Το μυαλό του Μorgan Delt είναι μια ψυχεδελική μπάντα από μόνο του. Και η ζωή του μάλλον ακολουθεί το ίδιο μοτίβο.

Ο Morgan Delt είναι δισκογραφικά ένα one man project που κινείται κοντά στο ψυχεδελικού ροκ αν πρέπει οπωσδήποτε να βάλουμε ένα label σε αυτό που κάνει. Αν όχι, θα το πω μουσική της (psycho) ψυχής.  Αλλά επειδή κινδυνεύω να χαρακτηριστώ hippie chick θα το πω neo-psychedelia στην καλύτερη εκδοχή της.

Kατά τη διάρκεια του Austin Psych Fest έδωσε μια συνέντευξη πίνοντας μπύρα στην οποία προσέθεσε σκόνη green superfood. Γνώρισέ τον, αξίζει.

(Όπου Δ=δημοσιογράφος, όπου MD= Μorgan Delt)

morgan2

Δ: Το inflatable Tapes είναι η δισκογραφική εταιρία που ξεκίνησες, κάνεις κάτι με αυτή;
ΜD: Δεν ήταν ακριβώς label, ήταν απλά μια ταμπέλα για να έχω να βάλω πάνω στο δίσκο. Μου αρέσει να κάνω πράγματα μόνος μου.

Δ: Ακόμα το κάνεις αυτο;
MD: Όχι, είμαι πια στην Trouble Mind Records και τους πάω πολύ εκεί.

Δ: Είναι περίεργο που είχες πει κάποτε οτι δεν περίμενες να ακούει κόσμος τη μουσική σου. Πάντα είναι περίεργο να λένε οι καλλιτέχνες κάτι τέτοιο.
ΜD: Ευχαριστώ που νομίζεις οτι είναι περίεργο να μη θέλει κανείς να με ακούσει! Το κάνω αυτό όμως πολύ καιρό και είναι εδώ και λίγο καιρό που ο κόσμος έχει δει τη δουλειά μου. ‘Οπως και να ‘χει μου αρέσει αν αρέσει αυτό που κάνω. Φυσικά!

Δ: Δεν παίζεις πολλά Live ε;
ΜD: Όχι μάλλον. Αυτό ήταν το έκτο show μου. Γνώρισα τη μπάντα που παίζουμε μαζί πριν δυο μήνες. Έκελισα ένα show, δεν είχα μπάντα ε, και φτιάξαμε!

Δ: Πότε νομίζεις οτι άρχισες να τραβάς την προσοχή του κόσμου;
ΜD: Έβγαλα το Psychic Death Hole (κασέτα)  και μετά από 6 μήνες η Trouble in Mind με πήρε τηλέφωνο και μου είπαν οτι θέλουν να το προωθήσουν. Από κει και πέρα τα πήρε όλα η μπάλα. Η κασέτα βγήκε το Δεκέμβριο του 2012 και τον Απρίλιο αποφασίσαμε να κάνουμε ένα καινούριο single. Τον Ιανουάριο βγήκε ο δίσκος.

Eκείνη τη στιγμή η συνέντευξη διακόπηκε από έναν οπαδό που δεν περίμενε κανείς-ένα μικρό φίδι μπήκε στη σκηνή. Ο Morgan είπε «θα τα καταφέρουμε, ηρεμία». Δεν ταράχτηκε, απλά έκανε πίσω όταν πια ήταν πολύ κοντά του.

morgan1

Δ: Μήπως να κάτσουμε όρθιοι;
ΜD: Όλα είναι μια χαρά, δε θα θέλει να έρθει από δω, θα το δούμε αν είναι. Δε νομίζω οτι έχει όρεξη να συναναστραφεί με ανθρώπους. Α, βασικά άκυρο, έρχεται εδώ.

Δ: Πού είναι;
ΜD:  Εκεί δίπλα σου.

Δ: Δε φοβάσαι;
MD: Υπάρχουν χιλιάδες φίδια εκεί που μένω. Νομίζω πως απλά θέλει την ηρεμία του.

Δ: (Αστειευόμενη) Είσαι κάποιου είδους γητευτής;
ΜD: (γελάει) Προσπαθεί να αποφύγει τους ανθρώπους πιστεύω. Αλλά γαμώτο, έρχεται πάνω μου.

«Πήγαινε εκεί, εκεί έχει νερό» του λέει.  «Μπορεί να πεταχτεί μόνο σε μήκος μισό από το δικό του οπότε αν είσαι λίγο μακριά δεν έχεις θέμα», είπε μετά.

Δ: Χρειάζομαι τις εισπνοές μου.
MD: Μπορούμε να πάμε έξω από τη σκηνή.

Δ: Ναι, ναι ας πάμε. Όταν φτιάχνεις ένα άλμπουμ σκέφτεσαι και τα επόμενα;
ΜD: Όχι, το κάνω μετά αυτό.

Morgan Delt morgan4

Δ: Μίλησέ μας για το artwork που χρησιμοποιείς on stage;
ΜD: Είναι ο φίλος μου Oliver Hibert. Έκανε ένα logo για μένα, μετά το έκανα t-shirt. Μετά τον κάλεσα στο Psych Fest και μείναμε άυπνοι 2 μέρες για να κάνουμε το artwork της σκηνής, αυτό το στόμα και τα μάτια που βλέπεις.

Δ: Ζει; (ο Oliver)
ΜD: Ναι, αλλά μοιάζει με βαμπίρ.

Δ: Πολλοί μουσικοί δεν προτιμούν το installation στη σκηνή, είναι πολύ δύσκολο και χρονοβόρο.
MD: Nαι, αλλά ο Oliver είναι μια τρελή μηχανή που δουλεύει ασταμάτητα.

Δ: Πώς είναι να ξυπνάς στο Psych Fest;
ΜD: Σουρεαλιστικό, ειδικά αν ξυπνάς στο van μας που ο Oliver το έκανε να μοιάζει σαν ένα τεράστιο στόμα.

Δ: Θυμάμαι συνέχεια μια ατάκα από σένα «όλα θα γίνουν αμέσως από δω και στο εξής».
O Morgan γελά ασταμάτητα.
MD: Ντρέπομαι λίγο γι αυτό.

Δ: Γιατί; Είναι μια ενδιαφέρουσα υπερβολή.
MD: Ο κόσμος παλιά είχε πρόσβαση μόνο στα ΜΜΕ. Τώρα με το internet όλα μεγαλώνουν αμέσως. Το Rock το 1968 ήταν κάτι που έκαναν κάτι weirdos. Τώρα οι άνθρωποι συνδέονται με άπειρους τρόπους. Νιώθω οτι το metal ας πούμε θα υπάρχει για πάντα. Πώς γίνεται να μην υπάρχει metal; Γιατί να μη γίνεται το ίδιο όμως και με το psych rock; Έχουμε όλη αυτή τη σκηνή, labels, κοινό. Όλες οι μουσικές μπορούν να επιβιώσουν τώρα, υπάρχει χώρος.

Δ: Μεγαλώνει η pcych σκηνή;
ΜD: Έχω ενθουσιαστεί βασικά με το πόσο μεγάλο είναι το φεστιβάλ. Έχει τρία stages, αλλά δεν τα περίμενα τόσο μεγάλα. Και τώρα υπάρχουν και άλλα: Copenhagen Psych Fest, and Berlin Psych Fest που ήταν λίγο fiasco. Και το Liverpool Psych Fest, το LA Psych Fest (Desert Daze)…

Ίσως να είχε δίκιο, από δω και πέρα θα γίνουν όλα. Μακάρι βασικά.

Πηγή: ssgmusic.com

http://bunt.gr/