιστή και να σου πω κάτι, σε αυτή την ηλεκτρονική εποχή που περιγράφεις είναι πιο εύκολο να αναδειχθεί ένα παραμύθι. Μπορεί να προβληθεί πιο πολύ αλλά το ζήτημα είναι να θέλεις να διαβάσεις, να έχεις την διάθεση, αν δεν θέλεις, δεν θα τα επιζητήσεις και ποτέ.

Ποιοι πιστεύεις ότι τα έχουν περισσότερο ανάγκη σήμερα, οι μικροί ή οι μεγάλοι;
Οι μικροί για να μάθουν να ονειρεύονται και οι μεγάλοι για να μην ξεχνούν να ονειρεύονται.

Οι νέοι σήμερα προσπαθούν να κάνουν πράξη τις επιλογές τους ή αρέσκονται στους μεγάλους συμβιβασμούς;
Είναι λίγο δίκοπο μαχαίρι αυτό, ξέρω ανθρώπους που δεν μπορούν να επιτύχουν σε αυτό που θέλουν αλλά για αντικειμενικούς λόγους, γνωρίζω άλλους που δεν προσπαθούν πολύ αλλά έχουν τύχη και τα καταφέρνουν και ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει καν να προσπαθήσουν. Οφείλουν όλοι να προσπαθούν και αυτό δεν το διαπραγματεύομαι καθόλου.

Γιατί κάποιος σήμερα να αγοράσει ένα παραμύθι;
Για να βοηθήσει μια προσπάθεια ενός νέου ανθρώπου, για να δει τι ωραία που γράφουν οι σύγχρονοι παραμυθάδες και κυρίως γιατί υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πετύχουν  τα όνειρα τους αλλά βασίζονται στις επιλογές των άλλων.  Δίνεις μια ευκαιρία στην προσπάθεια του απέναντι σου, είναι ίσως μια κίνηση καλοσύνης.

DSC_1295

Το προηγούμενο βιβλίο σου λέγεται «ένα συρτάρι παραμύθια», τι σηματοδοτεί το συρτάρι, τις πιο κρυφές μας σκέψεις;
Ακριβώς. Στο συρτάρι κρύβουμε τα πιο σημαντικά μας πράγματα, τα πιο ευάλωτα στοιχεία και εκεί σίγουρα όταν ανατρέχεις βρίσκεις πάντα κάτι. Υποσυνείδητα βέβαια πάντα  τα κουβαλάς μαζί σου, τα συναισθήματα, τους φόβους ή τις αλήθειες.

Κάτι που σου προκαλεί φόβο;
Νομίζω φοβάμαι πολύ όταν δεν συναντώ αγάπη ή καλοσύνη, είναι συναισθήματα που είναι ζωτικά για μένα και τα έχω πολύ ανάγκη. Με φοβίζουν οι άνθρωποι που δεν αγαπούν.

Γιατί το παραμύθι σου τιτλοφορείται «Το Μεγάλο Εμείς»;
‘Το Μεγάλο Εμείς’ είναι η αλληλεγγύη, όσοι σε ενθαρρύνουν και σε στηρίζουν, η αγκαλιά που μέσα σε αυτήν λειτουργείς και δημιουργείς,  είναι η ΑΓΑΠΗ και τι μπορεί να κάνει. Μπορεί να πετύχει πολλά το Μεγάλο Εμείς, κοινωνικά και προσωπικά. Πιστεύω ότι παρόλο που βλέπω μια μάχη μεταξύ του Εγώ και του Εμείς και  μέχρι τώρα νικά το Εγώ, στο τέλος το Εμείς θα πάρει την ρεβάνς. Όπως έχει πει και ο G. Chesterton   «Τα παραμύθια δεν σου λένε ότι υπάρχουν δράκοι, αλλά ότι μπορεί να νικηθούν».

DSC_1164

Γράφουμε αυτά που νιώθουμε;
Ναι, το γράψιμο είναι η ζωή μου. Το γράψιμο είναι η αλήθεια μου και το καταλαβαίνει αυτό ο αναγνώστης. Αν δεν περιέχει  συναισθήματα δεν θα βγει καλό το αποτέλεσμα, είναι παράλληλες οι πορείες σε αυτά τα δύο, τις  αλήθειες και το γράψιμο.

Τι είναι η ζωή και πότε μετεξελίσσεται σε ένα ωραίο παραμύθι;
Η ζωή είναι όλα, οι στιγμές μας. Το θέμα είναι ότι από εμάς εξαρτάται να ελαφρύνουμε την ζωή μας από αυτά που μας στενοχωρούν, να πετάξουμε ότι μας βαραίνει και να βάλουμε μαγεία στην καθημερινότητα μας. Να εκτιμούμε τα απλά, τον όμορφο καφέ, τους φίλους μας, τον έρωτα μας και μετά, ναι θα ζούμε μέσα σε ένα παραμύθι.

Τι είναι ο έρωτας;
Τα πάντα. Όταν είμαι ερωτευμένος αισθάνομαι  παντοδύναμος και μπορώ να αντιμετωπίσω το οτιδήποτε. Ερωτευμένος νιώθω  όταν ένας άνθρωπος σου βγάζει τον καλύτερο σου εαυτό, τον σκέφτεσαι συνέχεια, όταν σε κάνει να γράψεις κάτι για αυτόν. Άφησα την Καρδίτσα και ήρθα στην Αθήνα για τον μεγάλο μου έρωτα, που είναι και η αιτία για το τρίτο παραμύθι που έχω γράψει. Κάποια πράγματα στην ζωή μας είναι κολώνες. Παιδιά ερωτευτείτε, κάνει καλό.

DSC_1277

Η αληθινή αγάπη πότε επιτυγχάνεται;
Είναι το επόμενο στάδιο του έρωτα. Είναι ήσυχη, όχι θορυβώδης, είναι σαν ένα βαθύ ποτάμι, το ακούς, έχει μεγάλη δυναμική και σε οδηγεί ήρεμα στην θάλασσα.

Έχεις ανακαλύψει τι είναι η ευτυχία για σένα;
Ευτυχία είναι ο έρωτας, οι φίλοι μας, η οικογένεια μας, να μπορώ να ονειρεύομαι, να πετυχαίνω τους στόχους μου και όταν ακόμα τα πράγματα δεν πάνε καλά, να προχωρώ και να μην στενοχωριέμαι, να προσπαθώ ώστε  να συνεχίζω την πορεία μου.

Τι όνειρα κάνεις;
Θα ήθελα μετά από χρόνια, όταν ξανασυναντηθούμε και  με ρωτήσεις ‘πως  είσαι’, να σου απαντήσω ‘ευτυχισμένος’.

Σημασία έχει να θυμάσαι ή να ξεχνάς;
Να θυμάσαι τα πάντα γιατί έτσι τα βάζεις και σε μια κλίμακα. Ό,τι αξίζει το ανυψώνεις, ό,τι δεν αξίζει, παίρνεις το μάθημα σου και προχωράς. Όταν το λάβεις αυτό το μάθημα, αυτόματα θα τα έχεις τελικά ξεχάσει αυτά που δεν άξιζαν.

DSC_1306

 Μια μεγάλη νίκη και μια μεγάλη ήττα.
Ότι έχω τα βιβλία μου και ανθρώπους που με αγαπούν είναι μια νίκη. Ήττα να πω την αλήθεια δεν έχω κάποια που να με έχει στιγματίσει εκτός από θάνατο, παππούδων ή γιαγιάδων, που μιλάμε για μια συναισθηματική ήττα που σε στοιχειώνει.

Το ωραιότερο ταξίδι και μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
Πέρυσι στο Παρίσι πέρασα πολύ όμορφα. Η εικόνα που δεν θα ξεχάσω είναι ένα φιλί.

Πώς περνάς τον ελεύθερο σου χρόνο;
Βλέπω τους φίλους μου, πηγαίνω στο στέκι μου στο Χαλάνδρι, γράφω, σκέφτομαι, μιλάω στο τηλέφωνο, φαντάζομαι, ακούω μουσική, ονειροβατώ ανάμεσα στο ρεαλιστικό κόσμο και σε αυτόν, της φαντασίας. Παραμυθάς.

DSC_1153

Υπάρχει κάτι που να ανατρέχεις στην παιδική σου ηλικία και να ήταν καθοριστικό ώστε να σε οδηγήσει στο να γράφεις παραμύθια;
Πολύ ωραία ερώτηση. Υπάρχουν δύο περιστατικά που με έχουν σημαδέψει. Το ένα είναι ο δάσκαλος μου στο δημοτικό που έγραφε ποιήματα και έτσι ξεκίνησα και εγώ στην Τρίτη δημοτικού να γράφω ποιήματα. Το δεύτερο είναι όταν ήμουν πάλι μικρός, είχε γίνει κάτι πολύ όμορφο και είχα κάτσει στα γόνατα, λέγοντας ότι δεν πρέπει να ξεχάσω ποτέ πως νιώθω τώρα, ώστε όταν μεγαλώσω να το θυμάμαι. Όταν στενοχωριέμαι λοιπόν, πάντα σκέφτομαι αυτή την ανάμνηση.

Τι είναι αυτό που μας λείπει σήμερα;
Η αγάπη ως έκφραση, δεν λέμε αυτά που νιώθουμε και δεν τα διεκδικούμε. Έχουμε εσωτερικούς τοίχους στην εποχή μας, είμαστε εγκλωβισμένοι και ενώ πιθανόν  να έχουμε ένα πλούσιο συναισθηματικό κόσμο μπορεί και να μην το  μάθει κανείς, δεν φωνάζουμε τόσο, όσο χρειάζεται και δεν σπάμε τα τείχη.

Το παραμύθι του Βάϊου Ντάφου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Λυκόφως.

DSC_1289

Οι Εκδόσεις Λυκόφως και ο συγγραφέας Βάιος Ντάφος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του παραμυθιού «Το Μεγάλο Εμείς», την Πέμπτη 2 Απριλίου στις 19.00, στον πολυχώρο Αίτιον Την παρουσίαση θα κάνει η συγγραφέας Στέργια Κάββαλου ενώ ο μουσικός Γιώργος Σαμιωτάκης θα εκτελέσει στο πιάνο μουσική σύνθεση βασισμένη στο παραμύθι του Βάιου Ντάφου «Το Μεγάλο Εμείς». Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Πανταζόπουλος (Grekamag.gr). Ο πολυχώρος Αίτιον που θα φιλοξενήσει την παρουσίαση, βρίσκεται στην οδό Τζιραίων 8-10, περιοχή Μακρυγιάννη, κοντά στη στάση του μετρό Ακρόπολη.