«Άντε πάμε να δούμε. Πού πάμε; Αχα. Την βλέπεις αυτή την κυρία; Αυτή είναι για μακριά. Γιατί δεν βγαίνει από μετρό. Ξέρω εγώ τι σου λέω. Εμένα το πελατολόγιο μου δεν είναι το 3,20. Εμένα που με βλέπεις έχω πελατολόγιο μόνο αεροδρόμιο, πήγαινε-έλα. Πώς νομίζεις χτίζεται το πελατολόγιο; Με το πάτερ ημών; Με το Άγιο Πνεύμα; Καλό και το Άγιο Πνεύμα αλλά εγώ έχω πολύ καλή πελατεία. Αυτό είναι το θέμα σου λέω. Είμαι πολλά χρόνια στην πιάτσα εγώ φίλε μου. Ωπ κάτσε η μπέμπα. «Έλα μπέμπα έχω κόσμο τώρα. Θα σε πάρω μετά». Η μπέμπα. Η μπέμπα είναι 36 χρονών δασκάλα. Εγώ την γυναίκα την θέλω μπέμπα. Άμα είναι αντράκι τι να την κάνεις; Το θηλυκό πρέπει να είναι θηλυκό. Να νιαουρίζει. Και που λες το ταξί είναι μισθωμένο. Πρέπει να πάθει κάτι για να έρθουν να το φτιάξουν. Τους λέω ότι πρέπει να το κοιτάξουν γιατί κάτι έχει. Στην κοσμάρα τους αυτοί. Αυτά».

Και φτάσαμε στον προορισμό μας. Και δεν υπάρχει Έλληνας ταξιτζής που να μην ξέρει (ή νομίζει ότι ξέρει) τα πάντα για τα πάντα.

LeChevreuil