Η άνοιξη μπήκε. Η Λαμπρή κοντοζυγώνει. Τα πουλάκια κελαηδούν, οι πασχαλιές ανθίζουν, τα αρνάκια παθαίνουν πατατράκ. Και οι νοικοκυρές οφείλουν, όπως η χριστιανική ορθόδοξη παράδοση ορίζει, να βάψουν τα πασχαλινά αυγά τα οποία θα τσουγγρίζουν επί σειρά ημερών (και τα οποία θα εξυπηρετούν μόνο αυτό το σκοπό, δεν θα τα τρώει κανείς). Και επειδή τα χριστά και χρηστά ήθη διαμορφώνονται βάσει των επιταγών των καιρών, τα νέα παιδιά αρέσκονται περισσότερο όχι αποκλειστικά βαμμένα κόκκινα αυγά (boring). Τα παιδιά θέλουν χρώματα, πολλά χρώματα, διαφορετικά χρώματα, αμέτρητα patterns, πουά, ριγέ, πιτσιλωτά, animal print. Το κόκκινο είναι πασέ. So out of fashion.

04

Ένα επιχειρηματικό μυαλό πρέπει να κοιτά μπροστά σκεπτόμενο πρωτοποριακά. Το μυαλό που σκέφτηκε να λανσάρει στην αγορά το προϊόν που τοποθετείται παρακάτω είναι πιο εύστροφο και από εκείνο του πολυμήχανου Οδυσσέως. Κατά καιρούς χάνεται. Άλλοτε επειδή κλείνεται στον εαυτό της, σκεπτόμενη με αυστηρά στρατηγικά σχέδια ποια θα είναι η επόμενη δισκογραφική της κίνηση. Άλλοτε κάνει international tours (η τελευταία παγκόσμια περιοδεία έγινε σε Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Σκόπια, Βελιγράδι, Τουρκία, Τελ Αβίβ κ.α.). Άλλοτε ετοιμάζει άλλες καλλιτεχνικές δουλειές (μου τα είπε, άλλωστε, τα Χριστούγεννα στην ραδιοφωνική μου εκπομπή).

Αυτή τη φορά κάνει comeback (όπως θα έλεγε και το ίνδαλμά της) με μια ριζοσπαστική επιχειρηματική κίνηση, αποδεικνύοντας στον κόσμο και το επιχειρηματικό της δαιμόνιο.

Φυσικά, μιλάμε για την Άννα Γούλα, αυτή την πατριώτισσα, το θρήσκο αυτό κορίτσι, το κορίτσι της οικογενειακής αγάπης και θαλπωρής, πρότυπο κόρης για κάθε γονέα και πρότυπο πατριώτισσας για κάθε έθνος. Είναι το δικό μας κορίτσι της διπλανής πόρτας που κατάφερε να γίνει μία σταρ και μέσα από το σταριλίκι της κατάφερε να αναδείξει τη ντίβα που πάντα έκρυβε μέσα της. Το κορίτσι που προάγει τον πολιτισμό της Ελλάδας μας ανά τον κόσμο και που ποτέ δεν την παρατά για τα ξένα.

Μετά από ένα σεβαστό διάστημα απουσίας η Άννα Γούλα εναρμονιζόμενη με το κλίμα της μεγαλύτερης εορτής της ορθοδοξίας, παρουσιάζει τη νέα της δουλειά, μιλώντας για αυτή και το Πάσχα.

Μας έλειψες, βρε Αννούλα.
Κι εσείς μου λείψατε!

Σήμερα η Ελλάδα μπήκε στις αγορές! Πώς νιώθεις για αυτό;
Δεν ξέρω τι μου λες, εγώ πήγα και εχτές και ήτανε ανοιχτή η αγορά. Είχα παραγγείλει ένα ζευγάρι παπούτσια χτες και πήγα σήμερα και τα πήρα και ήτανε ανοιχτή. Τι πως νιώθω; Χαρούμενη για τα καινούργια μου τα παπούτσια. Καλά, ε, είναι ροζ με αστράκια.

Τι είναι για εσένα το Πάσχα;
Γιορτή της Ορθοδοξίας δεν είναι για όλο τον κόσμο; Για μένα γιατί να μην είναι;

02

Πώς ήταν το Πάσχα σου σε μικρή ηλικία; Ποιο από όλα θυμάσαι σαν πιο αγαπημένο και γιατί;
Πάντα μου άρεσε το Πάσχα. Περνάγαμε πολύ ωραία. Μαζευόντουσαν και τα σόγια μας όλα και γινότανε χαμός. Κάναμε όλα τα έθιμα. Βάφαμε τα αυγά, σουβλίζαμε το αρνί, στις βεράντες, στα μπαλκόνια, στους κήπους, ό, τι είχαμε τέλος πάντων. Αλλά πιο πολύ απ’ όλα τα Πάσχατα μου άρεσε εκείνο που πέρναγε η παρέλαση κάτω από το σπίτι και κουνάγαμε τα ελληνικά σημαιάκια και εκεί που πέρναγε και ο Επιτάφιος και πετούσαμε τα γαρύφαλλα.

Τηρείς όλα τα έθιμα; Βάφεις αυγά, φτιάχνεις τσουρέκια, σουβλίζεις αρνί, πηγαίνεις στην εκκλησία να πάρεις το Άγιο Φως;
Τα κάνω όλα αλλά… τώρα δεν μπορώ εγώ να κάθομαι να βράζω αυγά και να τα βάφω και να ζυμώνω και τσουρέκια και τα λοιπά. Άκου τι κάνω όμως, ε… Πολύ καλό! Τα παραγγέλνω όλα από το μίνι μάρκετ της γειτονιάς. Και μου φέρνουνε έτοιμα, βρασμένα, βαμμένα τ’ αυγά, ψημένο και το τσουρεκάκι με το αυγό του στην κορυφή και τη Μεγάλη Κυριακή μου φέρνουνε και το αρνί έτοιμο, σουβλισμένο, ψημένο και το άγιο το Φως μαζί! Φαντάσου, ε; Από το μίνι μάρκετ της γειτονιάς μου.

Ξέρεις γιατί από όλες τις εβδομάδες του χρόνου αυτή πριν το Πάσχα ονομάζεται “Μεγάλη”;
Δεν είμαι σίγουρη αλλά μάλλον έχει 8 μέρες.

Τι ετοιμάζεις αυτό τον καιρό;
Κάτι που θα σας καταπλήξει.

01

Έχεις κάνα φλερτάκι που τρέχει;
Είχα ένα που έτρεχε αλλά είδα τις προάλλες στην τηλεόραση τη δίκη με έναν Πιστόριους που έτρεχε και ένα φόνο και φρίκαρα και τον χώρισα τον δικό μου. Τώρα έχω έναν που κάθεται.

Τι εννοείς κάθεται;
Δουλεύει ταμείο.

Διακατέχεσαι από κατάνυξη και ευλάβεια όταν βρίσκεσαι στο χώρο της εκκλησίας τις άγιες ημέρες των γιορτών του Πάσχα;
Αισθάνομαι τα ίδια συναισθήματα σαν αυτά που αισθάνομαι όταν είμαι στο μαγαζί και τραγουδάω. Έχει τον ίδιο φωτισμό, τα λιβάνια μου θυμίζουνε τα τσιγάρα και τα πούρα και τα λουλούδια στον επιτάφιο μου θυμίζουνε τα γαρύφαλλα που με ρένουνε. Και σταυρουδάκια φοράνε όλοι.

Αυτόγραφο

Πώς είναι στολισμένος ο ιδανικός, για εσένα, επιτάφιος;
Να σου πω την αλήθεια, Φιλιππάκη μου, θα προτιμούσα τα λουλούδια του να είναι πλαστικά. Σκέψου το είναι και έξυπνο. Γιατί τα πλαστικά λουλούδια κρατάνε παραπάνω και μπορούν να δουν τον επιτάφιο και οι καθυστερημένοι και δύο και τρεις μέρες μετά. Άσε που μπορείς να τον κρατήσεις και μέχρι του χρόνου και για πάντα μη σου πω. Βγαίνουν και με γκλίτερ και δροσοσταλίδες. Ε, και δεν πειράζουν και τους αλλεργικούς.

Για την επιχειρηματική σου κίνηση τι έχεις να πεις; Πως σκέφτηκες να δημιουργήσεις μια χρυσού χρώματος βαφή για αυγά;
Απαπαπαπα, αυτό το κόκκινο καθόλου δεν μ’ αρέσει. Το έχουν και οι κομουνιστές.  Το χρυσό είναι ωραίο χρώμα. Είναι γκλαμ, έχει αίγλη. Μ’ αρέσουν τα χρυσά αυγά! “Γιατί το Πάσχα θέλει αίγλη”.

Γιατί το Πάσχα θέλει αίγλη; Γιατί το χρυσό είναι το χρώμα το οποίο συνδέεται με την αίγλη;
Γιατί αρκετά με την κρίση και τις μιζέριες και τις αηδίες. Οι γιορτές πρέπει να γιορτάζονται με λαμπρότητα. Γιατί το χρυσό συνδέεται με την αίγλη; Γιατί τα ακριβά κοσμήματα, τα λαμπερά παλάτια είναι χρυσά! Γιατί, το χρυσό είναι η αίγλη!

Poster

Τέλος;
Γεια σου, αγάπη μου, πολύ χάρηκα που τα ‘παμε. Καλό Πάσχα, με χρυσά αυγά. Γιατί το Πάσχα θέλει αίγλη.