Έρχεται μια μέρα που, κάπου μεταξύ αλκοόλ και ραστώνης παρά πέντε, ένα φιλαράκι σου πετάει ένα: «Κάνε ρε ένα top ten με games που άφησαν εποχή» και πιάνεις το εαυτό σου να σκέφτεται για το υπόλοιπο βράδυ: «Πόσο γαμώ τις ιδέες; – Ποιο να γράψω πρώτο;–Τι να αφήσω έξω; Γιατί ήπια πάλι τόσο; Όντως γυρνάει το δωμάτιο;» Το αφήνεις  λοιπόν για καμιά 15αριά μέρες και το πιάνεις από τα μαλλιά στο πρώτο ρεπό.

Εκεί είναι που περνάνε όλες οι εικόνες της παιδικής σου αθωότητας σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η μία σκέψη φέρνει την άλλη και φτάνεις να αναπολείς όοοοοοολες τις μαλακίες που έκανες σαν παιδί, ανεξάρτητα με το αν τα θυμάσαι όλα, ή αν απλά τα κατασκευάζεις από κομμάτια αναμνήσεων μπασταρδεμένα με αφηγήσεις. Και μετά πιάνεις το inner nerd σου να διαμαρτύρεται που πας με πολύ γρήγορο βήμα προς την κατεύθυνση που πάντα σιχαινόσουν. Του γραφικού συντηρητικού  που «όλα τον καιρό το ‘δικό μας’ ήταν καλύτερα». Βέβαια, μιας και είμαστε σε όλα δειλοί, δεν το λέμε «θυμάμαι τα παλιά γιατί η ζωούλα μου τελείωσε στα 20». Τώρα το λέμε «ρετρό».

Έτσι λοιπόν, εκτονώνοντας την καναπεδάτη μου επανάσταση, δεν θα μπω στο τριπ. Παρακάτω θα δεις «καθαρόαιμα» Adventure που μαμήσανε μυαλά και εποχές. Είτε μιλάμε για PAC (point and click) ,είτε για Fmv (Full motion video) είτε για 3D (θρι ντι). Επίσης δεν θα τηρηθεί και καμία χρονολογική σειρά. Τα κριτήρια του παρακάτω top ten είναι η οπτικοακουστική συνέπεια με την πλοκή και το gaming experience όπως εγώ το έζησα. That said, ξεκινάμε:

10) Monkey island series (1990-2010)

Από τότε που ήταν 60 pixels μέχρι που έγινε πλήρως animated o Threepwood απλά δεν λείπει από τα κορυφαία. Τα πρώτα είχαν adlib ήχο και σκατένια χρώματα (σε σχέση με σήμερα). Παρόλα αυτά ζούσες όλα τα Chapter τους χωρίς αύριο. Φανταστικοί διάλογοι με το χιούμορ να καραδοκεί και στις πιο ασήμαντες σκηνές, ή ενέργειες. Οι γρίφοι ήταν λίγο αρτζιμπούρτζι αλλά δεν σε ένοιαζε μία.

-å-ë-ä++¦ü 1

9) Darkseed (1992)

Είσαι συγγραφέας, θες έμπνευση, στοιχειωμένο σπίτι κλπ κλπ. Υπήρχε λοιπόν μια εποχή που αυτό το σενάριο δεν ήταν κλισέ ούτε το αγόραζες με το κιλό. Lovecraft-ική   ατμόσφαιρα, φανταστική μουσική, 7 δισκέτες (όχι άλλο load γαμώ τη πουτάνα) και το στίγμα του το κουβαλάς για μια ζωή. Το πρώτο Game που έβαλε χαρακτήρα χρησιμοποιώντας ηθοποιό και το πρώτο, που το artwork του «σκοτεινού» του κόσμου, το επιμελήθηκε ο ΠΑΝΜΕΓΙΣΤΟΣ H.R. Geiger. Τι να λέμε..

-å-ë-ä++¦ü 2

8) Syberia (2002)

Καταπληκτικό design. Από τα παιχνίδια που έκανα αρκετή ώρα να συνέλθω από τα τοπία και τον σχεδιασμό του. Το Syberia πήρε τα puzzle games στο επόμενο level. Σε μία πόλη που άνηκε σε έναν κατασκευαστή παιχνιδιών πας να βγάλεις άκρη. Steam punk αναφορές, επιβλητική ατμόσφαιρα και μία τρομερή ικανοποίηση με την λύση του κάθε γρίφου.

-å-ë¦ü-ä++ 3

7) Ripper (1996)

Από τα πολύ αγαπημένα. Cyber punk Fmv με Christopher Walken, Karen Allen, Burgess Meredith και τον John Rhys-Davies. Σε ένα μακρινό 2040 είσαι δημοσιογράφος που λαμβάνεις μηνύματα από έναν serial killer που χρησιμοποιεί το Modus Operandi του διαβόητου Jack The Ripper. Πολλαπλά φινάλε με την διαλεύκανση του μυστηρίου να αλλάζει ανάλογα με το πώς παίζεις. Μέτριες βέβαια ερμηνείες (βάση αναγνωσιμότητας  των ηθοποιών), φοβερό soundtrack με το (Don’t fear) The Reaper των Blue Oyster Cult να μας καλωσορίζει στην εισαγωγή και την πρώτη δολοφονία. Το Prequel του, το Black Dhalia κατ’ εμέ ήταν πολύ καλύτερο και θα μπορούσε από μόνο του να έχει και αυτό θέση εδώ μέσα.

Ripper_1996_ad_2a_zps53540699

6) Gabriel Knight Series (1993-1999)

Μια σειρά με 3 τίτλους. Το Sins Of The Fathers, που είναι Point and click, τo The Beast Within, που είναι Fmv και το Blood of the Sacred, Blood of the Damned, που έγινε 3D. Παρότι ο βασικός ανταγωνιστής της σειράς, τα Phantasmagoria πούλησαν πολύ περισσότερο, αυτά χαίρουν ιδιαίτερης συμπάθειας γιατί «πειράζουν» την Ιστορία όσο χρειάζεται για να γίνουν πικάντικα. Εξαιρετική ατμόσφαιρα, μέτρια ηθοποιία και κακοί γρίφοι αλλά ποιος χέστηκε; Είχε λυκάνθρωπους.

-å-ë-ä++¦ü 5

5) Beneath a steel Sky (1994)

Cyber punk-ιάς συνέχεια. Για να είμαι δίκαιος εδώ θα έπρεπε να είναι το Gemini Rue (2011) αλλά η παλαιότητα έπαιξε το ρόλο της. Ένας εκ των δημιουργών του κόμικ Watchmen, ο Dave Gibbons και ο Charles Cecil, συνιδρυτής της Revolution Software, υπογράφουν ένα μοναδικό μέχρι πρόσφατα σε αισθητική αριστούργημα.

-å-ë-ä++ 6

4) I have no mouth and I must scream (1995)

Εάν ποτέ ο Κάφκα είχε γράψει παιχνίδι, ε αυτό παίζει πολύ να ήταν δικό του. Αυτό και το Sanitarium. To I have no mouth and I must scream, είναι βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Harlan Ellison. Μοναδική αίσθηση καταδίκης, τρομερά «άρρωστο» κλίμα, εκπληκτικό design και πολύ καλό voice acting.

-å-ë-ä++¦ü 7

3) The longest journey (1999)

Εξαιρετικό σενάριο, φανταστικό 3d design και πολύ όμορφες μεταβάσεις από έναν παραμυθότοπο σε ένα τραχύ και βιομηχανικό μέλλον. Θα μπορούσα να γράψω ένα αφιέρωμα μόνο για αυτό! Το gameplay time είναι στις 40φεύγα ώρες. Χωρίς τις ώρες που θα χαζεύεις τα τοπία. Και δεν βαριέσαι.

-å-ë-ä++ 8

2) Heavy rain (2010)

Από τότε λοιπόν που ξεκίνησε όλο το Fmv ρεύμα, τελικά όλοι πάλευαν να κάνουν μία interactive ταινία. O David Caige «άγγιξε» σε εκτέλεση αυτό το όνειρο το 2005 με το Fahrenheit Indigo Prophecy. Το σενάριο ήταν σκατά. Το Voice Acting για γέλια. Το Soundtrack, Theory of a Deadman. Για την ακρίβεια, πολλά παιχνίδια που «έγραφαν» ήδη 15ετία τότε, ήταν καλύτερα. Σε φάση ΠΟΛΥ καλύτερα. Και 5 χρόνια μετά, πάει και μας ανατινάζει τα μυαλά και το είναι, με το Heavy Rain. Το απόλυτο αριστούργημα. Σενάριο για να κάνεις τσίσα και φινάλε για να σου φεύγει το χειριστήριο από τα χέρια. Σε μία ανώνυμη πόλη ένας πατέρας «χάνει» τον μεγαλύτερο από τα 2 αγόρια του σε τροχαίο. Κάμποσα αντικαταθλιπτικά και έναν χωρισμό μετά, απάγεται ο μικρός από έναν Serial Killer παιδιών. Έχεις 4 χαρακτήρες και κάτι ώρες να τον βρεις. Καταπληκτικές σκηνές, οργασμική πλοκή και ίσως η καλύτερη σκηνοθεσία ever σε game. Προσπάθησε ξανά το 2013 με το Beyond: Two Souls, που πρωταγωνιστούν οι Willem Defoe και η Helen Page, αλλά μια από τα ίδια με το Fahrenheit. Παραδόξως πούλησε περισσότερο.

-å-ë-ä++ 9

1) Tex Murphy Series (1989-2014)

Ναι ναι. Ο αλκοολικός, παρατημένος από την ζωή την ίδια, επιθεωρητής Κλουζώ της noir, post apocalyptic σειράς παιχνιδιών, Tex Murphy. Δημιουργός- Σκηνοθέτης- Σεναριογράφος και Πρωταγωνιστής ο Chris Jones. Η φωνή του Big P.I. (a.k.a. God) είναι παιγμένη από τον James Earl Jones. Τα 2 πρώτα, το Mean Streets και το  Martian Memorandum είχαν το γέλιο τους. Το Under a Killing moon και το Pandoras Directive, άφησαν εποχή. Το Overseer μας άφησε με το… mouse στο χέρι και επιτέλους κυκλοφόρησε το Tesla effect! Τρομεροί χαρακτήρες, τρομεροί διάλογοι, τρομεροί γρίφοι και τρομερό γέλιο. Με μεγάλη διαφορά ο αγαπημένος μου χαρακτήρας στο gaming. Αν δω, ή ακούσω spoilers για το Tesla Effect, Θα σας βρω και θα σας σκοτώσω.

Tesla Effect - Wallpaper 2

Κείμενο: Νίκος Λαθ