Στην Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του ’50 έγινε μια κυβερνητική καμπάνια που επέβαλε ως «μόδα» στους νέους ανθρώπους την εξερεύνηση της άγνωστης γης που θα οδηγούσε στην «τροφική ανεξαρτησία της Σοβιετικής Ένωσης». Εκείνη την εποχή έκαναν σε μεγάλο ποσοστό εισαγωγή σιτηρών και πολλών ακόμα αγαθών απαραίτητων για τη διατροφή, έτσι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τις τεράστιες εκτάσεις γης που έμεναν έρημες και ανεκμετάλλευτες και να τις καλλιεργήσουν. Κι επειδή δεν επιτρεπόταν να τις καλλιεργήσεις ως ιδιώτης, φτιάχτηκαν κυβερνητικές φάρμες. Εκατοντάδες φάρμες, που ονομάζονταν Sovkhoz, και μετά άρχισαν να προτρέπουν ανθρώπους να μετακομίσουν σε αυτές με την υπόσχεση επιδομάτων, ειδικά σε όσους ήταν νεαρής ηλικίας. Περισσότερο από το 20% του ετήσιου προϋπολογισμού της δεκαετίας 1955-1965 πήγε σε αυτό το πρόγραμμα και χιλιάδες ανθρώπων πείστηκαν να μετακομίσουν στις φάρμες.

Οι περιοχές που ήταν ακαλλιέργητες μέχρι τότε δεν είχαν καμία προδιαγραφή ούτε για καλλιέργεια ούτε και για τη μεταφορά της σοδειάς, έτσι οι περισσότερες φάρμες ήταν μια καταστροφή. Ακόμα και ο ίδιος ο Krushev [ο γενικός γραμματέας του κουμουνιστικού κόμματος της Σ.Ε. εκείνης της εποχής] γράφει στα απομνημονεύματά του ότι συχνά οι φυσικές και γεωλογικές ιδιαιτερότητες στις περιοχές που κανείς δεν έλαβε υπόψη όταν φτιάχτηκαν τα Sovkhoz, είχαν οδυνηρές συνέπειες. «Όταν είχαμε οργώσει και σπείρει μεγάλης έκτασης χωράφια στο Καζακστάν, έρχονταν οι αμμοθύελλες και τα διέλυαν όλα. Οι αμμοθύελλες ήταν κάτι πολύ συνηθισμένο στην περιοχή, αλλά κανείς δεν τις προέβλεψε». Παρ’ όλα τα λάθη και τις καταστροφικές συνέπειες της άγνοιας, οι τιμές των σιτηρών και του ψωμιού έγιναν οι χαμηλότερες που μπορούσαν να γίνουν σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση. Πολλά νεαρά άτομα πίστεψαν πραγματικά στην ιδέα ότι θα βοηθούσαν να ταϊστεί ολόκληρη η χώρα και πήγαν εκεί από καθαρό αλτρουισμό. Τους παρέχονταν δωρεάν κατοικία, δωρεάν φαγητό και πληρώνονταν για τη δουλειά τους.

Πολλοί σοβιετικοί ηγέτες έχουν κριτικάρει έντονα αυτή την απόπειρα. Ο Μολότοβ, -αυτός που υπόγραψε την συνθήκη ειρήνης με τον Χίτλερ- γράφει: «Αρχίσαμε να το κάνουμε αυτό πολύ βιαστικά. Ήταν κάτι τεράστιο και δεν είχαμε καμία υποδομή για αυτό. Τόνοι σπόρων πήγαν στα άχρηστα επειδή δεν υπήρχαν δρόμοι για να μεταφερθούν, σπείραμε 50 εκατομμύρια εκτάρια γης και τα πιο πολλά ήταν άχρηστα». Φυσικά, τα έγραψε αφού ο Krushev είχε πεθάνει.

Γυρίστηκαν πολλές ταινίες και έγιναν άπειροι πίνακες με θέμα τους ανθρώπους που μετακόμισαν στα Sovkhoz, κι έγιναν τραγούδια που σε όλα δοξολογείται η προσπάθεια να χορτάσει ψωμί η Σοβιετική Ένωση. Όλα τελείωσαν το 1965, αλλά πολλοί από τους ανθρώπους που πείστηκαν να μετακομίσουν ήταν εκεί δέκα χρόνια και οι περιοχές αυτές ήταν το σπίτι τους. Περισσότεροι από έξι εκατομμύρια Ρώσοι σλαβικής καταγωγής έμειναν εκεί που είναι τώρα το Καζακστάν επειδή το θεωρούσαν πατρίδα τους. Όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, πολλοί γύρισαν πίσω στη Ρωσία. Το 2000 πάνω από ένα εκατομμύριο Ρώσοι από το Καζακστάν επέστρεψαν στη χώρα τους.

Μια θεωρία συνωμοσίας λέει ότι όλη αυτή η μετακίνηση ανθρώπων προς τα ανατολικά έγινε για να καλυφθεί η κατασκευή του κέντρου εκτόξευσης πυραύλων Baikonur το οποίο χτίστηκε την ίδια περίοδο.

0_12366a_1db17aeb_XXXL 0_12366b_7650c959_XXXL 0_12366c_30c8889d_XXXL 0_12366d_aa719e6e_XXXL 0_12366e_90ed5eea_XXXL 0_12366f_1165427a_XXXL 0_12367a_e357e445_XXXL 0_12367b_4cf0b3ce_XXXL 0_12367c_ba8e1d4a_XXXL 0_12367d_1034566c_XXXL 0_12367e_d17f5896_XXXL 0_12367f_5f0f4197_XXXL 0_12368a_f9abc208_XXXL 0_12368b_a185b2b1_XXXL 0_123668_d0bbe8af_XXXL 0_123669_20d567d_XXXL 0_123670_3f3312a0_XXXL 0_123674_1af431f0_XXXL 0_123675_163bd599_XXXL 0_123676_f929f103_XXXL 0_123677_8ee59050_XXXL 0_123678_4a437bce_XXXL 0_123679_e6817fed_XXXL 0_123680_72243808_XXXL 0_123681_62b0813f_XXXL 0_123682_9ae49dda_XXXL 0_123683_df1685c2_XXXL 0_123684_ae075bfc_XXXL 0_123685_e15298dd_XXXL 0_123686_bebb3a63_XXXL 0_123687_77c12690_XXXL 0_123688_8a6bde97_XXXL 0_123689_e93ee451_XXXL