Σήμερα πλάθουν κουλουράκια με τα δυο χεράκια και έχουν χρόνο μόνο για μεσημεριανό σεξ.

photo(60)dfr41313313113

Παύλος: Ξυπνάω γύρω στις τρεις τα ξημερώματα, δηλαδή την ώρα που οι υπόλοιποι εικοσάρηδες πάνε για ύπνο και τρεισήμισι το αργότερο είμαι στον Φούρνο. Το δύσκολο είναι αν βλέπεις κανένα ωραίο όνειρο λες «που πάω τώρα; Πού να αφήσω  ας πούμε τις βυζάρες να πάω να φτιάξω ψωμί; Βέβαια και στις δυο περιπτώσεις ζυμώνεις. Όταν ζυμώνω σκέφτομαι τα πιο άσχετα πράγματα το μυαλό όλο ξεφεύγει από σπλατιερές μέχρι σεξ. Δεν είναι η δουλεία μας αραλίκι, γραφείο, εσπρέσο και υπολογιστής με φουλ airco, εδώ είναι η κόλαση φίλε. Έχει πάντα καύσωνα. Σου λέει ο άλλος στο Ντουμπάι έχει πενήντα βαθμούς, έλα να δουλέψεις στον φούρνο να  πιάσεις ακόμα πιο ψηλές θερμοκρασίες. Συνηθίζεται όμως η ζέστη. Άλλοι πληρώνουν για χαμάμ. Τοξίνες γιοκ. Τελειώνω συνήθως μετά τις δύο το μεσημέρι. Αλλά μπορεί και αργότερα, και μπορεί και πολύ αργότερα. Δωδεκάωρα στη δουλεία σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης είναι κάτι που γίνεται τουλάχιστον δυο φορές τη βδομάδα. Και αυτό συνηθίζεται. Σεξ μόνο το μεσημέρι, γιατί το βράδυ είσαι ψόφιος και πρέπει να κοιμηθείς από νωρίς, γιατί θα ξυπνάς και νωρίς.

photo(70)mmmmmmmmmmmm45647 photo(71)m44444444444 photo(67)12344141mmmm

Παναγιώτης: Δουλεύω φούρναρης από δεκατεσσάρων χρονών. Δεν είναι μια δουλειά  που ονειρεύεσαι να κάνεις όταν είσαι ας πούμε εφτά χρονών και σε ρωτούν τι θα κάνεις άμα μεγαλώσεις. Δεν λες θα γίνω φούρναρης, ούτε είναι αυτή δουλειά για τα παιδάκια του γλυκού νερού. Άμα όμως χρειαστεί και υπάρχει ανάγκη και αυτό κάνεις και άλλα και εντάξει, δεν είναι και άχαρη δουλειά να φτιάχνεις το ψωμάκι του πεινασμένου. Στη ζωή μου δεν  με θυμάμαι ποτέ να ’μαι αραχτός. Η δουλειά αυτή έχει δύσκολα ωράρια, ζέστη, ευθύνες. Δεν μπορείς να πεις σήμερα είμαι άρρωστος και δεν θα πάω δουλειά. Η δουλειά πρέπει να γίνει και με σαράντα πυρετό. Έχει όμως και ένα μεγάλο καλό: μπαίνουν στην τσέπη μου λεφτά, τα οποία δεν έχω χρόνο να χαλάσω. Και έτσι σε τέτοιες εποχές μένει και κάτι στην άκρη. Πέρσι παντρεύτηκα   με τη γυναίκα μου τη Βάσω που δουλεύει και αυτή εδώ, κρατάει ταμείο. Είμαστε μαζί πέντε χρόνια. Κάποιοι είπαν είναι νωρίς, -νωρίς για ποιο πράγμα; Αν έχεις βρει  τον άνθρωπο που γουστάρεις και σε γουστάρει, δεν υπάρχει νωρίς και αργά. Στον φούρνο περνάμε  τη μισή μας μέρα και βάλε. Δεν μ’ αρέσει όμως να κλαίγομαι. Έχει και πλάκα το πράγμα και το καφρίζουμε  συχνά. Δεν γίνεται αλλιώς. Κάποια  βράδια που ερχόμαστε φτιάχνουμε καφεδάκι, πασαλειβόμαστε παίζοντας ζυμαροπόλεμο για να εκτονωθούμε. Αν μας απασχολεί κάτι, το συζητάμε επί ώρες και αυτό βοηθάει γιατί κάπως στηρίζουμε  ο ένας τον άλλο. Τι άλλο κάνουμε εδώ μέσα; Τρώμε συνεχώς, δήθεν για να δοκιμάσουμε αν πέτυχε αυτό που ψήσαμε, ενώ ξέρουμε πως κάθε μέρα είναι ακριβώς  το ίδιο. Και τις Κυριακές πετάμε στο φούρνο κανένα γουρουνόπουλο, κανένα αρνί και μαζευόμαστε και φίλοι και  τρώμε και πίνουμε.

photo(58)445555555 photo(59)ssdds44 photo(62)dfer55555 photo(63)22334bbbb

Δεν αγχώνομαι για πολλά πράγματα. Τα τελευταία μαγαζιά που θα κλείσουν θα είναι τα δύο «φι», φούρνοι και φαρμακεία».

 

«Ο Φουρναράκος», Τριών Ιεραρχών 94, Άνω Πετράλωνα.

 

Κείμενο:  Βύρωνας Κριτζάς