Όταν κάτι είναι larger than life, οι πρόλογοι είναι περιττοί. Στις Κούκλες γίνεται εδώ και είκοσι χρόνια ένα larger than life σόου, από το οποίο πλέον έχει περάσει αμέτρητος κόσμος. Με αφορμή τους φετινούς εορτασμούς, συναντήσαμε τη Μαριλού, την ιδιοκτήτρια του ξακουστού μαγαζιού με τρανς σόου, στο εντυπωσιακά διακοσμημένο σπίτι της . Εμβληματική φυσιογνωμία για την αθηναϊκή νύχτα, μας υποδέχθηκε και μας μίλησε με ιδιαίτερη όρεξη. Στην ίδια πολυκατοικία μένει και η Αλίκη, η νεότερη προσθήκη στο team Κούκλες, με την οποία πήγαμε μια βόλτα και απολαύσαμε το αστείρευτο χιούμορ και την ενέργειά της.

ΜΑΡΙΛΟΥ

marilou(1)

Ανοίξατε τις Κούκλες το 1994. Πώς ήταν στην αρχή τα πράγματα για το μαγαζί και πώς έχουν αλλάξει σήμερα;
Οι Κούκλες κλείνουν φέτος 20 χρόνια κι ετοιμάζουμε ένα μεγάλο πάρτι. Το ‘94 ήταν μεγάλο ρίσκο για την εποχή να ανοίξεις ένα τέτοιο μαγαζί. Εγώ πάντα είμαι υπέρ του ρίσκου. Στην αρχή ξεκινήσαμε με σόου για ένα άτομο, έκανε νούμερα μόνο η Εύα Κουμαριανού, αλλά εξελίχθηκε αλλιώς στην πορεία. Ήρθαν παιδιά, ζητούσαν οντισιόν, όσα ήταν κατάλληλα τα κρατούσαμε και πλέον έχουμε ολοκληρωμένη παράσταση. Ο κόσμος αγάπησε εξαρχής το μαγαζί και η πρώτη διάσημη που μπήκε μέσα ήταν η Μαλβίνα η οποία έγινε αμέσως θαμώνας. Το πρόγραμμα τότε γινόταν καθημερινά, 7 μέρες την εβδομάδα με το μαγαζί να είναι φίσκα.  Το θέμα είναι πώς θα σερβίρεις το προϊόν σου. Εμείς κάνουμε καλή και προσεγμένη δουλειά και όλο το team προσπαθεί να περάσει ο κόσμος καλά, λίγος ή πολύς – δεν μας ενδιαφέρει αυτό.  Να μην κοροϊδεύουμε τους πελάτες μας, να έχουμε καθαρά ποτά… Επίσης κάνουμε και επιλογή πελατών.

Έχουν διαφοροποιηθεί οι πελάτες του μαγαζιού με την πάροδο των χρόνων;
Στις αρχές, το κοινό ήταν πιο νεανικό .Τώρα βλέπεις κυρίες 60-70 ετών, οικογένειες με παιδιά, κοριτσοπαρέες να κάνουν bachelor, έχει αλλάξει το σκηνικό. Ιδιαίτερα γκέι κοινό δεν είχαμε ποτέ, πήγαιναν κυρίως στα δικά τους μαγαζιά και τότε δεν θεωρούσαν τις Κούκλες δικό τους μαγαζί. Ήταν περισσότερο μαγαζί για τις trans. Έρχονταν οι γκέι και σε εμάς, αλλά όχι για να κάτσουν και να διασκεδάσουν, κυρίως για να δουν το σόου και να φύγουν. Τώρα που είμαστε και της μόδας, αν θες, έχουμε περισσότερους γκέι. Πάντως εμένα με ευχαριστεί ιδιαίτερα που δεν υπάρχει πια το ταμπού ότι δεν μπορεί να έρθει κάποιος «καθωσπρέπει» με το παιδί του.

Η ρετσινιά του underground δηλαδή, ότι απευθύνεται σε πιο «ειδικά» γούστα.
Ναι, αυτό ακριβώς έχει χαθεί. Έρχονται σε εμάς γιατί ξέρουν πλέον ότι θα δουν μια παράσταση. Γνωρίζουν ότι αυτό που κάνουμε δεν είναι ούτε χυδαίο, ούτε πρόστυχο και όπως θα πάνε στο θέατρο, έτσι έρχονται και σε εμάς. Γι’ αυτό κι έχει περάσει και όλη η επώνυμη Αθήνα από εμάς, ενώ ο Ζαν Πολ Γκοτιέ έχει κάνει δυο Πρωτοχρονιές μαζί μας, μας έχει επισκεφθεί η Χάνα Σιγκούλα, πράγματα και θάματα.

Ποια είναι τα κριτήριά σας για να επιλέξετε τα άτομα για το σόου;
Κίνηση και καλή μίμηση. Όλα τα άλλα μαθαίνονται, δεν χρειάζεται να έχει γίνει προεργασία ή να έχουν κάνει κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν. Επίσης δεν με ενδιαφέρει η ηλικία. Είχα άνθρωπο στο σόου, 80 χρονών, χωρίς υπερβολές και ήταν top.

Εγώ αυτό που βλέπω, επίσης, είναι ότι είστε πολύ προστατευτική με στα κορίτσια.
Μα τις αγαπώ, δεν είναι συνεργάτιδες, είναι φίλες μου. Πρόκειται για φιλίες χρόνων. Δεν έχω μαζί τους σχέσεις αφεντικού-υπαλλήλου.

Επειδή οι περισσότερες όμως φαντάζομαι θα είναι εκρηκτικές προσωπικότητες, ο ανταγωνισμός δεν δημιουργεί περίεργο κλίμα;
Υπάρχει καλοπροαίρετος ανταγωνισμός. Δεν θα κάνει η μία κακό στην άλλη για να φανεί μπροστά. Ανακύπτουν φυσικά και προβλήματα, είναι δύσκολοι χαρακτήρες και μπορεί να τσακωθούν και πολύ άγρια. Την επόμενη στιγμή όμως, θα είναι αγκαλιασμένες. Μπορεί να διαφωνήσουν για τη μοιρασιά των σόου. Εκεί θα μπω στη μέση εγώ και θα προτείνω σε ποια πιστεύω ότι θα πηγαίνει καλύτερα.

Επιχειρηματικά, συναντήσατε δυσκολίες με γραφειοκρατία και άλλα σχετικά;
Στην αρχή είχα πρόβλημα στο να μου δώσουν την άδεια διότι δεν ήξεραν τι μαγαζί θα ήταν αυτό, ήταν λίγο προκατειλημμένοι. Τους χτύπησε περίεργα και το όνομα. Κάποια στιγμή ήρθε όλο το Δημοτικό Συμβούλιο για να δει το πρόγραμμα, απρόσκλητοι για να δουν τι παίζει.

Να καταλάβουν ότι δεν πρόκειται για μπουρδέλο.
Αυτό ακριβώς. Την ώρα του προγράμματος με φώναξε η υπεύθυνη του Δ.Σ., μια πανέμορφη κυρία, και μου είπε «Ελάτε αύριο να πάρετε την άδειά σας».

Πώς νιώσατε τότε; Επιτυχία;
Ήμουν σίγουρη ότι θα έπαιρνα την άδεια γιατί ήμουν σίγουρη γι’ αυτό που παρουσίαζα.

Για να φτάσετε όμως στο σημείο να είστε απόλυτα σίγουρη για τον εαυτό σας, υποθέτω ότι σε αυτό θα συνέβαλε και το παρελθόν σας. Ξέρω ότι έχετε ζήσει στο Βερολίνο.
Είχα κι άλλο μαγαζί στο Βερολίνο. Κούκλες κι εκεί, με μεγάλη επιτυχία, έπαιρνα κορίτσια από εδώ και τα ανέβαζα πάνω και το αντίστροφο, ήταν υπερβολικά κουραστικό όμως και έπρεπε να διαλέξω. Αποφάσισα να εστιάσω στο μαγαζί της Αθήνας και μετά είχα περισσότερη όρεξη, ήταν μεγαλύτερη πρόκληση για μένα. Εντωμεταξύ, το εδώ μαγαζί το άνοιξα από χαβαλέ. Είχα να έρθω Ελλάδα 25 χρόνια, ήρθα ένα καλοκαίρι, ξεμυαλίστηκα με τις φίλες κι έτσι το προχώρησα.

25 χρόνια στο Βερολίνο; Πείτε μου για τότε. Κάνατε κι εσείς σόου;
Όλη μου η ζωή ήταν στο Βερολίνο. Εγώ δεν έχω κάνει ποτέ σόου, μου αρέσει να το διοργανώνω, να επιλέγω τα νούμερα, τα κουστούμια, αυτή είναι η δική μου λόξα. Πήγα για γιορτές, έμεινα μία εβδομάδα και αποφάσισα ότι στο Βερολίνο θέλω να ζήσω. Γύρισα, ξενοίκιασα το σπίτι μου, πούλησα όλα μου τα πράγματα και επέστρεψα εκεί χωρίς να ξέρω κανέναν. Σιγά σιγά άρχισα να δικτυώνομαι. Το λατρεύω το Βερολίνο, έχω περάσει υπέροχα και συνιστώ σε όποιον δεν έχει πάει, να το ζήσει. Δεν δέχομαι ούτε Νέα Υόρκη, ούτε Λος Άντζελες, ούτε Παρίσι. Το Βερολίνο είναι πάνω από όλα.

Τι σας έκανε τόσο πολύ κλικ εκεί;
Η απόλυτη ελευθερία. Μιλάμε για ’70s, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά στην Ελλάδα τότε. Εκεί ήσουν ίδιος μαζί με όλους τους άλλους. Αυτό δεν υπάρχει ούτε σήμερα εδώ. Στο Βερολίνο, εσύ έτσι όπως είσαι αυτή τη στιγμή με το μούσι, αν απλά φοράς φουστάνι, δεσποινίδα θα σε αποκαλέσουν. Και φυσικά είναι μια πόλη κουλτούρας με ανθρώπους από όλο τον κόσμο.

Είχατε σχέση στο Βερολίνο;
Ναι, με Έλληνα για 15 χρόνια. Μια υπέροχη σχέση, αμοιβαία, με πολλή αγάπη, τσακωμούς, όλα όσα την κάνουν όμορφη ώστε να την αναπολείς ύστερα. Τώρα αν θα με ρωτούσες αν θα το ξαναέκανα θα σου έλεγα όχι, γιατί πέρασα όμορφα αλλά αν δεν ήμουν σε σχέση θα μπορούσα να είχα περάσει πολύ πιο όμορφα. Αυτά σου τρώνε ενέργεια, σε βγάζουν από το πρόγραμμα, σε πάνε πίσω, δεν έχεις τη δραστηριότητα που θες να έχεις.

Πιστεύετε ότι τα πράγματα είναι ευκολότερα για τα νέα transsexual ή transgender κορίτσια από ότι ήταν για εσάς τότε;
Σαφώς. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Εμείς τότε ξέραμε τι θέλαμε. Σήμερα τα κορίτσια δεν ξέρουν, τα έχουν βρει όλα πολύ εύκολα και δεν έχουν να παλέψουν για κάτι. Οι δικές μας εμπειρίες μας έκαναν να ξέρουμε πού πρέπει να σταθούμε, πώς πρέπει να σερβιριστούμε, γιατί όπως σερβίρεσαι έτσι αντιμετωπίζεσαι.

Δεν περνάνε όμως δύσκολα; Από την άποψη ότι οι περισσότερες θα πρέπει πιθανόν να κάνουν πεζοδρόμιο για να βγάλουν κάποια χρήματα αν δεν της στηρίζει η οικογένειά τους.
Αυτό είναι επιλογή του καθενός και ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Δεν δέχομαι με τίποτα το «με παρέσυρε η φίλη μου». Αν θέλω να παρασυρθώ θα παρασυρθώ. Παίζει ρόλο βέβαια και το πόσο δυνατός χαρακτήρας είσαι. Εγώ στάθηκα τυχερή και δεν συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες. Είμαι θρασύτατη και δεν κωλώνω όταν πρέπει. Επίσης, δεν μου αρέσει να νομίζει ο άλλος ότι με κοροϊδεύει. Μόνο όταν το θέλω.

Έχετε φτιάξει ουσιαστικές φιλικές σχέσεις; Νιώθετε μοναξιά;
Έχω πολλούς αληθινούς φίλους αλλά είμαι μοναχικό άτομο. Το ζητάω. Μπορεί να είναι είκοσι άτομα στο σπίτι μου και κάποια στιγμή να φωνάξω «κορίτσια, τέλος, σπίτια σας»!

Τα όνειρα που κάνατε τα έχετε εκπληρώσει;
Άκου τώρα πιο είναι το παράδοξο. Δεν έκανα όνειρα. Ήθελα να περνάω καλά, αυτό με ενδιέφερε. Να μη στερούμαι. Έχουν περάσει εκατομμύρια από τα χέρια μου, τα έχω ξεσκίσει και πάλι το ίδιο θα έκανα. Είμαι πέρασμα εδώ. Ό, τι κι αν έχω είναι ανώφελο. Όταν έρθει η ώρα μου, θέλω να πω ότι πέρασα όμορφα, ότι είχα μια γεμάτη ζωή. Η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή μου ήταν όταν γνώρισα στο Παρίσι τη Μάρλεν Ντίτριχ, σε μεγάλη ηλικία. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα συναντούσα αυτόν το θρύλο.

Μιλήσατε;
Βεβαίως. Είχα μια φίλη που έκανε drag show στο Βερολίνο, μεγάλη κι αυτή σε ηλικία, και ήταν φίλες με τη Μάρλεν από παλιά, πριν φύγει από Βερολίνο. Έτσι πήγαμε στο Παρίσι και τη γνώρισα. Δεν ήταν ιδιαίτερα ομιλητική, θυμάμαι ότι με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και είπε στη φίλη μου «δεν είναι όμορφη, αλλά έχει ωραίο στυλ». Αυτό το τραβάω μαζί μου σαν το καλύτερο σχόλιο. Η Μάρλεν ήταν ακριβώς αυτό που λέμε σταρ. Κι αν θες να σου πω ποια θεωρώ σταρ αναλόγου μεγέθους στην Ελλάδα, είναι η Ζωίτσα η Λάσκαρη.

 

ΑΛΙΚΗ

aliki1

Πόσο καιρό είσαι στις Κούκλες;
Τα τελευταία 3 χρόνια. Έκανα σόου παλιότερα σε ένα άλλο μαγαζί στο Κολωνάκι και κάποια στιγμή μου το πρότεινε η Μαριλού. Πήγαινα ως θαμώνας από την αρχή, διατηρούσα επαφές, είχαν κάνει βραδιά παλιότερα μόνο με Αλίκη Βουγιουκλάκη και συμμετείχα.

Σ’ αρέσει η Αλίκη;
Πάρα πολύ. Όταν ήμουν μικρή και ζούσα στην Κρήτη, από τα 14 έως τα 17 έπαιρνα το καράβι με κλεμμένα χρήματα από τη μαμά κι ερχόμουν στην Αθήνα για να τη δω. Είχα μείνει τρεις βραδιές στο δρόμο και πήγα και στις τρεις παραστάσεις στο Θέατρο Αλίκη, στην Εβίτα με τον Μπονάτσο. Μετά, στα 18 ήρθα στην Αθήνα. Ένας από τους λόγους που ήθελα να έρθω εδώ ήταν η Βουγιουκλάκη, για να μπορώ να τη βλέπω.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία της;
Η Νεράιδα και το Παλικάρι, που είναι γυρισμένη στην Κρήτη.

Μεγάλωσες στην Κρήτη λοιπόν. Πώς σου φαίνεται τώρα το νησί;
Μεγάλωσα στο Ηράκλειο. Μου φαίνεται χάλια, στις αρχές της δεκαετίας του 80 ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Υπήρχε επανάσταση τότε στους νέους, ήταν μοντέρνοι, ενημερώνονταν, τώρα πάνε πίσω, υπάρχει νεοσυντηρητισμός παρά την έλευση του ίντερνετ. Δεν ξέρω γιατί.

Πώς βίωσες τα παιδικά σου χρόνια στην Κρήτη, ως ένα παιδί διαφορετικό από τα υπόλοιπα;
Επειδή δεν υπήρχε το διαδίκτυο, δεν ήξερα τι κατάσταση επικρατεί στις άλλες πόλεις αλλά και εκτός Ελλάδας κι έτσι αυτό που ζούσα στην Κρήτη το θεωρούσα δεδομένο. Δεν είχα επαφές με άλλες τρανς, νόμιζα για αρκετό καιρό ότι η όποια καταπίεση είναι συνυφασμένη με αυτό που είμαι. Μετά που γνώρισα κόσμο και μου μίλησαν, είδα ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Έτσι, απλά περίμενα να περάσουν τα χρόνια για να φύγω. Δυσκολεύτηκα στην αρχή αλλά τα κατάφερα.

Με τους γονείς τι φάση;
Με τον πατέρα μου δεν μιλάμε από τα 16. Με τη μάνα μου και τα ξαδέρφια μου είναι όλα μια χαρά!

Πες μου για τα είδωλά σου. Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το σόου.
Από παιδί, έβλεπα τις σταρ και μετά πήγαινα και φορούσα τα ρούχα της μαμάς κι έκανα τη Σοφία Λόρεν, τη Μπριζίτ Μπαρντό, τη Βουγιουκλάκη. Από τον χώρο της μουσικής, αγόραζα με μανία κασέτες από Αλεξίου, Ραφαέλα Καρά, Boney M και Ντόνα Σάμερ.

Πότε άρχισες να ντύνεσαι;
Γύρω στα 16. Φαντάσου στην Κρήτη να κυκλοφορώ, αγόρι βαμμένο, ντυμένο, ψιλοblitz, να κάνω τη Ραφαέλα Καρά στο σχολείο, πάνω στα θρανία. Ορισμένοι δεν με καταλάβαιναν γιατί δεν μπορούσαν να το φανταστούν, άλλοι πάλι με έπαιρναν είδηση κι έπεφτε κράξιμο. Δεν με είχε απειλήσει κανένας ευτυχώς, ίσως επειδή δεν είχα άγρια μορφή, είχα μια γλυκάδα από τότε. Μπορεί να με κυνηγούσαν για να με απαυτώσουν, κάτι άξεστοι χωριάτες. Ήταν δύσκολα γενικά.

Βλέπω όμως ότι είσαι κουλ με αυτές τις αναμνήσεις.
Δεν μου έχει μείνει κάτι βαρύ. Οι αναμνήσεις μετά από καιρό ίσως και να φέρνουν νοσταλγία, τα βλέπεις πιο ωραία τα πράγματα. Απλά δεν θα μπορούσα να ξαναζήσω τις ίδιες καταστάσεις.

Συνειδητοποιείς λοιπόν στην εφηβεία ότι θες να είσαι κορίτσι και έρχεσαι στην Αθήνα στα 18. Μετά τι έγινε;
Μου έστελνε λίγα χρήματα η μητέρα μου, έκανα και διάφορες δουλειές χωρίς πολλά λεφτά. Θυμάμαι μαζί με άλλες φίλες μου, που ξεκινούσαμε μαζί να αλλάζουμε, να κλέβουμε φρούτα για να φάμε ή να μαζεύουμε μπουκάλια για να τα πουλήσουμε και να πάρουμε φακές… Σιγά σιγά τα καταφέραμε καλύτερα. Έβγαλα χρήματα, αλλά αν είχα κάνει καλύτερη διαχείριση θα είχα περισσότερα. Είχα απωθημένα και τα ξόδευα. Ντύσιμο, ταξίδια, διασκεδάσεις. Τώρα τα έχω βαρεθεί κι έχω ηρεμήσει, ευτυχώς. Τότε ήταν και τα μαγαζιά κάθε μέρα ανοιχτά μέχρι πρωίας. Υπήρχε ένα σκυλάδικο, τα Σόδομα στη Χαριλάου Τρικούπη που άνοιγε στις 6 το πρωί και έκλεινε στις 12!

Φοβόσουν πώς θα εξελιχθείς ή αν έχεις κάνει τις σωστές επιλογές;
Τώρα τελευταία, ναι. Πρέπει να δω τι θα κάνω, από οικονομικής άποψης κυρίως. Στα συναισθηματικά, τα πήγαινα αρκετά καλά. Έβρισκα σωστά άτομα που μου έδιναν αγάπη, την έχω νιώσει την αγάπη. Έχω κάνει πολύχρονες σχέσεις και ξέρω ότι στον χώρο μου αυτό λείπει, είναι λίγο δύσκολο να βρούμε ανθρώπους να μας αγαπήσουν ειλικρινά.

Γιατί είναι δύσκολο;
Οι περισσότεροι φοβούνται την κατακραυγή του κόσμου. Αν γνωρίσεις ένα τέτοιο άτομο, κι έρχεται στο σπίτι μόνο για σεξ ή για να χαζέψετε καμιά ταινία, δεν προχωράει σωστά.

aliki3

Έχεις νιώσει ποτέ κίνδυνο ή απειλή;
Όχι, ποτέ. Νομίζω ότι ήμουν τυχερή σε αυτό, δεν έχω κινδυνέψει. Δεν με έχουν χτυπήσει ή κυνηγήσει. Ίσως επειδή πρόσεχα στις επιλογές μου. Αλλά μάλλον είναι θέμα τύχης ή και άγνοιας.

Πάμε πίσω στις Κούκλες. Περνάς καλά;
Πάρα πολύ. Τον πρώτο καιρό είχα αρκετό τρακ και ένιωθα ότι δεν τα πήγαινα πολύ καλά. Κάθε φορά πριν βγω στη σκηνή, είχα ταχυπαλμία και δεν το διασκέδαζα. Όταν πήρα το κολάι, άρχισα να νιώθω ότι ακόμα και σε νούμερα που ίσως να μην μου πηγαίνουν όσο άλλα, αν βγω με αυτοπεποίθηση αυτό περνάει στον κόσμο.

Με τη Μαριλού πώς γνωριστήκατε;
Την ξέρω από τότε που γύρισε από Βερολίνο. Μου είχε κάνει πολύ καλή εντύπωση και από την πρώτη στιγμή που άνοιξαν οι Κούκλες πήγαινα συνέχεια. Μιλάγαμε για τα σόου, μου έλεγε για τη ζωή της στο Βερολίνο, είμαστε και οι δύο Αιγόκεροι, από το Ηράκλειο… Είναι πολύ προστατευτική και φας φροντίζει. Θα μας πει τη γνώμη της, θα φωνάξει. Στην αρχή ήμουν ατίθαση και δεν την άκουγα για τα σόου. Έτρωγα τα μούτρα μου μέχρι που συνειδητοποίησα ότι συνήθως έχει δίκιο. Έχει μεγάλη εμπειρία.

Περίγραψέ μου τη διαδικασία από τη στιγμή που θα σκεφτείς και θα αποφασίσετε με τη Μαριλού ότι θα κάνεις ένα νούμερο, μέχρι την πρεμιέρα.
Πρώτα διαλέγω το τραγούδι. Ψάχνω σχετικά βίντεο για να έχω σωστή κίνηση. Μετά πάμε στον Μάκη Καρρά για να μου φτιάξει το κατάλληλο ρούχο. Κι έπειτα πρόβες. Ξεκινώ στο σπίτι μόνη μου, μαθαίνω τα λόγια, φτιάχνω στο μυαλό μου ένα σχεδιάγραμμα για τις κινήσεις και ύστερα κάνω practice στο μαγαζί, πάνω στην πίστα. Μελετώ το μακιγιάζ. Το πρόγραμμα συνήθως διαρθρώνεται ώστε σταδιακά το μακιγιάζ να βαραίνει, για να μπορούμε να προσθέτουμε κι έτσι κρατάμε τα πιο δύσκολα βαψίματα για το τέλος. Εγώ φέτος το έχω κάνει ανάποδα κι έχω βάλει το πιο δύσκολο βάψιμο της Ραφαέλα Καρά πρώτο, ώστε να έρχομαι βαμμένη από το σπίτι. Ύστερα έχω ένα ακόμη δύσκολο βάψιμο, αυτό της Σαπουντζάκη όπου πρέπει να κατεβάσω μάτια κ.λπ.

Ποιος τα κάνει όλα αυτά μέσα σε ένα δεκάλεπτο που μεσολαβεί στο καμαρίνι;
Εμείς, μόνες μας. Δεν έχουμε άτομο να μας βοηθάει.

Οπότε, εκτός από ταλέντο στο περφόρμανς, πρέπει να το’ χετε και στο μακιγιάζ;
Εννοείται!

Με τα άλλα κορίτσια πώς είναι η σχέση;
Κοίτα, μετά από τόσα χρόνια είμαστε πολύ δεμένες. Μπορεί βέβαια όλες να γίνουμε οξύθυμες κάποιες στιγμές. Βοηθάμε όμως η μία την άλλη, ανταλλάζουμε συμβουλές ανεβάζουμε φερμουάρ, σκίζουμε φερμουάρ (γέλια)! Οι προστριβές πάντως είναι σε φυσιολογικά επίπεδα και δεν κρατάμε μούτρα.

Έχεις περάσει φάσεις στη ζωή σου που ήσουν πιο οργισμένη;
Απαπά, ναι! Για μια εικοσαετία μπορώ να σου πω ότι ήμουν αγρίμι, ανυπόφορη. Νομίζω ότι έφταιγε η ορμονοθεραπεία και η αλλαγή. Μέχρι να προσαρμοστώ με τον εαυτό μου, ήμουν καχύποπτη, μπορεί να μου έριχνε κάποιος μια ματιά και να στράβωνα. Τώρα καμία σχέση. Και πλέον νομίζω ότι με κοιτάζουν επειδή τους αρέσω. Και να μην τους αρέσω, το παίρνω ελαφρά και τελειώνει η υπόθεση.

aliki2

Κάνεις πιο εύκολα παρέες με τρανς, με άντρες ή με γυναίκες;
Με γκέι. Κολλητές τρανς δεν είχα ποτέ. Με τις Κούκλες απέκτησα φίλες, είτε από τα κορίτσια του σόου είτε από τους θαμώνες.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10-15 χρόνια;
Πιο νέα! Αλήθεια σου λέω.

Έχετε ανασφάλεια με αυτό, ε;
Και ποιος δεν έχει; Ειδικά αν η εικόνα σου είναι εργαλείο της δουλειάς σου. Εγώ το πιστεύω ότι θα φαίνομαι πιο νέα, μη σου πω και πιο ωραία. Μέχρι τότε, θα έχουν ανακαλυφθεί κι άλλα… Μπότοξ  χάπι (γέλια)! Πάντως ελπίζω να είμαι πιο έμπειρη, να υπάρχουν ακόμα οι Κούκλες και να κάνω σόου και θα φροντίζω να υποδύομαι τις πιο νεαρές στα νούμερα.

Εκτός από τα σόου θα ήθελες να ασχοληθείς με κάτι άλλο επαγγελματικά;
Λατρεύω τη μουσική. Δεν έχω σκεφτεί να γίνω DJ, όλοι αυτό κάνουν πια! Έχω όμως πάντα στο μυαλό μου ότι θα ήθελα να παίζω μουσική σε ραδιόφωνο. Οι μουσικές αναζητήσεις μου ξεκίνησαν από λαϊκά και ντίσκο, αλλά σταδιακά εξελίχθηκαν  σε πολύ ευρύτερη γκάμα, από ροκ και μέταλ μέχρι new wave, πανκ, r ’n’ b, soul.

Προσάρμοζες και την εμφάνισή σου ανάλογα με τα μουσικά σου ακούσματα;
Παλιότερα ναι. Ντυνόμουν ψιλοπάνκ με περφέκτο, αλυσίδες, μαύρα χείλη και μάτια. Με την αλλαγή σταμάτησα και μου στοίχισε αρκετά που ένιωθα ότι για να φαίνομαι κοπέλα έπρεπε να σταματήσω να ντύνομαι όπως ήθελα, ότι θα φαινόταν κάτι περίεργο. Είχα στο μυαλό μου ότι για να αλλάξω, χρειάζομαι φόρεμα, φούστα και τα σχετικά. Τελικά ήταν βλακεία όλο αυτό, γι’ αυτό και τώρα ντύνομαι όπως θέλω, χωρίς υπερβολές. Δεν μου αρέσει να ντύνομαι πολύ θηλυκά, το βρίσκω φτηνό και συνηθισμένο, αυτό το κλασικό ντεκολτέ με το στήθος έξω και τη γόβα. Ότι όλες οι τρανς έτσι ντύνονται, γιατί να είμαι κι εγώ έτσι; Το θεωρώ και λίγο προκλητικό, ίσως έχω κατάλοιπα κι από παλιά που είχα νεύρα και αισθάνομαι ότι η παρουσία μου και μόνο μπορεί να προκαλεί κάποιους οπότε ας μην την κάνω πιο προκλητική. Μου αρέσει όμως το casual ντύσιμο. Αν θέλω να βγω νιώθοντας πιο σέξι θα το κάνω, όχι όμως επειδή είναι στερεότυπο για τις τρανς. Είναι ωραίο να αισθάνεσαι φυσιολογικά με τον εαυτό σου.

aliki4

Κούκλες, Ζαν Μωρεάς 32, Κουκάκι, 6947557443
Ανοιχτά Παρασκευή- Σάββατο.

Κείμενο: Αλέξανδρος Διακοσάββας
Φωτογραφίες: Manteau Stam.