IMG_1102

Ο Μίλτος Χατζηδάφνης γεννήθηκε το 1984 στο Ροδολίβο Σερρών. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και από το 2011 ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, σε εταιρία τροφίμων. Παράλληλα με τους αριθμούς, ωστόσο, του αρέσει να καταπιάνεται και με τις λέξεις. Έτσι αποφάσισε να γράψει το πρώτο του βιβλίο, τον «Τελευταίο ήρωα». «Για μένα ήρωας είναι όποιος αψηφά το εγώ του για κάποιον άλλο. Η ιδέα για το βιβλίο ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, με τη συγκεκριμένη απορία: Αν μπορεί να υπάρξει κάποιος ήρωας για κάποιον που τον έχει ανάγκη. Ιδίως στο πλαίσιο της σημερινής εποχής. Στην ιστορία που ξεδιπλώνεται στον «Τελευταίο Ήρωα» με ενδιέφερε να δω κατά πόσο αυτός ο ρόλος μπορεί να εναλλάσσεται. Και αυτός που κατέχει τον ρόλο του ήρωα, που γλιτώνει κάποιον άλλον από αυτό που θέλει να σωθεί, μπορεί να επωφεληθεί και ο ίδιος απ’ αυτή την ιδιότητα. Είχα γράψει ένα μικρό μέρος της αλλά δεν προχωρούσε. Όσες φορές επιχείρησα να γράψω κάτι, κατέληξε στον κάδο. Τον Αύγουστο του ’13, μετά από μακρά διάρκεια που είχα αρκεστεί στο να κρατάω σημειώσεις με ιδέες σχετικά με την ιστορία, αποφάσισα να συνεχίσω από εκεί που το είχα αφήσει, χωρίς ακόμα να έχει περάσει η ιδέα απ’ το μυαλό μου να το στείλω σε κάποιον εκδοτικό. Μου πήρε τέσσερις μήνες να το ολοκληρώσω και άλλους τόσους να κάνω διορθώσεις», λέει.

IMG_1101

Αισθάνεσαι τυχερός που την εποχή της κρίσης, μένεις στο Λονδίνο;
Δεν ξέρω αν είμαι τυχερός η όχι, είναι πάντως μια επιλογή μου. Το Λονδίνο είναι δύσκολη πόλη, μια σύγχρονη μητρόπολη και με γρήγορους ρυθμούς. Από την Ελλάδα έφυγα πριν από την κρίση, γιατί ήθελα να ζήσω στο εξωτερικό. Από μικρό παιδί που με θυμάμαι το ήθελα. Από την άλλη, κάθε φορά που έρχομαι στην Ελλάδα είτε για διακοπές είτε για κάποια δουλειά, όταν είναι η ώρα να γυρίσω πίσω, πάντα με πιάνει μια μελαγχολία.

Γεννήθηκες στο Ροδολίβος Σερρών, πες μου μια παιδική ανάμνηση που παραμένει ανεξίτηλη στο μυαλό σου;
Σίγουρα είναι πολλές. Οι σχολικές εκδρομές κάθε καλή πρώτη μέρα του μήνα που μας πήγαιναν στο λόφο του χωριού, είχαν πολύ παιχνίδι και πολλά γέλια. Επίσης, θυμάμαι τις οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές που καθόμουν μέσα στην θάλασσα με την αδερφή μου μέχρι να μελανιάσουμε.

«Οι άνθρωποι κάνουν τα ίδια πράγματα τις ίδιες ώρες», γράφεις στο βιβλίο σου «Ο Τελευταίος Ήρωας». Πώς ανακαλύπτει κανείς το νόημα της ζωής;
Με πολύ κόπο, φαντάζομαι. Επίσης, να μην επαναπαύεσαι, είναι μια καλή συνταγή. Και τα λέω αυτά, φυσικά, χωρίς να έχω βρει έστω και το παραμικρό που να απαντάει στο συγκεκριμένο ερώτημα. Για την ώρα τείνω ως προς το ότι είναι ΟΚ να μην υπάρχει κανένα απολύτως νόημα. Χωρίς να το λέω με πικρόχολη διάθεση. Ξέρω ’γω; Ας ζούμε αγαπημένοι για το λίγο που περνάμε απ’ αυτή τη ζωή. Ακόμα και αν η αγάπη δεν είναι το νόημα, σίγουρα δεν βλάπτει όποιον το πιστεύει.

IMG_1064IMG_3708 IMG_3717 IMG_20140210_175101

Ποιος είναι «Ο Τελευταίος Ήρωας» και τι σηματοδοτεί;
Για μένα ήρωας είναι όποιος αψηφά το εγώ του για κάποιον άλλο. Η ιδέα για το βιβλίο ξεκίνησε με τη συγκεκριμένη απορία. Αν μπορεί να υπάρξει κάποιος ήρωας για κάποιον που τον έχει ανάγκη. Ιδίως στο πλαίσιο της σημερινής εποχής. Στην ιστορία που ξεδιπλώνεται στον «Τελευταίο Ήρωα» με ενδιέφερε να δω κατά πόσο αυτός ο ρόλος μπορεί να εναλλάσσεται. Και αυτός που κατέχει τον ρόλο του ήρωα, που γλιτώνει κάποιον άλλον από αυτό που θέλει να σωθεί, μπορεί να επωφεληθεί και ο ίδιος απ’ αυτή την ιδιότητα.

Τι σου αρέσει και τι όχι στο Λονδίνο;
Δεν μου αρέσουν οι τεράστιες αντιθέσεις. Έτυχε να περνάω απ’ τη Λέιστερ Σκουέαρ ένα βράδυ και είχε μια πρεμιέρα, απ’ αυτές με το κόκκινο χαλί, κόσμο να ζητωκραυγάζει τους σταρ της ταινίας και στα πέντε μέτρα, έξω απ’ το φαστφουντάδικο, βλέπεις τον άστεγο να έχει στρώσει χαρτόκουτα για να κοιμηθεί και κανείς να μην δίνει σημασία. Απ’ την άλλη μου αρέσει ότι δεν νιώθεις ξένος. Γιατί όλοι είναι ξένοι. Μ’ αρέσει η πληθώρα των επιλογών και ότι είναι μια ζωντανή πόλη. Μ’ αρέσει να περπατάω μεγάλες αποστάσεις και να ανακαλύπτω καινούργιες γειτονιές και την ποικιλομορφία της.

IMG_20141107_114838 IMG_20141019_173325

Τι είναι η συγγραφή, κάτι που γράφουμε για εμάς ή κάτι που θέλουμε να διαβάσουν οι άλλοι;
Κάτι που θέλουμε να διαβάσουν οι άλλοι. Αδιαμφισβήτητα. Πιστεύω ότι και τα εφηβικά ημερολόγια, ακόμα και αυτά με τα κλειδωμένα λουκετάκια, γράφονται με κάποιον αποδέκτη στο μυαλό αυτού που τα γράφει. Οι άνθρωποι μας αρέσει να αφήνουμε ίχνη. Απ’ τις σπηλιές μέχρι και σήμερα.

Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την φυγή στις ανθρώπινες σχέσεις;
Μάλλον είναι η εύκολη λύση. Άλλες φορές πάλι μπορεί να μαζεύονται πολλά. Είναι στη φύση μας να μην αντέχουμε. Δεν πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι και τόσο προσαρμοστικό ον. Απ’ όλο το ζωικό βασίλειο είμαστε οι μόνοι που χρειαζόμαστε ένα κανονικό σπίτι για να επιβιώσουμε, θέρμανση, ρουχισμό, εμβόλια και ούτω καθ’ εξής.

Καλοκαίρι ή χειμώνας, άνοιξη ή φθινόπωρο και γιατί;
Καλοκαίρι. Για τη θάλασσα, γιατί τρώμε έξω, τα βράδια μπορεί να καθίσουμε στο μπαλκόνι.  Γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ απ’ τη ζέστη και το εικοσιτετράωρο είναι ατέλειωτο. Άνοιξη. Γιατί μ’ αρέσει το Πάσχα και η οδήγηση με κατεβασμένα παράθυρα.

Τι σου προκαλεί φόβο;
Φόβο; Πολλά. Ο θάνατος, η αρρώστια, να χάσουν την ακεραιότητα τους αγαπημένα μου πρόσωπα. Απ’ τα πιο βατά, ανά περίσταση, αλλά κανέναν σε σημείο νεύρωσης.

Κάτι που νοσταλγείς.
Επίσης πολλά. Μικροί μεγάλοι δεν λέμε όλοι πως «εκείνα» τα χρόνια ήταν πιο ωραία, πιο απλά;

Τι είναι η ευτυχία για σένα;
Κάτι που διαρκεί λίγο. Και κάτι τόσο αυθόρμητο όσο να αποκοιμιέμαι με το τζίν μου στον καναπέ ή να νιώθω ευγνωμοσύνη για κάτι που έχω ενόσω  το έχω.

Πως ορίζεις τον έρωτα και τι θα πει αληθινή αγάπη;
Νομίζω ότι όσο ζεις έναν έρωτα δεν είσαι σε φάση να τον ορίσεις και όταν περνάει δεν θέλεις και να τον πολυθυμάσαι. Ίσως και γι ‘αυτό να έχει γλυτώσει απ’ ένα κοινά αποδεκτό ορισμό. Αν έπρεπε να πω θα έλεγα «μας πήρε και μας σήκωσε». Η αγάπη πάλι έχει πολλές εκφάνσεις. Λόγου χάριν ρωτάς για την αληθινή αγάπη. Αν δεν είναι αληθινή, δεν είναι αγάπη, είναι κάτι άλλο. Εμπεριέχει ιδιοτέλεια.

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και ποιο το ωραιότερο ταξίδι σου;
Στη Βαρκελώνη είχα περάσει πολύ ωραία.  Μου ‘χει μείνει η θέα από ψηλά, μέσα απ’ το τελεφερίκ.

IMG_20140304_183842 IMG_20140218_174355IMG_20150311_140056

Πότε έκλαψες τελευταία φορά και τι σε εξοργίζει;
Πριν λίγες μέρες.. Με εξοργίζει που μια ολόκληρη γενιά στην Ελλάδα χαραμίζει τα νιάτα της. Η κοροϊδία των πολιτικών. Η πολιτική καφενείου των πολιτών. Η έλλειψη παιδείας και ευγένειας. Η έλλειψη σεβασμού και ο τραμπουκισμός. Που στις ουρές στα λεωφορεία, πάμε να χωθούμε χωρίς να περιμένουμε τη σειρά μας, λες και που δεν θα πάμε.

Ποιο θεωρείς  το πιο ωραίο μέρος στην Ελλάδα και γιατί;
Η Σαντορίνη ήταν απ’ τα ωραιότερα μέρη που έχω επισκεφτεί. Την ξεχωρίζω για τη μοναδικότητα του τοπίου της.

Αισθάνεσαι όμορφα όταν θυμάσαι ή όταν ξεχνάς;
Όταν θυμάμαι. Τα δύσκολα δεν τα ξεχνάς ούτως ή άλλως.

Ποιο είναι το προσωπικό σου καταφύγιο και γιατί;
Η μουσική. Το διάβασμα και το γράψιμο σίγουρα αλλά δεν τα βάζω πριν τη μουσική γιατί  όταν διαβάζω και ιδίως όταν γράφω εξαφανίζονται τα πάντα γύρω μου. Την έννοια του καταφυγίου την έχω ως ένα μέρος που σε προστατεύει απ’ αυτό που θέλεις να προστατευτείς, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζεις να έχεις αντίληψη αυτού. Σαν ένα υπόστεγο που σε προστατεύει από τη βροχή αλλά συνεχίζεις να τη βλέπεις και να την ακούς. Όταν γράφω, η βροχή σταματάει να υπάρχει.

IMG_20141225_164236 IMG_20150218_113519IMG_1072

Τι όνειρα κάνεις;
Αλλάζουν από καιρό σε καιρό. Τα βασικά, πέραν του πρώτου επιπέδου επιδιώξεων που είναι και τα πιο σημαντικά, είναι να κάνω πολλά ταξίδια και να συνεχίσω να γράφω ιστορίες.

Το πρώτο μυθιστόρημα του Μίλτου Χατζηδάφνη, με τίτλο «Ο τελευταίος ήρωας» κυκλοφορεί απ’ τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

https://www.facebook.com/miltos.chatzidafnis

https://www.facebook.com/oteleytaiosiroas

https://instagram.com/_miltos_/