sma_8

RTMONE

«Στην Στέγη θα αφηγηθώ μια μικρή ιστορία με πρωταγωνιστή το βασικό χαρακτήρα που τριγυρνάει στο sketchbook μου τα χρόνια που ζω στην Αθήνα. Αυτή τη φορά έχει το ρόλο του ρακοσυλλέκτη του μέλλοντος. Όταν γιάπηδες, άριστοι χρήστες της τεχνολογίας και των start ups επιβίωσης θα αποτελούν μια νέα τάξη ανάμεσά μας. Το graffiti απ’ τα πρώτα του βήματα αγκαλιάστηκε από galleries. Έτσι και στην Ελλάδα είμαστε εξοικειωμένοι με το να βάφουμε σε εκθεσιακούς χώρους. Παρόλα αυτά είναι ιδιαιτέρως ευχάριστο να εκτιμά και να προβάλει τη δουλειά σου ένας χώρος με το πολιτιστικό βεληνεκές της Στέγης. Θεωρώ ότι αναγνωρίστηκε πλέον η αξία της street art από τους ελληνικούς φορείς επίσημα. Για έναν καλλιτέχνη το να βάφει μέσα σημαίνει ότι την επόμενη φορά που θα συλληφθεί να βανδαλίζει θα μπορεί πιο εύκολα να αποδείξει στο δικαστήριο την ιδιότητά του ως καλλιτέχνη και να αθωωθεί. Αστειεύομαι. Είναι καθαρά υποκειμενικό. Εδώ και δεκαετίες οι γκραφιτάδες συζητούν το κατά πόσον είναι ηθικό να βάφουν εντός εκθεσιακών χώρων. Τύψεις, άγχη και διαμάχες για το πλαίσιο (που άλλαξε) που θα ορίσει το πόσο αληθινός είναι ο γκραφιτάς. Την ίδια στιγμή η γη συνεχίζει να γυρίζει, οι αυτοκρατορίες ανεβαίνουν, κατεβαίνουν και η ιστορία συνεχίζει να γράφει τα δικά της. Τα έργα θα υπάρχουν στην έκθεση μέχρι το καλοκαίρι. Κατόπιν ίσως χρησιμοποιηθούν για κάποιους κοινωφελείς σκοπούς. Ακόμα δε νομίζω ότι υπάρχει πλάνο, αλλά υποψιάζομαι ότι κάτι καλό θα γίνει. Δεν τίθεται ζήτημα σβησίματος, όμως. Οι φίλοι χαίρονται, κάποιοι κακοήθεις βγάζουν χολή και κάποιοι νοήμονες διαφωνούντες με το εγχείρημα κάνουν υπέροχες ατελείωτες συζητήσεις (αυτές που δεν καταλήγεις αναγκαστικά κάπου, αλλά περνάς τέλεια). Κάθε είδους κριτικής ή αντίδρασης κάνει καλό, αρκεί να μπορείς να την αξιοποιήσεις γόνιμα».

sma_9

Apset

«Η θεματική μου για την έκθεση βασίζεται σε μια καταγραφή των στοιχείων του graffiti, γραμματοσειρών, χαρακτήρων και του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με τις επιφάνειες που χρησιμοποιούνται. Επίσης γίνεται μία συνδιαλλαγή για το πώς βλέπει ο κόσμος αυτό που κάνω και με το τι πραγματικά είναι με την αναφορά του χάσματος και του τοπίου σε μέρα-νύχτα. Η Στέγη σίγουρα έχει μια βαρύτητα και ένα κύρος στο χώρο των πολιτιστικών και έχει δώσει βήμα σε πολλούς νέους καλλιτέχνες.Όσον αφορά το graffiti, είναι ένα αυθύπαρκτο και ιδιαίτερο κομμάτι με δική του λειτουργία και φιλοσοφία. Είναι ευχάριστο να μπαίνει ο κόσμος σε διαδικασία μελέτης, αν και προβλέπεται να βιώσεις την κατάσταση για να κατανοήσεις πλήρως. Έχει ενδιαφέρον να επικοινωνείς και να συνεργάζεσαι με ανθρώπους διαφορετικής λογικής και χώρου. Όταν βάφεις μέσα αλλάζει η επιφάνεια, τα μεγέθη, ο αέρας, η διαδραστικότητα και η άμεση επαφή με τον κόσμο και τις περισσότερες φορές οι θεματολογίες που μπαίνουν σε πλαίσια χώρου και ύφους. Στην προκειμένη ήθελα απλά να φέρω τη λογική αυτή από έξω μέσα, χρησιμοποιώντας αρκετά στοιχεία ενταγμένα σε μια τοιχογραφία. Ό,τι και να κάνεις, πάντα θα υπάρχουν σχολιαστές κακοπροαίρετοι ή μη. Δεν με αφορούν αυτά τα σχόλια, θα ακούσω σίγουρα όμως τις γνώμες αυτών που σέβομαι και εκτιμώ. Γενικότερα κοιτάω τη δουλειά μου και προσπαθώ να την κάνω όσο καλύτερα μπορώ. Οι παρέες και οι φίλοι μου ξέρουν καλά ποιός είμαι, τι κάνω και πώς λειτουργώ τόσα χρόνια, σέβονται και στηρίζουν τις επιλογές μου. Οι φίλοι θα κάνουν το καλύτερο για εμένα και προσπαθώ να κάνω το ίδιο και γι’ αυτούς. Όσον αφορά τη δουλειά μου νομίζω πως ξέρω καλύτερα απ’ τον καθέν ,τι να φιλτράρω, τι να αφήσω και τι να κρατήσω για να εξελιχθώ και σίγουρα αυτό δεν σημαίνει πως θα έχω πάντα δίκιο».

sma_10

WD

«Θα παρουσιάσω ένα έργο εμπνευσμένο από την ταινία Κουρδιστό πορτοκάλι του Κιούμπρικ. Η κρατική βία ως μέσο χειραγώγησης, ελέγχου και εξόντωσης. Εξόντωσης όχι μόνο κοινωνικής, αλλά και φυσικής. Είναι λίγο παράξενο να βάφεις σε έναν κυριλέ χώρο όπως είναι αυτός της Στέγης. Ενδιαφέρουσα εμπειρία και το ευχαριστηθήκαμε νομίζω, είχε πλάκα! Το να βάφεις μέσα, είναι μια in vitro κατάσταση. Δεν υπάρχει η ζωντάνια του δρόμου, η ανατροπή, η αλληλεπίδραση με τον κόσμο.  Είναι εκ του ασφαλούς. Μοιάζει με το αληθινό, αλλά δεν είναι. Θα δείξει αν θα σβηστούν τα έργα με το τέλος της έκθεσης ή θα μείνουν. Ο κάθε καλλιτέχνης θα κρίνει την τύχη του έργου του. Δεν θα έλεγα πως έχω δεχτεί κάποια κριτική. Γενικά τα σχόλια είναι θετικά και δε διαφοροποιούνται από αυτά που συνήθως ακούω, κάθε φορά που παίρνω μέρος σε μια έκθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζω δουλειά μου σε κλειστό χώρο και το γνωρίζουν αυτό. Οι απόψεις των φίλων, των δικών σου ανθρώπων γενικότερα, μόνο θετική επίδραση μπορούν να έχουν.
Είτε συμφωνείς, είτε διαφωνείς μαζί τους».

sma_11

Bilos

«Στη Στέγη παρουσιάζω ένα έργο σε συνεργασία με τον ΤΗΙΝΚ. Πρόκειται για ένα συνδυασμό γραμμάτων αλλά και στοιχείων που συνθέτουν ένα φανταστικό περιβάλλον. Είναι ιδιαίτερα θετικό να βάφεις σε ένα χώρο όπως η Στέγη καθώς δεν είχα λάβει μέρος σε κάτι παρόμοιο στο παρελθόν. Το γεγονός ότι μια τόσο φρέσκια ιδέα για τα δεδομένα της Ελλάδας θα υλοποιηθεί εκεί ήταν για μένα επιπλέον κίνητρο συμμετοχής. Ό,τι θα έκανες έξω τώρα το κάνεις μέσα, οπότε ουσιαστικά τίποτα δεν αλλάζει πέρα από τις συνθήκες και το κοινό που θα έχει πρόσβαση στο έργο σου. Δεν έχω ιδέα τι θα απογίνουν τα έργα. Οι επιφάνειες δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για την έκθεση οπότε η καταστροφή τους δεν θα ήταν κάτι αντίθετο με το εφήμερο στοιχείο του δρόμου. Οι περισσότερες αντιδράσεις που έχω για την συμμετοχή μου είναι θετικές, αν και σαφώς πάντα υπάρχει ο αντίλογος. Αν είσαι συνειδητοποιημένος γι’ αυτό που κάνεις, κρίνεις πόσο να υπολογίσεις την αντίδραση του καθενός. Οι φίλοι βοηθάνε».

No Respect, 40 graffiti & street artists φέρνουν την τέχνη του δρόμου στη Στέγη
11.4.14-13.7.14, Επιμέλεια έκθεσης Μαριλένα Β. Καρρά

graf_1 graf_4 graf_5 graf_6 graf_7 graf_10 graf_12 graf_14

Κείμενο: Μαρία Παππά
Φωτογραφίες: Μάνος Χρυσοβέργης