To New York Sandwiches στον πύργο των Αθηνών είναι για μένα σαν το άβατο του καλού brunch. Όταν το επισκέπτομαι παθαίνω ό,τι παθαίνει ο σκύλος του Παβλόφ, το στόμα μου γεμίζει σάλια (και τα σαγόνια μου τρίζουν σαν να ’μαι καρτούν). Το μόνο πρόβλημα στο ΝΥ sandwiches είναι ότι δεν βρίσκεις εύκολα τραπέζι. Δηλαδή, ξυπνάς τεμπέλικα την Κυριακή και δεν μπορείς να πας έτσι στο ξεκάρφωμα να απολαύσεις τα αυγουλάκια σου, για μια θέση στη γεύση πρέπει να έχεις κλείσει τραπέζι τουλάχιστον μια-δυο μέρες νωρίτερα. Το μαγαζί είναι μικρό και γουστόζικο με τρία τραπέζια και πάγκους που όλοι κάθονται τριγύρω και γίνονται μια καλή παρέα.

03

Τελικά μας βολεύουν σε ηλιόλουστες θέσεις και μας φέρνουν χωρίς ερώτηση ζεστούς καφέδες φίλτρου, ακολουθούν φρέσκοι χυμοί και παραγγέλνουμε αυγουλάκια –αχ, αυγουλάκια, που ακόμα και η κότα αν μπορούσε να τα δοκιμάσει δεν θα παραπονιόταν που θυσιάζουν τα παιδιά της για να γίνουν Benedict.

Εδώ το brunch είναι εφάμιλλο μ’ αυτά που έχω δοκιμάσει σε προσεγμένα εστιατόρια στην Νέα Υόρκη. Παραγγέλνουμε αυγά μπένεντικτ πάνω σε ψωμάκια μάφιν, με αβοκάντο και προσούτο. Εμπειρία πέντε αστέρων. Και φέρτε μας χειρολαβές γιατί το μπέργκερ τρέχει με χίλια με τον ζουμερό, ιδανικά ψημένο κιμά (δηλαδή μέτρια, που είναι και το χαρακτηριστικό τους) και το μαλακό ψωμάκι όπως ακριβώς πρέπει και το τυρί συνεργάζεται τέλεια και τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά όταν έρχονται τα pancakes με πηχτό maple σιρόπι και όλα μαζί λιώνουν στο στόμα και το ορκίζομαι, αν εκείνη την ώρα ερχόταν ο Χαβιέρ Μπαρδέμ (μην στραβώνετε, εμένα αυτός μ’ αρέσει) θα του έλεγα σόρι Χαβιέρ, είμαι απασχολημένη.

Τρώμε και η ψυχή μεγαλώνει, ευφραίνεται και καθησυχάζεται. Θυμάμαι τα λόγια της γιαγιάς μου όταν ήμουν μικρή «κάτσε να σου φτιάξω εγώ πατάτες τηγανιτές και θα ξεχάσεις το κλάμα», έλεγε. Έτσι και εδώ, τρως και ξεχνάς εφήμερους πόνους και βάσανα.

06 05 07

Η Αντριάνα η ιδιοκτήτρια είναι σαν δασκάλα γιόγκα, όμορφη, ήσυχη με εκείνη την γαλήνη πάνω της που δεν είναι επίκτητη αλλά δουλεμένη και  έχει διπλή σημασία. Γεννημένη και μεγαλωμένη στον Καναδά από Έλληνες γονείς, μιλάει σπαστά Ελληνικά αλλά έχει φλόγα στα μάτια και τελείως μεσογειακό ταπεραμέντο. Μιλάει με αγάπη για το αγαπημένο μας στέκι, αφού για εκείνη ήταν ένα τρελό της όνειρο να φτιάξει ένα τέτοιο μαγαζί που έγινε με υλικά του έρωτα όπως λέει, αφού ο ίδιος έρωτας για τον άντρα της (που για χάρη του ήρθε στην Ελλάδα) την ενέπνευσε να δημιουργήσουν αυτό το μαγαζί.

Andriana (ιδιοκτήτρια)

Το μαγαζί λειτουργεί περίπου δυόμισι χρόνια. H Andriana μεγάλωσε στον Καναδά και ερχόταν μόνο κάποια καλοκαίρια στην Ελλάδα, τελικά την κέρδισε ο έρωτας και είναι πλέον στην Αθήνα εδώ και δεκαπέντε χρόνια. «Με τον άντρα μου αγαπάμε πολύ τα ταξίδια και πολλές φορές ταξιδεύουμε με κίνητρο τη γεύση. Υπάρχει ένα εστιατόριο που μας αρέσει στην Βαρκελώνη και μπορούμε να σκαρφιστούμε ολόκληρο ταξίδι για να φάμε εκεί, και η λίστα με τα αγαπημένα εστιατόρια ανά τον κόσμο δεν τελειώνει ποτέ», λέει.

Στον Καναδά τους άρεσε ένα μαγαζί  που έφτιαχνε πολύ «ζόρικα» και ψαγμένα ιταλοαμερικάνικα σάντουιτς και πάτησαν σ’ αυτό το κόνσεπτ, βρήκαν ένα γουστόζικο μαγαζί, το έφτιαξαν με την ωραία τους αισθητική και τελικά τα σάντουιτς τα αγάπησε πολύ ο κόσμος. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για κάτι πιο χορταστικό, ήρθαν τα ψαγμένα μπέργερ με ολόφρεσκο μοσχαρίσιο κιμά και μετά ήρθε η ιδέα για τα brunch κάθε Κυριακή (αγαπημένη συνήθεια της Α.). «Όταν ξεκινήσαμε πριν από περίπου τρία χρόνια δεν ήταν τόσο διαδομένη  η λογική του  brunch και έτσι υπήρχε έδαφος για το καινούργιο και για κάτι πολύ προσεγμένο».

Τα Κυριακάτικα brunch ξεκίνησαν πριν από ενάμισι χρόνο με brand chef τη Μαριλού που έχει το πετυχημένο blog madameginger.com.

08

10 09 04

Η ιδέα έπιασε γιατί ήταν και ο μόνος τρόπος να μάθουμε αν δεν είχαμε ταξιδέψει στο εξωτερικό τι σημαίνει αυγά μπένεντικτ και τι αυθεντική σως Ολαντέζ. Το Σαββατοκύριακο λοιπόν γίνεται χαμός αφού υπάρχουν μόνο 27 θέσεις, αλλά η Αντριάνα αγαπάει αυτό το παρεΐστικο ύφος και προς το παρόν δεν σκέφτεται να μεγαλώσει την επιχείρηση.

Η Μπία, η σεφ τις καθημερινές, είναι νέα, όμορφη και αυτή άλλα πολύ πειθαρχημένη στη δουλειά της. Δεν της παίρνεις λέξη  γιατί όπως χαρακτηριστικά λέει ό,τι έχει να το πει το λέει με τις γεύσεις της. Και πιστέψτε με, στο NY Sandwiches οι γεύσεις μιλούν από μόνες τους .

Με δυο λόγια: Φάγαμε και περάσαμε καλά και θα ξανάπαμε.

01 02

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς

New York Sandwiches, Σινώπης 3, Αμπελόκηποι, 210 77.78.475