1.

Είναι κρίμα να πετάς φαγητό, όταν άνθρωποι γύρω σου πεινάνε -δεν μπορείς να φανταστείς πόσοι άνθρωποι πεινάνε. Κι επειδή σίγουρα σου περισσεύουν φαγώσιμα, μπορείς να κάνεις το πιο απλό: Βάζεις ό,τι σου περισσεύει σε μία σακούλα (τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο), κρεμάς  τη σακούλα στα πλάγια του σκουπιδοτενεκέ, ή κάπου κοντά στα σκουπίδια -σε εμφανές σημείο- και θα μείνεις μαλάκας από τον χρόνο που θα χρειαστεί για να εξαφανιστεί!
Είναι αδιανόητες οι ποσότητες του φαγητού που καταλήγουν στα σκουπίδια. Θυμάμαι κάποτε που δούλευα σε ένα αγγλικό KFC ότι είχε σκουπιδοφάγο στον κάδο των σκουπιδιών που άλεθε το φαγητό που ήταν για πέταμα στο τέλος κάθε ημέρας, για να μην μπορούν να το φάνε οι άστεγοι. Και όπως και στα πιο πολλά εστιατόρια και φαστ φουντ, το φαγητό που δικαιούται ο υπάλληλος είναι μετρημένο για να μην ζημιωθεί το μαγαζί.

dsc2092-copy 8

 

2.

Οι μολυσμένες με υδροχλωρικό οξύ κοκακόλες που έστειλε η Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία / Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο προειδοποιητικά στην Ζούγκλα δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Η «εσκεμμένη μόλυνση του φαγητού για δολοφονία» είναι τόσο παλιά όσο κι ο άνθρωπος. Είναι ατελείωτη η λίστα των «γνωστών» ανθρώπων που δηλητηριάστηκαν από την τροφή και ακόμα πιο μεγάλη των αγνώστων που τους δηλητηρίασε το ταίρι τους, ο φίλος τους, η γειτόνισσα (θυμήσου τη γριά με τις τηγανίτες με ποντικοφάρμακο πριν από μερικά χρόνια που ξεπάστρεψε μια ολόκληρη οικογένεια για πλάκα). Το 1998 δύο δηλητηριασμένα πανετόνι (κι αυτά με ποντικοφάρμακο) στάλθηκαν στα γραφεία της ANSA στη Φλωρεντία και την Μπολόνια, για διαμαρτυρία ενάντια στη χρήση γενετικά τροποποιημένων ουσιών (σήμερα τα προϊόντα από γενετικά τροποποιημένα συστατικά είναι ψιλά γράμματα, εδώ ο κόσμος πεινάει). Πάνω από ένα εκατομμύριο κέικ απομακρύνθηκαν από τα ράφια για να τα τσεκάρουν, κι ευτυχώς, δεν βρέθηκαν άλλα δηλητηριασμένα (πήγαν χαμένα τόσα κέικ).
Για τους επαγγελματίες δοκιμαστές τροφής, όμως, δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοια πολυτέλεια και εργαστηριακά τεστ. Πρέπει να ρισκάρουν τη ζωή τους δοκιμάζοντας ύποπτα φαγητά και ποτά, σε κάθε μέρος του κόσμου που επισκέπτονται τα αφεντικά τους: αρχηγοί κρατών, λαμόγια ή σελέμπριτι. Αν σε ενδιαφέρει να βρεις τέτοια δουλειά, επικοινώνησε με την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, προσλαμβάνουν δοκιμαστές στα ολυμπιακά χωριά, ή κάνε αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη, προσλαμβάνουν για τις διεθνείς συσκέψεις. Επίσης, μπορείς να στείλεις βιογραφικό στη Ζιμπάμπουε, τη Νότια Κορέα, και σε ένα σωρό ανατολικές και αφρικάνικες χώρες που υπάρχει μεγάλη προσφορά θέσεων.
Ο αμερικάνος πρόεδρος έχει το Presidential Food Service που ελέγχει όλα τα φαγητά που σερβίρονται στον Λευκό Οίκο και στα κτίρια που χρησιμοποιεί ο πρόεδρος ως κατοικία. Αν φάει έξω, μυστικοί πράκτορες επιβλέπουν την προετοιμασία του φαγητού στην κουζίνα, τον σεφ και όλους τους βοηθούς, και μετά δοκιμάζουν όλα τα πιάτα που θα σερβιριστούν. Undercover πράκτορες που πηγαίνουν για ψώνια σε τυχαία σουπερμάρκετ παρέχουν όλα τα υλικά για τα γεύματα, ακόμα και στο προεδρικό αεροπλάνο. Είναι η αποκλειστική δουλειά τους.

auntie-maureen-taster

3.

«Ο μικρός αδερφός μου με ρωτάει: ‘σου έχουν μείνει καθόλου κουπόνια από την  καντίνα; Θέλω να αγοράσω λίγο ρύζι. Δανείστηκα ένα και του έδωσα. Έπειτα αναρωτήθηκε αν έχω ήδη φάει. ‘Ναι, φυσικά’, του είπα, αλλά δεν το πίστεψε, ξέρει ότι δεν είναι αλήθεια. ‘Δεν έφαγες, τα χείλια σου είναι στεγνά. Τα χείλια των ανθρώπων που έχουν φάει είναι υγρά’. Φεύγει, επιστρέφει λίγο αργότερα, μου δίνει το κουπόνι και μου λέει ότι δεν υπάρχει άλλο ρύζι. Απομακρύνεται. Πώς μπορώ να τον βοηθήσω; Δεν έχω ούτε λεφτά ούτε ψωμί. Αρχίζω να κλαίω, νομίζω ότι δεν είναι εντελώς δικό μου το φταίξιμο, η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς μου είναι τόσο δύσκολη. Δεν είναι δυνατόν να περιγράψω την αίσθηση της ΠΕΙΝΑΣ».
[Απόσπασμα από  το ημερολόγιο της Ma Yan, μιας 14χρονης από την Ningxia, μία από τις πιο φτωχές επαρχίες της Κίνας. Οι γονείς της την σταμάτησαν από το σχολείο επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν το κόστος από τα δίδακτρα, τα βιβλία και το ρύζι που χρειαζόταν για κολατσιό. Συνολικά, 30 ευρώ το τρίμηνο].

2082598886_a32664db83_o

 

4.

Το 80% του κρέατος που καταναλώνεται στην κοιλάδα του Κονγκό προέρχεται από άγρια ζώα: χιμπατζήδες, ελέφαντες, γορίλες και αντιλόπες. Περίπου ένα εκατομμύριο τόνους το χρόνο. Ο μέσος Κονγκολέζος τρώει τόσο κρέας όσο και οι αμερικάνοι ή οι ευρωπαίοι: 100 κιλά το χρόνο. Ο καθένας.

Congo-Food

 

5.

Μέχρι να τελειώσει το σχολείο ο μέσος νεαρός αμερικάνος έχει φάει 1500 σάντουιτς με φιστικοβούτυρο για πρωινό (η μυρωδιά του φιστικοβούτυρου είναι η δεύτερη πιο αναγνωρίσιμη στην Αμερική).
Για μεσημεριανό η παρέλαση χοληστερίνης συνεχίζεται με τηγανητό κοτόπουλο (το πιο δημοφιλές γεύμα σε εστιατόριο της Αμερικής) με τηγανητές πατάτες (οι οποίες συνοδεύουν το 22% όλων των γευμάτων. 54 εκατομμύρια κιλά τηγανητών πατάτων καταναλώνονται κάθε χρόνο).
Στο δρόμο για το σπίτι μπορεί να καταναλωθεί μία μπανάνα. Με μεγάλη προσοχή –από τους 128 οδηγούς που έλαβαν μέρος σε μια έρευνα, το 33% το έπιασε υπνηλία και ζαλάδα και στο 25% μούδιαζαν τα άκρα του).
Για βραδινό το πιο συνηθισμένο είναι το χοιρινό (ο κάθε αμερικάνος τρώει 28 ολόκληρα γουρούνια κατά τη διάρκεια της ζωής του), χωρίς λαχανικά. Το 45% των γευμάτων που φτιάχνονται στο σπίτι δεν περιέχει κανένα λαχανικό (εκτός από τηγανητές πατάτες). Τρώνε γρήγορα (τα συνηθισμένα γεύματα έχουν τελειώσει σε λιγότερο από 15 λεπτά), μόνοι (το 19% του πληθυσμού δεν τρώει ποτέ με παρέα) και κυριολεκτικά όρθιοι (το 7% παραδέχεται ότι τρώει όρθιο στην κουζίνα).
Η νέα γενιά των foodies είναι μία σταγόνα στον ωκεανό της αμερικάνικης σαβουροφαγίας.

thomas-keller_ad-hoc-at-home_fried-chicken tumblr_mwu1p8axk01rljaeco1_1280 20130617-025208